5 نتیجه برای استروئید
پروین منصوری، سهیلا حصوری، علیرضا فیروز، علیرضا خاتمی، حامد زرتاب، عسل عطارد، رضا چلنگری، کاتالین چلنگری، فریبرز صادقی،
دوره 2، شماره 3 - ( 7-1390 )
چکیده
زمینه و هدف: درماتیت روش اصلی آتوپیک یک بیماری خارشدار، مزمن و عودکننده است که در نوزدان و کودکان شایعتر است. درمان بیماری، مصرف نرمکنندهها و کورتیکوستروییدهای موضعی و همچنین اجتناب و پرهیز از محرکهاست، اما عوارض جانبی ناشی ازکورتیکوستروییدهای موضعی مصرف آنها را محدود کرده است. هدف از انجام این مطالعه بررسی بیخطری و تأثیر پماد تاکرولیموس 03/0% در درمان این بیماری بود.
روش اجرا: در این کارآزمایی بالینی تصادفیشده و دوسویه کور، 76 بیمار مبتلا به درماتیتآتوپیک با سن بیشتر از 2 سال در دو گروه مساوی تحت درمان با پماد تاکرولیموس 03/0% (داروسازی ابوریحان، ایران) یا پلاسبو 2 بار در روز و به مدت 6 هفته قرار گرفتند. پاسخ به درمان هر 2 هفته یکبار با مقیاس SCORAD در 2 گروه بررسی و مقایسه گردید.
یافتهها: 29 نفر در گروه تاکرولیموس و 26 نفر در گروه دارونما، مطالعه را به پایان رساندند. کاهش میانگین SCORAD پس از 2 و 4 هفته در گروه تاکرولیموس بهصورت معنیداری بیشتر از گروه دارونما بود (05/0. از نظر عوارض جانبی خارش و سوزش، اختلاف معنیداری بین دو گروه وجود نداشت، اما عارضهی جانبی قرمزی در گروه دارونما بهصورت معنیداری بیشتر مشاهده شد .
نتیجهگیری: پماد تاکرولیموس 03/0% در درمان درماتیت آتوپیک مؤثرتر از دارونما است.
لاله وزیری، سامان احمدنصرالهی، علیرضا فیروز،
دوره 6، شماره 2 - ( 5-1394 )
چکیده
کورتیکواستروئیدهای موضعی در درمان بیماریهای پوستی نظیر اگزما و پسوریازیس بسیار مفید میباشند. اثرات ضدالتهابی و ضدتکثیر کورتیکواستروئیدهای موضعی دلیل اثربخشی و کاربرد زیاد آنها در بیماریهای پوستی است. کورتیکواستروئیدهای موضعی را براساس قدرت میتوان به گروههای مختلفی دستهبندی کرد؛ این دستهبندی براساس فعالیت ذاتی مولکول کورتیکواستروئید فعال و خصوصیات حامل (کرم، پماد و لوسیون) انجام میشود که میتواند بهصورت مستقیم در پذیرفتهشدن دارو توسط بیمار و همچنین بهبود نفوذ به پوست تأثیرگذار باشد. دستورالعمل ملی بریتانیا کورتیکواستروئیدهای موضعی را به 4 دسته ازنظر قدرت تقسیم میکند که شامل دستهی 1 با بیشترین قدرت (برای مثال کلوبتازول پروپیونات) و دستهی 4 با کمترین قدرت (برای مثال هیدروکورتیزون) میباشد. در مقابل، دستهبندی ایالات متحدهی آمریکا در 7 دسته طبقهبندی میشود که شامل فوق قوی، قوی، بالاتر از حد متوسط، در حد متوسط، پایینتر از حد متوسط، دارای اثر خفیف و دارای کمترین قدرت است.
زهرابیگم موسوی، علیرضا فیروز، مهسا فتاحی،
دوره 12، شماره 4 - ( 11-1400 )
چکیده
مقدمه: کچلی ناشناخته یک عفونت پوستی موضعی است که توسط قارچ ایجاد میشود و بهدلیل مصرف کورتون، شکل ضایعه و شدت آن با تظاهرات پوستی معمول توسط درماتوفیتها متفاوت است.
زمینه و هدف: بیمار، خانم ۳۹ سالهای است که با سابقه ضایعات اریتماتوز پوستهپوسته در دست، باسن، کشاله ران و هر دو پا به مدت ۷ ماه به پزشک مراجعه میکند. با تشخیص اگزما داروهای موضعی شامل کالامین ـ دی و هیدروکورتیزون تجویز شده بود و بهعلت عدم پاسخ به درمان، پماد موضعی کلوبتازول شروع شد و بیمار مجدداً و مکرراً از کلوبتازول استفاده نموده است. اهمیت معرفی بیمار حاضر، ضرورت انجام آزمایش قارچشناسی در مورد ضایعات پوستی غیرمعمولی را جهت انتخاب درمان مناسب و جلوگیری از گسترش گونههای مقاوم به دارو، برجسته میکند.
روش کار: با توجه به سابقه بیمار، آزمایش قارچشناسی انجام شد. در آزمایش مستقیم میکروسکوپی و کشت میسلیوم گونه درماتوفیت مشاهده شد.
یافتهها: در بیمار ما استروئید قطع شد و با تربینافین خوراکی ۲۵۰ میلیگرمی، یک بار در روز بهمدت ۴ هفته همراه با کرم موضعی کلوتریمازول تحت درمان قرار گرفت.
نتیجهگیری: تجویز کورتیکواستروئیدهای موضعی/ خوراکی همچنان باید محدود باشد؛ بهویژه اینکه استفاده از استروئیدها در طول همهگیری کووید ـ ۱۹ افزایش پیدا است.
آلا احسانی، سیدامیرمحمد رضائیمجد، امیرهوشنگ احسانی، پدرام نورمحمدپور، مینا کوهیان محمدآبادی، زهرا رضوی، مهشیدالسادات انصاری، ریحانه سیف، امیرحسین رحیمنیا،
دوره 15، شماره 3 - ( 8-1403 )
چکیده
زمینه و هدف: پیتریازیس لیکنوئید (PL)، یک بیماری پاپولواسکواموس نادر با اتیولوژی نامشخص است. از آنجایی که مطالعات جدید محدودی در این خصوص انتشار یافته، پژوهش حاضر با هدف معرفی تظاهرات کلینیکال و سیر درمان این بیماران انجام گرفت.
روش اجرا: این مطالعه مقطعی گذشتهنگر (1402-1398) بر روی بیماران مبتلا به PL مراجعهکننده به بیمارستان پوست رازی که با بیوپسی از ضایعات پوستی، تشخیص آنها قطعی گردید، انجام گرفت. اطلاعات پایهای با استفاده از مستندات بیمارستانی و پیگیری سیر درمان نیز برمبنای اطلاعات موجود در پروندهها و همچنین، پیگیری تلفنی از بیماران بهدست آمد. دادهها با استفاده از نرمافزار R مورد آنالیز قرار گرفت. 05/0 P<معنیدار درنظر گرفته شد.
یافتهها: مجموعا 147 بیمار مورد ارزیابی قرار گرفتند. تفاوت معنیداری بین دو جنس یافت نگردید (358/0=P). زیرگروه غالب بیماری، PLC (8/91%) و میانگین سن شروع بیماری 73/18±79/29 سال بود. شایعترین نوع ضایعات پوستی، پاپول (4/48%) و تظاهر پوستی شایع در 58 نفر (4/32%)، درگیری جنرالیزه بدن بود. بیشترین درمان مورد استفاده کورتیکواسترویید موضعی در 86 بیمار (4/52%) بود. فاصله زمانی از ابتلا تا بهبودی کامل 40/221±80/160 روز گزارش گردید. 45 نفر (6/30%) دورههای عود بیماری را ذکر کردند. همراهی معنیداری بین جنس (620/0=P)، بیماریهای زمینهای (293/0=P) و سن (876/0=P) با اثربخشی درمان یافت نگردید.
نتیجهگیری: با عنایت به محدودبودن اطلاعات کلینیکال مرتبط با بیماران پیتریازیس لیکنوئید، ایجاد بانک اطلاعاتی الکترونیکی و نظام رجیستری ملی این بیماری توصیه میشود.
مریم نسیمی، توماج شاهوردی، فاطمه مومنی، وحید تجری، فائزه خراسانیزاده، مارتین کثیر،
دوره 16، شماره 4 - ( 11-1404 )
چکیده
مقدمه: تزریق فیلرهای پوستی برای درمان چین و چروکهای پوستی و کانتورینگ (زاویهسازی) محبوبیت زیادی پیدا کرده است. اگرچه این روش بهطور کلی ایمن است؛ اما ممکن است عوارضی پس از تزریق فیلر ایجاد شود. واکنشهای تشکیل گرانولوم به فیلرهای پوستی، از عوارض جانبی مهم محسوب میشوند. با وجود گزارشهای پراکنده، نقش اقدامات دندانپزشکی بهعنوان یک «ماشه بیولوژیک (Biological Trigger)» برای بیدارکردن پاسخهای التهابی در فیلرهای تثبیتشده، همچنان نیازمند مستندسازی دقیق برای درک بهتر رفتارهای دیررس این مواد است. در این مجموعه موردی، ما تظاهرات متنوع گرانولوماتوز را بررسی میکنیم که بر اهمیت پایش دائمی ایمنی فیلرها تأکید دارد.
گزارش مورد:
مورد ۱: یک زن ۳۲ ساله با اریتم (قرمزی)، تندرنس (حساسیت به لمس) و ادم (تورم) ۶ ماه پس از تزریق فیلر اولترا ۴ ژوویدرم (Ultra4 Juvéderm) در چینهای نازولابیال (خطوط خنده) چپ و راست و هر دو لب مراجعه کرد. یک ماه پیش از بروز این علائم، وی تحت جرمگیری و پالیش دندان قرار گرفته بود. نتایج هیستوپاتولوژیک، واکنش گرانولوماتوز به فیلر پوستی را نشان داد. بیمار با موفقیت توسط ۲ دوز تزریق کورتیکواستروئید داخل ضایعه درمان شد.
مورد ۲: یک زن ۵۸ ساله باتورم ندولار (گرهای) روی خط ماریونت (خط اندوه) چپ و چین نازولابیال راست بهدنبال جرمگیری و پالیش دندان مراجعه کرد. دو سال پیش از آن، او تزریق فیلر پوستی الانسه (Ellansé) و لوناوفیل ولوم (Lunaphil Volume) را در هر دو چین نازولابیال دریافت کرده بود. معاینه اولتراسوند (سونوگرافی) پاسخ گرانولوماتوز به فیلرهای پوستی را تأیید کرد. علائم پس از ۲ دوز تزریق کورتیکواستروئید داخل ضایعه بهطور قابل توجهی بهبود یافتند.
مورد ۳: یک زن ۴۸ ساله، دچار یک سفتی (ایندوراسیون) اریتماتوز و حساس به لمس در چینهای نازولابیال شد؛ جایی که ۴ سال پیش از آن تزریق فیلر الانسه دریافت کرده بود. علائم یک ماه پس از جراحی در ناحیه باکال (گونه) ظاهر شدند. سونوگرافی، تشکیل گرانولوم را نشان داد. یک رژیم درمانی شامل کورتیکواستروئیدهای سیستمیک و داخل ضایعه، منجر به بهبود قابل توجه علائم شد.
نتیجهگیری: این موارد، پروسیجرهای دندانپزشکی ازجمله مداخلات دندانی و جراحی را بهعنوان یک عامل اثباتشده بالینی برای پاسخهای گرانولوماتوز به دنبال تزریق فیلرهای پوستی برجسته میکنند. برای افزایش درک مکانیسمها و عوامل خطرِ دخیل، به تحقیقات بیشتری نیاز است.
