زمینه و هدف: ریزش مو یکی از بیماریهای شایع مزمن پوستی میباشد که شیوع و بروز فراوانی دارد. ریزش مو تأثیر منفی در وضعیت روانشناختی، روابط اجتماعی و فعالیتهای روزمرهی افراد مبتلا دارد به همین دلیل، این مطالعه با هدف بررسی فراوانی افسردگی در زنان مبتلا به ریزش مو مراجعهکننده به درمانگاه شهید صدوقی یزد انجام شد.
روش اجرا: این مطالعهی مقطعی در بهار سال 1394 برروی 54 نفر از زنان مبتلا به ریزش مو مراجعهکننده به درمانگاه شهید صدوقی یزد انجام شد. جهت سنجش افسردگی از پرسشنامهی Beck استفاده و سپس دادهها با استفاده از نسخهی 18 نرمافزار
PASW (IBM Corp., Armonk, NY, USA) تحلیل شدند.
یافتهها: میانگین±انحراف معیار نمرهی افسردگی شرکتکنندگان در این مطالعه 13/5±16/1 بود. این مطالعه نشان داد که 67% افراد مراجعهکننده از درجاتی از افسردگی رنج می بردند. گرچه فراوانی افسردگی برحسب تحصیلات متفاوت بود ولی این اختلاف معنیدار نشد (0/05>P). فراوانی افسردگی برحسب سن، وضعیت تأهل، سابقهی بیماری قبلی و مصرف دارو و همچنین نوع ریزش مو اختلاف معناداری مشاهده نشد.
نتیجهگیری: این مطالعه نشان داد افسردگی در زنان مبتلا به ریزش مو فراوانی بالایی دارد. از آنجایی که زیبایی برای زنان بسیار مهم است و عدم احساس زیبایی و جذابیت در آنان باعث کاهش روابط اجتماعی و بهدنبال آن افسردگی میشود، بنابراین درمان مناسب ریزش مو میتواند باعث بهبود ارتباطات اجتماعی و درنتیجه بهبود کیفیت زندگی این بیماران شود.
