26 نتیجه برای نصر
آذین آیتالهی، ترانه یزدانپرست، سامان احمدنصرالهی، مهسا فتاحی، مهدیه امامبخش، علیرضا فیروز،
دوره 13، شماره 1 - ( دوره 13، شماره 1 1401 )
چکیده
زمینه و هدف: ریزش مو یکی از درگیریها و مشکلات رایج بین بیماریهای مرتبط با پوست و مو است. ریزش مو ممکن است منجربه اضطراب، افسردگی، کاهش عزتنفس و نارضایتی از ظاهر گردد.
روش اجرا: بیماران با ریزش موی آندروژنتیک، درصورت داشتن شرایط، وارد مطالعه شدند. سپس این افراد بهصورت تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. از شرکتکنندگان در تحقیق خواسته شد طبق پروتکل درمانی (روزی دو بار) بهطور تصادفی محلول والپروئیک اسید 3/8% یا محلول ماینوکسیدیل 5% را روی موضع دچار ریزش استعمال نمایند. بررسی موها در شروع مطالعه و 2 ماه بعد از درمان با استفاده از دستگاه FotoFinder_trichoscale صورت گرفت.
یافتهها: 2 ماه بعد از درمان در گروه والپروئیک اسید در مقایسه با قبل از درمان، شاخص anagen hair count (02/0P=)، شاخص general hair count (03/0P=) و شاخص terminal hair count (012/0P=) تغییر معنیدار نشان دادند، درحالی که شاخص
telogen hair count (059/0P=) و vellus hair count (097/0P=) تغییر معنیداری نشان نداد. این تغییرات در گروه مانوکسیدیل بیشتر بود.
نتیجهگیری: محلول والپروئیک اسید 3/8 درصد میتواند در افزایش تعداد مو و کاهش درصد موهای تلوژن اثرات مثبتی نشان دهد. بهعلت مکانیسم تأخیری والپروئیک اسید، طول مدت درمان با این ترکیب میبایست بیشتر از ماینوکسیدیل بهعنوان کنترل مثبت درنظر گرفته شود.
سیدسجاد آلنبی، عاطفه نعیمیفر، سارا بحرینیان، سامان احمدنصراللهی،
دوره 13، شماره 3 - ( دوره 13، شماره 3 1401 )
چکیده
امروزه صنعت آرایشی بهسرعت در حال رشد است و شمار زیادی از محصولات آرایشی موضعی ازقبیل فراوردههای ضدآفتاب، ضدلک، ضدچروک و محصولات مراقبت از مو، بهطور گسترده مورد استفاده قرار میگیرند. نانوتکنولوژی در صنعت آرایشی نقش مهمی دارد. استفاده از تکنیکهای نوین در سطح اتم و مولکول، منجر به توسعه آینده صنعت آرایشی میشود. استفاده از نانوتکنولوژی منجر به افزایش تنوع محصولات، افزایش فراهمی زیستی مواد مؤثره و بهبود ظاهر محصولات آرایشی با اثربخشی طولانیمدتتر میشود. از طرف دیگر افزایش استفاده از محصولات مبتنیبر نانو، نگرانیها را در رابطه با عبور احتمالی نانوذرات از پوست و احتمال ایجاد خطراتی برای سلامت انسان افزایش داده است. در این مقاله مروری نانوذرات مختلف مورداستفاده در محصولات متنوع آرایشی و خطرات احتمالی در مواجهه با نانوذرات بررسی شده است.
هستی احمدیان یزدی، علیرضا فیروز، مریم موافق، فائقه کاظمی، سامان احمدنصرالهی، انیسه صمدی،
دوره 13، شماره 4 - ( دوره 13، شماره 4 1401 )
چکیده
زمینه و هدف: محصولات مراقبت از پوست موضعی اغلب به لایههای عمیقتر پوست نمیرسند و کلاژن هیدرولیزشده خوراکی، یکی از جدیدترین مکملهای سیستمیک برای جوانسازی پوست است. هدف از این مطالعه ارزیابی ایمنی و اثربخشی ساشه مکمل خوراکی برای بهبود خاصیت ارتجاعی، آبرسانی و زبری پوست در مصرفکنندگان بود.
روش اجرا: این مطالعه بالینی با مقایسه قبل و بعد برروی 20 شرکتکننده با سن 36/5±15/44 سال انجام شد. پارامترهای الاستیسیته (R2، R5 و R7)، رطوبت و اصطکاک پوست و همچنین ضخامت و دانسیته درم، پس از 6 و 12 هفته مصرف روزانه محصول موردمطالعه و همچنین 4 هفته پس از قطع مصرف اندازهگیری (16 هفته) و ارزیابی شد. همچنین رضایت شرکتکننده و عوارض جانبی به کمک پاسخ به پرسشنامه مربوطه ثبت گردید.
یافتهها: بهبود معنادار در شاخصهای R2 و R5 و فریکشن پوست در هفته 12 مشاهده شد (بهترتیب 041/0P<، 012/0P< و 01/0P<) و این مقادیر چهار هفته پس از قطع مصرف مکمل، همچنان در سطح افزایشیافته باقی ماندند که نشاندهنده پایداری نتیجه است. افزایش دانسیته درم در هفته 16 نسبت به مقادیر اولیه معنادار بود (03/0=P). رضایت کلی از درمان متوسط بود و عوارض گوارشی محدودی گزارش شد.
نتیجهگیری: مصرف ساشه مکمل خوراکی با برند «کلاژن گلد» تحملپذیری مناسبی دارد و در بهبود پارامترهای بیوفیزیکی (الاستیسیته و فریکشن) و دانسیته پوست در افراد بالای 40 سال مؤثر است. این مطالعه، پایداری نتایج را تا 4 هفته پس از قطع مصرف تأیید کرد.
مینو تسبیحی، اکرم میرامینمحمدی، علی خامسیپور، سیدابراهیم اسکندری، علیرضا فیروز، سامان احمدنصرالهی،
دوره 14، شماره 2 - ( دوره 14، شماره 2 1402 )
چکیده
زمینه و هدف: لیشمانیازیس جلدی یکی از معضلات بهداشتی مهم ایران محسوب میشود. هنوز واکسن مؤثری علیه لیشمانیازیس انسانی در دسترس نیست و درمانهای حاضر مبتنیبر دارودرمانی است. درمانهای معمول سمی و گران هستند و همچنین مقاومت به درمان سبب شده جستوجو برای درمانهای جدید ادامه داشته باشد. توفاسیتینیب یک مهارکننده انتخابی ژانوس کیناز است که مسیر سیگنالی چندین سیتوکین در سیستم ایمنی را مختل میکند. هدف از انجام مطالعه حاضر، بررسی اثر پماد موضعی توفاسیتینیب 2% در بهبودی زخم لیشمانیازیس جلدی در موشهای Balb/C بود.
روش اجرا: این مطالعه تجربی، با بهکارگیری داروهای توفاسیتینیب و گلوکانتیم در 40 سر موش Balb/C ماده انجام شد. فرم متاسیکلیک پروماستیگوت لیشمانیا ماژور سویه استاندارد (MRHO/IR/75/ER) به کف پا موشها تزریق شد. پس از ایجاد زخم، موشها به 4 گروه درمانی توفاسیتینیب، گلوکانتیم، توفاسیتینیب ـ گلوکانتیم و شاهد بدون درمان تقسیم شدند. طول دوره درمان 28 روز بود و در پایان هر هفته درمانی، قطر زخم اندازهگیری میشد.
یافتهها: پس از پایان درمان در گروههای تحت درمان با توفاسیتینیب، کاهش معنیداری در اندازه زخم و قطر کف پا نسبت به گروه شاهد بدون درمان مشاهده شد (01/0P<).
نتیجهگیری: بهنظر میرسد که توفاسیتینیب سبب تسریع بهبودی زخم در موشهای Balb/C میشود و مشابه درمان استاندارد گلوکانتیم در بهبودی زخم عمل کرده است. استفاده از داروی توفاسیتینیب به فرم پماد در کاهش قطر زخم ناشی از لیشمانیا ماژور در موش مؤثر بوده و بهدلیل سهولت در استفاده و عدم نیاز به تزریقات دردناک، میتواند بهعنوان گزینهای برای درمان بیماران مبتلا به لیشمانیازیس جلدی مطرح باشد.
سمیرا شاهحسینی، معظمه کردجزی، سامان احمدنصراللهی، سیدمهدی اجاق، عاطفه نعیمیفر، سلیم شریفیان،
دوره 15، شماره 1 - ( دوره 15، شماره 1 1403 )
چکیده
زمینه و هدف: جلبکهای دریایی منبع ارزشمندی از مواد فعال زیستی با اثرات متنوع در صنایع آرایشی و بهداشتی مانند محصولات سلامت پوست هستند. یکی از ویژگیهای اصلی پوست رطوبت است که نقش مهمی در حفظ متابولیسم، فعالیت آنزیمی، خواص مکانیکی، ظاهر و سد محافظتی دارد. هدف از مطالعه حاضر، فرمولهکردن عصاره آبی جلبک قهوهای Sargassum tenerrimum با خواص آنتیاکسیدانی و ضدباکتریایی بهعنوان کرم رطوبترسان برای ارزیابی پایداری فیزیکوشیمیایی و رشد میکروبی بود.
روش اجرا: جلبکها از منطقه بین جزرومدی سواحل دریای عمان و خلیجفارس جمعآوری و با آب دریا، شستوشوی اولیه داده شدند. بعد از انتقال به دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، در آزمایشگاه فرآوری دانشکده شیلات، فرآیند عصارهگیری انجام گرفت و در مرکز آموزش و پژوهش بیماریهای پوست و جذام دانشگاه علوم پزشکی تهران، فرمولاسیون کرم مرطوبکننده 1 درصد تهیه شد. آنالیز آماری خواص آنتیباکتری عصاره آبی توسط نسخه 22 نرمافزار SPSS صورت گرفت و جهت تجزیه و تحلیل دادهها ازطریق آنالیز واریانس یکطرفه (one way ANONA) انجام شد و مقایسه میانگینها بهوسیله آزمون دانکن و برای سنجش معنادار بودن اختلافات در سطح 5 درصد استفاده شد. در نهایت نمودارها با استفاده از نرمافزار Excel ترسیم شدند. نتایج بررسی شاخصهای مورد مطالعه بهصورت میانگین±انحراف معیار گزارش گردید.
یافتهها: با توجه به نتایج، کرم 1 درصد تهیهشده بهمدت 6 ماه در دمای اتاق و آون کاملاً پایدار و همگن بود و آزمایشات میکروبی را پشت سر گذاشت.
نتیجهگیری: با توجه به موارد فوق، اثربخشی کرم تولیدشده بهخوبی ثابت شد و میتوان آنرا بهعنوان یک عامل مرطوبکننده پوست معرفی کرد.
مریم کاظمی، فدورا خطیبی، شقایق نصر، افشان شیرکوند، لیلا عطایی فشتمی،
دوره 16، شماره 3 - ( دوره ۱6، شماره 3 1404 )
چکیده
غیرفعالسازی فوتودینامیک ضدمیکروبی بهعنوان یک استراتژی غیرآنتیبیوتیکی برای درمان زخمهای عفونی، بهویژه زخمهایی که باکتریهای مقاوم به چند دارو را در خود جای دادهاند، در حال ظهور است. فتودینامیکتراپی ضد میکروبی (aPDT) یا به یک حساسکننده نوری متکی است که با تابش با طول موج مناسب، گونههای اکسیژن فعال (ROS) تولید میکند که باعث آسیب سریع و غیراختصاصی به غشاها، پروتئینها و اسیدهای نوکلئیک میکروبی میشوند. حساسکنندههای نوری مؤثر، بازده کوانتومی بالایی را برای نفوذ به هر دو ارگانیسم گرم مثبت و گرم منفی نیاز دارد، درحالی که منابع نوری مانند دیودهای نورگسیل (LED) یا لیزرها کنترل دقیقی بر تابش و نفوذ به بافت ارائه میدهند. تحقیقات بالینی نشان دادهاند که aPDI، بهتنهایی یا در ترکیب با دز پایین آنتیبیوتیک یا فاکتورهای رشد، میتواند بار باکتریایی زخمهای مزمن را تا ۸۴% کاهش داده و روند بهبودی را تسریع کند. چالشهای فعلی شامل نفوذ محدود نور، دز بهینه و سمیت نوری بالقوه است، راهحلهای نوظهور شامل حامل نانو برای حساسکننده نوری، پانسمانهای آزادکننده اکسیژن و فعالسازی با کمک فراصوت برای افزایش اثربخشی و ایمنی هستند.
