29 نتیجه برای رت
سپهر زرگران، سروش محیطمافی، علی انیسیان،
دوره 12، شماره 1 - ( 2-1400 )
چکیده
زمینه و هدف: آلوپسی با کاهش تعداد فولیکولهای مو در محل التیام زخم از عوارض کرایوسرجری هستند که ظاهر ناخوشایندی در بافت اسکار ناشی از موریختگی در ترمیم پوست ایجاد میکنند. هدف این مطالعه بررسی تأثیر لیزر کمتوان بر جلوگیری از نکروز فولیکولهای مو و افزایش تعدادشان در زخمهای کرایوسرجری است.
روش اجرا: 50 رت ویستار نر تصادفاً در 2 گروه اصلی آزمایش و کنترل (با / بدون استفاده از لیزر کمتوان) و ۵ زیرگروه فرعی تقسیم شدند. بررسی هیستوپاتولوژیک دو شاخص تعداد فولیکول مو و رگزایی در بازههای زمانی 3، 7، 14، 21 و 28 روزه در آزمایشگاه انجام شد.
یافتهها: شاخص رگزایی اختلاف معنیداری در روزهای 14 و 21، بین گروههای اصلی نداشت (05/0<P) اما در روزهای 3، 7 و 28 گروه آزمایش نسبت به شاهد بهطور معنیداری بیشتر بود. در تمامی روزها هر دو گروه روند معنیدار افزایش رگزایی را شاهد بودند (05/0>P). تنها در گروه شاهد بین روزهای سوم و هفتم و در هر دو گروه بین روزهای 21 و 28 اختلاف آماری وجود نداشت (05/0<P). در مقایسه شاخص فولیکول مو در تمامی روزها روند افزایشی داشته که در گروه آزمایش بهطور معنیداری بیشتراز گروه شاهد است (05/0>P). تنها بین روزهای سوم و هفتم اختلاف آماری وجود نداشت (05/0<P).
نتیجهگیری: استفاده از لیزر کمتوان پس از زخمهای کرایوسرجری همراه اسکار و موریختگی، میتواند باعث جلوگیری از نکروز فولیکولهای مو و متعاقباً افزایش تعدادشان در رت شود.
قاسمعلی خراسانی، جواد رحمتی، حجت مولایی، افشین فتحی، غلامحسین،
دوره 12، شماره 3 - ( 8-1400 )
چکیده
زمینه و هدف: ظاهر بد بافت اسکار پس از جراحیهای زیبایی میتواند تأثیرات منفی بر نتایج جراحی و رضایت بیمار داشته باشد. در سالهای اخیر، استفاده زودهنگام از لیزرتراپی در جلوگیری از تشکیل بافت اسکار بسیار مورد توجه قرار گرفته است. در حال حاضر اطلاعات ما از استفاده ترکیبی زودهنگام از لیزرها برای کاهش بافت اسکار و بهبود ظاهر آن محدود است. در این مطالعه ما به بررسی تأثیر لیزرتراپی ترکیبی با استفاده از pulsed dye laser (PDL) و fractional CO2 laser در بهبود ظاهر بافت اسکار پس از جراحیهای زیبایی پرداختیم.
روش اجرا: در این مطالعه 15 بیمار شامل 13 بیمار ماموپلاستی و 2 بیمار ابدومینوپلاستی بررسی شدند. در بیماران ماموپلاستی بهصورت تصادفی هر یک از پستانها در یکی از دو گروه شاهد یا لیزرتراپی قرارمیگرفت. در بیماران ابدومینوپلاستی از split-scar استفاده شد و هر نیمه بهصورت تصادفی در یکی از دو گروه قرار داده شد. در گروه لیزرتراپی، در پایان هفته سوم لیزرتراپی با PDL 585 nm و در پایان هفته ششم لیزرتراپی با fractional CO2 laser انجام شد. بیماران به مدت 6 ماه دیگر پیگیری شدند. برای ارزیابی ظاهر زخمها از
visual analogue scale (VAS) استفاده شد. سه جراح که از گروه زخمها خبر نداشتند، در شروع لیزرتراپی و در ویزیت نهایی، میزان رضایت خود از ظاهر زخمها را تعیین کردند. ظاهر زخمها براساس نمره VAS بهصورت poor، fair، good یا excellent تعیین شد.
یافتهها: میانگین نمره VAS در گروه لیزر برابر 8/0±5/5 و در گروه شاهد برابر 8/0±8/4 بود. اختلاف بین دو گروه ازنظر آماری معنادار نبود (057/0=P). در این مطالعه موردی از ظاهر اسکار excellent دیده نشد. ظاهر تمام زخمهای گروه لیزرتراپی، fair و good بود. در گروه شاهد، 13 زخم در گروه fair قرار داشتند. در این مورد نیز اختلاف بین دو گروه معنادار نبود (227/0=P).
نتیجهگیری: لیزرتراپی ترکیبی زودهنگام با استفاده از PDL و fractional CO2 laser در پیگیری کوتاهمدت با بهبود ظاهر بافت اسکار همراه است اما تأثیرات معناداری به همراه ندارد.
اسماعیل علیزاده، محمدامین گروهی، لیلا شیرانی بیدآبادی، عباس آقایی افشار، محدثه اردونی، فائزه روحانی، حنانه ملکی آزارکی، یاسمن شفیعی،
دوره 13، شماره 4 - ( 11-1401 )
چکیده
مقدمه: رتیلها (Camel spiders) یا شترزنکها، راستهای از رده عنکبوتیان (Arachnida) و شاخه بندپایان (Arthropoda) هستند و میتوانند گزش دردناکی در انسان ایجاد کنند.
گزارش مورد: در این گزارش دو مرد 34 و 40 ساله معرفی میشوند که با شکایت واکنشهای پوستی در پا به درمانگاه مراجعه کردند. پزشک در معاینات اولیه این علائم را بهعنوان واکنش پوستی ناشی از نیش برخی از حشرات مزاحم تشخیص داد. بعد از گذشت یک روز، ضایعهای که شامل دو نقطه قرمزرنگ بود در پای بیماران ظاهر شد. ضایعات پوستی بعد از چند ساعت در هر دو فرد مشاهده شد که با شستوشوی آب و صابون بعد از گذشت 7 روز، علائم به کلی از بین رفته و محل گزش بهبود یافت.
نتیجهگیری: افزایش آگاهی پزشکان از علائم این بندپایان مزاحم بهعنوان درمانگر، میتواند در تسریع روند درمان کمککننده باشد.
مریم میراحمد، نسیم توتونچی، پوریا اصیلی، حمیدرضا محمودی، کامبیز کامیاب، محمد مهدوی، فائزه خراسانیزاده، مریم دانشپژوه،
دوره 15، شماره 2 - ( 5-1403 )
چکیده
زمینه و هدف: لیشمانیاز جلدی یکی از مسائل مهم بهداشت عمومی در کشورهای در حال توسعه مانند ایران و شایعترین فرم آن، لیشمانیای جلدی است که بهصورت یک ضایعه اولسراتیو یا ندولی ظاهر میشود. هدف این مطالعه، بررسی ویژگیهای هیستوپاتولوژیک و بالینی بیماران با لیشمانیوز جلدی بود.
روش اجرا: این مطالعه مقطعی روی 70 بیمار لیشمانیوز جلدی انجام شد که از سال 1397 تا 1401 به بیمارستان پوست رازی مراجعه کرده بودند و تشخبص بیماری با پاتولوژی تأیید شده بود.
یافتهها: سن بیماران از 2 تا 76 سال متغیر بود و میانگین آن 26/42±86/20 سال بود. اکثریت بیماران مرد بودند (3/54%). نوع ضایعات پلاکدار شایعترین نوع بود (3/64%). ازنظر محل ضایعه، صورت و اندامهای فوقانی با فراوانیهای 1/47% و 3/34% بیشتر از سایر نواحی دیده شدند. تمامی بیماران در سونوگرافی شواهد سلولیت داشتند. شایعترین تغییر اپیدرم، هایپرکراتوزیس (8/42%) بود. در مورد تغییرات هیستوپاتولوژیک در درم، نفوذ لنفوسیتها (4/61%)، سلولهای پلاسما (6/58%) و هیستیوسیتها (6/48%)، همچنین تشکیل گرانولوم (3/54%) و حضور اجسام لیشمن (3/54%) تغییرات غالب بودند. برخی بیماران اشکال غیرطبیعی لیشمانیوز جلدی داشتند، بهطوریکه شش نفر از آنها لیشمانیای جلدی لوپویید و پنج نفر لیشمانیای جلدی اسپورتریکوئید داشتند.
نتیجهگیری: مردان و افرادی که در میانسالی بودند، بیشتر در معرض عفونت قرار داشتند بنابراین، پیشنهاد میشود که بهطور خاص در برنامههای پیشگیرانه مورد توجه قرار گیرند. علاوهبراین، ارزیابی یافتههای هیستوپاتولوژیک لیشمانیوز جلدی، شامل لیشمانیای جلدی لوپویید و لیشمانیای جلدی اسپورتریکوئید، میتواند انواع لیشمانیا را از سایر بیماریهای جلدی متمایز کنند.
آلا احسانی، سیدامیرمحمد رضائیمجد، امیرهوشنگ احسانی، پدرام نورمحمدپور، مینا کوهیان محمدآبادی، زهرا رضوی، مهشیدالسادات انصاری، ریحانه سیف، امیرحسین رحیمنیا،
دوره 15، شماره 3 - ( 8-1403 )
چکیده
زمینه و هدف: پیتریازیس لیکنوئید (PL)، یک بیماری پاپولواسکواموس نادر با اتیولوژی نامشخص است. از آنجایی که مطالعات جدید محدودی در این خصوص انتشار یافته، پژوهش حاضر با هدف معرفی تظاهرات کلینیکال و سیر درمان این بیماران انجام گرفت.
روش اجرا: این مطالعه مقطعی گذشتهنگر (1402-1398) بر روی بیماران مبتلا به PL مراجعهکننده به بیمارستان پوست رازی که با بیوپسی از ضایعات پوستی، تشخیص آنها قطعی گردید، انجام گرفت. اطلاعات پایهای با استفاده از مستندات بیمارستانی و پیگیری سیر درمان نیز برمبنای اطلاعات موجود در پروندهها و همچنین، پیگیری تلفنی از بیماران بهدست آمد. دادهها با استفاده از نرمافزار R مورد آنالیز قرار گرفت. 05/0 P<معنیدار درنظر گرفته شد.
یافتهها: مجموعا 147 بیمار مورد ارزیابی قرار گرفتند. تفاوت معنیداری بین دو جنس یافت نگردید (358/0=P). زیرگروه غالب بیماری، PLC (8/91%) و میانگین سن شروع بیماری 73/18±79/29 سال بود. شایعترین نوع ضایعات پوستی، پاپول (4/48%) و تظاهر پوستی شایع در 58 نفر (4/32%)، درگیری جنرالیزه بدن بود. بیشترین درمان مورد استفاده کورتیکواسترویید موضعی در 86 بیمار (4/52%) بود. فاصله زمانی از ابتلا تا بهبودی کامل 40/221±80/160 روز گزارش گردید. 45 نفر (6/30%) دورههای عود بیماری را ذکر کردند. همراهی معنیداری بین جنس (620/0=P)، بیماریهای زمینهای (293/0=P) و سن (876/0=P) با اثربخشی درمان یافت نگردید.
نتیجهگیری: با عنایت به محدودبودن اطلاعات کلینیکال مرتبط با بیماران پیتریازیس لیکنوئید، ایجاد بانک اطلاعاتی الکترونیکی و نظام رجیستری ملی این بیماری توصیه میشود.
الهام رضائی جاریحانی، ناهید حسنزاده نعمتی،
دوره 15، شماره 3 - ( 8-1403 )
چکیده
پیری و ایجاد چین و چروکها در قسمت صورت و گردن فرآیندهای طبیعی هستند که در طول زندگی فرد رخ میدهند. امروزه برای درمان این خطوط صورت تکنیکهای مختلفی وجود دارد. با درنظرگرفتن خطرات و عوارض جراحیهای زیبایی، تکنیک لیفت صورت، پیشنهاد داده میشود. در مطالعه حاضر، با مراجعه به متون علمی معتبر منتشرشده در پایگاههای اطلاعاتی Pubmed،Google Scholar، Science Direct و Web Of Science اطلاعات مربوط به عمل لیفتینگ با نخ پلیمری برای بهبود ظاهر صورت افتاده و پتوز جمعآوری و در بررسیهای انجامشده، مشاهده شد که نخهای پلیمری زیستتخریبپذیر، در موقعیت هدف، سبب تحریک و کلاژنسازی پوست میشوند و بیشتر مورد توجه بیماران و پزشکان قرار گرفتهاند. طی لیفت صورت با نخ پلیمری، بیمار دچار عوارض کمتری نسبت به روشهای سنتی میشود. استفاده از نخهای لیفتینگ با خارهای سطحی و قابلیت زیستتخریبپذیر، برای لیفت بافت نرم صورت بهدلیل بهبودی سریع و هزینه کم، محبوب و جذاب بهشمار میآیند. هرچند با وجود عوارض کم این روش، برخی از بیماران بعد از لیفت، به دلیل نارضایتی از ظاهر خود تصمیم به برداشتن نخهای لیفتینگ داشتهاند. امروزه انواع مختلفی از نخهای قابل جذب در بازار موجود است که ترکیبات مختلف و بسته به محل مورد استفاده طراحی مختلفی دارند. در این مطالعه نخهای زیستتخریبپذیر پلیدیوکسانون (PDO)، پلیکاپرولاکتون (PCL) و پلیلاکتیکاسید (PLLA) بحث خواهد شد.
فرید محمدی، خاطره زاهدی،
دوره 16، شماره 2 - ( 4-1404 )
چکیده
لیکنپلان اروزیو ژنیتالیا یک بیماری التهابی مزمن خودایمنی است که بهطور عمده نواحی ژنیتالیا را تحت تأثیر قرار میدهد و میتواند باعث درد، ناراحتی، و اختلالات سیستم ادراری ـ تناسلی و عملکرد جنسی شود. این بیماری اغلب در زنان یائسگی شایع است و همراه با بیماریهای اتوایمیون دیگر مانند ویتیلیگو و بیماری تیروئید مشاهده میشود. درمانهای معمول شامل کورتیکواستروییدهای تاپیکال و سیستمیک میباشد؛ اما چالشهای متعددی در درمان این بیماری وجود دارد، بهویژه در موارد مقاوم به درمان. این مقاله روشهای درمانی جدید و جایگزین شامل ایمونومدولاتورها و درمانهای سیستمیک، مانند تاکرولیموس، سکوکینوماب و داروهای آنتیمالاریا را بررسی کرده و اهمیت انتخاب روش درمانی مناسب برای بیماران مقاوم به درمانهای مرسوم را برجسته میکند. علاوهبراین، تأثیرات روانی این بیماری بر کیفیت زندگی بیماران و نیاز به تحقیقات چندبعدی در درمان این بیماران موردبحث قرار میگیرد.
انیسه صمدی، منصور نصیری کاشانی، آذین آیتاللهی، حامد زرتاب، مریم احمدی، علیرضا فیروز،
دوره 16، شماره 3 - ( 8-1404 )
چکیده
زمینه و هدف: در ایران در سالهای اخیر، با افزایش تقاضا برای درمانهای زیبایی و نیاز به محصولات داخلی با کیفیت، شرکتهای متعددی اقدام به تولید بوتولینوم توکسین نوع A کردهاند. این مطالعه به بررسی و مقایسه اثربخشی بالینی و ایمنی 3 مورد از این محصولات پرداخته است.
روش اجرا: در بخش اول مطالعه اثربخشی کلی فراوردههای بوتولینوم توکسین نوع A مورد مطالعه، برای خطوط اخم، بر روی 230 شرکتکننده دریافتکننده یکی از 3 محصول داخلی، (سن 21/9±69/42 سال) در روز 30 ام بعد از تزریق در مقایسه با 230 دریافتکننده درمان استاندارد (Dysport ®) (سن 79/9±50/42 سال) مورد مقایسه قرار گرفت. در بخش دوم، مقایسه اثربخشی این سه فراورده در همین بازه زمانی و ایمنی آنها تا ماه چهارم پس از تزریق انجام شد.
یافتهها: پاسخ به درمان (حداقل دو گرید بهبودی در خطوط اخم) در مصرفکنندگان فراوردههای داخلی (6/68 درصد) نسبت به مصرفکنندگان دیسپورت (8/52%) در مطالعات هم ارزی برتری معنادار داشت (01/0P<). در مقایسه 3 گروه درمانی داخلی، تنها در درصد افراد با 2 گرید یا بیشتر بهبودی (پزشک مستقل)، توکسین شماره 2 بهبود معناداری را نسبت به دو محصول دیگر نشان داد. نوع و شیوع عوارض جانبی گزارششده (بهجز سردرد) با مونوگراف داروی استاندارد قابل مقایسه است.
نتیجهگیری: نتایج حاکی از اثربخشی و ایمنی مناسب فراوردههای بوتولینوم توکسین A ساخت ایران در مقایسه با فراوردههای مرجع دارد. جز در موارد محدود، اثربخشی و ایمنی این فراوردهها تا روز 30 تقریبا مشابه هستند.
سپهر بذرافکن، افشان شیرکوند، الهه نحویفرد،
دوره 16، شماره 3 - ( 8-1404 )
چکیده
زگیلهای پوستی از شایعترین ضایعات خوشخیم پوستی هستند که بهدلیل شیوع بالا، احتمال عفونت و اثرات زیباییشناختی، همواره مورد توجه بالینی قرار داشتهاند. در میان روشهای درمانی موجود، کرایوتراپی بهدلیل سادگی، هزینه کم و نرخ بالای موفقیت بهعنوان یکی از روشهای خط اول درمانی بهکار میرود؛ با اینحال، انتخاب بهینه دمای پروب و مدتزمان تماس همچنان براساس تجربه بالینی انجام میشود و عدم قطعیت در پارامترهای حرارتی میتواند منجر به درمان ناکامل یا آسیب بافتی ناخواسته گردد.
در این پژوهش، یک مدل عددی برای بررسی توزیع دما در پوست انسان در طی فرآیند کرایوتراپی زگیل بررسی شده است. مدل بر پایه معادله هدایت حرارتی شعاعی و با استفاده از خواص ترموفیزیکی وابسته به دمای پوست انسان گزارششده توسط Agafonkina و همکاران پیادهسازی گردید. شبیهسازیها برای بازهای از دماهای سطح پروب بین oc30- تا oc70- انجام شد و تغییرات زمانی دمای مرکز زگیل تا رسیدن به آستانه تخریب سلولی oc20- مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که کاهش دمای پروب منجر به افزایش سرعت انجماد میشود، ولی در دماهای کمتر از oc55- اثر کاهش دما بهصورت اشباع درآمده و خطر آسیب به بافت سالم افزایش مییابد. براساس نقشه بهینهسازی بهدستآمده، دمای بهینه پروب در بازه oc45- تا oc55- تعیین شد که در آن، مرکز زگیل در مدت زمان 8-5 ثانیه به دمای بحرانی oc20- میرسد. مقایسه نتایج مدل با دادههای بالینی نشان داد که مدل عددی توسعهیافته میتواند ابزاری مؤثر برای پیشبینی و بهینهسازی پارامترهای درمان کرایوتراپی باشد.
