زمینه و هدف: کیفیت زندگی یک مفهوم تجربی گسترده است که منعکسکنندهی دیدگاه فرد در سطح رضایت از زندگی در یکی از موقعیتهای مختلف از جمله مسکن، تفریح و سرگرمی، شرایط محیطی، سلامت و کار میباشد. براساس این تعریف، کیفیت زندگی یک معیار ذهنی است که تحت تأثیر عوامل بسیار فراتر از وضعیت سلامت قرار دارد. بیماریهای پوستی اثرات مهمی بر حالتهای روانی اجتماعی و فعالیتها دارند. این مطالعه برای بررسی کیفیت زندگی در بیماران با اختلالات شایع پیگمانتاسیون پوست شامل ویتیلیگو، ملاسما و ککومک مراجعهکننده به کلینیکهای پوست شهرستان کاشان در سالهای1390-1389 انجام شد.
روش اجرا: در این مطالعهی مقطعی، 142 بیمار بالای 18 سال مبتلا به اختلالات رنگدانهای، پرسشنامه DLQI) Dermatology Life Quality Index) را کامل کردند. این پرسشنامه شامل 10 سؤال در 6 بخش احساسات، فعالیتهای روزانه، فراغت، کار و تحصیل، ارتباطات شخصی و درمان میباشد. امتیازدهی بر طبق راهنمای Finlay انجام شد و دادهها با استفاده آزمونهای آماری t، ANOVA و بررسی ضریب همبستگی پیرسون تحلیل شد. در این پرسشنامه هر فرد امتیاز بالاتری بهدست آورد از کیفیت زندگی پایینتری برخوردار میباشد.
یافتهها: میانگین (
± انحراف معیار) امتیاز کیفیت زندگی جمعیت مورد مطالعهی ما (03/5±) 64/5 بود. میانگین امتیاز کیفیت زندگی در بیماران مبتلا به ویتیلیگو بیش از دو بیماری دیگر بود. در این مطالعه امتیازات کیفیت زندگی در زنان، افراد زیر 25 سال، افراد مجرد و بیماران با درگیری پوستی در نواحی در معرض دید بالاتر از سایرین بود اما بین امتیاز کیفیت زندگی و طول مدت بیماری، شغل، تحصیلات، محل سکونت ارتباط قابل توجهی یافت نشد.
نتیجهگیری: این مطالعه نشان میدهد که اختلالات پیگمانتاسیون پوست تأثیر بسزایی بر روی همهی جنبههای کیفیت زندگی به خصوص جنبهی روانیاجتماعی دارد که این امر توجه ویژه به بیماریهای پوستی را برای یافتن روشهای درمانی بهتر جهت کاهش بار روانی این بیماران نشان میدهد.
