8 نتیجه برای رضوی
سیدهحمیده رضوی، روحالله قاسمی، مریم ایمان،
دوره 7، شماره 1 - ( دورهی 7، شمارهی 1، بهار 1395 1395 )
چکیده
دارورسانی پوستی یک روش موضعی و غیرتهاجمی برای کاربرد عوامل درمانی میباشد که مزایایی ازجمله رهایش طولانیمدت دارو، رضایت بیماران و هزینهی اندک را همراه دارد. با وجود این مزیتها، استفاده از این نوع دارورسانی بهوسیلهی عملکرد سدهای داخلی پوست محدود میشود چراکه فقط مولکولهای کوچک (کوچکتر از 500 دالتون) و لیپوفیل میتوانند ازطریق انتشار غیرفعال از پوست عبور کنند، درنتیجه عملکرد پوست در دارورسانی پوستی غیرفعال اصولاً به مولکولهای کوچک محدود میشود. سد اصلی برای رساندن عوامل درمانی به پوست، لایهی شاخی میباشد، بنابراین روشهای مختلفی جهت نفوذ پوستی برای افزایش انتقال دارو از این لایه کشف شده است. دانشمندان استفاده از سیستمهای دارورسانی جدید از قبیل نانوحاملها، سیستمهای دارورسانی وزیکولی و روشهای افزایشدهندهی نفوذ را مورد ارزیابی قرار دادهاند. هدف هر یک از سیستمهای دارورسانی پوستی، رساندن میزان کافی دارو به درون پوست با حداکثر ثبات و حداقل سمیت میباشد بنابراین یک سیستم دارورسانی بهمنظور تضمین دارورسانی پوستی موفق باید خصوصیات مطلوبی ازجمله حفاظت از دارو، هدفمندبودن، زیستسازگاری و زیستتخریبپذیری را نشان دهد.
این مقاله به معرفی سیستمهای دارورسانی، توصیف تکنیکهای افزایشی برای بهینهسازی دارو مانند میکروسوزنها و مخصوصاً سیستمهای وزیکولی که اخیراً مورد بررسی قرار گرفتهاند، پرداخته و همچنین تفاوتهای ترکیبی آنها، خواص فیزیکوشیمیایی و کاربردهای این سیستمهای دارورسانی را مورد بحث قرار داده است. نوآوریهای اخیر میتواند پایه و اساسی برای تحقیق و توسعه در دارورسانی پوستی باشد.
احمد جعفری، نفیسه اسماعیلی، شمسالملوک نجفی، حانیه امامی رضوی،
دوره 8، شماره 4 - ( دورهی 8، شمارهی 4 1396 )
چکیده
زمینه و هدف: سرطان دهان بهعنوان شایعترین سرطان سر و گردن، رتبهی هشـتم را ازلحاظ شیوع در میان تمامی سرطانها به خود اختصاص داده است. در این میان، بیش از 90% سـرطانهای دهان از نوع اسکواموسسلکارسینوما (Squamous cell carcinoma [SCC]) میباشد. هدف اصلی این مطالعه بررسی میزان بقای بیماران مبتلا به SCC دهان و عوامل مؤثر بر آن است.
روش اجرا: در این مطالعه، 174 پروندهی مربوط به بیــماران مبتلا به SCC دهان بررسی شد. سپس بهمنظور گردآوری اطلاعات موردنیاز، بقای بیماران ازطریق تماس تلفنی پیگیری شد. تحلیل آماری این مطالعه با اسـتفاده از نرمافزار SPSS 20 انجام شد. میزان بقا با منحنی Kaplan-Meier و عوامل مؤثر بر آن با آزمون Cox regression بررسی گردید.
یافتهها: مردان، 6/57% از تعداد کل بیماران را به خود اختصاص دادهاند. محدودهی سنی بیماران 22 تا 89 سال با میانگین سن ابتلای 5/61 سال میباشد. شایعترین محل بروز تومورهای دهانی این بیماران برروی زبان بود. میزان بقای کلی پنج سالهی بیماران برابر با 4/49% با خطای معیار 05/0 بهدست آمده است. میزان بقا با سن بیماران و همچنین نحوهی درمان شامل جراحی یا شیمی درمانی ارتباطی معنیدار داشت.
نتیجهگیری: میزان ابتلا در مردان بیشتر است و بهطور کلی با افزایش سن میزان بقای بیماران کاهش مییابد. سرطانهای دهان بهعلت میزان بقای پایین نیازمند توجه ویژه میباشند.
سیدهزهرا امامی رضوی، مریم حسینی، محدثه آزادواری،
دوره 9، شماره 3 - ( پاییز 1397، دورهی 9، شمارهی 3 1397 )
چکیده
سندرم نوتالژیا پارستتیکا (notalgia paresthetica [NP]) یک عارضهی نوروپاتیک است که در محدودهی اعصاب نخاعی T2-T6 رخ میدهد. بیمار از احساس سوزش و خارش در قسمت تحتانی حاشیهی داخلی اسکاپولا شکایت میکند و بهدلیل خارش مکرر موضع، شواهد پوستی خارش و هیپرپیگمانتاسیون در ناحیهی درگیر مشاهده میشود. علت قطعی بروز این پاتولوژی مشخص نیست. در مطالعات موجود، گیرافتادگی اعصاب حسی در میان عضلات اطراف، اختلالات پوسچرال ناحیه مانند اسکولیوز و کیفوز و تغییرات دژنراتیو ستون فقرات بهعنوان علل احتمالی این عارضه مطرح شدهاند. این بیماری در اغلب منابع بهعنوان یک پاتولوژی نادر مطرح شده است، حال آنکه بروز بالینی نسبتاً شایع آن نشانهی عدم توجه کافی جهت شناسایی، تشخیص و درمان مناسب بیماران است. تشخیص بیماری ازطریق شرححال و معاینهی بالینی صورت میگیرد و اغلب نیازی به اقدامات تکمیلی برای تأیید تشخیص وجود ندارد. طیف گستردهای از گزینههای درمانی برای NP پیشنهاد شده است. با وجود آنکه اغلب از درمانهای دارویی موضعی و خوراکی استفاده میشود، اما استفاده از روشهای غیردارویی ازجمله ورزش درمانی جهت اصلاح پوسچر غیرطبیعی، استفاده از مدالیتههای فیزیکی همچون تحریک الکتریکی و نیز طب سوزنی میتواند در تسریع روند درمان و افزایش طول دورهی بهبودی نقش مؤثری داشته باشد. با توجه به اهمیت بیماری و تأثیر غیرقابل انکار آن بر کیفیت زندگی بیماران، در این مقاله بهصورت جامع به انواع درمانهای فیزیکی و دارویی موجود و نقش متخصصین طب فیزیکی و توانبخشی در درمان این بیماری پرداخته میشود.
سیدهزهرا امامیرضوی، مریم حسینی، محدثه آزادواری، زهرا صفاریان،
دوره 10، شماره 1 - ( بهار 1398، دورهی 10، شمارهی 1 1398 )
چکیده
طب سوزنی یک روش قدیمی پزشکی است که بهطور شایع مورد استفاده قرار میگیرد. این روش در چین برای بیش از دو هزار سال است که استفاده میشود. درمان با طب سوزنی در بین مردم و همچنین متخصصان سلامت برای طیف وسیعی از اختلالات جسمی، مورد توجه فراوانی قرار گرفته است. این روش ازطریق تنظیم جریان «چی» (انرژی حیاتی در بدن)، باعث بهبودی میشود. طب سوزنی در رشتهی پوست اخیراً بهعنوان یکی از روشهای جوانسازی و درمان چین و چروک صورت، تون ماهیچهها و کشسانی آنها ارائه شده است. از طب سوزنی برای درمان طیف وسیعی از شرایط پزشکی، ازجمله اختلالات پوستی استفاده میشود. روش کار به این صورت است که از سوزنهای کوچک و استریل در امتداد خطوط مریدین و نقاط طب سوزنی استفاده شده تا باعث افزایش گردش خون در این نواحی شوند. طب سوزنی زیبایی یک درمان کاملاً طبیعی و جامع ضد پیری است که هدف آن کاهش خطوط و چروکهای صورت است. مکانیسمهای متعددی برای طب سوزنی زیبایی مطرح شده است ازجمله افزایش کشش عضلات صورت و بازگرداندن تون عضلات. همچنین شواهدی از افزایش رطوبت و چربی پوست مشاهده شده است. در این روش از نقاط بدن، موضعی صورت و عضلات صورت و گردن استفاده شده و معمولاً 10 تا 12 جلسهی درمانی برای بیمار توصیه میگردد. با اقبال روزافزون به استفاده از روشهای طب مکمل در میان جامعه، طب سوزنی نیز بهعنوان یک روش درمانی در زیبایی مورد توجه قرار گرفته است.
سیدهزهرا امامی رضوی، فریدون معماری، مریم حسینی، محدثه آزادواری،
دوره 11، شماره 3 - ( پاییز 99، دوره 11، شمارهی 3 1399 )
چکیده
نورالژی بعد از هرپس یک سندروم درد نروپاتیک مزمن است که 3 ماه بعد از بهبودی بثورات پوستی هرپس در محل توزیع عصب درگیر باقی میماند و میتواند شدید، مداوم و مقاوم به درمان باشد. درمانهای مختلفی ازجمله درمانهای دارویی، تزریق بوتاکس، بلوک عصبی و استفاده از مدالیتههای فیزیوتراپی در درمان این سندروم استفاده شده است که هر کدام از این روشها مزایا و معایبی دارد. یکی از روشهای مورداستفاده که امروزه محبوبیت آن رو به افزایش است، استفاده از طب سوزنی است. طب سوزنی درمانی کمعارضه و قابل تکرار است که روزبهروز جایگاه بیشتری در مدیریت دردها بخصوص دردهای مزمن پیدا میکند.
در مطالعاتی که تا به حال انجام شده است اثر طب سوزنی بر کاهش درد در بیماران پست هرپتیک نورالژیا ثابت شده است. از نقاط مختلف طب سوزنی میتوان در کاهش درد استفاده کرد. تعداد جلسات توصیهشده معمولاً 12-10 جلسه، به مدت زمان 30-20 دقیقه میباشد.
با توجه به اثرات مفید طب سوزنی و کمعارضه بودن آن، این روش بهعنوان یکی از روشهای درمانی برای پست هرپتیک نورالژیا توصیه میشود. در این مقاله به بررسی تأثیر طب سوزنی در نورالژی بعد از هرپس میپردازیم.
آلا احسانی، امیرهوشنگ احسانی، زهرا رضوی، مینا کوهیان محمدآبادی، مهشیدسادات انصاری، زینب آریانیان، پدرام نورمحمدپور، امیرمحمد الماسی، امیرحسین رحیمنیا،
دوره 15، شماره 2 - ( دوره 15، شماره 2 1403 )
چکیده
زمینه و هدف: با افزایش استفاده از توکسین بوتولینوم برای درمان چین و چروکهای ناحیه گلابلا بهخصوص در کشور ایران و قیمت نسبتاً بالای محصولات خارجی (مثل دیسپورت®)، مقایسه اثربخشی، عوارض و ماندگاری اثر بین دو برند ایرانی توکسین بوتولینوم مصپورت® و دیستون® از اهمیت زیادی برخوردار است. این مطالعه با هدف ارزیابی و مقایسه نتایج درمان با این دو دارو انجام شد.
روش اجرا: در این مطالعه مقطعی ـ توصیفی ـ گذشتهنگر، پرونده 81 بیمار که برای درمان چینهای متوسط تا شدید ناحیه گلابلا به بیمارستان پوست رازی مراجعه کرده بودند، بررسی شد. اطلاعات مرتبط با میزان رضایت، ماندگاری اثر و عوارض جانبی توکسین بوتولینوم مصپورت® و دیستون® ازطریق پرسشنامه جمعآوری و تحلیل شد.
یافتهها: میانگین رضایتمندی از درمان در گروه دیستون® 7 و در گروه مصپورت® 7/7 بود که تفاوت آماری معناداری بین دو گروه مشاهده نشد (142/0=P). همچنین، میانگین ماندگاری اثر برای دیستون® 5/3 ماه و برای مصپورت® 8/3 ماه گزارش شد که تفاوت معناداری نداشت. ازنظر عوارض جانبی، سردرد شایعترین عارضه جانبی بود و عارضه جانبی مهمی رویت نگردید. همچنین تفاوت معناداری بین دو گروه در میزان بروز عوارض مشاهده نشد.
نتیجهگیری: نتایج این مطالعه نشان داد که هر دو داروی دیستون® و مصپورت® اثربخشی و ایمنی مشابهی دارند و انتخاب میان آنها میتواند بیشتر براساس هزینه و ترجیح بیمار یا پزشک باشد تا تفاوتهای درمانی واقعی. پیشنهاد میشود مطالعات بیشتری با حجم نمونه بزرگتر برای بررسی دقیقتر انجام شود.
آلا احسانی، سیدامیرمحمد رضائیمجد، امیرهوشنگ احسانی، پدرام نورمحمدپور، مینا کوهیان محمدآبادی، زهرا رضوی، مهشیدالسادات انصاری، ریحانه سیف، امیرحسین رحیمنیا،
دوره 15، شماره 3 - ( دوره 15، شماره 3 1403 )
چکیده
زمینه و هدف: پیتریازیس لیکنوئید (PL)، یک بیماری پاپولواسکواموس نادر با اتیولوژی نامشخص است. از آنجایی که مطالعات جدید محدودی در این خصوص انتشار یافته، پژوهش حاضر با هدف معرفی تظاهرات کلینیکال و سیر درمان این بیماران انجام گرفت.
روش اجرا: این مطالعه مقطعی گذشتهنگر (1402-1398) بر روی بیماران مبتلا به PL مراجعهکننده به بیمارستان پوست رازی که با بیوپسی از ضایعات پوستی، تشخیص آنها قطعی گردید، انجام گرفت. اطلاعات پایهای با استفاده از مستندات بیمارستانی و پیگیری سیر درمان نیز برمبنای اطلاعات موجود در پروندهها و همچنین، پیگیری تلفنی از بیماران بهدست آمد. دادهها با استفاده از نرمافزار R مورد آنالیز قرار گرفت. 05/0 P<معنیدار درنظر گرفته شد.
یافتهها: مجموعا 147 بیمار مورد ارزیابی قرار گرفتند. تفاوت معنیداری بین دو جنس یافت نگردید (358/0=P). زیرگروه غالب بیماری، PLC (8/91%) و میانگین سن شروع بیماری 73/18±79/29 سال بود. شایعترین نوع ضایعات پوستی، پاپول (4/48%) و تظاهر پوستی شایع در 58 نفر (4/32%)، درگیری جنرالیزه بدن بود. بیشترین درمان مورد استفاده کورتیکواسترویید موضعی در 86 بیمار (4/52%) بود. فاصله زمانی از ابتلا تا بهبودی کامل 40/221±80/160 روز گزارش گردید. 45 نفر (6/30%) دورههای عود بیماری را ذکر کردند. همراهی معنیداری بین جنس (620/0=P)، بیماریهای زمینهای (293/0=P) و سن (876/0=P) با اثربخشی درمان یافت نگردید.
نتیجهگیری: با عنایت به محدودبودن اطلاعات کلینیکال مرتبط با بیماران پیتریازیس لیکنوئید، ایجاد بانک اطلاعاتی الکترونیکی و نظام رجیستری ملی این بیماری توصیه میشود.
آلا احسانی، بهار صادقی، امیرهوشنگ احسانی، مهشیدالسادات انصاری، زهرا رضوی، مینا کوهیان محمدآبادی، کامبیز کامیاب حصاری، پدرام نورمحمدپور، مبینا کمالآبادی فراهانی، امیرحسین رحیمنیا،
دوره 15، شماره 3 - ( دوره 15، شماره 3 1403 )
چکیده
زمینه و هدف: آنژیوکراتومها ازجمله ضایعات عروقی نادر هستند که اغلب به شکل ماکول یا پاپولهای کوچک و قرمز تا بنفش روی پوست ظاهر میشوند. این ضایعات معمولاً خوشخیم، ممکن است با تغییراتی در ضخامت و رنگ همراه باشند؛ اما برخی انواع آنها میتوانند بهعنوان نشانههایی از بیماریهای متابولیک جدی ظاهر شوند. این مطالعه با هدف تحلیل ویژگیهای دموگرافیک و کلینیکی آنژیوکراتوم در بیماران ایرانی، در مرکز تخصصی پوست بیمارستان رازی تهران طراحی شده است.
روش اجرا: این مطالعه گذشتهنگر توصیفی، بر روی ۱۹۹ بیمار مبتلا به آنژیوکراتوم بین سالهای 1392 تا 1402 در بیمارستان رازی تهران انجام شد. اطلاعات دموگرافیک، محل و اندازه ضایعات، سابقه خانوادگی و روشهای درمانی بیماران از پروندههای پزشکی استخراج و با استفاده از نرمافزار SPSS تحلیل شد. برای سنجش ارتباط بین متغیرها، از آزمونهای آماری پارامتریک و ناپارامتریک استفاده گردید و سطح معناداری 05/0 درنظر گرفته شد.
یافتهها: میانگین سنی بیماران 75/24 سال بود و بیشترین شیوع بیماری در دهه دوم و سوم زندگی مشاهده شد. 3/51% بیماران مرد و 7/48% زن بودند. بیشترین ضایعات در اندام تحتانی (7/40%) و ناحیه ژنیتالیا (6/18%) مشاهده شد. روشهای درمانی مختلفی ازجمله کرایوتراپی (14/68%)، لیزر (14/27%) و الکترودسیکاسیون (44/4%) بهکار گرفته شد و کرایوتراپی بالاترین اثربخشی را داشت.
نتیجهگیری: این مطالعه اطلاعات ارزشمندی درخصوص شیوع، ویژگیهای بالینی و روشهای درمانی مناسب برای آنژیوکراتوم در بیماران ایرانی فراهم کرد. برای بررسی کاملتر این ضایعات، مطالعات گستردهتر و پیگیری طولانیمدت در مراکز درمانی مختلف توصیه میشود تا میزان اثربخشی درمانها و عوارض احتمالی آنها مشخص گردد.
