کاربران عمومی فقط به فهرست مقالات منتشر شده دسترسی دارند.
26 نتیجه برای موضوع مقاله:
فریبا کاظمی کیلهگلان، سحر پارسافر، مریم افشاری، مجید براتی،
دوره 8، شماره 4 - ( دورهی 8، شمارهی 4 1396 )
چکیده
زمینه و هدف: جراحیهای زیبایی برای تغییر ظاهر افراد و بهبود اعتمادبهنفس آنها انجام میشود. طبق گزارشهای موجود، ایران ازنظر میزان انجام جراحی زیبایی در رتبههای اول جهان قرار دارد. پژوهش حاضر با هدف تعیین نگرشهای اجتماعی ـ فرهنگی در مورد جراحیهای زیبایی و عوامل مرتبط با آن در دانشجویان دختر دانشگاه علوم پزشکی همدان انجام شد.
روش اجرا: پژوهش حاضر یک مطالعهی توصیفی ـ تحلیلی و مقطعی بود که در سال 1396 روی 340 دانشجوی دختر دانشگاه علوم پزشکی همدان به روش نمونهگیری طبقهای با انتساب متناسب نمونهها انجام شد. ابزار جمعآوری دادهها شامل متغیرهای دموگرافیک و پرسشنامهی نگرشهای اجتماعی ـ فرهنگی، بهصورت خودگزارشدهی توسط آزمودنیها تکمیل گردید. دادهها با استفاده از نسخهی 24 نرمافزار SPSS و با استفاده از آزمونهای تی مستقل، آنالیز واریانس یکطرفه و رگرسیون خطی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.
یافتهها: گروه سنی 30-21 سال بیشترین شرکتکنندگان بودند (7/56%). دانشجویان رشتهی پزشکی بیشترین شرکتکنندگان بودند (4/24%). دانشجویان اغلب ازطریق اینترنت اطلاعات دربارهی جراحی زیبایی کسب میکردند (2/63%). بین نگرشهای اجتماعی ـ فرهنگی با رشتهی تحصیلی و شغل پدر رابطهی آماری معنیدار وجود داشت (05/0P<). نتایج رگرسیون نشان داد از بین متغیرهای مورد بررسی، شغل پدر و نمایهی تودهی بدنی سهم معنیداری در تبیین واریانس نگرشهای اجتماعی ـ فرهنگی داشتند.
نتیجهگیری: انجام مطالعاتی مشابه و گسترده در بین دانشجویان سایر دانشگاههای کشور و مقایسهی آنها با یافتههای این تحقیق پیشنهاد میگردد.
پدرام علیرضایی، زینب معمارزاده، سارا ملکآرا، سیدهفاطمه یعقوبیآل،
دوره 10، شماره 1 - ( بهار 1398، دورهی 10، شمارهی 1 1398 )
چکیده
زمینه و هدف: درماتیت سبورئیک با شیوع تقریبی دو درصد یکی از شایعترین اختلالات درماتولوژی است. درمانهای متعددی تاکنون برای این بیماران بهکار گرفته شده است. این مطالعه جهت بررسی اثربخشی لوسیون بتامتازون در مقایسه با لوسیون کلوتریزون در بیماران مبتلا به سبورئیک درماتیت صورت و سر طراحی شده است.
روش اجرا: این مطالعه به روش کارآزمایی بالینی دوسویه کور انجام گرفت. جامعهی مورد مطالعه عبارتند بودند از 60 بیمار با تشخیص درماتیت سبورئیک مراجعهکننده به درمانگاه پوست بیمارستان قائم و امام رضا (ع) مشهد در گروه سنی بالای 18 سال. بیماران در دو گروه قرار گرفتند؛ یک گروه با کلوتریزون (بتامتازون+کلوتریمازول) (31 نفر) و گروه دیگر با بتامتازون (29 نفر) به مدت 4 هفته روزی دو بار از یکی از داروها استفاده کردند. شدت بیماری براساس اریتم، پوستهریزی و خارش با درجهبندی از 0 تا 4 در شروع مطالعه، 2 و 4 هفته پس از درمان و 2 و 4 هفته پس از ختم درمان جهت مقایسهی پاسخ درمانی و میزان عود ثبت شد.
یافتهها: میانگین سن بیماران شرکتکننده در این مطالعه 1/33 سال (56-18 سال) بوده و 7/56% از بیماران شرکتکننده در مطالعه مرد بودند. تفاوت معناداری ازنظر سن و جنس بین دو گروه وجود نداشت (05/0P>). هر دو درمان موجب بهبودی واضح در شدت اریتم و پوستهریزی صورت و اسکالپ شد (001/0P<). در مقایسهی دو درمان تنها در 2 هفته پس از شروع درمان، کلوتریزون عملکرد بهتری داشت ولی در سایر زمانها کارایی دو دارو یکسان بود. هر دو درمان در کاهش شدت خارش بیماران نیز کارآمد بودند اما پاسخ به بتامتازون بهتر بود.
نتیجهگیری: نتایج این مطالعه نشان میدهد که هر دو درمان کارآمد میباشد. کلوتریزون تأثیر سریعتری در رفع اریتم و پوستهریزی و بتامتازون تأثیر بهتری بر کاهش شدت خارش بیماران داشت.
فراست نورمحمدیفر، علیرضا سلطانیان، پدرام علیرضائی،
دوره 11، شماره 3 - ( پاییز 99، دوره 11، شمارهی 3 1399 )
چکیده
زمینه و هدف: تریکوسکوپی یک ابزار تشخیصی غیرتهاجمی بیماریهای مو است. هدف از این مطالعه بررسی یافتههای تریکوسکوپیک در انواع مختلف آلوپسی بود.
روش اجرا: این مطالعهی مقطعی از فروردین 1398 تا تیر 1399 بر روی 155 بیمار دچار آلوپسی مراجعهکننده به بیمارستان سینای همدان انجام شد. بیماران پس از اخذ رضایت کتبی وارد مطالعه میشدند. بیوپسی جهت تشخیص قطعی نوع آلوپسی انجام و سپس بررسی تریکوسکوپیک صورت میگرفت. یافتههای تریکوسکوپیک همراه با دادههای دموگرافیک ثبت میشد. در پایان دادهها با روشهای آماری مناسب توصیف شد.
یافتهها: در مجموع 155 بیمار (79 مرد و 76 زن) وارد مطالعه شدند. شایعترین یافتهی تریکوسکوپیک در آلوپسی آرهآتا، موی ولوس با 5/95 درصد شیوع و شایعترین یافته در آلوپسی آندروژنتیک، تفاوت (هتروژنیتی) در ضخامت ساقهی مو بود که در تمامی بیماران دیده شد. شایعترین یافتهها در تلوژن افلوویوم چهار علامت واحدهای پیلوسباسه دارای موی منفرد، علامت پری پیلار، موهای دوباره رشدکنندهی برافراشته (upright regrowing hairs)و موهای ترمینال نازک بود که در تمامی بیماران مشاهده گردید. شایعترین یافته در لیکن پلانوپیلاریس، پوستهریزی دور فولیکول با 8/81% شیوع و شایعترین یافتهها در لوپوس اریتماتوی دیسکویید، نقاط بزرگ زردرنگ و پوستهریزی ظریف (هر دو با 100% شیوع) و در تینهآ کاپیتیس، نقاط سیاه با 7/85% شیوع بود.
نتیجهگیری: تریکوسکوپی بهعنوان روشی غیرتهاجمی میتواند در تشخیص افتراقی علل مختلف آلوپسی کمککننده باشد.
سینا خانعلی، پدرام علیرضایی، جلال پورالعجل،
دوره 11، شماره 4 - ( دوره 11، شمارهی 4 1399 )
چکیده
زمینه و هدف: اسکارهای آتروفیک از عوارض شایع آکنه میباشند که روشهای مختلفی برای درمان آنها پیشنهاد شده است. این مطالعه به مقایسهی تأثیر درمان با لیزر CO2 فرکشنال نسبت به میکرونیدلینگ در بهبود اسکار آتروفیک آکنه میپردازد.
روش اجرا: مطالعهی حاضر بر روی بیماران دچار اسکار آتروفیک آکنهی مراجعهکننده به کلینیک پوست بیمارستان سینای همدان از ابتدای سال 95 تا انتهای سال 97 انجام شد. یک سمت صورت هر بیمار با لیزر CO2 فرکشنال و سمت دیگر با میکرونیدلینگ طی 4 جلسه هر 3 هفته یکبار درمان میشد. 1، 2 و 6 ماه بعد، میزان رضایتمندی بیماران و شدت اسکار آکنه (بهوسیلهی معیار Goodman and Baron) ارزیابی میشد.
یافتهها: مجموعاً 24 نفر وارد مطالعه شدند. پیش از درمان، میانگین نمره اسکار دو گروه تفاوت معناداری نداشت (726/0(P=. در پیگیریهای یک، 2 و 6 ماهه سمتی از صورت که با لیزر درمان شده بود نسبت به سمت مقابل (میکرونیدلینگ) نمرهی اسکار کمتری داشت
(P برای پیگیریهای 1، 2 و 6 ماهه بهترتیب 033/0، 008/0 و 014/0). ازنظر میزان رضایتمندی تفاوتی بین دو گروه دیده نشد (P برای پیگیریهای 1، 2 و 6 ماهه بهترتیب 589/0، 469/0 و 840/0). شایعترین عارضهی جانبی، اریتم در 3 بیمار درمانشده با لیزر بود و بهدلیل فراوانی کم عوارض، آنالیز آماری بین دو گروه از این نظر میسر نبود.
نتیجهگیری: لیزر CO2 فرکشنال نسبت به میکرونیدلینگ در کاهش نمرهی اسکار بیماران مؤثرتر بود. همچنین عوارض جانبی در هر دو شیوهی درمانی فراوانی کمی داشت.
محمدرضا سبحان، فائزه محمدی، الهام خانلرزاده، محمد فریادرس،
دوره 12، شماره 1 - ( بهار 1400، دوره 12، شماره 1 1400 )
چکیده
زمینه و هدف: زگیلها پرولیفراسیون خوشخیمی هستند که بهعلت گونههای مختلف ویروس پاپیلومای انسانی ایجاد میشوند. در درمان زگیلها از روشهای مختلفی استفاده میشود و این مطالعه با هدف مقایسه اثربخشی، عوارض و تعداد جلسات درمانی دو روش لیزر CO2 و کرایوتراپی در درمان زگیل کف پا انجام شد.
روش اجرا: باروش نمونهگیری در دسترس تعداد 70 بیمار (140 پا) مبتلا به زگیل کف هر دو پا مراجعهکننده به درمانگاه تخصصی پوست مرکز آموزشی درمانی فرشچیان (سینا) همدان در سال 1398 انتخاب شدند. بهطور تصادفی زگیل کف یک پای بیمار با لیزر CO2 و پای مقابل با کرایوتراپی تحت درمان قرار میگرفت. بیماران به فاصله زمانی دو هفته بهمدت 2 ماه از نظر پاسخ به درمان، تعداد تکرار جلسات و میزان بهبودی ضایعه مورد بررسی قرار گرفتند. در موارد عدم بهبود کامل ضایعه درمان هر دو هفته یکبار و تا حداکثر پنج نوبت تکرار میشد.
یافتهها: میانگین سن بیماران 73/8±11/22 سال، 7/35% مرد و 3/64% زن بودند. در گروه لیزر CO2 و گروه کرایوتراپی بهترتیب درصد فراوانی بهبودی 4/81% و 4/41% (001/0>P)، میانگین تعداد جلسات درمانی 86/0±91/1 و 69/0±55/3 (001/0>P) بود. فراوانی عوارض نیز بهترتیب در گروه لیزر CO2 و گروه کرایوتراپی شامل درد 7/25% و 3/94% (001/0>P)، خارش صفر درصد و 9/32% (001/0>P)، تاول 9/2% و 9/82% (001/0>P) و هیپرپیگمانتاسیون صفر و 9/12% (003/0=P) میباشد.
نتیجهگیری: لیزر CO2نسبت به کرایوتراپی بهطور مؤثرتر در تعداد جلسات کمتر و با عوارض کمتر باعث بهبودی زگیل کف پا میشود.
محمد احمدپناه، امیر امینی، زهرا چراغی، پدرام علیرضایی،
دوره 12، شماره 1 - ( بهار 1400، دوره 12، شماره 1 1400 )
چکیده
زمینه و هدف: آکنه یکی از شایعترین اختلالات پوستی میباشد که بیش از 80 درصد افراد در سن بلوغ به آن مبتلا میشوند. این بیماری به دلیل تأثیر بر ظاهر بیماران میتواند آثار مخرب روانی همچون کاهش عزت نفس و درنتیجه انزوای اجتماعی ایجاد نماید. این مطالعه با هدف بررسی عوامل مؤثر بر سطح عزت نفس مبتلایان به آکنه در شهر همدان انجام شد.
روش اجرا: بیماران دچار آکنه مراجعهکننده به درمانگاه پوست بیمارستان سینا همدان بهعنوان گروه مورد و همراهان سالم آنها بهعنوان گروه شاهد وارد مطالعه شدند. پس از اخذ رضایتنامه کتبی اطلاعات دموگرافیک ثبت و پرسشگری از گروهها انجام شد. برای تعیین شدت آکنه از Global Acne Grading System (GAGS) و برای تعیین سطح عزت نفس از پرسشنامه کوپر اسمیت استفاده شد. در پایان دادهها با نسخه 14 نرمافزار STATA آنالیز شدند.
یافتهها: مجموعاً 184 بیمار و 177 نفر شاهد وارد مطالعه شدند. میانگین سنی بیماران و افراد شاهد بهترتیب 13/3±89/17 و 94/2±72/17 بود. براساس آزمون t مستقل، میانگین سطح عزت نفس در بیماران بهصورت معنیداری کمتر از گروه شاهد بود (29/8±04/32 در مقابل 73/7±85/34، 001/0>P) شدت آکنه با میزان عزت نفس رابطه معکوس داشت و بهازای افزایش یک واحد امتیاز GAGS، 1/0 واحد میزان عزت نفس کاسته میشد (001/0>P).
نتیجهگیری: ابتلا به آکنه بر افت عزت نفس افراد مؤثر است و شدت آکنه با میزان عزت نفس رابطه معکوس دارد.
