هانیه بختیاری، محمدسعید امامینیا، امین بختیاری،
دوره 16، شماره 3 - ( دوره ۱6، شماره 3 1404 )
چکیده
پیری پوست فرایندی پیچیده است که با تغییرات ساختاری، کاهش الاستیسیته و بروز چینوچروک همراه بوده و بر اعتمادبهنفس و کیفیت زندگی اثر میگذارد. شواهد اخیر نشان میدهد مکانیسمهای اپیژنتیکی؛ شامل متیلاسیون DNA، اصلاحات هیستونی و تنظیم miRNAها، نقش محوری در آغاز و پیشرفت این تغییرات دارند. این اصلاحات که بدون تغییر توالی DNA رخ میدهند، قابل برگشت بوده و هدف بالقوهای برای مداخلات جوانسازی محسوب میشوند. مرور حاضر به بررسی جامع نقش این مسیرها در پیری پوست و اثر عوامل محیطی مانند UV، آلودگی هوا و تغذیه بر آنها پرداخته و نوآوریهای درمانی نظیر استفاده از فعالکنندههای سیرتوئین، مهارکنندههای هیستونی، PRP، سلولدرمانی و فناوریهای ویرایش اپیژنتیک را مرور میکند. اگرچه نتایج اولیه امیدبخش است؛ محدودیتهایی چون کمبود مطالعات طولی، ناهمگونی روشها و نگرانیهای ایمنی و اخلاقی باقی است. در مجموع، درک عمیقتر اپیژنتیک میتواند افقهای جدیدی برای درمانهای شخصیسازیشده و غیرتهاجمی جوانسازی پوست بگشاید.
