69 نتیجه برای Ph
هاجر مقدس، سیدمحمد سیدجلالی،
دوره 12، شماره 3 - ( 8-1400 )
چکیده
زمینه و هدف: فناوری ساخت سوزنهای میکرونی تحول عظیمی در حوزه دارورسانی ایجاد کرد. با استفاده از سوزنهای میکرونی میتوان دارو را بهصورت موضعی، بدون درد و با دوز بسیار کم و کنترلشده با دقت بالا تزریق کرد. تزریق موضعی دارو ازطریق پوست مزایای زیادی نسبت به دیگر روشهای دارورسانی دارد. در این روش، دارو وارد سیستم گوارش و گردش خون نمیشود؛ بنابراین ارگانهای غیرهدف از اثرات ناخواسته دارو در امان میمانند. پژوهش حاضر جهت ساخت آرایه سوزنهای میکرونی با استفاده از روش لیتوگرافی طراحی شده است.
روش اجرا: در این پژوهش با استفاده از روش فتولیتوگرافی و تنظیم مناسب عوامل تأثیرگذار در این روش، یک آرایه میکروسوزنی شامل 256 عدد سوزن به ارتفاع 500 میکرون، قطر پایه 250 میکرون و فاصله مرکز تا مرکز 600 میکرون بر روی سیلیکون ساخته شد.
یافتهها: تصاویر میکروسکوپی نشان میدهد که میکروسوزنهای ساختهشده، مخروطیشکل با نوک نسبتاً تیز هستند. سطح آنها صاف و بدون ترکخوردگی است و همچنین تشابه قابل قبولی با طرح اولیه دارند.
نتیجهگیری: آرایه میکروسوزنی ساختهشده در این تحقیق را میتوان بهطور مستقیم برای سوراخکردن پوست و افزایش نفوذپذیری آن با ایجاد سوراخهای میکرونی بهکاربرد. بهعلاوه از این آرایه میتوان بهعنوان قالب برای تولید سوزنهای میکرونی با مواد شکلپذیر در روش قالبگیری استفاده کرد.
افسرالملوک حدادیان، آذین آیتاللهی، اکرم میرامینمحمدی، مهشید شهرزادکاوکانی، علیرضا فیروز، انسیه لطفعلی، مهسا فتاحی،
دوره 12، شماره 3 - ( 8-1400 )
چکیده
مقدمه: قارچها از میکروارگانیسمهایی هستند که در پوست میتوانند بیماریهایی ایجاد کنند. بهندرت ممکن است تظاهراتی غیرمعمول و تعریفشده ایجاد نمایند که میتواند منجر به تأخیر در تشخیص گردد.
گزارش مورد: بیمار یک مرد 20 ساله میباشد که با سابقه پنج ماهه ضایعات قرینه کروی، قرمز پوستهدار همراه با خارش فراوان در ناحیه کشاله ران تا مچ پا به مرکز ما مراجعه کرده بود. آزمایش میکروسکوپی با استفاده از هیدروکسید پتاسیم 10%، کشت و واکنش زنجیره پلیمراز انجام شد و عامل ضایعات ترایکوفایتون ایندوتینهآ شناسایی شد. براساس نتایج تست حساسیت دارویی، درمان پالستراپی ایتراکونازول (100 میلیگرم روزی دوبار به مدت یک هفته) همراه با پماد موضعی کلوتریمازول (روزانه دوبار به مدت 4 هفته) صورت گرفت. پس از یک دوره دریافت دارو، ضایعات بیمار ازنظر بالینی و قارچشناسی بهبود کامل یافت.
نتیجهگیری: این گزارش موردی بهدلیل ایجاد اشکال غیرشایع توسط ت.ایندوتینهآ که موارد مقاومت به درمان نشان داده است، اهمیت دارد.
انیسه صمدی، هستی احمدیانیزدی، مریم احمدی، عاطفه نعیمیفر، سامان احمدنصرالهی، علیرضا فیروز،
دوره 12، شماره 4 - ( 11-1400 )
چکیده
زمینه و هدف: مرطوبکنندههای ترکیبی و دستساز، از پرکاربردترین اجزای مراقبت از پوست هستند. مطالعه حاضر، تأثیر دو غلظت مختلف از مرطوبکنندههای ترکیبی حاوی اوره (5 و 10 درصد) را بر عملکرد سد محافظ، در مقایسه با محصولات تجاری مشابه مورد ارزیابی قرار میدهد.
روش اجرا: در این مطالعه بالینی، 15 داوطب با تشخیص بالینی پوست خشک، در دو مرحله، مرطوبکنندههای ترکیبی حاوی 5 و 10 درصد اوره و فرمولاسیونهای تجاری مشابه آنرا استفاده کردند. در هر گروه، محصول ترکیبی و فرمولاسیون مشابه تجاری بهطور تصادفی در ساعد دست راست یا چپ مورد استفاده قرار گرفتند. قبل از شروع مصرف، 1، 4 و 24 ساعت و یک هفته پس از مصرف، اندازهگیری پارامترهای بیوفیزیکی پوست شامل رطوبت پوست، تبخیر آب از لایه شاخی (TEWL)، ضریب اصطکاک، pH و سبوم انجام شد و میانگین مقادیر در منطقه مورداستفاده دو محصول مقایسه شد.
یافتهها: در تمام مقاطع زمانی، افزایش معنادار رطوبت لایه شاخی در محل مصرف هر دو کرم تجاری و ترکیبی مشاهده شد. 4 ساعت پس از مصرف، رطوبت لایه شاخی در محل استفاده از کرم صنعتی به شکل معناداری بیشتر از محل استفاده از کرم ترکیبی بود. در همین زمان مقادیر TEWL نیز در ناحیه مصرف کرم صنعتی نسبت به نوع ترکیبی به شکل معناداری کمتر بود.
نتیجهگیری: محصولات صنعتی در مقایسه با محصولات ترکیبی، بهدلیل مواد جانبی متفاوت، اثرات بهتری بر بهبود TEWL و رطوبت لایه شاخی از خود نشان میدهند.
زهرابیگم موسوی، علیرضا فیروز، مهسا فتاحی،
دوره 12، شماره 4 - ( 11-1400 )
چکیده
مقدمه: کچلی ناشناخته یک عفونت پوستی موضعی است که توسط قارچ ایجاد میشود و بهدلیل مصرف کورتون، شکل ضایعه و شدت آن با تظاهرات پوستی معمول توسط درماتوفیتها متفاوت است.
زمینه و هدف: بیمار، خانم ۳۹ سالهای است که با سابقه ضایعات اریتماتوز پوستهپوسته در دست، باسن، کشاله ران و هر دو پا به مدت ۷ ماه به پزشک مراجعه میکند. با تشخیص اگزما داروهای موضعی شامل کالامین ـ دی و هیدروکورتیزون تجویز شده بود و بهعلت عدم پاسخ به درمان، پماد موضعی کلوبتازول شروع شد و بیمار مجدداً و مکرراً از کلوبتازول استفاده نموده است. اهمیت معرفی بیمار حاضر، ضرورت انجام آزمایش قارچشناسی در مورد ضایعات پوستی غیرمعمولی را جهت انتخاب درمان مناسب و جلوگیری از گسترش گونههای مقاوم به دارو، برجسته میکند.
روش کار: با توجه به سابقه بیمار، آزمایش قارچشناسی انجام شد. در آزمایش مستقیم میکروسکوپی و کشت میسلیوم گونه درماتوفیت مشاهده شد.
یافتهها: در بیمار ما استروئید قطع شد و با تربینافین خوراکی ۲۵۰ میلیگرمی، یک بار در روز بهمدت ۴ هفته همراه با کرم موضعی کلوتریمازول تحت درمان قرار گرفت.
نتیجهگیری: تجویز کورتیکواستروئیدهای موضعی/ خوراکی همچنان باید محدود باشد؛ بهویژه اینکه استفاده از استروئیدها در طول همهگیری کووید ـ ۱۹ افزایش پیدا است.
پدرام نورمحمدپور، امیرهوشنگ احسانی، ایفا اعتصامی، امین رحمانی،
دوره 13، شماره 1 - ( 2-1401 )
چکیده
زمینه و هدف: صدمات پوستی با علل مختلف، احتمال منتهیشدن به شکایت قضایی دارند. قبل از اظهارنظر کمیسیون تخصصی پزشکی قانونی، شاکیان به مراجع تخصصی مانند بیمارستان رازی ارجاع داده میشوند. بررسی حاضر به مطالعه دموگرافیک شکایات بیماران در بدو ارجاع و تشخیص اولیه در یک دوره 6 ماهه پرداخته است.
روش اجرا: در این مطالعه گذشتهنگر، بیماران ارجاعی از پزشکی قانونی در شش ماهه دوم سال 1397 برای ویزیت اولیه، مورد بررسی قرار گرفتند. شکایت بیمار در بدو مراجعه و تشخیص بالینی مطرحشده، در معاینه اولیه ثبت گردید.
یافتهها: در کل تعداد 220 بیمار شامل 176 زن (80%) و 44 مرد (20%) با میانگین سنی 8/34 سال بررسی شدند. 42 شکایت مختلف ازجمله کندهشدن تروماتیک موها با 91 مورد (4/41%) ـ شایعترین مورد ـ و بعد از آن صدمات ناشی از لیزر موی زائد با 32 مورد (6/14%) و تزریق فیلر با 16 مورد (3/7%) مستند گردید. اسکار ناشی از تروما، واکنش به مواد شیمیایی در حین کار یا برخورد تصادفی، صدمات نادر ناشی از اقدامات درمانی و حتی در مواردی شکایت بهخاطر پدیکولوز (آلودگی محل اقامت) یا زوستر (شکایت از وضعیت نگهداری در مرکز درمانی) و غیره بهصورت موردی دیده شد.
نتیجهگیری: کندهشدن تروماتیک موها (عمدتاً در اثر نزاع) شایعترین شکایت بود. آگاهی از موارد دیگر میتواند به گسترش افق دید پزشکان درخصوص طیف وسیع شکایات قابل طرح و اصلاح روند برخی اقدامات درمانی منجر گردد.
انسیه لطفعلی، عادل شیرانی، سینا مولویزاده، سعادت شجاعی،
دوره 13، شماره 1 - ( 2-1401 )
چکیده
اونیکومایکوزیس یک عفونت ناخن است که توسط درماتوفیتها، کپکهای غیردرماتوفیتی و مخمرها ایجاد میشود. درگیری ناخن یکی از ویژگیهای پسوریازیس است؛ اگرچه تظاهرات پوستی، اصلیترین یافته در پسوریازیس است. اونیکومایکوزیس و پسوریازیس هر دو از اختلالات رایج در جوامع هستند. ممکن است در برخی بیماران این دو بیماری همزمان وجود داشته باشند. یک مطالعه مروری با استفاده از کلیدواژههای
nail psoriasis، onychomycoses، dermatophytes، non-dermatophyte molds و yeasts در پایگاههای اطلاعاتی پزشکی معتبر مانند PubMed، Google Scholar، Scopus و Science Direct انجام شد و مقالاتی که بیشترین ارتباط را با اهداف پژوهش داشتند، انتخاب و مطالعه شدند. ما میزان بروز و عملکرد بیماریزای عوامل قارچی را در ایجاد عفونت قارچی ناخن پسوریازیس بررسی کردیم.
میثاق نوروزی، حمیدطاهر نشاط دوست، فریبا جعفری،
دوره 14، شماره 2 - ( 5-1402 )
چکیده
زمینه و هدف: پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی رواندرمانی مبتنیبر بهبود کیفیت زندگی بر افسردگی و عزت نفس زنان مبتلا به ویتیلیگو انجام شد.
روش اجرا: پژوهش حاضر از نوع نیمهآزمایشی (پیشآزمون ـ پسآزمون با پیگیری و گروه کنترل) بود که با استفاده از طرح پیشآزمون ـ پسآزمون با پیگیری با گروه کنترل انجام گرفت. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه زنان مبتلا به بیماری پوستی ویتیلیگو مراجعهکننده به مرکز تحقیقات بیماریهای پوستی و سالک اصفهان بود که در این میان تعداد 20 نفر با روش نمونهگیری دسترس انتخاب و بهطور تصادفی در دو گروه آزمایش و گروه کنترل (10 نفر برای هر گروه) جایگزین شدند. هر دو گروه پرسشنامههای افسردگی بک (1996) و عزتنفس روزنبرگ (1965) را بهعنوان پیشآزمون تکمیل و پس از اتمام دوره هشت جلسهای رواندرمانی مبتنیبر بهبود کیفیت زندگی (هفتهای یک جلسه ۹۰ دقیقهای به مدت هشت هفته) مجدداً پسآزمون و یک ماه بعد پیگیری برای گروه کنترل و آزمایش اجرا شد. دادههای گردآوریشده با استفاده از روش تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر در نرمافزارSPSS مورد تجزیهوتحلیل قرار گرفتند.
یافتهها: براساس یافتههای تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر مشخص شد که رواندرمانی مبتنیبر بهبود کیفیت زندگی میانگین، نمرات افسردگی را کاهش و عزتنفس زنان مبتلا به ویتیلیگو را افزایش داد.
نتیجهگیری: با توجه به اینکه رواندرمانی مبتنیبر بهبود کیفیت زندگی بر افسردگی و عزتنفس زنان مبتلا به ویتیلیگو تأثیر دارد؛ لذا آموزش این رویکرد درمانی بهعنوان یک روش مداخلهای مؤثر برای کاهش افسردگی و افزایش عزتنفس زنان مبتلا به ویتیلیگو توصیه میشود.
فرحناز مولوی، کیمیا اسدی، معصومه آخوندی رنجبر، نگار قلعهنوی، فاطمهسادات اعتمادالاسلامی بختیار، تارا عادل راستگو، ساحل یزدانپناهی،
دوره 14، شماره 3 - ( 8-1402 )
چکیده
زمینه و هدف: استفاده از عصاره زالو در تهیه مکملهای آرایشی و ترکیبات دارویی همیشه مورد توجه بوده است. تاکنون تأثیر این عصاره بر روی حجمدهی بافت پوششی پوست بهصورت علمی تأیید نشده است و پژوهشی درخصوص مقایسه اثر انواع روغنهای پایه در این عصاره صورت نگرفته است.
روش اجرا: هدف از این مطالعه بررسی تأثیر عصاره زالو در پایههای روغن زیتون، روغن کرچک و روغن بادام تلخ برروی پوست صورت توسط نرمافزار ریختسنجی هندسی لندمارک پایه بود. بدینمنظور تعداد 25 نفر از گروه سنی 45 الی 55 سال انتخاب شدند. بهمنظور مقایسه تغییرات ریختشناسی به مدت چهل روز در یک ساعت مشخص تصاویر با استفاده از دوربین دیجیتال تهیه شد. بر روی تصاویر دوبعدی، تعداد 12 نقطه لندمارک با استفاده از نرمافزار TpsDig2 قرار داده شد. دادههای شکلی حاصل پس از تحلیل رویهمگذاری، با استفاده از تحلیل پروکراست با روشهای آماری چند متغیره PCA و CVA و تحلیل خوشهای (CV) تجزیه و تحلیل شدند.
یافتهها: نتایج نشان داد که تفاوت معنیدار عصاره زالو در حجمدهی و رفع چین و چروک با پایه روغن زیتون وجود دارد (001/0P<)؛ ولی دو گروه روغن کرچک و روغن بادام تلخ تفاوت معنادار نداشتند (010/0P>).
نتیجهگیری: عصاره زالو در بازه زمانی مطالعه حاضر تأثیری بر رفع چین و چروک ندارد و تورم موضعی در بافت پوششی پوست ایجاد نمیکند.
حسین شریفی، انسیه لطفعلی،
دوره 14، شماره 3 - ( 8-1402 )
چکیده
زمینه و هدف: با توجه به افزایش موارد ابتلا درماتوفیتوزیس بهویژه کچلی بدن و کشاله ران بهوسیله گونههای مقاوم به تربینافین و سرعت بالای انتقال بیماری بهمنظور انتخاب درمان مناسب، درنظرگرفتن مدت زمان لازم برای درمان بیماری و نیز تشخیص زودهنگام موارد مقاوم به درمان الزامی است. مطالعه حاضر بهمنظور تعیین حساسیت دارویی سویههای ترایکوفایتون روبروم، میکروسپوروم کنیس و اپیدرموفایتون فلوکوزوم نسبت به داروهای ضدقارچی رایج انجام گرفت.
روش اجرا: تست حاسیت دارویی (میکرودایلوشن براث) برای 20 نمونه بهدستآمده از بیماران طبق پروتکل CLSI-M38-3rd ED (Clinical and Laboratory Standard Institute) نسبت به داروهای تربینافین، اریتروکونازول و وریکونازول انجام شد.
یافتهها: براساس تست، نتایج دارویی 5 بیمار به تربینافین مقاوم بوده و حداقل غلظت مهاری بیشتر از 2 و 3 بیمار نسبت به تربینافین تولرنت بوده و حداقل غلظت مهاری بین 5/0 تا 1 نشان دادند. براساس تست نتایج دارویی، 7 بیمار نسبت به ایتراکونازول تولرنت بوده و حداقل غلظت مهاری بین 5/0 تا 1 نشان دادند. تمام ایزولهها به وریکونازول پاسخ مناسب نشان دادند.
نتیجهگیری: نتایج تست حساسیت دارویی، بررسی اهمیت تستهای قارچشناسی را در مورد ضایعات پوستی درماتوفیتی برای جلوگیری از گسترش گونههای مقاوم به دارو برجسته میکند.
صفورا شکوئینژاد،
دوره 14، شماره 4 - ( 11-1402 )
چکیده
زمینه و هدف: به موازات افزایش موارد ابتلا به درماتوفیتوزیس بدن و درماتوفیتوزیس کشاله ران، موارد گونههای مقاوم به داروهای ضدقارچی بهویژه تربینافین رو به افزایش است. مطالعه حاضر بهمنظور بررسی الگوی مقاومت دارویی گونههای درماتوفیت جداشده از 27 بیمار مراجعهکننده به بیمارستان پوست رازی طراحی شد.
روش اجرا: نمونه پوسته بیماران از ناحیه کشاله ران، باتک و بدن از حاشیه فعال ضایعه جمعآوری شد. مقداری از نمونه پوسته بیمار زیر میکروسکوپ، ازنظر وجود آرتروکنیدی و هایف قارچی بررسی شد. کشت بروی محیط اختصاصی سابورو دکستروزآگار 2% همراه با کلرامفنیکل و سیکلوهگزامید جهت تعین هویت اولیه گونههای درماتوفیتی، از خصوصیات مرفولوژیک استفاده شد. برای شناسایی دقیق ترایکوفایتونهای جداشده از پوسته بیماران به روش ژنوتایپینگ (مولکولی)، از آغازگرهای ITS1 و ITS4 (آغازگرهای یونیورسال) استفاده شد. انجام تست حساسیت دارویی میکرودایلوشن براث طبق پروتکل CLSI-M38-3rd ed - برای ایزولههای درماتوفیتی نسبت به داروهایتربینافین، اریتروکونازول، فلوکونازول و وریکونازول انجام شد.
یافتهها: 25 بیمار با جدایه ترایکوفایتون ایندوتینهآ آلوده شده بودند. 2 بیمار با جدایه ترایکوفایتون اینتردیجیتال آلوده شده بودند. در مطالعه حاضر 27/4 (81/14%) از بیماران دارای مقاومت ضدقارچی (1 میکروگرم در میلیلیتر³حداقل غلظت مهار رشد قارچ برای تربینافین) بودند.
نتیجهگیری: عدم انجام معاینات قارچشناسی قبل از شروع درمان میتواند منجر به تشخیص اشتباه شود. عدم استفاده از تست حساسیت ضدقارچی مدیریت موارد مقاوم به درمان را چالشبرانگیز میکند. ترکیبات درمانی ناکافی و نامناسب میتواند تعداد گونههای مقاوم در سراسر جهان را افزایش دهد.
آذین آیتاللهی، پگاه تمیمی، علیاصغر قادری، مهسا فتاحی،
دوره 14، شماره 4 - ( 11-1402 )
چکیده
اخیراً موارد ابتلا به درماتوفیتوزیس بهشدت افزایش یافته است که با گزارشهای مکرری از موارد مزمن بیماری، تظاهرات پوستی غیرشایع و شکست درمان همراه است. موارد ظهور گونههای مقاوم به درمان در سایر نقاط جغرافیایی مانند دانمارک، سوئیس، چین، بلژیک، آلمان، ژاپن، ایران، فنلاند، سوئیس، فرانسه، عراق و بحرین نیز شناخته شده است. تست حساسیت دارویی ضدقارچی برای گونههای جنس درماتوفیت هنوز استانداردسازی نشده است. تست حساسیت ضدقارچی (Antifungal Susceptibility Tests [AFST]) برای تعیین حداقل غلظت مهاری رشد در شرایط آزمایشگاهی (Minimal Inhibitory Concentration [MIC]) یک داروی خاص با هدف پیشبینی اینکه آیا بیمار به درمان استاندارد ضدقارچی پاسخ میدهد یا خیر، استفاده میشود. در ادامه این مقاله مروری کلی برتست حساسیت ضدقارچی ازجمله نقاط قوت و نقاط ضعف و نقش آن در کمک به تصمیمگیریهای درمانی پرداختیم.
بهاره نوروزی، محمد جباری، زینب یاسین،
دوره 15، شماره 1 - ( 2-1403 )
چکیده
روزانه در سراسر جهان، ۱۶۰۰۰ مرگ بهدلیل آسیبدیدگی ناشی از زخم رخ میدهد که این امر، منجر به افزایش نگرانی در کشورهای با درآمد کم و متوسط شده است. امروزه با افزایش تقاضای مصرفکنندگان برای استفاده از ترکیبات بیولوژی طبیعی بهجای استفاده از ترکیبات شیمیایی مضر و سرطانزا، جلبکها بهعنوان یک جایگزین مؤثر بالینی پوست به بازار معرفی شدند. در واقع سهولت کشت و نیازهای غذایی کم، پلیساکاریدهای جلبکی را به جایگزینی جذاب برای پانسمانهای پیشرفته زخم تبدیل کرده است. میکرو و ماکروجلبکها، منبع جدیدی از پلیمرهای ساکاریدی زیستی برای بهبود و ترمیم زخم هستند. ماهیت آبدوست این پلیمرها بهدلیل ظرفیت بهدامانداختن مولکولهای آب در ساختار خود، هیدروژلهایی را میسازد که توانایی جذب و آزادسازی مایع بالایی دارند.
در این مقاله مروری، با مطالعه آخرین مقالات به بررسی برخی از پلیساکاریدهای جلبکها که بهعنوان پانسمان ترمیم زخم بسیار پرکاربرد هستند پرداخته میشود؛ مانند آلژیناتها، فوکوئیدانها، کاراگینانها، لامینارین، آگار ـ آگار و اولوان. این ترکیبات نهتنها بهعنوان بیومواد کاربردی برای تحویل کنترلشده دارو کاربرد دارند، بلکه برای تثبیت سلولی و آمادهسازی داربست برای مهندسی بافت نیز استفاده میشوند.
آلا احسانی، بهار صادقی، امیرهوشنگ احسانی، مهشیدالسادات انصاری، زهرا رضوی، مینا کوهیان محمدآبادی، کامبیز کامیاب حصاری، پدرام نورمحمدپور، مبینا کمالآبادی فراهانی، امیرحسین رحیمنیا،
دوره 15، شماره 3 - ( 8-1403 )
چکیده
زمینه و هدف: آنژیوکراتومها ازجمله ضایعات عروقی نادر هستند که اغلب به شکل ماکول یا پاپولهای کوچک و قرمز تا بنفش روی پوست ظاهر میشوند. این ضایعات معمولاً خوشخیم، ممکن است با تغییراتی در ضخامت و رنگ همراه باشند؛ اما برخی انواع آنها میتوانند بهعنوان نشانههایی از بیماریهای متابولیک جدی ظاهر شوند. این مطالعه با هدف تحلیل ویژگیهای دموگرافیک و کلینیکی آنژیوکراتوم در بیماران ایرانی، در مرکز تخصصی پوست بیمارستان رازی تهران طراحی شده است.
روش اجرا: این مطالعه گذشتهنگر توصیفی، بر روی ۱۹۹ بیمار مبتلا به آنژیوکراتوم بین سالهای 1392 تا 1402 در بیمارستان رازی تهران انجام شد. اطلاعات دموگرافیک، محل و اندازه ضایعات، سابقه خانوادگی و روشهای درمانی بیماران از پروندههای پزشکی استخراج و با استفاده از نرمافزار SPSS تحلیل شد. برای سنجش ارتباط بین متغیرها، از آزمونهای آماری پارامتریک و ناپارامتریک استفاده گردید و سطح معناداری 05/0 درنظر گرفته شد.
یافتهها: میانگین سنی بیماران 75/24 سال بود و بیشترین شیوع بیماری در دهه دوم و سوم زندگی مشاهده شد. 3/51% بیماران مرد و 7/48% زن بودند. بیشترین ضایعات در اندام تحتانی (7/40%) و ناحیه ژنیتالیا (6/18%) مشاهده شد. روشهای درمانی مختلفی ازجمله کرایوتراپی (14/68%)، لیزر (14/27%) و الکترودسیکاسیون (44/4%) بهکار گرفته شد و کرایوتراپی بالاترین اثربخشی را داشت.
نتیجهگیری: این مطالعه اطلاعات ارزشمندی درخصوص شیوع، ویژگیهای بالینی و روشهای درمانی مناسب برای آنژیوکراتوم در بیماران ایرانی فراهم کرد. برای بررسی کاملتر این ضایعات، مطالعات گستردهتر و پیگیری طولانیمدت در مراکز درمانی مختلف توصیه میشود تا میزان اثربخشی درمانها و عوارض احتمالی آنها مشخص گردد.
محمود عراقی، زهرا اوشیانی رودسری، ملیحه نقوی،
دوره 15، شماره 4 - ( 11-1403 )
چکیده
اختلال در پروسه ترمیم زخم بهدنبال بروز یک آسیب بافتی قابل توجه مانند سوختگی شدید، ضربه و یا جراحی میتواند بروز اسکار و فیبروز پوستی را در پی داشته باشد. وجود اسکار پاتولوژیک منجر به تغییر شکل طبیعی زخم شده و علاوهبر مشکلات ظاهری ممکن است همراه با درد بوده و حتی حرکت طبیعی فرد را محدود کند. پاسخ ایمنی نقش بسیار مهمی در فرایند بهبود زخم دارد. فعالشدن سلولها و فاکتورهای ایمنی باعث شروع فرآیند التهابی، تسهیل پاکسازی زخم و بهبود و بازسازی بافت میشود. با این حال، اختلال در سیستم ایمنی در طول فرآیند بهبود زخم، به التهاب مداوم و تاخیر در بهبودی و درنهایت ایجاد زخم مزمن میانجامد. ریزمحیط یک زخم مزمن شامل تعداد زیادی از سلولهای ایمنی شامل ماکروفاژهای پیشالتهابی بوده و بیان بالایی از واسطههای التهابی مانند TNF-α و IL-1β در آن مشاهده میشود. در این میان ماکروفاژها بهعنوان سلولهای ایمنی ذاتی نقشی کلیدی در پیشبرد پاسخ ایمنی و فعالشدن ایمنی اکتسابی دارند. این سلولها همچنین عوامل کلیدی در تبدیل فاز التهابی به فاز بازسازی بافتی میباشند درنتیجه، اختلال در تنظیم عملکرد ماکروفاژها عواقبی مانند بروز اسکار را در پی خواهد داشت بنابراین، آگاهی از سازوکار دقیق پروسه التهاب در حین ترمیم زخم، واسطههای التهابی و ضدالتهابی تولیدشده و تأثیر ماکروفاژها بر این روند میتواند نویددهنده دستیابی به راهکارهای نوینی در ترمیم زخم بدون اسکار باشد از این رو، این مقاله به سازوکار سیستم ایمنی حین پروسه التهاب و نقش کلیدی ماکروفاژها در این پروسه و نیز تشکیل اسکار پرداخته است.
عارف نصیری کاشانی، ترانه یزدانپرست، فاطمه امیری، منصور نصیری کاشانی، علیرضا فیروز، مهدی قیصری،
دوره 16، شماره 1 - ( 2-1404 )
چکیده
زمینه و هدف: آمیلوئیدوز ماکولار (macular amyloidosis-MA) نوعی آمیلوئیدوز اولیه و موضعی پوست( primary localized cutaneous amyloidosis-PLCA) است که با رسوب آمیلوئید در لایه پاپیلاری درم مشخص میشود. هدف این مطالعه مقایسه ویژگیهای بیوفیزیکی ضایعات MA با پوست سالم مجاور بود.
روش اجرا: هیدراتاسیون لایه شاخی (stratum corneom-SC)، ازدستدادن آب ازطریق اپیدرم (TEWL - transepidermal water loss)، اصطکاک سطحی، pH، سبوم، ملانین، اریتما، دما، پارامترهای الاستیسیته شامل R0، R2 و R5، ضخامت و دانسیته اپیدرم و درم در ضایعات فعال MA در 22 بیمار اندازهگیری شده و با ناحیه سالم مجاور بهعنوان کنترل مقایسه شدند. آزمون تی زوجی برای تحلیلهای آماری استفاده و مقدار P<0.05معنیدار درنظر گرفته شد.
یافتهها: هیدراتاسیون لایه شاخی و اصطکاک پوست بهطور معنیداری کمتر و TEWL، pH، شاخص اریتما، مقدار ملانین و ضخامت اپیدرم در ضایعات MA بهطور معنیداری بیشتر بودند. در سایر پارامترهای بیوفیزیکی و اولتراسونوگرافی تفاوت معنیداری بین ضایعات MA و پوست طبیعی مشاهده نشد.
نتیجهگیری: ضایعات MA با تغییرات خاص در پارامترهای اولتراسونوگرافی و بیوفیزیکی که با ویژگیهای هیستولوژیک آنها سازگار است، مشخص میشوند. این ویژگیها احتمالاً در تشخیص زودهنگام و غیرتهاجمی آمیلوئیدوز پوستی در آینده مفید خواهند بود.
پرهام تمیمی، پگاه تمیمی،
دوره 16، شماره 1 - ( 2-1404 )
چکیده
کِریون سِلسی یک عفونت قارچی عمقی و التهابی پوست سر است. این بیماری در نوزادان نادر بوده؛ اما در کودکان حدود ۳ سال به بالا شایعتر میشود. تظاهر بالینی آن شامل تورم، ضایعات نرم و اسفنجی، درد، آلوپسی (ریزش مو) و ترشحات چرکی است. عفونت ثانویه باکتریایی نیز شایع است. علائم خارجپوستی میتوانند شامل لنفآدنیت ناحیهای، تب و بهندرت قارچخونی (فانگمی) باشند. همچنین، واکنشهای اید ممکن است رخ دهند. تشخیص بر پایه شک بالینی، معاینه بالینی و شرح حال پزشکی است و باید ازطریق میکروسکوپ، کشت قارچی و روشهای مولکولی تأیید شود.
شایعترین قارچهای جداشده شامل گونههای انساندوست ترایکوفایتون تونسورنس و گونههای حیواندوست میکروسپوروم کنیس هستند، درحالی که گونههای خاکدوست و کپکها بهندرت عامل کِریون سِلسی میباشند.
درمان بیماری بهصورت دارویی با ضدقارچهای سیستمیک و موضعی است که درصورت نیاز با آنتیبیوتیکهای سیستمیک نیز تکمیل میشود؛ در عین حال، باید از جراحی خودداری کرد. درمان زودهنگام و کافی از بروز آلوپسی اسکاری جلوگیری میکند. مهمترین تشخیص افتراقی، عفونتهای باکتریایی پوست و بافت نرم است.
آذین آیتاللهی، مهسا فتاحی،
دوره 16، شماره 1 - ( 2-1404 )
چکیده
درماتوفیتها قارچهای کراتیندوستی هستند که مسئول عفونتهای خوشخیم و شایعی در سراسر جهان هستند. با این حال، در بیماران دارای نقص ایمنی ممکن است منجر به بیماریهای نادر و شدید شوند. اشکال شدید شامل درماتوفیتوز گسترده / تهاجمی هستند؛ مانند درماتوفیتوز عمقی و گرانولوم ماجوکی. این موارد در میزبانهای دارای نقص ایمنی اولیه (مانند کمبود Card9 با الگوی اتوزومال مغلوب) یا اکتسابی (مانند پیوند اعضای جامد، بیماریهای خودایمنی با درمانهای سرکوبکننده ایمنی و عفونت HIV) گزارش شدهاند. تظاهرات بالینی این عفونت اختصاصی نیست. درگیری غدد لنفاوی و اندامها نیز ممکن است رخ دهد. تشخیص نیازمند شواهد میکولوژیکی و بافتشناسی است. توافقی در مورد درمان وجود ندارد. داروهای ضد قارچ سیستمیک مانند تربینافین و آزولها (مانند ایتراکونازول یا پوزاکونازول) مؤثر هستند. با این حال، پیامد بلندمدت و مدیریت درمان به محل و گستردگی عفونت و نوع نقص ایمنی زمینهای بستگی دارد.
فرناز ولیزاده،
دوره 16، شماره 1 - ( 2-1404 )
چکیده
اونیکومایکوزیس یکی از شایعترین عفونتهای قارچی انسانی است که ناخنهای دست و پا را درگیر میسازد و حدود ۵۰ درصد از موارد ناخندردهای مزمن را شامل میشود. این بیماری میتواند توسط گونههای مختلفی از درماتوفیتها، قارچهای مخمری (بهویژه Candida spp.) و قارچهای کپکی غیرمشتق از درماتوفیت ایجاد شود. عوامل خطر آن شامل سن بالا، بیماریهای زمینهای مانند دیابت، ضعف سیستم ایمنی، رطوبت مزمن و استفاده طولانیمدت از کفشهای بسته است. تشخیص دقیق اونیکومایکوزیس نیازمند معاینه بالینی همراه با آزمایشهای میکروسکوپی، کشت و در موارد پیشرفته، روشهای مولکولی است. درمان شامل استفاده از داروهای موضعی، سیستمیک و یا ترکیبی از هر دو است که انتخاب آن بر اساس شدت عفونت، نوع عامل بیماریزا و وضعیت بیمار انجام میشود. با توجه به نرخ بالای عود، رعایت نکات پیشگیرانه و پیگیری درمان کامل اهمیت زیادی دارد. این مقاله با مروری جامع بر اپیدمیولوژی، علائم بالینی، عوامل بیماریزا، روشهای تشخیص و درمان، چشماندازی از چالشهای موجود در مدیریت اونیکومایکوزیس ارائه میدهد.
مریم کاظمی، فدورا خطیبی، شقایق نصر، افشان شیرکوند، لیلا عطایی فشتمی،
دوره 16، شماره 3 - ( 8-1404 )
چکیده
غیرفعالسازی فوتودینامیک ضدمیکروبی بهعنوان یک استراتژی غیرآنتیبیوتیکی برای درمان زخمهای عفونی، بهویژه زخمهایی که باکتریهای مقاوم به چند دارو را در خود جای دادهاند، در حال ظهور است. فتودینامیکتراپی ضد میکروبی (aPDT) یا به یک حساسکننده نوری متکی است که با تابش با طول موج مناسب، گونههای اکسیژن فعال (ROS) تولید میکند که باعث آسیب سریع و غیراختصاصی به غشاها، پروتئینها و اسیدهای نوکلئیک میکروبی میشوند. حساسکنندههای نوری مؤثر، بازده کوانتومی بالایی را برای نفوذ به هر دو ارگانیسم گرم مثبت و گرم منفی نیاز دارد، درحالی که منابع نوری مانند دیودهای نورگسیل (LED) یا لیزرها کنترل دقیقی بر تابش و نفوذ به بافت ارائه میدهند. تحقیقات بالینی نشان دادهاند که aPDI، بهتنهایی یا در ترکیب با دز پایین آنتیبیوتیک یا فاکتورهای رشد، میتواند بار باکتریایی زخمهای مزمن را تا ۸۴% کاهش داده و روند بهبودی را تسریع کند. چالشهای فعلی شامل نفوذ محدود نور، دز بهینه و سمیت نوری بالقوه است، راهحلهای نوظهور شامل حامل نانو برای حساسکننده نوری، پانسمانهای آزادکننده اکسیژن و فعالسازی با کمک فراصوت برای افزایش اثربخشی و ایمنی هستند.
مهسا فتاحی،
دوره 16، شماره 3 - ( 8-1404 )
چکیده
مقدمه: بیماری گرانولوماتوز مزمن (CGD) یک نقص ایمنی اولیه نادر است که بهدلیل اختلال در کمپلکس NADPH اکسیداز ایجاد میشود و بیماران را مستعد عفونتهای شدید باکتریایی و قارچی میکند. درگیریهای قارچی پوست سر با تظاهرهای شدید التهابی مانند تینهآ کاپیتیس در این بیماران نادر؛ ولی ازنظر تشخیصی و درمانی چالشبرانگیز است.
گزارش مورد: در این مقاله، دختربچه ۹ ساله ایرانی مبتلا به CGD اتوزومال مغلوب معرفی میشود که با ضایعات التهابی مقاوم پوست سر مراجعه کرد. بررسیهای قارچشناسی، تینهآ کاپیتیس ناشی از Microsporum canis را تأیید کرد. آزمون حساسیت دارویی کاهش حساسیت به ایتراکونازول و حساسیت به تربینافین و فلوکونازول را نشان داد. بهدلیل عدم دسترسی به تربینافین، بیمار تحت درمانهای جایگزین شامل درمان آنتیباکتریال و ضدسل قرار گرفت که منجر به بهبود بالینی شد.
نتیجهگیری: این گزارش بر اهمیت تشخیص دقیق قارچشناسی، انجام آزمون حساسیت ضدقارچی و مدیریت فردمحور و چندتخصصی عفونتهای پوستی در بیماران مبتلا به CGD، بهویژه در شرایط محدودیت منابع دارویی، تأکید میکند.
