کاربران عمومی فقط به فهرست مقالات منتشر شده دسترسی دارند.
271 نتیجه برای موضوع مقاله:
محسن محبی نودز، ابوالفضل عطایی، اسماعیل علیزاده،
دوره 15، شماره 1 - ( دوره 15، شماره 1 1403 )
چکیده
مقدمه: عنکبوتها یکی از بزرگترین راستههای عنکبوتیان هستند که در سراسر جهان در تمام قارهها بهجز قطب جنوب یافت میشوند. بسیاری از گونههای عنکبوت در مجاورت با انسان زیست میکنند و عموماً برای محافظت از خود یا جهت شکار، زهر را به حیوانات دیگر ازجمله انسان تزریق میکنند.
گزارش مورد: در این گزارش یک کودک هفت ساله معرفی میشود که با شکایت واکنشهای پوستی در ناحیه چشم، زانو و ساق دست به بیمارستان مراجعه کرد. ضایعات پوستی بعد از چند ساعت بر روی بدن کودک ظاهر شد. بعد از گذشت 24 ساعت ضایعات پوستی شدت یافته و التهاب و قرمزی همراه با خارش در محل گزش بر روی بدن کودک ایجاد شد. سرانجام بعد از 5 روز ضایعات پوستی با شستوشوی آب و صابون همراه با مصرف پماد کالامین بهکلی از بین رفته و محل گزش بهبود یافت.
نتیجه گیری: افزایش آگاهی پزشکان از علائم این بندپایان مزاحم بهعنوان درمانگر، میتواند در تسریع روند درمان کمککننده باشد.
زهرابیگم موسوی،
دوره 15، شماره 1 - ( دوره 15، شماره 1 1403 )
چکیده
سدکنندههای جک (Janus kinase inhibitors [JAKi])، داروهایی هستند که روی فرایندهای اساسی در پاتوژنز بیماریهای التهابی و اتوایمیون اثر میکنند. تولید این داروها تغییرات قابل توجهی در درمان بیماریهای پوست ایجاد کرده است. علیرغم پتانسیلهای درمانیJAKi ها، بهزودی پس از ورود به بازار نگرانیهایی ازنظر کم یا بیضرربودن آنها ایجاد شد که ضرورت انجام مطالعاتی ازنظر عوارض و اثربخشی احساس شد. تاکنون از جهت عوارض جدی یا قابل قبول مطالعاتی انجام شده است؛ هرچند اغلب گذشتهنگر بوده یا زمان پیگیری اندک داشتهاند. با توجه به نقش مهم این داروها در درمان بیماریهای پوستی، یک مطالعه مروری براساس اهم مطالبی که بهصورت مرور سیستماتیک یا کارآزمایی بالینی روی عوارض جدی، بهخصوص بدخیمی این داروها منتشر شدهاند، ارائه میدهیم.
منصور نصیری کاشانی،
دوره 15، شماره 2 - ( دوره 15، شماره 2 1403 )
چکیده
چکیده ندارد
آلا احسانی، امیرهوشنگ احسانی، زهرا رضوی، مینا کوهیان محمدآبادی، مهشیدسادات انصاری، زینب آریانیان، پدرام نورمحمدپور، امیرمحمد الماسی، امیرحسین رحیمنیا،
دوره 15، شماره 2 - ( دوره 15، شماره 2 1403 )
چکیده
زمینه و هدف: با افزایش استفاده از توکسین بوتولینوم برای درمان چین و چروکهای ناحیه گلابلا بهخصوص در کشور ایران و قیمت نسبتاً بالای محصولات خارجی (مثل دیسپورت®)، مقایسه اثربخشی، عوارض و ماندگاری اثر بین دو برند ایرانی توکسین بوتولینوم مصپورت® و دیستون® از اهمیت زیادی برخوردار است. این مطالعه با هدف ارزیابی و مقایسه نتایج درمان با این دو دارو انجام شد.
روش اجرا: در این مطالعه مقطعی ـ توصیفی ـ گذشتهنگر، پرونده 81 بیمار که برای درمان چینهای متوسط تا شدید ناحیه گلابلا به بیمارستان پوست رازی مراجعه کرده بودند، بررسی شد. اطلاعات مرتبط با میزان رضایت، ماندگاری اثر و عوارض جانبی توکسین بوتولینوم مصپورت® و دیستون® ازطریق پرسشنامه جمعآوری و تحلیل شد.
یافتهها: میانگین رضایتمندی از درمان در گروه دیستون® 7 و در گروه مصپورت® 7/7 بود که تفاوت آماری معناداری بین دو گروه مشاهده نشد (142/0=P). همچنین، میانگین ماندگاری اثر برای دیستون® 5/3 ماه و برای مصپورت® 8/3 ماه گزارش شد که تفاوت معناداری نداشت. ازنظر عوارض جانبی، سردرد شایعترین عارضه جانبی بود و عارضه جانبی مهمی رویت نگردید. همچنین تفاوت معناداری بین دو گروه در میزان بروز عوارض مشاهده نشد.
نتیجهگیری: نتایج این مطالعه نشان داد که هر دو داروی دیستون® و مصپورت® اثربخشی و ایمنی مشابهی دارند و انتخاب میان آنها میتواند بیشتر براساس هزینه و ترجیح بیمار یا پزشک باشد تا تفاوتهای درمانی واقعی. پیشنهاد میشود مطالعات بیشتری با حجم نمونه بزرگتر برای بررسی دقیقتر انجام شود.
مریم میراحمد، نسیم توتونچی، پوریا اصیلی، حمیدرضا محمودی، کامبیز کامیاب، محمد مهدوی، فائزه خراسانیزاده، مریم دانشپژوه،
دوره 15، شماره 2 - ( دوره 15، شماره 2 1403 )
چکیده
زمینه و هدف: لیشمانیاز جلدی یکی از مسائل مهم بهداشت عمومی در کشورهای در حال توسعه مانند ایران و شایعترین فرم آن، لیشمانیای جلدی است که بهصورت یک ضایعه اولسراتیو یا ندولی ظاهر میشود. هدف این مطالعه، بررسی ویژگیهای هیستوپاتولوژیک و بالینی بیماران با لیشمانیوز جلدی بود.
روش اجرا: این مطالعه مقطعی روی 70 بیمار لیشمانیوز جلدی انجام شد که از سال 1397 تا 1401 به بیمارستان پوست رازی مراجعه کرده بودند و تشخبص بیماری با پاتولوژی تأیید شده بود.
یافتهها: سن بیماران از 2 تا 76 سال متغیر بود و میانگین آن 26/42±86/20 سال بود. اکثریت بیماران مرد بودند (3/54%). نوع ضایعات پلاکدار شایعترین نوع بود (3/64%). ازنظر محل ضایعه، صورت و اندامهای فوقانی با فراوانیهای 1/47% و 3/34% بیشتر از سایر نواحی دیده شدند. تمامی بیماران در سونوگرافی شواهد سلولیت داشتند. شایعترین تغییر اپیدرم، هایپرکراتوزیس (8/42%) بود. در مورد تغییرات هیستوپاتولوژیک در درم، نفوذ لنفوسیتها (4/61%)، سلولهای پلاسما (6/58%) و هیستیوسیتها (6/48%)، همچنین تشکیل گرانولوم (3/54%) و حضور اجسام لیشمن (3/54%) تغییرات غالب بودند. برخی بیماران اشکال غیرطبیعی لیشمانیوز جلدی داشتند، بهطوریکه شش نفر از آنها لیشمانیای جلدی لوپویید و پنج نفر لیشمانیای جلدی اسپورتریکوئید داشتند.
نتیجهگیری: مردان و افرادی که در میانسالی بودند، بیشتر در معرض عفونت قرار داشتند بنابراین، پیشنهاد میشود که بهطور خاص در برنامههای پیشگیرانه مورد توجه قرار گیرند. علاوهبراین، ارزیابی یافتههای هیستوپاتولوژیک لیشمانیوز جلدی، شامل لیشمانیای جلدی لوپویید و لیشمانیای جلدی اسپورتریکوئید، میتواند انواع لیشمانیا را از سایر بیماریهای جلدی متمایز کنند.
آلا احسانی، سیدامیرمحمد رضائیمجد، امیرهوشنگ احسانی، پدرام نورمحمدپور، مینا کوهیان محمدآبادی، زهرا رضوی، مهشیدالسادات انصاری، ریحانه سیف، امیرحسین رحیمنیا،
دوره 15، شماره 3 - ( دوره 15، شماره 3 1403 )
چکیده
زمینه و هدف: پیتریازیس لیکنوئید (PL)، یک بیماری پاپولواسکواموس نادر با اتیولوژی نامشخص است. از آنجایی که مطالعات جدید محدودی در این خصوص انتشار یافته، پژوهش حاضر با هدف معرفی تظاهرات کلینیکال و سیر درمان این بیماران انجام گرفت.
روش اجرا: این مطالعه مقطعی گذشتهنگر (1402-1398) بر روی بیماران مبتلا به PL مراجعهکننده به بیمارستان پوست رازی که با بیوپسی از ضایعات پوستی، تشخیص آنها قطعی گردید، انجام گرفت. اطلاعات پایهای با استفاده از مستندات بیمارستانی و پیگیری سیر درمان نیز برمبنای اطلاعات موجود در پروندهها و همچنین، پیگیری تلفنی از بیماران بهدست آمد. دادهها با استفاده از نرمافزار R مورد آنالیز قرار گرفت. 05/0 P<معنیدار درنظر گرفته شد.
یافتهها: مجموعا 147 بیمار مورد ارزیابی قرار گرفتند. تفاوت معنیداری بین دو جنس یافت نگردید (358/0=P). زیرگروه غالب بیماری، PLC (8/91%) و میانگین سن شروع بیماری 73/18±79/29 سال بود. شایعترین نوع ضایعات پوستی، پاپول (4/48%) و تظاهر پوستی شایع در 58 نفر (4/32%)، درگیری جنرالیزه بدن بود. بیشترین درمان مورد استفاده کورتیکواسترویید موضعی در 86 بیمار (4/52%) بود. فاصله زمانی از ابتلا تا بهبودی کامل 40/221±80/160 روز گزارش گردید. 45 نفر (6/30%) دورههای عود بیماری را ذکر کردند. همراهی معنیداری بین جنس (620/0=P)، بیماریهای زمینهای (293/0=P) و سن (876/0=P) با اثربخشی درمان یافت نگردید.
نتیجهگیری: با عنایت به محدودبودن اطلاعات کلینیکال مرتبط با بیماران پیتریازیس لیکنوئید، ایجاد بانک اطلاعاتی الکترونیکی و نظام رجیستری ملی این بیماری توصیه میشود.
منصور نصیری کاشانی،
دوره 15، شماره 3 - ( دوره 15، شماره 3 1403 )
چکیده
ندارد. چکیده ندارد
آلا احسانی، بهار صادقی، امیرهوشنگ احسانی، مهشیدالسادات انصاری، زهرا رضوی، مینا کوهیان محمدآبادی، کامبیز کامیاب حصاری، پدرام نورمحمدپور، مبینا کمالآبادی فراهانی، امیرحسین رحیمنیا،
دوره 15، شماره 3 - ( دوره 15، شماره 3 1403 )
چکیده
زمینه و هدف: آنژیوکراتومها ازجمله ضایعات عروقی نادر هستند که اغلب به شکل ماکول یا پاپولهای کوچک و قرمز تا بنفش روی پوست ظاهر میشوند. این ضایعات معمولاً خوشخیم، ممکن است با تغییراتی در ضخامت و رنگ همراه باشند؛ اما برخی انواع آنها میتوانند بهعنوان نشانههایی از بیماریهای متابولیک جدی ظاهر شوند. این مطالعه با هدف تحلیل ویژگیهای دموگرافیک و کلینیکی آنژیوکراتوم در بیماران ایرانی، در مرکز تخصصی پوست بیمارستان رازی تهران طراحی شده است.
روش اجرا: این مطالعه گذشتهنگر توصیفی، بر روی ۱۹۹ بیمار مبتلا به آنژیوکراتوم بین سالهای 1392 تا 1402 در بیمارستان رازی تهران انجام شد. اطلاعات دموگرافیک، محل و اندازه ضایعات، سابقه خانوادگی و روشهای درمانی بیماران از پروندههای پزشکی استخراج و با استفاده از نرمافزار SPSS تحلیل شد. برای سنجش ارتباط بین متغیرها، از آزمونهای آماری پارامتریک و ناپارامتریک استفاده گردید و سطح معناداری 05/0 درنظر گرفته شد.
یافتهها: میانگین سنی بیماران 75/24 سال بود و بیشترین شیوع بیماری در دهه دوم و سوم زندگی مشاهده شد. 3/51% بیماران مرد و 7/48% زن بودند. بیشترین ضایعات در اندام تحتانی (7/40%) و ناحیه ژنیتالیا (6/18%) مشاهده شد. روشهای درمانی مختلفی ازجمله کرایوتراپی (14/68%)، لیزر (14/27%) و الکترودسیکاسیون (44/4%) بهکار گرفته شد و کرایوتراپی بالاترین اثربخشی را داشت.
نتیجهگیری: این مطالعه اطلاعات ارزشمندی درخصوص شیوع، ویژگیهای بالینی و روشهای درمانی مناسب برای آنژیوکراتوم در بیماران ایرانی فراهم کرد. برای بررسی کاملتر این ضایعات، مطالعات گستردهتر و پیگیری طولانیمدت در مراکز درمانی مختلف توصیه میشود تا میزان اثربخشی درمانها و عوارض احتمالی آنها مشخص گردد.
عرفان زمانی، شایان زمانی، منصور نصیری کاشانی، علیرضا فیروز،
دوره 15، شماره 3 - ( دوره 15، شماره 3 1403 )
چکیده
این مطالعه مروری به بررسی تأثیرات مکملهای خوراکی کلاژن بر ویژگیهای بیوفیزیکی مختلف پوست، از جمله هیدراتاسیون، الاستیسیته و کاهش چین و چروک، میپردازد. کلاژن بهعنوان فراوانترین پروتئین ساختاری پوست، نقش مهمی در حفظ استحکام، خاصیت ارتجاعی و رطوبت آن دارد. با افزایش سن، تولید کلاژن کاهش مییابد که منجر به بروز علائم قابل مشاهده پیری مانند چین و چروک، افتادگی و خشکی پوست میشود. علاوه بر این، عواملی مانند تابش اشعه فرابنفش و آلودگیهای محیطی، تجزیه کلاژن را تسریع کرده و باعث پیری زودرس پوست میشوند. در سالهای اخیر، مکملهای خوراکی حاوی کلاژن هیدرولیز شده، بهویژه پپتیدهای کلاژن به دلیل توانایی بالقوه آنها در تحریک تولید کلاژن و بهبود کیفیت پوست، محبوبیت زیادی پیدا کردهاند. مطالعات مختلف نشان میدهند که مصرف منظم این مکملها میتواند به طور معناداری هیدراتاسیون پوست را افزایش داده، خاصیت ارتجاعی آن را بهبود بخشد و عمق و تعداد چین و چروکها را کاهش دهد. با این حال، محدودیتهای قابل توجهی در مطالعات موجود وجود دارد؛ از جمله تفاوت در دوزهای مصرفی، مدت زمان مداخلات، و منابع مختلف کلاژن. همچنین، بسیاری از این مطالعات دارای حجم نمونه کم و دورههای کوتاه مدت هستند که منجر به محدودیت در اعتبار نتایج میشود. علاوه بر این، وجود ترکیبات دیگری مانند ویتامین C و اسید هیالورونیک در برخی از مکملها، تشخیص اثرات مستقیم کلاژن را دشوار میکند. با وجود این چالشها، شواهد موجود نشان میدهد که مکملهای کلاژن خوراکی بهعنوان یک روش مؤثر برای مقابله با علائم پیری پوست پتانسیل بالایی دارند. با این حال، انجام مطالعات بیشتر و طولانیمدت با نمونههای بزرگتر و تنوع بیشتر جمعیتی ضروری است تا مکانیزمهای دقیق و دوز بهینه مصرف مشخص شود و توصیههای علمی قطعیتری ارائه گردد.
سیدمحسن محبی نودز، علیرضا زارع کاریزی، بیتا قادری، شهرزاد آقابابایی، اسماعیل علیزاده،
دوره 15، شماره 3 - ( دوره 15، شماره 3 1403 )
چکیده
مقدمه: عقربها از قدیمیترین جانوران زهرآگین روی کره زمین شناخته میشوند. عقرب گزیدگی یک مشکل مهم بهداشت عمومی در بسیاری از نقاط جهان ازجمله کشور ایران محسوب میشود.
گزارش مورد: در این گزارش یک زن 49 ساله معرفی میشود که با شکایت واکنشهای پوستی در ناحیه ران پا به بیمارستان مراجعه کرد. بیمار درد موضعی همراه با سوزش شدید را بلافاصله پس از عقرب گزیدگی توصیف کرد که به سرعت در سرتاسر ران پای او بعد از یک ساعت منتشر شد. یافتههای بالینی در این مطالعه نشان داد که بعد از گذشت 24 ساعت محل عقرب گزیدگی دچار واکنشهای التهابی و قرمزی شد. بیمار بلافاصله بعد از عقرب گزیدگی به بیمارستان مراجعه کرد و درمان با سرم ضدسم عقرب پنتاوالان بهصورت تزریق وریدی انجام شد. همچنین بیمار طی دوره درمان از پماد موپیروسین جهت استفاده موضعی برای ازبینبردن التهاب پوستی، لوسیون موضعی مومتازون جهت رفع التهاب، ترمیم کننده نیواشا و لوسیون بدن ایروکس استفاده کرد. تقریباً یک هفته پس از حادثه، علائم موضعی و سیستمیک از بین رفت. بلافاصله بعد از عقرب گزیدگی محل استراحت چک، نمونه عقرب جمعآوری و گونه هوتنتوتا جایاکاری (Hottentotta jayakari) تشخیص داده شد.
نتیجهگیری: با توجه وجود موارد عقرب گزیدگی در کشور، جهت پیشگیری و کنترل آن نیاز به افزایش آگاهی و دانش عمومی افراد در معرض خطر بهمنظور کاهش خطرات احتمالی لازم است. علاوهبر اینها افزایش آگاهی بین پزشکان بهویژه جامعه درماتولوژیستها از علائم پوستی این بندپای خطرناک بهعنوان متخصصان درمانگر میتواند در تسریع روند درمان کمک کننده باشد.
شاهین حمزهلو، فاطمه جعفری، مریم نسیمی،
دوره 15، شماره 4 - ( دوره ۱۵، شماره 4 1403 )
چکیده
زمینه و هدف: پسوریازیس در موارد شدیدتر، به درمانهای بیولوژیک نیاز دارد. تاکنون مطالعهای درخصوص اندیکاسیونهای قطعی برای انتخاب نوع و زمان شروع درمان بیولوژیک در بیماران مبتلا به پسوریازیس در ایران انجام نشده است.
روش اجرا: در این مطالعه مقطعی، تمام بیماران مبتلا به پسوریازیس تحت درمان بیولوژیک که طی شش ماه مراجعه کردند، ارزیابی شدند و اطلاعات موردنیاز ثبت و آنالیز شد.
یافتهها: 50 بیمار در این مطالعه تحت بررسی قرار گرفتند. 25 نفر از فتوتراپی بهمنظور درمان پسوریازیس استفاده کرده بودند (50%). تمامی آنها از درمانهای موضعی و 47 نفر از درمانهای سیستمیک (94%) استفاده کرده بودند. آدالیموماب با 74% شایعترین داروی بیولوژیک مصرفی بود. 24% بیماران از اینفلیکسیماب و 4% از اتانرسپت استفاده میکردند.
نتیجهگیری: شایعترین درمان بیولوژیک در بیماران مبتلا به پسوریازیس در این مطالعه، آدالیموماب میباشد. با توجه به وجود ریسکفاکتورهای قلبی ـ عروقی و همچنین BMI بالا در تعداد قابل توجهی از بیماران مبتلا به پسوریازیس تحت درمان بیولوژیک و تأثیر BMI بر پاسخ به درمان، مداخلات بهمنظور رساندن BMI این افراد به سطح مطلوب لازم میباشد.
منصور نصیری کاشانی،
دوره 15، شماره 4 - ( دوره ۱۵، شماره 4 1403 )
چکیده
چکیده فارسی ندارد
هما هاتفی مینایی، علی خامسیپور، علیرضا فیروز، اکرم میرامینمحمدی، سیدابراهیم اسکندری، شهلا میرعزیزی، مینو تسبیحی،
دوره 15، شماره 4 - ( دوره ۱۵، شماره 4 1403 )
چکیده
زمینه و هدف: کنترل بیماری لیشمانیازیس دشوار است و در مناطق اندمیک بهصرفه نیست. داروی انتخابی ترکیبات سمی آنتیموان میباشد که مقاومت دارویی به آن در حال افزایش است. مطالعات حیوانی نشان داد که کمبود اینترفرون گاما باعث اختلال در بهبود لیشمانیازیس میشود. در این مطالعه، اثرات درمانی تزریق زیرجلدی اینترفرون گاما نوترکیب بر ضایعات لیشمانیازیس در موشهای بالب سی ارزیابی شد.
روش اجرا: 40 سر موش بالب سی با لیشمانیا ماژور آلوده شدند و پس از ایجاد زخم، اثرات درمانی گاما اینترفرون بهتنهایی یا ترکیب با گلوکانتیم بررسی شد. درمان استاندارد گلوکانتیم و گروه کنترل بدون درمان نیز ارزیابی شد.
یافتهها: گروههای درمانی (گلوکانتیم، گاما اینترفرون و گاما اینترفرون ـ گلوکانتیم) ازنظر کاهش در قطر کف پا در مقایسه با گروه کنترل، اختلاف معنیدار داشتند (01/0P<). تفاوت معنیداری در میزان مرگومیر در دو گروه دریافتکننده گامااینترفرون با گروه درمان استاندارد گلوکانتیم مشاهده نشد.
نتیجهگیری: بهنظر میرسد گامااینترفرون در درمان ضایعات لیشمانیازیس جلدی در موش Balb/c بهتنهایی و ترکیب با درمان استاندارد مؤثر بوده است و میتواند بهعنوان یک درمان جایگزین درنظر گرفته شود.
عارف نصیری کاشانی، ترانه یزدانپرست، فاطمه امیری، منصور نصیری کاشانی، علیرضا فیروز، مهدی قیصری،
دوره 16، شماره 1 - ( دوره ۱6، شماره 1 1404 )
چکیده
زمینه و هدف: آمیلوئیدوز ماکولار (macular amyloidosis-MA) نوعی آمیلوئیدوز اولیه و موضعی پوست( primary localized cutaneous amyloidosis-PLCA) است که با رسوب آمیلوئید در لایه پاپیلاری درم مشخص میشود. هدف این مطالعه مقایسه ویژگیهای بیوفیزیکی ضایعات MA با پوست سالم مجاور بود.
روش اجرا: هیدراتاسیون لایه شاخی (stratum corneom-SC)، ازدستدادن آب ازطریق اپیدرم (TEWL - transepidermal water loss)، اصطکاک سطحی، pH، سبوم، ملانین، اریتما، دما، پارامترهای الاستیسیته شامل R0، R2 و R5، ضخامت و دانسیته اپیدرم و درم در ضایعات فعال MA در 22 بیمار اندازهگیری شده و با ناحیه سالم مجاور بهعنوان کنترل مقایسه شدند. آزمون تی زوجی برای تحلیلهای آماری استفاده و مقدار P<0.05معنیدار درنظر گرفته شد.
یافتهها: هیدراتاسیون لایه شاخی و اصطکاک پوست بهطور معنیداری کمتر و TEWL، pH، شاخص اریتما، مقدار ملانین و ضخامت اپیدرم در ضایعات MA بهطور معنیداری بیشتر بودند. در سایر پارامترهای بیوفیزیکی و اولتراسونوگرافی تفاوت معنیداری بین ضایعات MA و پوست طبیعی مشاهده نشد.
نتیجهگیری: ضایعات MA با تغییرات خاص در پارامترهای اولتراسونوگرافی و بیوفیزیکی که با ویژگیهای هیستولوژیک آنها سازگار است، مشخص میشوند. این ویژگیها احتمالاً در تشخیص زودهنگام و غیرتهاجمی آمیلوئیدوز پوستی در آینده مفید خواهند بود.
پرهام تمیمی، پگاه تمیمی،
دوره 16، شماره 1 - ( دوره ۱6، شماره 1 1404 )
چکیده
کِریون سِلسی یک عفونت قارچی عمقی و التهابی پوست سر است. این بیماری در نوزادان نادر بوده؛ اما در کودکان حدود ۳ سال به بالا شایعتر میشود. تظاهر بالینی آن شامل تورم، ضایعات نرم و اسفنجی، درد، آلوپسی (ریزش مو) و ترشحات چرکی است. عفونت ثانویه باکتریایی نیز شایع است. علائم خارجپوستی میتوانند شامل لنفآدنیت ناحیهای، تب و بهندرت قارچخونی (فانگمی) باشند. همچنین، واکنشهای اید ممکن است رخ دهند. تشخیص بر پایه شک بالینی، معاینه بالینی و شرح حال پزشکی است و باید ازطریق میکروسکوپ، کشت قارچی و روشهای مولکولی تأیید شود.
شایعترین قارچهای جداشده شامل گونههای انساندوست ترایکوفایتون تونسورنس و گونههای حیواندوست میکروسپوروم کنیس هستند، درحالی که گونههای خاکدوست و کپکها بهندرت عامل کِریون سِلسی میباشند.
درمان بیماری بهصورت دارویی با ضدقارچهای سیستمیک و موضعی است که درصورت نیاز با آنتیبیوتیکهای سیستمیک نیز تکمیل میشود؛ در عین حال، باید از جراحی خودداری کرد. درمان زودهنگام و کافی از بروز آلوپسی اسکاری جلوگیری میکند. مهمترین تشخیص افتراقی، عفونتهای باکتریایی پوست و بافت نرم است.
پگاه تمیمی،
دوره 16، شماره 1 - ( دوره ۱6، شماره 1 1404 )
چکیده
اگزوزومها وزیکولهای خارجسلولی کوچکی هستند که توسط سلولها ترشح شده و حاوی مولکولهای مختلفی همچون پروتئینها، RNA و چربیها هستند که میتوانند به سلولهای دیگر منتقل شده و اثرات متفاوتی بر آنها بگذارند. استفاده از اگزوزومها بهویژه در زمینههای پزشکی و زیبایی بهعنوان یک روش نوین مورد توجه قرار گرفته است. این ذرات زیستی در فرآیندهای مختلف ازجمله ضد پیری پوست، درمان التهابات پوستی، ترمیم زخمها و درمان ریزش مو اثرات مثبتی نشان دادهاند. اگزوزومها قادرند با انتقال میکروRNAها و سایر مولکولهای زیستی به سلولهای هدف، فرآیندهای بازسازی پوست و بهبود عملکرد آن را تسریع کنند. این مقالات همچنین به بررسی روشهای مختلف استخراج اگزوزومها و مزایا و معایب استفاده از آنها در درمانهای پوستی پرداخته و اهمیت تحقیقات بیشتر در این زمینه را مورد تأکید قرار دادهاند. نتایج نشان میدهند که اگزوزومها پتانسیل بالایی در بهبود شرایط مختلف پوستی دارند و میتوانند درمانهای غیرتهاجمی و مؤثری برای بیماریهای پوستی مانند آکنه، اگزما، پیری پوست و ریزش مو فراهم کنند. با وجود انتظارات شگفتانگیز از اگزوزومها هنوز نمیتوان آنها را بهعنوان درمانهای اصلی و جایگزین قطعی روشهای موجود بهصورت گسترده به کار گرفت ازاینرو، استفاده بالینی از اگزوزومها در حال حاضر عمدتاً محدود به مطالعات تحقیقاتی یا برخی مراکز خصوصی است و نیاز به تحقیقات گستردهتر و تأییدات قانونی بیشتر برای استفاده رسمی و گسترده در درمان دارد.
آذین آیتاللهی، مهسا فتاحی،
دوره 16، شماره 1 - ( دوره ۱6، شماره 1 1404 )
چکیده
درماتوفیتها قارچهای کراتیندوستی هستند که مسئول عفونتهای خوشخیم و شایعی در سراسر جهان هستند. با این حال، در بیماران دارای نقص ایمنی ممکن است منجر به بیماریهای نادر و شدید شوند. اشکال شدید شامل درماتوفیتوز گسترده / تهاجمی هستند؛ مانند درماتوفیتوز عمقی و گرانولوم ماجوکی. این موارد در میزبانهای دارای نقص ایمنی اولیه (مانند کمبود Card9 با الگوی اتوزومال مغلوب) یا اکتسابی (مانند پیوند اعضای جامد، بیماریهای خودایمنی با درمانهای سرکوبکننده ایمنی و عفونت HIV) گزارش شدهاند. تظاهرات بالینی این عفونت اختصاصی نیست. درگیری غدد لنفاوی و اندامها نیز ممکن است رخ دهد. تشخیص نیازمند شواهد میکولوژیکی و بافتشناسی است. توافقی در مورد درمان وجود ندارد. داروهای ضد قارچ سیستمیک مانند تربینافین و آزولها (مانند ایتراکونازول یا پوزاکونازول) مؤثر هستند. با این حال، پیامد بلندمدت و مدیریت درمان به محل و گستردگی عفونت و نوع نقص ایمنی زمینهای بستگی دارد.
آذین آیتاللهی، علیاصغر قادری،
دوره 16، شماره 1 - ( دوره ۱6، شماره 1 1404 )
چکیده
کاربردهای توکسین بوتولینوم از زمان معرفی آن در سال ۱۹۸۹، بهطور چشمگیری تکامل یافتهاند. این مطالعه مروری، پتانسیل استفاده از توکسین بوتولینوم را بر اساس جدیدترین مطالعات برجسته میکند که نشان میدهند تزریق BoNT ممکن است بهعنوان یک روش درمانی جایگزین، در درمان بیماریهایی مانند هایپرهیدروزیس (تعریق بیشازحد)، هیدرآدنیت چرکی، پدیده رینود یا فیشر مقعدی مفید باشد.
با وجود استفادههای امیدوارکننده فراوان، کاربرد توکسین بوتولینوم خالی از عوارض نیست. برای ارائه درمان مؤثر و کاهش عوارض مرتبط، لازم است متخصصین پوست از کاربردهای on-label و off-label BoNT آگاهی داشته باشند. بیشک، رسیدن به یک اجماع در مورد پروتکل درمانی هر نشانه بالینی، باید بهعنوان موضوعی مهم برای پزشکان در نظر گرفته شود تا بتوان رژیمهای درمانی را با دوزهای مشخص BoNT استانداردسازی کرد.
منصور نصیری کاشانی،
دوره 16، شماره 1 - ( دوره ۱6، شماره 1 1404 )
چکیده
سخن سردبیر چکیده ندارد.
منصور نصیری کاشانی،
دوره 16، شماره 2 - ( دوره ۱6، شماره 2 1404 )
چکیده
چکیده ندارد فاقد چکیده
