4 نتیجه برای التهاب
سامان احمدنصرالهی، حسام علیبخشی، علیرضا فیروز،
دوره 4، شماره 4 - ( 10-1392 )
چکیده
زﻣﻴﻨﻪ و ﻫدف: شامپوها سیستمهای سورفکتانتی هستند که جهت تمیزکردن مو و بدن بهکار میروند. بهطور معمول دو نوع سورفکتانت آنیونی و آمفوتری در فرمولاسیون شامپوها استفاده میشود. این ترکیبات خصوصاً نوع آنیونی میتوانند سبب ایجاد التهاب و خشکی پوست پس از استحمام شوند. بنابراین استفاده از یک روش ساده و سریع جهت تعیین نوع و میزان سورفکتانت بهکاررفته در آنها میتواند در انتخاب یک محصول کارا و با عوارض کمتر به کمک آید. هدف از این مطالعه تعیین غلظت سورفکتانت به کمک روش تیتراسیون پتانسیومتری میباشد.
روش اﺟﺮا: ده عدد انواع شامپو مو و بدن موجود در بازار ایران را انتخاب کرده و به کمک روش تیتراسیون پتانسیومتری و با استفاده از محلول استاندارد، میزان سورفکتانت آنیونی و آمفوتری موجود در هر یک از آنها مورد بررسی قرار گرفت.
ﻳﺎﻓﺘﻪﻫﺎ: تمامی فرمولاسیونهای مورد آنالیز دارای هر دو نوع سورفکتانت بودند. تنها در یک مورد و بهدلیل نوع فرمولاسیون، سورفکتانت آمفوتری وجود نداشت.
ﻧﺘﻴﺠﻪﮔﻴﺮی: برای پوستهای ملتهب و خشک میبایست فرمولاسیون دارای درصد سورفکتانت آمفوتری بالاتر را انتخاب نمود، چرا که آنها بر روی پوست ملایمتر عمل میکنند. روش پتانسیومتری که در این مطالعه معرفی شده، یکی از آسانترین راهها جهت تشخیص شامپو مناسب برای بیماران است.
مریم نوریزاده، مهسا فتاحی،
دوره 14، شماره 4 - ( 11-1402 )
چکیده
متوترکسات (MTX) یک داروی آزاد و در دسترس است. با این حال، صرفنظر از مصرف گسترده بهصورت آفلیبل، FDA مصرف MTX را برای بسیاری از بیماریهای التهابی پوستی در اطفال؛ مانند مورفهآ، پسوریازیس، درماتیت آتوپیک و آلوپسی آرهآتا تأیید نکرده است. به دلیل فقدان توصیههای درمانی، برخی از پزشکان ممکن است برای استفاده از MTX بهصورت آفلیبل تردید داشته باشند. همچنین در این شرایط توصیه مصرف این دارو در گروه اطفال بسیار دشوارتر است. مطالعه حاضر بهمنظور بررسی استفاده از MTX برای درمان اختلالات التهابی پوست کودکان انجام شده است.
توصیههای مبتنیبر شواهد و استفاده ایمن و موفقیتآمیز از MTX برای جمعیت اطفال، ممکن است رهنمود ارزشمندی برای استفاده از این داروی قدیمی در رژیم درمانی بیماری التهابی پوست اطفال باشد.
طیبه مؤمنی، عالیه صفامنش، فائزه کاشانیان،
دوره 15، شماره 2 - ( 5-1403 )
چکیده
جدوار (Curcuma zedoaria)، گیاهی معطر از خانواده زنجبیل است که بهدلیل داشتن خواص دارویی فراوان، بسیار مورد توجه قرار گرفته است. در طب سنتی، از این گیاه بهعنوان ضدالتهاب، ضدباکتری، ضدقارچ و ضددرد استفاده میشود. تحقیقات علمی اخیر، فواید قابل توجهی از جدوار برای سلامت پوست را به اثبات رسانده است. جدوار حاوی کورکومین، ترکیبی ضدالتهابی قوی است که میتواند به کاهش التهاب، قرمزی و تورم پوست کمک کند. این خاصیت، جدوار را به گزینهای مناسب برای درمان آکنه، اگزما و پسوریازیس تبدیل میکند. علاوهبراین، کورکومین موجود در جدوار، خواص آنتیاکسیدانی قوی دارد که به محافظت از پوست در برابر آسیبهای ناشی از رادیکالهای آزاد کمک میکند. همچنین، کورکومین با افزایش تولید کلاژن و الاستین، که برای ترمیم زخم ضروری هستند، به بهبود روند التیام زخمها کمک میکند. جدوار بهواسطه خواص ضدمیکروبی و ضدقارچی خود، میتواند در درمان عفونتهای پوستی ناشی از قارچها و میکروبها نیز موثر باشد. این مقاله مروری، به بررسی اثرات جدوار در درمان طیف وسیعی از مشکلات پوستی میپردازد.
محمود عراقی، زهرا اوشیانی رودسری، ملیحه نقوی،
دوره 15، شماره 4 - ( 11-1403 )
چکیده
اختلال در پروسه ترمیم زخم بهدنبال بروز یک آسیب بافتی قابل توجه مانند سوختگی شدید، ضربه و یا جراحی میتواند بروز اسکار و فیبروز پوستی را در پی داشته باشد. وجود اسکار پاتولوژیک منجر به تغییر شکل طبیعی زخم شده و علاوهبر مشکلات ظاهری ممکن است همراه با درد بوده و حتی حرکت طبیعی فرد را محدود کند. پاسخ ایمنی نقش بسیار مهمی در فرایند بهبود زخم دارد. فعالشدن سلولها و فاکتورهای ایمنی باعث شروع فرآیند التهابی، تسهیل پاکسازی زخم و بهبود و بازسازی بافت میشود. با این حال، اختلال در سیستم ایمنی در طول فرآیند بهبود زخم، به التهاب مداوم و تاخیر در بهبودی و درنهایت ایجاد زخم مزمن میانجامد. ریزمحیط یک زخم مزمن شامل تعداد زیادی از سلولهای ایمنی شامل ماکروفاژهای پیشالتهابی بوده و بیان بالایی از واسطههای التهابی مانند TNF-α و IL-1β در آن مشاهده میشود. در این میان ماکروفاژها بهعنوان سلولهای ایمنی ذاتی نقشی کلیدی در پیشبرد پاسخ ایمنی و فعالشدن ایمنی اکتسابی دارند. این سلولها همچنین عوامل کلیدی در تبدیل فاز التهابی به فاز بازسازی بافتی میباشند درنتیجه، اختلال در تنظیم عملکرد ماکروفاژها عواقبی مانند بروز اسکار را در پی خواهد داشت بنابراین، آگاهی از سازوکار دقیق پروسه التهاب در حین ترمیم زخم، واسطههای التهابی و ضدالتهابی تولیدشده و تأثیر ماکروفاژها بر این روند میتواند نویددهنده دستیابی به راهکارهای نوینی در ترمیم زخم بدون اسکار باشد از این رو، این مقاله به سازوکار سیستم ایمنی حین پروسه التهاب و نقش کلیدی ماکروفاژها در این پروسه و نیز تشکیل اسکار پرداخته است.
