علی خامسیپور، محمود ناطقی رستمی، حسین کشاورز، اکرم میرامین محمدی، مینو تسبیحی، سیدهطاهره شهرستانی، عبدالفتاح صرافنژاد،
دوره 1، شماره 3 - ( 7-1389 )
چکیده
زمینه و هدف: در سالهای گذشته وجود دو دسته لنفوسیت خاطرهای تحت عنوان لنفوسیتهایT خاطرهای مرکزی (Tcm) و لنفوسیتهای T خاطرهای کارگزار (Tem) براساس بیان شاخصهای سطحی CCR7 و CD45RA معرفی شدهاند. هدف از مطالعه حاضر بررسی فنوتیپ و عملکرد این لنفوسیتها در افراد بهبودیافته از سالک بود.
روش اجرا: بررسی فنوتیپی لنفوسیتها با استفاده از مارکرهای سطحی مربوطه با روش فلوسایتومتری بر نمونه خون 13 بیمار بهبودیافته از سالک و 6 نفر داوطلب سالم بهعنوان شاهد انجام شد.
یافتهها: تفاوت معنیداری ازنظر فراوانی ردهها در خون محیطی بین گروه بهبودیافته و گروه شاهد وجود نداشت؛ بنابراین ردیابی لنفوسیتهای خاطرهای اختصاصی لیشمانیا صرفاً با مطالعه فنوتیپی امکانپذیر نیست. با تفکیک و سپس کشت ردههای لنفوسیتی، روند تکثیر و سایتوکاینهای ترشحی پس از تحریک با آنتیژن اندازهگیری شدند. تکثیر سلولی بهطور معنیداری در لنفوسیتهای گروه بهبودیافته بیش از شاهد بود. میزان اینترفرون گاما در لنفوسیتهای Tem گروه بهبودیافته بهطور معنیداری بیش از گروه شاهد بود. این نتایج با بررسی فراوانی سلولهای تولیدکننده سایتوکاین با رنگآمیزی داخل سلولی نیز تأیید شدند. از طرف دیگر، نتایج بررسی IL-2 با روش رنگآمیزی داخل سلولی حاکی از افزایش معنیدار تعداد لنفوسیتهای Tcm تولیدکننده این سایتوکاین بود.
نتیجهگیری: با توجه به اینکه تکثیر سلولی و پاسخ سایتوکاینی لنفوسیتها در برابر تحریک با آنتیژن انگل حاصل شدهاست، این لنفوسیتها بهعنوان لنفوسیتهای خاطرهای مرکزی و کارگزار اختصاصی لیشمانیا معرفی میشوند و به نظر میرسد در محافظت علیه لیشمانیوز در افراد بهبودیافته هر دو نوع لنفوسیت Tcm و Tem همراه با یکدیگر نقش دارند.
