کاربران عمومی فقط به فهرست مقالات منتشر شده دسترسی دارند.
41 نتیجه برای موضوع مقاله:
احسان زارعی، عاطفه غلامحسینی، نرگس قندی،
دوره 12، شماره 3 - ( پاییز 1400، دوره 12، شماره 3 1400 )
چکیده
زمینه و هدف: بیماری پسوریازیس یا داءالصدف، بیماری پوستی مزمن خودایمنی التهابی سیستمیک و غیر قابل انتقال است که حدود 3-2 درصد مردم ایران مبتلا به این بیماری هستند. مدیریت هزینهها و اختصاص بودجه و برنامهریزی برای درمان بیماران مبتلا به پسوریازیس، نیاز به اطلاعات دقیق از هزینههای بیماران دارد. مطالعه حاضر به برآورد هزینههای مستقیم و غیرمستقیم درمان یکساله بیماران در بین بیماران بیمارستان فوقتخصصی پوست رازی ایران میپردازد.
روش اجرا: در این مطالعه توصیفی ـ تحلیلی، هزینههای درمان 170 بیمار مبتلا به پسوریازیس، شامل هزینههای مستقیم (هزینههای پزشکی و غیرپزشکی) و هزینههای غیرمستقیم به روش سرشماری و با استفاده از چکلیست محققساخته از مهر ماه 1398 تا مهر 1399 محاسبه شد. هزینه ازطریق بررسی صورتحساب بیماران در سیستم اطلاعات بیمارستان و ازطریق مصاحبه تلفنی با بیماران اخذ شد.
یافتهها: میانگین هزینه درمان یکساله 480/037/9 تومان (758 دلار) که سهم هزینه مستقیم درمان برابر با 22/90 درصد (681/178/8 تومان) و سهم هزینه غیرمستقیم درمان برابر 78/9 درصد (799/858 تومان) بود. بیشترین هزینه درمان مربوط به خدمات دارویی با 233/825/5 تومان بود. همچنین کل هزینه مستقیم پزشکی برابر با 890/069/7 تومان است که 62 درصد آن سهم بیمه و 38 درصد سهم بیمار بود. یافتهها نشاندهنده این بود که داشتن تزریق داروهای بیولوژیک و محل اقامت بر روی هزینه مستقیم درمان اثر معناداری دارد. همچنین متغیرهای بیمه تکمیلی و محل اقامت نیز بر هزینههای پرداخت از جیب تأثیر دارند.
نتیجهگیری: بخش اعظم هزینههای درمان بیماری پسوریازیس را داروها تشکیل میدهند. قیمت بالای داروهای بیولوژیک و پوشش کمتر این داروها توسط شرکتهای بیمهای باعث مشکلات اقتصادی فراوانی برای این بیماران شده است. با توجه به یافتههای این مطالعه، بهنظر میرسد نیاز به بازبینی مجدد پوشش بیمهای کاملتر این داروها و همچنین استفاده از کمکهای خیرین برای تأمین بخشی از هزینههای درمان لازم باشد.
افسرالملوک حدادیان، آذین آیتاللهی، اکرم میرامینمحمدی، مهشید شهرزادکاوکانی، علیرضا فیروز، انسیه لطفعلی، مهسا فتاحی،
دوره 12، شماره 3 - ( پاییز 1400، دوره 12، شماره 3 1400 )
چکیده
مقدمه: قارچها از میکروارگانیسمهایی هستند که در پوست میتوانند بیماریهایی ایجاد کنند. بهندرت ممکن است تظاهراتی غیرمعمول و تعریفشده ایجاد نمایند که میتواند منجر به تأخیر در تشخیص گردد.
گزارش مورد: بیمار یک مرد 20 ساله میباشد که با سابقه پنج ماهه ضایعات قرینه کروی، قرمز پوستهدار همراه با خارش فراوان در ناحیه کشاله ران تا مچ پا به مرکز ما مراجعه کرده بود. آزمایش میکروسکوپی با استفاده از هیدروکسید پتاسیم 10%، کشت و واکنش زنجیره پلیمراز انجام شد و عامل ضایعات ترایکوفایتون ایندوتینهآ شناسایی شد. براساس نتایج تست حساسیت دارویی، درمان پالستراپی ایتراکونازول (100 میلیگرم روزی دوبار به مدت یک هفته) همراه با پماد موضعی کلوتریمازول (روزانه دوبار به مدت 4 هفته) صورت گرفت. پس از یک دوره دریافت دارو، ضایعات بیمار ازنظر بالینی و قارچشناسی بهبود کامل یافت.
نتیجهگیری: این گزارش موردی بهدلیل ایجاد اشکال غیرشایع توسط ت.ایندوتینهآ که موارد مقاومت به درمان نشان داده است، اهمیت دارد.
سیدهصبا شریفزاده، انسیه لطفعلی، نارگل نوین، شایان نوروزی، فریناز عزیزی،
دوره 13، شماره 1 - ( دوره 13، شماره 1 1401 )
چکیده
زمینه و هدف: لیکنپلان دهانی یک بیماری ایمونوپاتولوژی پوستی مخاطی مزمن است که بهطور شایع مخاط دهان را درگیر میکند. ازطرفی کاندیدا آلبیکنس شایعترین پاتوژن مرتبط با کاندیدیازیس دهانی است. هدف این مطالعه تعیین اثر طول موج لیزر کمتوان 810 نانومتر بهعنوان کمکی در درمان کاندیدا آلبیکنس مقاوم به نیستاتین در بیماران لیکنپلان دهان است.
روش اجرا: در این مطالعه 5 ایزوله ک.آلبیکنس مقاوم به نیستاتین و یک گونه ک.آلبیکنس استاندارد آزمایش شدند. تست حساسیت دارویی براساس CLSI- M27-A3 انجام شد و نشان داد که این ایزولهها به نیستاتین مقاوم بودند. سوسپانسیون قارچی با رقت 5/0 مکفارلند در مواجهه با لیزر دایود با طول موج 810 نانومتر و انرژی دانسیته j/cm38/20 با زمان 20 ثانیه قرار گرفت. برای هر گروه نتایج حداقل غلظت مهارکنندگی (MIC) ثبت گردید.
یافتهها: طول موج لیزر باعث کاهش معنیدار کلونی ک.آلبیکنس مقاوم به نیستاتین شد (001/0P<). میزان MIC بعد از مواجهه با لیزر کاهش معناداری پیدا نکرد.
نتیجهگیری: تابش لیزر باعث کاهش تعداد کلونیهای ک.آلبیکنس مقاوم به نیستاتین میشود؛ اما این تأثیر لزوماً در میزان MIC تغییری ایجاد نمیکند. دندانپزشکان دقت کنند در موارد مواجهه با گونههای مقاوم به درمان کاندیدا، لیزر دایود کمتوان با طول موج 810 نانومتر میتواند در کاهش کلونیها و پاسخدهی بهتر به درمان استاندارد نقش داشته باشد.
انسیه لطفعلی، عادل شیرانی، سینا مولویزاده، سعادت شجاعی،
دوره 13، شماره 1 - ( دوره 13، شماره 1 1401 )
چکیده
اونیکومایکوزیس یک عفونت ناخن است که توسط درماتوفیتها، کپکهای غیردرماتوفیتی و مخمرها ایجاد میشود. درگیری ناخن یکی از ویژگیهای پسوریازیس است؛ اگرچه تظاهرات پوستی، اصلیترین یافته در پسوریازیس است. اونیکومایکوزیس و پسوریازیس هر دو از اختلالات رایج در جوامع هستند. ممکن است در برخی بیماران این دو بیماری همزمان وجود داشته باشند. یک مطالعه مروری با استفاده از کلیدواژههای
nail psoriasis، onychomycoses، dermatophytes، non-dermatophyte molds و yeasts در پایگاههای اطلاعاتی پزشکی معتبر مانند PubMed، Google Scholar، Scopus و Science Direct انجام شد و مقالاتی که بیشترین ارتباط را با اهداف پژوهش داشتند، انتخاب و مطالعه شدند. ما میزان بروز و عملکرد بیماریزای عوامل قارچی را در ایجاد عفونت قارچی ناخن پسوریازیس بررسی کردیم.
انسیه لطفعلی، مهسا فتاحی،
دوره 13، شماره 2 - ( تابستان 1401، دوره 13، شماره 2 1401 )
چکیده
زمینه و هدف: کاندیدیازیس دهانی، یک عفونت فرصتطلب شایع در حفره دهان بهویژه در نوزادان میباشد که ناشی از رشد بیش از حد کاندیدا است. کلنیزاسیون مخاط دهان نوزادان با گونههای کاندیدا، اولین گام برای کاندیدیازیس تهاجمی است. مطالعه حاضر بهمنظور بررسی ریسکفاکتورهای کاندیدیازیس دهانی نوزادان طراحی شد.
روش اجرا: نمونهها از 70 نوزاد مشکوک به کاندیدیازیس دهانی، با استفاده از سواب از سطوح گونه، زبان، کام و بزاق جمعآوری، با روشهای معمول قارچشناسی و مولکولی ارزیابی و تعیین توالی و با نسخه 16 نرمافزار SPSS v آنالیز آماری شدند.
یافتهها: از مجموع 70 نمونه مشکوک، 50 گونه کاندیدا جدا شد. نتایج نشان داد که بروز کاندیدیازیس دهانی در نوزادان با نوع زایمان (طبیعی/سزارین)، نوع تغذیه (شیرمادر/شیرخشک/ ترکیب هر دو)، استفاده از داروهای آنتیبیوتیک و استفاده از شیشه شیر، رابطه معنیدار دارد؛ ولی با سن نوزاد و مصرف پستانک رابطه معنیدار نداشت.
نتیجهگیری: یافتههای بهدستآمده از این پژوهش نشان داد که بین بروز کاندیدیازیس دهانی در نوزادان با نوع زایمان، تغذیه از شیر مادر، عدم استفاده از شیشه شیر و مصرف داروی آنتیبیوتیک، رابطه معنیدار وجود دارد بنابراین، وجود کاندیدا در واژن مادر باردار میتواند باعث ابتلای نوزاد حین تولد شود.
نیکو مظفری،
دوره 13، شماره 3 - ( دوره 13، شماره 3 1401 )
چکیده
زمینه و هدف: آموزش الکترونیکی مجازی، نقش کاملاً اثباتشدهای در تقویت یادگیری پزشکی دارد. از بین روشهای آموزش مجازی، یکی از روشهای مغفولمانده در آموزش پزشکی، استفاده از «شبکههای اجتماعی» است. تاکنون مطالعهای در زمینه استفاده از پیامرسان واتسآپ در زمینه آموزش پزشکی ارائه نشده است. هدف این پژوهش، بررسی تأثیر و رضایتمندی از روش آموزش غیرحضوری به کارورزان با واتسآپ در درس درماتولوژی است.
روش اجرا: این پژوهش یک مطالعه نیمهتجربی است. در ابتدای هر ماه بهطور متوسط با حضور 10 کارورز در بخش پوست، یک گروه در واتسآپ ساخته میشود. در گروه، کیسهای متنوعی از بیماریهای پوستی ارائه و نکات تشخیصی و درمانی آنها با شیوه پرسش و پاسخ به کارورزان آموزش داده میشود. در پایان هر ماه با استفاده از پرسشنامه پژوهشگرساخته، که روایی و پایایی آن تأیید شده است، ارزیابی صورت میگیرد.
یافتهها: طی یک دوره 6 ماهه، در مجموع 61 کارورز در این مطالعه شرکت کردند و بهطور میانگین در هر ماه، 50 کیس در گروه موردبحث قرار گرفت. از مجموع 61 اینترن شرکتکننده، 58 نفر پرسشنامههای نظرسنجی را پرکردند (میزان پاسخدهی 95%).
97% شرکتکنندگان از آموزش مجازی با واتسآپ رضایت داشتند و اکثر کارورزان معتقد بودند که گروه واتسآپ در بهترکردن روابط بین استاد و دانشجو و بالابردن توانایی آنها در تشخیص بیماران پوستی، مؤثر بوده است.
نتیجهگیری: این مطالعه نشان داد که واتسآپ ابزار مناسبی برای آموزش کارورزان و بحث پیرامون کیسهای درماتولوژی است و استفاده روزافزون از این ابزار، به ارتقای آموزش پزشکی کمک شایانی خواهد کرد.
پرویز طوسی، سیدحسن اعتمادزاده، محمدرضا صدیقیمقدم، بتول موسوی، سیدهفاطمه نوری رحیمآبادی، فهیمه عبداللهیمجد، محمد روستانژاد عربانی، علیاکبر بابایی، شهرام آریایینژاد،
دوره 13، شماره 3 - ( دوره 13، شماره 3 1401 )
چکیده
زمینه و هدف: مطالعات ملی شیوع مشکلات پوستی در جامعه ایرانی بسیار محدود است. هدف این مطالعه، تعیین شکایات پوستی مردان میانسال/سالمند بود.
روش اجرا: در این مطالعه مقطعی، 1419 مرد بالای 35 سال از 32 استان بهصورت فراخوان شرکت کردند. اطلاعات جمعیتشناختی، سابقه بیماری زمینهای و وجود مشکل/بیماری پوستی، توسط متخصصین پوست جمعآوری شد. شرکتکنندگان ازنظر وجود شکایت پوستی (خارش، سوزش، خشکی پوست، قرمزی، پوستهریزی و تغییر رنگ پوست)، نوع شکایت، شدت و محل آن در زمان معاینه، ارزیابی شدند.
یافتهها: حدود یکسوم جامعه (6/31%) بیماری زمینهای داشتند (449n=). فشارخون بالا، دیابت و اختلال اعصاب و روان، شایعترین بیماریها بودند (7/79%). شیوع شکایات پوستی در مردان میانسال/سالمند 2/24% بود (344n=). شایعترین شکایات پوستی بهترتیب مربوط به خارش 207 نفر (2/60%) (6/14% کل) و خشکی پوست 80 نفر (3/23%) (6/5% کل) ابراز شد و اکثراً بیش از یک شکایت پوستی 6/75% را گزارش کردند (260n=). مصرف کورتیکواستروئیدها در 3/7% جامعه موردمطالعه ابراز شد (103n=) و مصرف نوع خوراکی 5/4% بیشتر بود (64n=). اکثر شکایات پوستی از نوع خفیف 3/59% (204 مورد) و موضعی 4/58% (201 مورد) بود. شکایات پوستی بهطور معناداری با مواجهه شغلی (01/0=P)، سطح تحصیلات پایینتر (05/0=P) و مصرف کورتیکواسترویید در کل (001/0>P) و هر دو نوع خوراکی (02/0=P) و موضعی (001/0>P) در ارتباط بودند.
نتیجهگیری: شکایت پوستی یک شکایت شایع بین جامعه مردان میانسال و سالمند ایرانی بود. شایعترین شکایت پوستی در این جامعه، خارش و خشکی پوست و از نوع خفیف و موضعی بود.
امیرهوشنگ احسانی، آرزو جممنش، امیرعلی جهانشاهی، الناز خسروانی، رضا رباطی، زهرا صفاریان، علیرضا فیروز، وحیده لاجوردی، پروین منصوری، منصور نصیری کاشانی،
دوره 13، شماره 4 - ( دوره 13، شماره 4 1401 )
چکیده
کهیر از بیماریهای شایع و چالشبرانگیزی است که تشخیص و درمان آن، تنها به رشته تخصصی بیماریهای پوست محدود نمیشود.
پزشکان عمومی، متخصصان داخلی، متخصصان آلرژی و ایمونولوژی بالینی نیز بهطور شایعی با موارد این بیماری مواجه شده و درگیر تشخیص، درمان و پیشگیری از عود آن میشوند. انجمن متخصصین پوست ایران، راهنمای بالینی تشخیص و درمان کهیر ایران را در آذر 1397 با درنظرگرفتن مقالات علمی منتشرشده تا انتهای سال 2018 میلادی تدوین کرد. گایدلاین فعلی، نسخه بهروزرسانیشده راهنمای سابق است که با بررسی مقالات چاپشده از آوریل سال 2018 تا آگوست 2022 تهیه شده است.
هستی احمدیان یزدی، علیرضا فیروز، مریم موافق، فائقه کاظمی، سامان احمدنصرالهی، انیسه صمدی،
دوره 13، شماره 4 - ( دوره 13، شماره 4 1401 )
چکیده
زمینه و هدف: محصولات مراقبت از پوست موضعی اغلب به لایههای عمیقتر پوست نمیرسند و کلاژن هیدرولیزشده خوراکی، یکی از جدیدترین مکملهای سیستمیک برای جوانسازی پوست است. هدف از این مطالعه ارزیابی ایمنی و اثربخشی ساشه مکمل خوراکی برای بهبود خاصیت ارتجاعی، آبرسانی و زبری پوست در مصرفکنندگان بود.
روش اجرا: این مطالعه بالینی با مقایسه قبل و بعد برروی 20 شرکتکننده با سن 36/5±15/44 سال انجام شد. پارامترهای الاستیسیته (R2، R5 و R7)، رطوبت و اصطکاک پوست و همچنین ضخامت و دانسیته درم، پس از 6 و 12 هفته مصرف روزانه محصول موردمطالعه و همچنین 4 هفته پس از قطع مصرف اندازهگیری (16 هفته) و ارزیابی شد. همچنین رضایت شرکتکننده و عوارض جانبی به کمک پاسخ به پرسشنامه مربوطه ثبت گردید.
یافتهها: بهبود معنادار در شاخصهای R2 و R5 و فریکشن پوست در هفته 12 مشاهده شد (بهترتیب 041/0P<، 012/0P< و 01/0P<) و این مقادیر چهار هفته پس از قطع مصرف مکمل، همچنان در سطح افزایشیافته باقی ماندند که نشاندهنده پایداری نتیجه است. افزایش دانسیته درم در هفته 16 نسبت به مقادیر اولیه معنادار بود (03/0=P). رضایت کلی از درمان متوسط بود و عوارض گوارشی محدودی گزارش شد.
نتیجهگیری: مصرف ساشه مکمل خوراکی با برند «کلاژن گلد» تحملپذیری مناسبی دارد و در بهبود پارامترهای بیوفیزیکی (الاستیسیته و فریکشن) و دانسیته پوست در افراد بالای 40 سال مؤثر است. این مطالعه، پایداری نتایج را تا 4 هفته پس از قطع مصرف تأیید کرد.
امیرهوشنگ احسانی، پدرام نورمحمدپور، کامبیز کامیاب حصاری، سیدمحمد بحرینیان، مینا کوهیان محمدآبادی، آلا احسانی، امیرحسین رحیمنیا،
دوره 13، شماره 4 - ( دوره 13، شماره 4 1401 )
چکیده
زمینه و هدف: یکی از عوارض مهم خالکوبی، واکنش گرانولوماتوز است که با علائم درد، تورم، قرمزی و تندرنس در محل تتو مشخص میشود. این واکنش در همه سنین و هر دو جنس دیده میشود. با توجه به افزایش عوارض تتو، برآنیم تا مشخصات دموگرافیک ـ هیستولوژیک و عوارض تتو، بهخصوص گرانولوم را بررسی کنیم.
روش اجرا: بیماران بیمارستان رازی با تشخیص گرانولوم پس از خالکوبی در یک بازه 3 ساله وارد مطالعه شدند و خصوصیات دموگرافیک ـ هیستولوژیک آنها ثبت شد. تعداد 196 بیمار وارد مطالعه شدند و برای هر بیمار، یک برگه پرسشنامه تهیه و اطلاعات ازطریق آنها جمعآوری شد.
یافتهها: میانگین سنی بیماران 46/45 سال با انحرافمعیار 54/8 و میانگین زمان انجام تتو 18/4 سال با انحراف معیار 33/4 بود. میانگین دفعات اتجام تتو 64/1 و انحراف معیار 8/1 بود. بیشترین محل انجام تتو ابرو با 3/88% و کمترین، پلک فوقانی با 6/0% بود. تتوگرانولوما (سارکوئیدال و جسم خارجی) با 7/41% بیشترین و ضایعات لیکنوئید با 8/2% کمترین فراوانی نتیجه پاتولوژی را داشته است.
نتیجهگیری: با توجه به بیشترین فراوانی تشخیص پاتولوژیک تتو ـ گرانولوم (سارکوئیدال و جسم خارجی) با 7/41% و اثبات ارتباط بین تتو ـ گرانولوم و ابتلا به سارکوئیدوز در مطالعات قبلی، بررسی کامل بیماران، پیگیری طولانیمدت از جهت ابتلا به سارکوئیدوز در آینده و بررسی پاسخ بالینی به درمان، منطقی و سودمند بهنظر میرسد. ضمناً بررسی اینکه آیا درمان ضایعات فعلی نقشی در جلوگیری از ابتلا به سارکوئیدوز در آینده خواهد داشت یا خیر حائزاهمیت بهنظر میرسد.
امیرهوشنگ احسانی، حسن حاجمحمدتقیصیرفی، پدرام نورمحمدپور، مهدی نقدیپور، مینا کوهیان محمدآبادی، آلا احسانی، امیرحسین رحیمنیا،
دوره 14، شماره 1 - ( دوره 14، شماره 1 1402 )
چکیده
زمینه و هدف: تلانژکتازیهای اندام تحتانی بهصورت شایع در جامعه و بهخصوص در خانمها دیده میشود. این اختلال نهتنها باعث مشکلات زیبایی، بلکه میتواند باعث درد و مشکلات مربوطه افزایش فشارخون وریدی بشود. این عروق یکی از شایعترین مواردی است که بیماران برای درمانشان به مراکز زیبایی مراجعه میکنند. با توجه به برخی عوارض و محدودیتهای اسکلروتراپی بر آن شدیم که به بررسی اثربخشی و ایمنی لیزر
Long-Pulsed Nd:YAG 1064-nm به عنوان یک جایگزین بپردازیم.
روش اجرا: 29 بیمار حداقل تحت 3 جلسه درمان با لیزر Nd:YAG به فواصل 4 هفته قرار گرفتند. قبل اولین جلسه درمان، بعد از هر جلسه و 6 ماه پس از آخرین نوبت از محل درمان عکس گرفته شد. در نهایت میزان رضایت از درمان و پاسخ بالینی هم بر اساس نظر یک درماتولوژیست ثانویه و خود بیمار بر اساس معیار بهبودی از 0 تا 4 ثبت گردید.
یافتهها: با توجه به نظر درماتولوژیست، میانگین رضایت از درمان، 38/3 از 4 با انحراف معیار 5/0 و براساس نظر بیمار میانگین، 2/3 از 4 با انحراف معیار 71/0 ثبت شده است که معادل بیش از 76% اثربخشی درمان با لیزر Nd:YAG 1064 میباشد. میزان درد حین لیزر براساس معیار VAS برابر 27/6 با انحراف معیار 64/2 ثبت گردید.
نتیجهگیری: لیزر Nd:YAG 1064 نانومتر پالس بلند یک روش درمانی بسیار موثر، قابل اعتماد، ایمن و هم چنین بدون عوارض جانبی قابل توجه در درمان عروق تلانژکتاتیک و وریدهای رتیکولار اندام تحتانی میباشد.
حسین شریفی، انسیه لطفعلی،
دوره 14، شماره 3 - ( دوره 14، شماره 3 1402 )
چکیده
زمینه و هدف: با توجه به افزایش موارد ابتلا درماتوفیتوزیس بهویژه کچلی بدن و کشاله ران بهوسیله گونههای مقاوم به تربینافین و سرعت بالای انتقال بیماری بهمنظور انتخاب درمان مناسب، درنظرگرفتن مدت زمان لازم برای درمان بیماری و نیز تشخیص زودهنگام موارد مقاوم به درمان الزامی است. مطالعه حاضر بهمنظور تعیین حساسیت دارویی سویههای ترایکوفایتون روبروم، میکروسپوروم کنیس و اپیدرموفایتون فلوکوزوم نسبت به داروهای ضدقارچی رایج انجام گرفت.
روش اجرا: تست حاسیت دارویی (میکرودایلوشن براث) برای 20 نمونه بهدستآمده از بیماران طبق پروتکل CLSI-M38-3rd ED (Clinical and Laboratory Standard Institute) نسبت به داروهای تربینافین، اریتروکونازول و وریکونازول انجام شد.
یافتهها: براساس تست، نتایج دارویی 5 بیمار به تربینافین مقاوم بوده و حداقل غلظت مهاری بیشتر از 2 و 3 بیمار نسبت به تربینافین تولرنت بوده و حداقل غلظت مهاری بین 5/0 تا 1 نشان دادند. براساس تست نتایج دارویی، 7 بیمار نسبت به ایتراکونازول تولرنت بوده و حداقل غلظت مهاری بین 5/0 تا 1 نشان دادند. تمام ایزولهها به وریکونازول پاسخ مناسب نشان دادند.
نتیجهگیری: نتایج تست حساسیت دارویی، بررسی اهمیت تستهای قارچشناسی را در مورد ضایعات پوستی درماتوفیتی برای جلوگیری از گسترش گونههای مقاوم به دارو برجسته میکند.
پرهام تمیمی،
دوره 14، شماره 3 - ( دوره 14، شماره 3 1402 )
چکیده
بیماری پارکینسون (Parkinson Disease [PD]) با انواع اختلالات پوستی مرتبط است. اختلالات پوستی در بیماران مبتلا به پارکینسون را میتوان به دو گروه عمده تقسیم کرد: 1) اختلالات غیرایتروژنیک شامل ملانوم، درماتیت سبورئیک، اختلالات تعریق، پمفیگوئید تاولی و روزاسه و 2) اختلالات ایتروژنیک مربوط به عوارض جانبی سیستمیک آنتیپارکینسون (ازجمله کاربیدوپا/لوودوپا، روتیگوتین و سایر دوپامین آگونیستها، آمانتادین، مهارکنندههای کاتکول ـ O ـ متیل ترانسفراز و آپومورفین زیرجلدی).
درحالی که درماتیت سبورئیک بهعنوان یک علامت پرومتوری در PD در نظر گرفته میشود، روزاسه ممکن است یک عامل خطر یا نشانه اولیه توسعه PD باشد. علاوهبر این، ارتباط قوی بین PD و پیشرفت بعدی BP نیز یافت شده است و یک ارتباط احتمالی بین PD و ملانوما مشاهده شده است. ازآنجایی که افزایش خطر ابتلا به PD و ملانوم در افرادی با رنگ موی روشن و بهویژه موهای قرمز مشاهده شده است، پزشکان معالج باید به این افراد آگاهی خاصی نشان دهند و بر اهمیت محافظت از آفتاب، ازجمله محدودکردن قرارگرفتن در معرض و استفاده از عوامل مسدودکننده نور خورشید با فاکتور بالا تأکید کنند.
پگاه تمیمی، پرهام تمیمی، علیاصغر قادری،
دوره 14، شماره 4 - ( دوره 14، شماره 4 1402 )
چکیده
اختلال در تنظیم RNA بلند غیرکدکننده ممکن است منجر به بیماریهای مختلفی ازجمله سرطان شود. اخیراً بسیاری از lincRNAها بهدلیل نقش مهمشان در ملانوم، Cutaneous Squamous Cell Carcinoma (CSCC) و Basal Cell Carcinoma (BCC) کشف شدهاند. این RNA بلند غیرکدکننده در تکثیر سلولهای سرطانی پوست، رگزایی، تهاجم و متاستاز نقش دارند.
برخی از RNAهای بلند غیرکدکننده وجود دارند که در Nonmelanoma Skin Cancer (NMSC) تنظیم مثبتی دارند؛ از جمله PICSAR، PRECSIT، LINC01048، MALAT1، LINC00319، AK144841 در SCC و H19، CASC15 و SPRY4-IT در BCC. در مقابل، برخی از RNA بلند غیرکدکننده وجود دارند که در SCC تنظیم منفی میکنند؛ ازجمله TINCR، SMRT-2 و LINC00520.
بسیاری از RNA غیرکدکنندهها بهطور خاص در برخی بافتها یا سلولها بیان میشوند و برخی دیگر با مرحلهبندی تومور، مقاومت دارویی و پیشآگهی ارتباط دارند ازاینرو، RNA غیرکدکننده میتواند بهعنوان ابزارهای تشخیصی و پیشآگهی در سرطانهای پوست استفاده شود.
آلا احسانی، امیرهوشنگ احسانی، زهرا رضوی، مینا کوهیان محمدآبادی، مهشیدسادات انصاری، زینب آریانیان، پدرام نورمحمدپور، امیرمحمد الماسی، امیرحسین رحیمنیا،
دوره 15، شماره 2 - ( دوره 15، شماره 2 1403 )
چکیده
زمینه و هدف: با افزایش استفاده از توکسین بوتولینوم برای درمان چین و چروکهای ناحیه گلابلا بهخصوص در کشور ایران و قیمت نسبتاً بالای محصولات خارجی (مثل دیسپورت®)، مقایسه اثربخشی، عوارض و ماندگاری اثر بین دو برند ایرانی توکسین بوتولینوم مصپورت® و دیستون® از اهمیت زیادی برخوردار است. این مطالعه با هدف ارزیابی و مقایسه نتایج درمان با این دو دارو انجام شد.
روش اجرا: در این مطالعه مقطعی ـ توصیفی ـ گذشتهنگر، پرونده 81 بیمار که برای درمان چینهای متوسط تا شدید ناحیه گلابلا به بیمارستان پوست رازی مراجعه کرده بودند، بررسی شد. اطلاعات مرتبط با میزان رضایت، ماندگاری اثر و عوارض جانبی توکسین بوتولینوم مصپورت® و دیستون® ازطریق پرسشنامه جمعآوری و تحلیل شد.
یافتهها: میانگین رضایتمندی از درمان در گروه دیستون® 7 و در گروه مصپورت® 7/7 بود که تفاوت آماری معناداری بین دو گروه مشاهده نشد (142/0=P). همچنین، میانگین ماندگاری اثر برای دیستون® 5/3 ماه و برای مصپورت® 8/3 ماه گزارش شد که تفاوت معناداری نداشت. ازنظر عوارض جانبی، سردرد شایعترین عارضه جانبی بود و عارضه جانبی مهمی رویت نگردید. همچنین تفاوت معناداری بین دو گروه در میزان بروز عوارض مشاهده نشد.
نتیجهگیری: نتایج این مطالعه نشان داد که هر دو داروی دیستون® و مصپورت® اثربخشی و ایمنی مشابهی دارند و انتخاب میان آنها میتواند بیشتر براساس هزینه و ترجیح بیمار یا پزشک باشد تا تفاوتهای درمانی واقعی. پیشنهاد میشود مطالعات بیشتری با حجم نمونه بزرگتر برای بررسی دقیقتر انجام شود.
آلا احسانی، سیدامیرمحمد رضائیمجد، امیرهوشنگ احسانی، پدرام نورمحمدپور، مینا کوهیان محمدآبادی، زهرا رضوی، مهشیدالسادات انصاری، ریحانه سیف، امیرحسین رحیمنیا،
دوره 15، شماره 3 - ( دوره 15، شماره 3 1403 )
چکیده
زمینه و هدف: پیتریازیس لیکنوئید (PL)، یک بیماری پاپولواسکواموس نادر با اتیولوژی نامشخص است. از آنجایی که مطالعات جدید محدودی در این خصوص انتشار یافته، پژوهش حاضر با هدف معرفی تظاهرات کلینیکال و سیر درمان این بیماران انجام گرفت.
روش اجرا: این مطالعه مقطعی گذشتهنگر (1402-1398) بر روی بیماران مبتلا به PL مراجعهکننده به بیمارستان پوست رازی که با بیوپسی از ضایعات پوستی، تشخیص آنها قطعی گردید، انجام گرفت. اطلاعات پایهای با استفاده از مستندات بیمارستانی و پیگیری سیر درمان نیز برمبنای اطلاعات موجود در پروندهها و همچنین، پیگیری تلفنی از بیماران بهدست آمد. دادهها با استفاده از نرمافزار R مورد آنالیز قرار گرفت. 05/0 P<معنیدار درنظر گرفته شد.
یافتهها: مجموعا 147 بیمار مورد ارزیابی قرار گرفتند. تفاوت معنیداری بین دو جنس یافت نگردید (358/0=P). زیرگروه غالب بیماری، PLC (8/91%) و میانگین سن شروع بیماری 73/18±79/29 سال بود. شایعترین نوع ضایعات پوستی، پاپول (4/48%) و تظاهر پوستی شایع در 58 نفر (4/32%)، درگیری جنرالیزه بدن بود. بیشترین درمان مورد استفاده کورتیکواسترویید موضعی در 86 بیمار (4/52%) بود. فاصله زمانی از ابتلا تا بهبودی کامل 40/221±80/160 روز گزارش گردید. 45 نفر (6/30%) دورههای عود بیماری را ذکر کردند. همراهی معنیداری بین جنس (620/0=P)، بیماریهای زمینهای (293/0=P) و سن (876/0=P) با اثربخشی درمان یافت نگردید.
نتیجهگیری: با عنایت به محدودبودن اطلاعات کلینیکال مرتبط با بیماران پیتریازیس لیکنوئید، ایجاد بانک اطلاعاتی الکترونیکی و نظام رجیستری ملی این بیماری توصیه میشود.
آلا احسانی، بهار صادقی، امیرهوشنگ احسانی، مهشیدالسادات انصاری، زهرا رضوی، مینا کوهیان محمدآبادی، کامبیز کامیاب حصاری، پدرام نورمحمدپور، مبینا کمالآبادی فراهانی، امیرحسین رحیمنیا،
دوره 15، شماره 3 - ( دوره 15، شماره 3 1403 )
چکیده
زمینه و هدف: آنژیوکراتومها ازجمله ضایعات عروقی نادر هستند که اغلب به شکل ماکول یا پاپولهای کوچک و قرمز تا بنفش روی پوست ظاهر میشوند. این ضایعات معمولاً خوشخیم، ممکن است با تغییراتی در ضخامت و رنگ همراه باشند؛ اما برخی انواع آنها میتوانند بهعنوان نشانههایی از بیماریهای متابولیک جدی ظاهر شوند. این مطالعه با هدف تحلیل ویژگیهای دموگرافیک و کلینیکی آنژیوکراتوم در بیماران ایرانی، در مرکز تخصصی پوست بیمارستان رازی تهران طراحی شده است.
روش اجرا: این مطالعه گذشتهنگر توصیفی، بر روی ۱۹۹ بیمار مبتلا به آنژیوکراتوم بین سالهای 1392 تا 1402 در بیمارستان رازی تهران انجام شد. اطلاعات دموگرافیک، محل و اندازه ضایعات، سابقه خانوادگی و روشهای درمانی بیماران از پروندههای پزشکی استخراج و با استفاده از نرمافزار SPSS تحلیل شد. برای سنجش ارتباط بین متغیرها، از آزمونهای آماری پارامتریک و ناپارامتریک استفاده گردید و سطح معناداری 05/0 درنظر گرفته شد.
یافتهها: میانگین سنی بیماران 75/24 سال بود و بیشترین شیوع بیماری در دهه دوم و سوم زندگی مشاهده شد. 3/51% بیماران مرد و 7/48% زن بودند. بیشترین ضایعات در اندام تحتانی (7/40%) و ناحیه ژنیتالیا (6/18%) مشاهده شد. روشهای درمانی مختلفی ازجمله کرایوتراپی (14/68%)، لیزر (14/27%) و الکترودسیکاسیون (44/4%) بهکار گرفته شد و کرایوتراپی بالاترین اثربخشی را داشت.
نتیجهگیری: این مطالعه اطلاعات ارزشمندی درخصوص شیوع، ویژگیهای بالینی و روشهای درمانی مناسب برای آنژیوکراتوم در بیماران ایرانی فراهم کرد. برای بررسی کاملتر این ضایعات، مطالعات گستردهتر و پیگیری طولانیمدت در مراکز درمانی مختلف توصیه میشود تا میزان اثربخشی درمانها و عوارض احتمالی آنها مشخص گردد.
عارف نصیری کاشانی، ترانه یزدانپرست، فاطمه امیری، منصور نصیری کاشانی، علیرضا فیروز، مهدی قیصری،
دوره 16، شماره 1 - ( دوره ۱6، شماره 1 1404 )
چکیده
زمینه و هدف: آمیلوئیدوز ماکولار (macular amyloidosis-MA) نوعی آمیلوئیدوز اولیه و موضعی پوست( primary localized cutaneous amyloidosis-PLCA) است که با رسوب آمیلوئید در لایه پاپیلاری درم مشخص میشود. هدف این مطالعه مقایسه ویژگیهای بیوفیزیکی ضایعات MA با پوست سالم مجاور بود.
روش اجرا: هیدراتاسیون لایه شاخی (stratum corneom-SC)، ازدستدادن آب ازطریق اپیدرم (TEWL - transepidermal water loss)، اصطکاک سطحی، pH، سبوم، ملانین، اریتما، دما، پارامترهای الاستیسیته شامل R0، R2 و R5، ضخامت و دانسیته اپیدرم و درم در ضایعات فعال MA در 22 بیمار اندازهگیری شده و با ناحیه سالم مجاور بهعنوان کنترل مقایسه شدند. آزمون تی زوجی برای تحلیلهای آماری استفاده و مقدار P<0.05معنیدار درنظر گرفته شد.
یافتهها: هیدراتاسیون لایه شاخی و اصطکاک پوست بهطور معنیداری کمتر و TEWL، pH، شاخص اریتما، مقدار ملانین و ضخامت اپیدرم در ضایعات MA بهطور معنیداری بیشتر بودند. در سایر پارامترهای بیوفیزیکی و اولتراسونوگرافی تفاوت معنیداری بین ضایعات MA و پوست طبیعی مشاهده نشد.
نتیجهگیری: ضایعات MA با تغییرات خاص در پارامترهای اولتراسونوگرافی و بیوفیزیکی که با ویژگیهای هیستولوژیک آنها سازگار است، مشخص میشوند. این ویژگیها احتمالاً در تشخیص زودهنگام و غیرتهاجمی آمیلوئیدوز پوستی در آینده مفید خواهند بود.
پرهام تمیمی، پگاه تمیمی،
دوره 16، شماره 1 - ( دوره ۱6، شماره 1 1404 )
چکیده
کِریون سِلسی یک عفونت قارچی عمقی و التهابی پوست سر است. این بیماری در نوزادان نادر بوده؛ اما در کودکان حدود ۳ سال به بالا شایعتر میشود. تظاهر بالینی آن شامل تورم، ضایعات نرم و اسفنجی، درد، آلوپسی (ریزش مو) و ترشحات چرکی است. عفونت ثانویه باکتریایی نیز شایع است. علائم خارجپوستی میتوانند شامل لنفآدنیت ناحیهای، تب و بهندرت قارچخونی (فانگمی) باشند. همچنین، واکنشهای اید ممکن است رخ دهند. تشخیص بر پایه شک بالینی، معاینه بالینی و شرح حال پزشکی است و باید ازطریق میکروسکوپ، کشت قارچی و روشهای مولکولی تأیید شود.
شایعترین قارچهای جداشده شامل گونههای انساندوست ترایکوفایتون تونسورنس و گونههای حیواندوست میکروسپوروم کنیس هستند، درحالی که گونههای خاکدوست و کپکها بهندرت عامل کِریون سِلسی میباشند.
درمان بیماری بهصورت دارویی با ضدقارچهای سیستمیک و موضعی است که درصورت نیاز با آنتیبیوتیکهای سیستمیک نیز تکمیل میشود؛ در عین حال، باید از جراحی خودداری کرد. درمان زودهنگام و کافی از بروز آلوپسی اسکاری جلوگیری میکند. مهمترین تشخیص افتراقی، عفونتهای باکتریایی پوست و بافت نرم است.
فرید محمدی، خاطره زاهدی،
دوره 16، شماره 2 - ( دوره ۱6، شماره 2 1404 )
چکیده
لیکنپلان اروزیو ژنیتالیا یک بیماری التهابی مزمن خودایمنی است که بهطور عمده نواحی ژنیتالیا را تحت تأثیر قرار میدهد و میتواند باعث درد، ناراحتی، و اختلالات سیستم ادراری ـ تناسلی و عملکرد جنسی شود. این بیماری اغلب در زنان یائسگی شایع است و همراه با بیماریهای اتوایمیون دیگر مانند ویتیلیگو و بیماری تیروئید مشاهده میشود. درمانهای معمول شامل کورتیکواستروییدهای تاپیکال و سیستمیک میباشد؛ اما چالشهای متعددی در درمان این بیماری وجود دارد، بهویژه در موارد مقاوم به درمان. این مقاله روشهای درمانی جدید و جایگزین شامل ایمونومدولاتورها و درمانهای سیستمیک، مانند تاکرولیموس، سکوکینوماب و داروهای آنتیمالاریا را بررسی کرده و اهمیت انتخاب روش درمانی مناسب برای بیماران مقاوم به درمانهای مرسوم را برجسته میکند. علاوهبراین، تأثیرات روانی این بیماری بر کیفیت زندگی بیماران و نیاز به تحقیقات چندبعدی در درمان این بیماران موردبحث قرار میگیرد.
