مهدی قیصری، خلیل فروزاننیا، پریا پیدایش، خاطره زاهدی،
دوره 10، شماره 3 - ( پاییز 98، دوره 10، شمارهی 3 1398 )
چکیده
زمینه و هدف: با توجه به مشاهدات بالینی و مطالعات محدود در زمینهی عوارض پوستی و تغییرات رشد مو روی اندام اهداکنندهی رگ، این مطالعه با هدف بررسی تغییرات رشد مو و عوارض پوستی روی اندام مربوطه در افرادی که عمل بایپس عروق کرونری انجام دادهاند و مقایسهی میزان تفاوت بروز این عوارض در افراد دیابتی و غیردیابتی انجام شده است.
روش اجرا: هر دو اندام بیمارانی که 6-3 ماه گذشته جراحی بایپس عروق کرونری داشتند و جهت پیگیری معمول به درمانگاه جراحی قلب مراجعه کرده بودند، بررسی و مقایسه شدند. تغییرات پوستی توسط متخصص پوست مورد بررسی قرار گرفته و پس از ثبت تغییرات بهوجودآمده، بروز این عوارض و تفاوت بروز در افراد دیابتی و غیردیابتی بررسی گردید.
یافتهها: از 97 بیمار که وارد مطالعه شدند تعداد 77 نفر مرد و 20 نفر زن بودند که از این موارد 29 بیمار دیابت داشتند. طی بررسیها 10 بیمار هایپرتریکوزیس، 3 بیمار ریزش مو در اندام مربوطه، 16 بیمار تغییرات هایپرپیگمانتاسیون، 21 بیمار خارش، 26 بیمار کلویید، 3 بیمار علائم درماتیت، 9 بیمار عفونت زخم داشتند. در این مطالعه هیچ کدام از عوارض در افراد دیابتی نسبت به افراد غیردیابتی تفاوت معناداری نداشت (05/0P>).
نتیجهگیری: در این مطالعه عوارض پوستی مشاهدهشده مشابه سایر مطالعات انجامشده بود. تنها تفاوت بارز بروز هایپرتریکوزیس در اندام اهداکنندهی رگ بود. مطالعات بزرگتر با جمعیت بیشتر که شامل پیگیری عوارض باشد لازم است تا علاوهبر تعیین دقیقتر شیوع عوارض، بهبود و پایداری آنها را ارزیابی کند.
فرید محمدی، خاطره زاهدی،
دوره 16، شماره 2 - ( دوره ۱6، شماره 2 1404 )
چکیده
لیکنپلان اروزیو ژنیتالیا یک بیماری التهابی مزمن خودایمنی است که بهطور عمده نواحی ژنیتالیا را تحت تأثیر قرار میدهد و میتواند باعث درد، ناراحتی، و اختلالات سیستم ادراری ـ تناسلی و عملکرد جنسی شود. این بیماری اغلب در زنان یائسگی شایع است و همراه با بیماریهای اتوایمیون دیگر مانند ویتیلیگو و بیماری تیروئید مشاهده میشود. درمانهای معمول شامل کورتیکواستروییدهای تاپیکال و سیستمیک میباشد؛ اما چالشهای متعددی در درمان این بیماری وجود دارد، بهویژه در موارد مقاوم به درمان. این مقاله روشهای درمانی جدید و جایگزین شامل ایمونومدولاتورها و درمانهای سیستمیک، مانند تاکرولیموس، سکوکینوماب و داروهای آنتیمالاریا را بررسی کرده و اهمیت انتخاب روش درمانی مناسب برای بیماران مقاوم به درمانهای مرسوم را برجسته میکند. علاوهبراین، تأثیرات روانی این بیماری بر کیفیت زندگی بیماران و نیاز به تحقیقات چندبعدی در درمان این بیماران موردبحث قرار میگیرد.
