95 نتیجه برای مو
حمیده هریزچی قدیم، علیرضا صالحی، هانیه اسدپور،
دوره 14، شماره 1 - ( 2-1402 )
چکیده
مقدمه: کندروئید سیرنگوما یا تومور مختلط آپوکرین، یک تومور پوستی خوشخیم است که معمولاً بهصورت یک ضایعه ندولر با رشد آهسته و بدون علامت در ناحیه سر و گردن تظاهر مییابد و براساس ویژگیهای بافتشناسی، میتواند بهصورت آپوکرین یا اکرین باشد. تشخیص تومور براساس ویژگیهای بالینی و هیستوپاتولوژی و درمان آن، جراحی برداشتن ضایعه است.
گزارش مورد: ما در این مطالعه یک مورد کندروئید سیرنگومای آپوکرین را در یک آقای
۳۳ ساله گزارش میکنیم که با شکایت یک ضایعه ندولر بدون علامت در ناحیه بالای لب فوقانی مراجعه نموده و بعد از نمونهبرداری و بررسی هیستوپاتولوژی، تشخیص آپوکرین کندروئید سیرنگوما داده شده است.
نتیجهگیری: کندروئید سیرنگوما بهلحاظ بالینی تظاهر اختصاصی نداشته و تشخیص آن چالشبرانگیز بوده و براساس توجه به ویژگیهای بافتشناسی در کنار تظاهرات بالینی میباشد. این تومور باید در تشخیص افتراقی برای ندولهای سابکوتانئوس بهویژه در ناحیه سر و گردن مدنظر قرار گیرد.
مینو تسبیحی، اکرم میرامینمحمدی، علی خامسیپور، سیدابراهیم اسکندری، علیرضا فیروز، سامان احمدنصرالهی،
دوره 14، شماره 2 - ( 5-1402 )
چکیده
زمینه و هدف: لیشمانیازیس جلدی یکی از معضلات بهداشتی مهم ایران محسوب میشود. هنوز واکسن مؤثری علیه لیشمانیازیس انسانی در دسترس نیست و درمانهای حاضر مبتنیبر دارودرمانی است. درمانهای معمول سمی و گران هستند و همچنین مقاومت به درمان سبب شده جستوجو برای درمانهای جدید ادامه داشته باشد. توفاسیتینیب یک مهارکننده انتخابی ژانوس کیناز است که مسیر سیگنالی چندین سیتوکین در سیستم ایمنی را مختل میکند. هدف از انجام مطالعه حاضر، بررسی اثر پماد موضعی توفاسیتینیب 2% در بهبودی زخم لیشمانیازیس جلدی در موشهای Balb/C بود.
روش اجرا: این مطالعه تجربی، با بهکارگیری داروهای توفاسیتینیب و گلوکانتیم در 40 سر موش Balb/C ماده انجام شد. فرم متاسیکلیک پروماستیگوت لیشمانیا ماژور سویه استاندارد (MRHO/IR/75/ER) به کف پا موشها تزریق شد. پس از ایجاد زخم، موشها به 4 گروه درمانی توفاسیتینیب، گلوکانتیم، توفاسیتینیب ـ گلوکانتیم و شاهد بدون درمان تقسیم شدند. طول دوره درمان 28 روز بود و در پایان هر هفته درمانی، قطر زخم اندازهگیری میشد.
یافتهها: پس از پایان درمان در گروههای تحت درمان با توفاسیتینیب، کاهش معنیداری در اندازه زخم و قطر کف پا نسبت به گروه شاهد بدون درمان مشاهده شد (01/0P<).
نتیجهگیری: بهنظر میرسد که توفاسیتینیب سبب تسریع بهبودی زخم در موشهای Balb/C میشود و مشابه درمان استاندارد گلوکانتیم در بهبودی زخم عمل کرده است. استفاده از داروی توفاسیتینیب به فرم پماد در کاهش قطر زخم ناشی از لیشمانیا ماژور در موش مؤثر بوده و بهدلیل سهولت در استفاده و عدم نیاز به تزریقات دردناک، میتواند بهعنوان گزینهای برای درمان بیماران مبتلا به لیشمانیازیس جلدی مطرح باشد.
فرناز ولیزاده،
دوره 14، شماره 3 - ( 8-1402 )
چکیده
تقریباً هر مرگومیر در بیماران جوان مبتلا به تومور پوستی پیشرفته، ناشی از ملانوما است. امروزه با کمک درمانهای مدرن، این بیماران بیشتر زنده میمانند یا حتی میتوانند به درمان برسند. ملانوما در مرحله پیشرفته، اغلب با پیشآگهی ضعیف مرتبط است و پزشکان، هنوز مدیریت این بیماری را به دلیل عدم پاسخ پایدار به رژیمهای درمانی اولیه و فقدان کارآزماییهای بالینی تصادفی در محیطهای پس از ایمونوتراپی/درمانی مولکولی هدفمند، دشوار میدانند. ظهور اهداف درمانی جدید، برگرفته از دادههای بالینی در مورد مشخصات ژنتیکی ملانوسیتها و شناسایی عوامل مولکولی دخیل در پاتوژنز عامل بدخیمی است. در مقاله حاضر، چالشهای تشخیصی، بیولوژی مولکولی و ژنتیک ملانومای بدخیم و همچنین گزینههای درمانی فعلی برای بیماران مبتلا به این تشخیص را ارائه میکنیم.
سمیرا شاهحسینی، معظمه کردجزی، سامان احمدنصراللهی، سیدمهدی اجاق، عاطفه نعیمیفر، سلیم شریفیان،
دوره 15، شماره 1 - ( 2-1403 )
چکیده
زمینه و هدف: جلبکهای دریایی منبع ارزشمندی از مواد فعال زیستی با اثرات متنوع در صنایع آرایشی و بهداشتی مانند محصولات سلامت پوست هستند. یکی از ویژگیهای اصلی پوست رطوبت است که نقش مهمی در حفظ متابولیسم، فعالیت آنزیمی، خواص مکانیکی، ظاهر و سد محافظتی دارد. هدف از مطالعه حاضر، فرمولهکردن عصاره آبی جلبک قهوهای Sargassum tenerrimum با خواص آنتیاکسیدانی و ضدباکتریایی بهعنوان کرم رطوبترسان برای ارزیابی پایداری فیزیکوشیمیایی و رشد میکروبی بود.
روش اجرا: جلبکها از منطقه بین جزرومدی سواحل دریای عمان و خلیجفارس جمعآوری و با آب دریا، شستوشوی اولیه داده شدند. بعد از انتقال به دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، در آزمایشگاه فرآوری دانشکده شیلات، فرآیند عصارهگیری انجام گرفت و در مرکز آموزش و پژوهش بیماریهای پوست و جذام دانشگاه علوم پزشکی تهران، فرمولاسیون کرم مرطوبکننده 1 درصد تهیه شد. آنالیز آماری خواص آنتیباکتری عصاره آبی توسط نسخه 22 نرمافزار SPSS صورت گرفت و جهت تجزیه و تحلیل دادهها ازطریق آنالیز واریانس یکطرفه (one way ANONA) انجام شد و مقایسه میانگینها بهوسیله آزمون دانکن و برای سنجش معنادار بودن اختلافات در سطح 5 درصد استفاده شد. در نهایت نمودارها با استفاده از نرمافزار Excel ترسیم شدند. نتایج بررسی شاخصهای مورد مطالعه بهصورت میانگین±انحراف معیار گزارش گردید.
یافتهها: با توجه به نتایج، کرم 1 درصد تهیهشده بهمدت 6 ماه در دمای اتاق و آون کاملاً پایدار و همگن بود و آزمایشات میکروبی را پشت سر گذاشت.
نتیجهگیری: با توجه به موارد فوق، اثربخشی کرم تولیدشده بهخوبی ثابت شد و میتوان آنرا بهعنوان یک عامل مرطوبکننده پوست معرفی کرد.
محسن محبی نودز، ابوالفضل عطایی، اسماعیل علیزاده،
دوره 15، شماره 1 - ( 2-1403 )
چکیده
مقدمه: عنکبوتها یکی از بزرگترین راستههای عنکبوتیان هستند که در سراسر جهان در تمام قارهها بهجز قطب جنوب یافت میشوند. بسیاری از گونههای عنکبوت در مجاورت با انسان زیست میکنند و عموماً برای محافظت از خود یا جهت شکار، زهر را به حیوانات دیگر ازجمله انسان تزریق میکنند.
گزارش مورد: در این گزارش یک کودک هفت ساله معرفی میشود که با شکایت واکنشهای پوستی در ناحیه چشم، زانو و ساق دست به بیمارستان مراجعه کرد. ضایعات پوستی بعد از چند ساعت بر روی بدن کودک ظاهر شد. بعد از گذشت 24 ساعت ضایعات پوستی شدت یافته و التهاب و قرمزی همراه با خارش در محل گزش بر روی بدن کودک ایجاد شد. سرانجام بعد از 5 روز ضایعات پوستی با شستوشوی آب و صابون همراه با مصرف پماد کالامین بهکلی از بین رفته و محل گزش بهبود یافت.
نتیجه گیری: افزایش آگاهی پزشکان از علائم این بندپایان مزاحم بهعنوان درمانگر، میتواند در تسریع روند درمان کمککننده باشد.
آلا احسانی، سیدامیرمحمد رضائیمجد، امیرهوشنگ احسانی، پدرام نورمحمدپور، مینا کوهیان محمدآبادی، زهرا رضوی، مهشیدالسادات انصاری، ریحانه سیف، امیرحسین رحیمنیا،
دوره 15، شماره 3 - ( 8-1403 )
چکیده
زمینه و هدف: پیتریازیس لیکنوئید (PL)، یک بیماری پاپولواسکواموس نادر با اتیولوژی نامشخص است. از آنجایی که مطالعات جدید محدودی در این خصوص انتشار یافته، پژوهش حاضر با هدف معرفی تظاهرات کلینیکال و سیر درمان این بیماران انجام گرفت.
روش اجرا: این مطالعه مقطعی گذشتهنگر (1402-1398) بر روی بیماران مبتلا به PL مراجعهکننده به بیمارستان پوست رازی که با بیوپسی از ضایعات پوستی، تشخیص آنها قطعی گردید، انجام گرفت. اطلاعات پایهای با استفاده از مستندات بیمارستانی و پیگیری سیر درمان نیز برمبنای اطلاعات موجود در پروندهها و همچنین، پیگیری تلفنی از بیماران بهدست آمد. دادهها با استفاده از نرمافزار R مورد آنالیز قرار گرفت. 05/0 P<معنیدار درنظر گرفته شد.
یافتهها: مجموعا 147 بیمار مورد ارزیابی قرار گرفتند. تفاوت معنیداری بین دو جنس یافت نگردید (358/0=P). زیرگروه غالب بیماری، PLC (8/91%) و میانگین سن شروع بیماری 73/18±79/29 سال بود. شایعترین نوع ضایعات پوستی، پاپول (4/48%) و تظاهر پوستی شایع در 58 نفر (4/32%)، درگیری جنرالیزه بدن بود. بیشترین درمان مورد استفاده کورتیکواسترویید موضعی در 86 بیمار (4/52%) بود. فاصله زمانی از ابتلا تا بهبودی کامل 40/221±80/160 روز گزارش گردید. 45 نفر (6/30%) دورههای عود بیماری را ذکر کردند. همراهی معنیداری بین جنس (620/0=P)، بیماریهای زمینهای (293/0=P) و سن (876/0=P) با اثربخشی درمان یافت نگردید.
نتیجهگیری: با عنایت به محدودبودن اطلاعات کلینیکال مرتبط با بیماران پیتریازیس لیکنوئید، ایجاد بانک اطلاعاتی الکترونیکی و نظام رجیستری ملی این بیماری توصیه میشود.
مجید رستمی مقدم، حامد زندیان، محمد جعفرزاده، امیرحسین جدیری آقائی،
دوره 15، شماره 3 - ( 8-1403 )
چکیده
زمینه و هدف: تلوژن افلوویوم (TE) نوعی ریزش موی منتشر است که 2 تا 3 ماه پس از یک عامل استرسزا، ازجمله عفونت کووید 19، رخ میدهد. هدف این مطالعه تعیین فراوانی TE در زنان مبتلا به کووید 19 بود.
روش اجرا: این مطالعه توصیفی برروی 270 زن مراجعهکننده به درمانگاه پوست و مو بیمارستان امام رضا اردبیل با شکایت ریزش مو انجام شد. اطلاعات مربوط به سابقه ابتلا به کووید 19، بستری، داروهای مصرفی، دریافت واکسن و مشخصات دموگرافیک جمعآوری شد. شدت آلوپسی با معاینه بالینی و تست ترکشن بررسی شد و دادهها با نرمافزار SPSS تحلیل شدند.
یافتهها: میانگین سن بیماران 41 سال بود. 1/61% سابقه بستری، 7/43% مصرف آنتیبیوتیک، 8/61% مصرف کورتیکواستروئید و 8/51% مصرف NSAID داشتند. شدت کووید 19 با بروز زودتر (001/0P=) TE و افزایش تعداد موهای کندهشده در تست ترکشن (001/0P=) ارتباط معناداری داشت. بستری بهدلیل کووید 19 و مصرف کورتیکواستروئید مدت زمان بین بیماری و شروع علائم TE را کاهش دادند. تزریق واکسن آسترازنکا با افزایش تعداد موهای کندهشده (02/0P=) همراه بود.
نتیجهگیری: شدت TE با شدت کووید 19، بستری، مصرف کورتیکواستروئید و تزریق واکسن آسترازنکا مرتبط بود.
آلا احسانی، بهار صادقی، امیرهوشنگ احسانی، مهشیدالسادات انصاری، زهرا رضوی، مینا کوهیان محمدآبادی، کامبیز کامیاب حصاری، پدرام نورمحمدپور، مبینا کمالآبادی فراهانی، امیرحسین رحیمنیا،
دوره 15، شماره 3 - ( 8-1403 )
چکیده
زمینه و هدف: آنژیوکراتومها ازجمله ضایعات عروقی نادر هستند که اغلب به شکل ماکول یا پاپولهای کوچک و قرمز تا بنفش روی پوست ظاهر میشوند. این ضایعات معمولاً خوشخیم، ممکن است با تغییراتی در ضخامت و رنگ همراه باشند؛ اما برخی انواع آنها میتوانند بهعنوان نشانههایی از بیماریهای متابولیک جدی ظاهر شوند. این مطالعه با هدف تحلیل ویژگیهای دموگرافیک و کلینیکی آنژیوکراتوم در بیماران ایرانی، در مرکز تخصصی پوست بیمارستان رازی تهران طراحی شده است.
روش اجرا: این مطالعه گذشتهنگر توصیفی، بر روی ۱۹۹ بیمار مبتلا به آنژیوکراتوم بین سالهای 1392 تا 1402 در بیمارستان رازی تهران انجام شد. اطلاعات دموگرافیک، محل و اندازه ضایعات، سابقه خانوادگی و روشهای درمانی بیماران از پروندههای پزشکی استخراج و با استفاده از نرمافزار SPSS تحلیل شد. برای سنجش ارتباط بین متغیرها، از آزمونهای آماری پارامتریک و ناپارامتریک استفاده گردید و سطح معناداری 05/0 درنظر گرفته شد.
یافتهها: میانگین سنی بیماران 75/24 سال بود و بیشترین شیوع بیماری در دهه دوم و سوم زندگی مشاهده شد. 3/51% بیماران مرد و 7/48% زن بودند. بیشترین ضایعات در اندام تحتانی (7/40%) و ناحیه ژنیتالیا (6/18%) مشاهده شد. روشهای درمانی مختلفی ازجمله کرایوتراپی (14/68%)، لیزر (14/27%) و الکترودسیکاسیون (44/4%) بهکار گرفته شد و کرایوتراپی بالاترین اثربخشی را داشت.
نتیجهگیری: این مطالعه اطلاعات ارزشمندی درخصوص شیوع، ویژگیهای بالینی و روشهای درمانی مناسب برای آنژیوکراتوم در بیماران ایرانی فراهم کرد. برای بررسی کاملتر این ضایعات، مطالعات گستردهتر و پیگیری طولانیمدت در مراکز درمانی مختلف توصیه میشود تا میزان اثربخشی درمانها و عوارض احتمالی آنها مشخص گردد.
سیدمحسن محبی نودز، علیرضا زارع کاریزی، بیتا قادری، شهرزاد آقابابایی، اسماعیل علیزاده،
دوره 15، شماره 3 - ( 8-1403 )
چکیده
مقدمه: عقربها از قدیمیترین جانوران زهرآگین روی کره زمین شناخته میشوند. عقرب گزیدگی یک مشکل مهم بهداشت عمومی در بسیاری از نقاط جهان ازجمله کشور ایران محسوب میشود.
گزارش مورد: در این گزارش یک زن 49 ساله معرفی میشود که با شکایت واکنشهای پوستی در ناحیه ران پا به بیمارستان مراجعه کرد. بیمار درد موضعی همراه با سوزش شدید را بلافاصله پس از عقرب گزیدگی توصیف کرد که به سرعت در سرتاسر ران پای او بعد از یک ساعت منتشر شد. یافتههای بالینی در این مطالعه نشان داد که بعد از گذشت 24 ساعت محل عقرب گزیدگی دچار واکنشهای التهابی و قرمزی شد. بیمار بلافاصله بعد از عقرب گزیدگی به بیمارستان مراجعه کرد و درمان با سرم ضدسم عقرب پنتاوالان بهصورت تزریق وریدی انجام شد. همچنین بیمار طی دوره درمان از پماد موپیروسین جهت استفاده موضعی برای ازبینبردن التهاب پوستی، لوسیون موضعی مومتازون جهت رفع التهاب، ترمیم کننده نیواشا و لوسیون بدن ایروکس استفاده کرد. تقریباً یک هفته پس از حادثه، علائم موضعی و سیستمیک از بین رفت. بلافاصله بعد از عقرب گزیدگی محل استراحت چک، نمونه عقرب جمعآوری و گونه هوتنتوتا جایاکاری (Hottentotta jayakari) تشخیص داده شد.
نتیجهگیری: با توجه وجود موارد عقرب گزیدگی در کشور، جهت پیشگیری و کنترل آن نیاز به افزایش آگاهی و دانش عمومی افراد در معرض خطر بهمنظور کاهش خطرات احتمالی لازم است. علاوهبر اینها افزایش آگاهی بین پزشکان بهویژه جامعه درماتولوژیستها از علائم پوستی این بندپای خطرناک بهعنوان متخصصان درمانگر میتواند در تسریع روند درمان کمک کننده باشد.
شاهین حمزهلو، فاطمه جعفری، مریم نسیمی،
دوره 15، شماره 4 - ( 11-1403 )
چکیده
زمینه و هدف: پسوریازیس در موارد شدیدتر، به درمانهای بیولوژیک نیاز دارد. تاکنون مطالعهای درخصوص اندیکاسیونهای قطعی برای انتخاب نوع و زمان شروع درمان بیولوژیک در بیماران مبتلا به پسوریازیس در ایران انجام نشده است.
روش اجرا: در این مطالعه مقطعی، تمام بیماران مبتلا به پسوریازیس تحت درمان بیولوژیک که طی شش ماه مراجعه کردند، ارزیابی شدند و اطلاعات موردنیاز ثبت و آنالیز شد.
یافتهها: 50 بیمار در این مطالعه تحت بررسی قرار گرفتند. 25 نفر از فتوتراپی بهمنظور درمان پسوریازیس استفاده کرده بودند (50%). تمامی آنها از درمانهای موضعی و 47 نفر از درمانهای سیستمیک (94%) استفاده کرده بودند. آدالیموماب با 74% شایعترین داروی بیولوژیک مصرفی بود. 24% بیماران از اینفلیکسیماب و 4% از اتانرسپت استفاده میکردند.
نتیجهگیری: شایعترین درمان بیولوژیک در بیماران مبتلا به پسوریازیس در این مطالعه، آدالیموماب میباشد. با توجه به وجود ریسکفاکتورهای قلبی ـ عروقی و همچنین BMI بالا در تعداد قابل توجهی از بیماران مبتلا به پسوریازیس تحت درمان بیولوژیک و تأثیر BMI بر پاسخ به درمان، مداخلات بهمنظور رساندن BMI این افراد به سطح مطلوب لازم میباشد.
فاطمه ترکاشوند، عبدالله چالهچاله، سینا وفی،
دوره 15، شماره 4 - ( 11-1403 )
چکیده
زمینه و هدف: ناهمگنی روشنایی تصاویر یکی از چالشهای مهم در پردازش تصاویر کامپیوتری است که میتواند منجر به نتایج نادرست در قطعهبندی تصاویر شود. علیرغم وجود روشهای متعدد قطعهبندی، مطالعات کمی درخصوص تأثیر ناهمگنی روشنایی و انتخاب بهترین کانالهای رنگی در قطعهبندی انجام شده است. در این مقاله، از فضاهای رنگی مختلف برای تشخیص خودکار ضایعات پوستی استفاده شده است.
روش اجرا: در این تحقیق از روش قطعهبندی LSE (Level Set Evolution) همراه با هموارسازی شدتها برای شناسایی کامپیوتری ضایعات پوستی استفاده شده است. ابتدا ناهمگنی روشنایی کاهش یافته و تصویر یکنواختتری ایجاد میشود، سپس با قطعهبندی پیشنهادی دامنه تصویر به مناطق مجزا تفکیک میشود. این روش باعث تشخیص دقیقتر ضایعات پوست میگردد.
یافتهها: روش پیشنهادی بر روی 200 تصویر درموسکوپی از مجموعه دادههای شناختهشده PH2 با استفاده از کانالهای رنگی مختلف آزمایش شده است. نتایج نشان میدهد که این روش در مقایسه با سایر روشها، عملکرد بهتری دارد. صحت 97%، حساسیت 98%، اختصاصیت 99% و ضریب دایس 92% بهدست آمده است.
نتیجهگیری: این روش توانایی جداسازی و تشخیص دقیق ضایعات را دارد و میتواند در فرآیند درمان ضایعات پوستی به پزشکان کمک کند.
هما هاتفی مینایی، علی خامسیپور، علیرضا فیروز، اکرم میرامینمحمدی، سیدابراهیم اسکندری، شهلا میرعزیزی، مینو تسبیحی،
دوره 15، شماره 4 - ( 11-1403 )
چکیده
زمینه و هدف: کنترل بیماری لیشمانیازیس دشوار است و در مناطق اندمیک بهصرفه نیست. داروی انتخابی ترکیبات سمی آنتیموان میباشد که مقاومت دارویی به آن در حال افزایش است. مطالعات حیوانی نشان داد که کمبود اینترفرون گاما باعث اختلال در بهبود لیشمانیازیس میشود. در این مطالعه، اثرات درمانی تزریق زیرجلدی اینترفرون گاما نوترکیب بر ضایعات لیشمانیازیس در موشهای بالب سی ارزیابی شد.
روش اجرا: 40 سر موش بالب سی با لیشمانیا ماژور آلوده شدند و پس از ایجاد زخم، اثرات درمانی گاما اینترفرون بهتنهایی یا ترکیب با گلوکانتیم بررسی شد. درمان استاندارد گلوکانتیم و گروه کنترل بدون درمان نیز ارزیابی شد.
یافتهها: گروههای درمانی (گلوکانتیم، گاما اینترفرون و گاما اینترفرون ـ گلوکانتیم) ازنظر کاهش در قطر کف پا در مقایسه با گروه کنترل، اختلاف معنیدار داشتند (01/0P<). تفاوت معنیداری در میزان مرگومیر در دو گروه دریافتکننده گامااینترفرون با گروه درمان استاندارد گلوکانتیم مشاهده نشد.
نتیجهگیری: بهنظر میرسد گامااینترفرون در درمان ضایعات لیشمانیازیس جلدی در موش Balb/c بهتنهایی و ترکیب با درمان استاندارد مؤثر بوده است و میتواند بهعنوان یک درمان جایگزین درنظر گرفته شود.
فروهه ظهیر جوزدانی، فرید محمدی،
دوره 16، شماره 2 - ( 4-1404 )
چکیده
سلامت پوست و مو نه تنها بازتابدهنده سلامت کلی بدن است، بلکه نقش مهمی در زیبایی و اعتماد به نفس دارد. عوامل مختلفی مانند ژنتیک، هورمونها، محیط زیست و بهویژه تغذیه در حفظ سلامت و ظاهر پوست و مو تأثیرگذارند. ریزمغذیها شامل ویتامینها (مانند گروه B، C و E)، مواد معدنی (مثل زینک) و ترکیبات گیاهی با خاصیت آنتیاکسیدانی و ضدالتهابی (مانند استاگزانتین) نقش حیاتی در حفظ ساختار، عملکرد و ترمیم پوست و مو دارند. این مواد با تنظیم متابولیسم سلولی، کاهش آسیبهای اکسیداتیو و التهابی و تقویت سیستم ایمنی، از بروز مشکلاتی مانند خشکی پوست، ریزش مو و پیری زودرس جلوگیری و به بهبود سلامت کلی پوست و مو کمک میکنند.
پگاه تمیمی، علیاصغر قادری، پرهام تمیمی،
دوره 16، شماره 2 - ( 4-1404 )
چکیده
در این مقاله به بررسی تأثیرات درمان هورمونی یائسگی (MHT) و داروهای ضدبارداری خوراکی بر خطر ابتلا به ملانوما پرداخته شده است. درحالی که برخی مطالعات ارتباطی بین درمانهای هورمونی یائسگی و ملانوما یافتهاند، شواهد متناقضی ازجمله تفاوتهای فرمولاسیون داروها در کشورهای مختلف، سن شروع درمان و مدت زمان مصرف وجود دارد. بیشتر مطالعات نشان دادهاند که استفاده از داروهای ضدبارداری خوراکی با افزایش خطر ملانوما ارتباط ندارد، اگرچه عوامل محیطی مانند تابش آفتاب میتوانند در این رابطه نقش داشته باشند. بهطورکلی، بهنظر میرسد که زنان باید درمان هورمونی را براساس توصیه پزشک خود ادامه دهند و نگرانی خاصی در مورد خطر ملانوما نداشته باشند.
علیرضا صادقیمقدم بیجاری، هدی کشمیری نقاب، محمدحسن سهیلیفر،
دوره 16، شماره 3 - ( 8-1404 )
چکیده
چالش درمان زخمها از گذشته تاکنون یکی از مسائل مهم در حوزه پزشکی بوده است و درمان این ناهنجاری، هزینههای مادی و معنوی قابلتوجهی را برای دولتها و بیماران در پی خواهد داشت ازاینرو، محققین همواره بهدنبال روشهای نوین جهت ارتقای فرایند درمان زخمها بودهاند. با توسعه علوم کامپیوتر و ظهور پدیده هوش مصنوعی در سالهای اخیر، بسیاری از زمینههای حرفهای ازجمله علوم پزشکی دستخوش تغییرات شده است و تلاش عمومی بر آن بوده که هوش مصنوعی بهعنوان دستیار یا حتی جایگزین انسانی در برخی فرایندها بهکار گرفته شود. در حوزه ترمیم زخم، انتظار میرود تا بهکارگیری ابزارهای مبتنیبر هوش مصنوعی باعث ارتقای سرعت و دقت عملکرد نظام درمان شده و ترمیم زخمهای بیماران در مدتی کوتاهتر و با نتایجی بهتر حاصل شود.
هوش مصنوعی در مدلهای مختلفی ارائه شده است که هرکدام بر پایه دادههای مختلف عمل کرده و از هر کدام در تحقیقات مختلفی استفاده شده است. ابزارهای نرمافزاری و سختافزاری بر پایه هوش مصنوعی در تعدادی از تحقیقات طراحی و ارائه شدهاند و عملکردشان در سطوح مختلف ازمایشگاهی/بالینی مورد ارزیابی قرار گرفته و کارآمدیشان به اثبات رسیده است.
طبق یافتهها میتوان اینگونه اظهار نمود که هوش مصنوعی قادر است در روند درمان زخمها در فرایندهای تشخیصی، درمانی و آموزشی به کادر بالینی و تحقیقاتی کمکهای مؤثری ارائه نماید و حتی در مواردی بیماران را از حضور مستقیم کادر بالینی بینیاز سازد.
