5 نتیجه برای قادری
آذین آیتاللهی، پگاه تمیمی، علیاصغر قادری، مهسا فتاحی،
دوره 14، شماره 4 - ( دوره 14، شماره 4 1402 )
چکیده
اخیراً موارد ابتلا به درماتوفیتوزیس بهشدت افزایش یافته است که با گزارشهای مکرری از موارد مزمن بیماری، تظاهرات پوستی غیرشایع و شکست درمان همراه است. موارد ظهور گونههای مقاوم به درمان در سایر نقاط جغرافیایی مانند دانمارک، سوئیس، چین، بلژیک، آلمان، ژاپن، ایران، فنلاند، سوئیس، فرانسه، عراق و بحرین نیز شناخته شده است. تست حساسیت دارویی ضدقارچی برای گونههای جنس درماتوفیت هنوز استانداردسازی نشده است. تست حساسیت ضدقارچی (Antifungal Susceptibility Tests [AFST]) برای تعیین حداقل غلظت مهاری رشد در شرایط آزمایشگاهی (Minimal Inhibitory Concentration [MIC]) یک داروی خاص با هدف پیشبینی اینکه آیا بیمار به درمان استاندارد ضدقارچی پاسخ میدهد یا خیر، استفاده میشود. در ادامه این مقاله مروری کلی برتست حساسیت ضدقارچی ازجمله نقاط قوت و نقاط ضعف و نقش آن در کمک به تصمیمگیریهای درمانی پرداختیم.
پگاه تمیمی، پرهام تمیمی، علیاصغر قادری،
دوره 14، شماره 4 - ( دوره 14، شماره 4 1402 )
چکیده
اختلال در تنظیم RNA بلند غیرکدکننده ممکن است منجر به بیماریهای مختلفی ازجمله سرطان شود. اخیراً بسیاری از lincRNAها بهدلیل نقش مهمشان در ملانوم، Cutaneous Squamous Cell Carcinoma (CSCC) و Basal Cell Carcinoma (BCC) کشف شدهاند. این RNA بلند غیرکدکننده در تکثیر سلولهای سرطانی پوست، رگزایی، تهاجم و متاستاز نقش دارند.
برخی از RNAهای بلند غیرکدکننده وجود دارند که در Nonmelanoma Skin Cancer (NMSC) تنظیم مثبتی دارند؛ از جمله PICSAR، PRECSIT، LINC01048، MALAT1، LINC00319، AK144841 در SCC و H19، CASC15 و SPRY4-IT در BCC. در مقابل، برخی از RNA بلند غیرکدکننده وجود دارند که در SCC تنظیم منفی میکنند؛ ازجمله TINCR، SMRT-2 و LINC00520.
بسیاری از RNA غیرکدکنندهها بهطور خاص در برخی بافتها یا سلولها بیان میشوند و برخی دیگر با مرحلهبندی تومور، مقاومت دارویی و پیشآگهی ارتباط دارند ازاینرو، RNA غیرکدکننده میتواند بهعنوان ابزارهای تشخیصی و پیشآگهی در سرطانهای پوست استفاده شود.
سیدمحسن محبی نودز، علیرضا زارع کاریزی، بیتا قادری، شهرزاد آقابابایی، اسماعیل علیزاده،
دوره 15، شماره 3 - ( دوره 15، شماره 3 1403 )
چکیده
مقدمه: عقربها از قدیمیترین جانوران زهرآگین روی کره زمین شناخته میشوند. عقرب گزیدگی یک مشکل مهم بهداشت عمومی در بسیاری از نقاط جهان ازجمله کشور ایران محسوب میشود.
گزارش مورد: در این گزارش یک زن 49 ساله معرفی میشود که با شکایت واکنشهای پوستی در ناحیه ران پا به بیمارستان مراجعه کرد. بیمار درد موضعی همراه با سوزش شدید را بلافاصله پس از عقرب گزیدگی توصیف کرد که به سرعت در سرتاسر ران پای او بعد از یک ساعت منتشر شد. یافتههای بالینی در این مطالعه نشان داد که بعد از گذشت 24 ساعت محل عقرب گزیدگی دچار واکنشهای التهابی و قرمزی شد. بیمار بلافاصله بعد از عقرب گزیدگی به بیمارستان مراجعه کرد و درمان با سرم ضدسم عقرب پنتاوالان بهصورت تزریق وریدی انجام شد. همچنین بیمار طی دوره درمان از پماد موپیروسین جهت استفاده موضعی برای ازبینبردن التهاب پوستی، لوسیون موضعی مومتازون جهت رفع التهاب، ترمیم کننده نیواشا و لوسیون بدن ایروکس استفاده کرد. تقریباً یک هفته پس از حادثه، علائم موضعی و سیستمیک از بین رفت. بلافاصله بعد از عقرب گزیدگی محل استراحت چک، نمونه عقرب جمعآوری و گونه هوتنتوتا جایاکاری (Hottentotta jayakari) تشخیص داده شد.
نتیجهگیری: با توجه وجود موارد عقرب گزیدگی در کشور، جهت پیشگیری و کنترل آن نیاز به افزایش آگاهی و دانش عمومی افراد در معرض خطر بهمنظور کاهش خطرات احتمالی لازم است. علاوهبر اینها افزایش آگاهی بین پزشکان بهویژه جامعه درماتولوژیستها از علائم پوستی این بندپای خطرناک بهعنوان متخصصان درمانگر میتواند در تسریع روند درمان کمک کننده باشد.
آذین آیتاللهی، علیاصغر قادری،
دوره 16، شماره 1 - ( دوره ۱6، شماره 1 1404 )
چکیده
کاربردهای توکسین بوتولینوم از زمان معرفی آن در سال ۱۹۸۹، بهطور چشمگیری تکامل یافتهاند. این مطالعه مروری، پتانسیل استفاده از توکسین بوتولینوم را بر اساس جدیدترین مطالعات برجسته میکند که نشان میدهند تزریق BoNT ممکن است بهعنوان یک روش درمانی جایگزین، در درمان بیماریهایی مانند هایپرهیدروزیس (تعریق بیشازحد)، هیدرآدنیت چرکی، پدیده رینود یا فیشر مقعدی مفید باشد.
با وجود استفادههای امیدوارکننده فراوان، کاربرد توکسین بوتولینوم خالی از عوارض نیست. برای ارائه درمان مؤثر و کاهش عوارض مرتبط، لازم است متخصصین پوست از کاربردهای on-label و off-label BoNT آگاهی داشته باشند. بیشک، رسیدن به یک اجماع در مورد پروتکل درمانی هر نشانه بالینی، باید بهعنوان موضوعی مهم برای پزشکان در نظر گرفته شود تا بتوان رژیمهای درمانی را با دوزهای مشخص BoNT استانداردسازی کرد.
پگاه تمیمی، علیاصغر قادری، پرهام تمیمی،
دوره 16، شماره 2 - ( دوره ۱6، شماره 2 1404 )
چکیده
در این مقاله به بررسی تأثیرات درمان هورمونی یائسگی (MHT) و داروهای ضدبارداری خوراکی بر خطر ابتلا به ملانوما پرداخته شده است. درحالی که برخی مطالعات ارتباطی بین درمانهای هورمونی یائسگی و ملانوما یافتهاند، شواهد متناقضی ازجمله تفاوتهای فرمولاسیون داروها در کشورهای مختلف، سن شروع درمان و مدت زمان مصرف وجود دارد. بیشتر مطالعات نشان دادهاند که استفاده از داروهای ضدبارداری خوراکی با افزایش خطر ملانوما ارتباط ندارد، اگرچه عوامل محیطی مانند تابش آفتاب میتوانند در این رابطه نقش داشته باشند. بهطورکلی، بهنظر میرسد که زنان باید درمان هورمونی را براساس توصیه پزشک خود ادامه دهند و نگرانی خاصی در مورد خطر ملانوما نداشته باشند.
