11 نتیجه برای ایمنی
روحالله فدایی، علیرضا فیروز،
دوره 3، شماره 3 - ( 7-1391 )
چکیده
راهنماهای بالینی درمان مهمترین و معتبرترین دستورالعمل در درمان بیماریها میباشند که بر اساس بالاترین سطح شواهد (مرور نظاممند، متاآنالیز یا کارآزماییهای بالینی تصادفیشده) و با اتفاق نظر خبرگان موضوع تهیه میشوند. در این مقاله، جدیدترین راهنمای بالینی درمان بیماری ویتیلیگو که توسط انجمن درماتولوژی اروپا (European Dermatology Forum [EDF]) تدوین شده است، به اختصار مرور میشود.
دکتر نفیسه اسماعیلی، دکتر زهرا حلاجی، دکتر امیرهوشنگ احسانی، دکتر محبوبه اقبالیان، عباس کریمی،
دوره 4، شماره 2 - ( 4-1392 )
چکیده
زمینه و هدف: آلوپسی آرهآتا بیماری التهابی مزمن است که با درگیری فولیکولهای مو همراه است. هدف از این مطالعه بررسی پاسخ اثرات سولفاسالازین در درمان بیماران آلوپسی آرهآتای مقاوم به درمان میباشد.
روش کار: بیماران آلوپسی آرهآتای مقاوم به درمان دارای شرایط لازم جهت ورود به مطالعه، با اخذ رضایتنامهی آگاهانه به مدت 6 ماه تحت درمان با سولفاسالازین قرار گرفتند. پس از اتمام دورهی درمان، رشد مجدد موهای کرکی و انتهایی با معاینه و مقایسه با فوتوگرافی اولیه تعیین شد.
یافتهها: شانزده بیمار وارد مطالعه شدند که 5 بیمار مطالعه را تا آخر ادامه دادند. در 3 بیمار هیچ پاسخی به درمان مشاهده نشد. در 1 بیمار بعد از 4 ماه درمان، 60-55% پاسخ به درمان مشاهده شد که از اواخر ماه چهارم عود بیماری مجددا آغاز گردید. در یک بیمار پاسخ 15% رشد دوباره موها مشاهده شد که بر اثر عوارض دارویی، درمان بعد از ماه دوم قطع گردید. دو بیمار دچار عوارض جانبی ناشی از مصرف دارو شدند.
نتیجهگیری: در این مطالعه چون بیماران مقاوم به درمان وارد مطالعه شده بودند، نتایج را به همه بیماران آلوپسی نمیتوان تعمیم داد. در بیماران مقاوم به درمانهای معمول بهطور کلی پاسخ به درمان بسیار ناامیدکننده است و پاسخ درمانی ضعیف یا شکست درمان در انواع مقاوم نمیتواند ردکننده تأثیر دارو در انواع خفیف بیماری باشد.
اسری اصغرزاده، سیما مرزبان، بهمن امانی، لیلا یاوری،
دوره 8، شماره 1 - ( 2-1396 )
چکیده
زمینه و هدف: میکرودرم ابریژن ازجمله فناوریهای کمتهاجمی بسیار پرمصرف در حیطهی پزشکی زیبایی در کشورهای جهان است که با لایهبرداری مکانیکال پوست با استفاده از قدرت سایندگی کریستالهای فلزی انجام میشود. پژوهش حاضر با هدف بررسی ایمنی و اثربخشی میکرودرم ابریژن در درمان اسکار، آکنه، استریا و سایر اندیکاسیونهای مرتبط انجام گرفته است.
روش اجرا: جهت ارزیابی اثربخشی و ایمنی، جستوجوی جامع شواهد بالینی (انواع مطالعات کارآزمایی بالینی، مطالعات مرور ساختاریافته، مطالعات ارزشیابی اقتصادی و گزارشهای ارزیابی فناوری سلامت) از پایگاههای دادهیPubMed, Ovid Medline, Scopus, TRIP, CRD DARE, NHS EED, HTA, Cochrane Library, Clinical key (تا جولای 2014) و جستوجوی دستی در سایتهای مرتبط و رفرنسهای کلیدی، بهصورت نظاممند انجام گرفته است و نتایج بهصورت کیفی تحلیل گردیده است.
یافتهها: بهدنبال مرور نظاممند انجام گرفته در مجموع 19 مطالعه با تعداد 368 بیمار (جهت بررسی شاخصهای ایمنی و اثربخشی ازجمله درمان آکنه، ویتیلیگو، ملاسما، اسکار آکنه، استریا، جوانسازی پوست صورت، photo damaged، photo aging و بهبود ویژگیهای پوست صورت) وارد فاز نهایی مطالعه گردید. نتایج مطالعات موجود از ایمن و اثربخشبودن میکرودرم ابریژن در درمان اندیکاسیونهای ذکرشده حمایت میکند.
نتیجهگیری: فناوری میکرودرم ابریژن در درمان اغلب اندیکاسیونها (بهصورت مونوتراپی و ترکیبی) ازنظر طول مدت درمان، دفعات لازم برای مراقبت و پیشگیری و کیفیت درمانی، در مقایسه با روشهای درمانی دیگر مطلوبتر بوده و عدم وجود عارضه جانبی یا عوارض خفیفتر نسبت به سایر فناوریها از مزایای آن بوده لیکن انجام مطالعات بیشتر با قابلیت سنتز کمی ضروری بهنظر میرسد.
مجید بنیمحمد، مهدی فرقانی رامندی، حمیدرضا پازکی طرودی،
دوره 12، شماره 2 - ( 5-1400 )
چکیده
آلوپسی آرهآتا (AA) نوعی ریزش موی ناگهانی غیراسکاردهنده میباشد که بهصورت پچهای گرد یا بیضی در هر منطقه مودار میتواند مشاهده شود. این بیماری یک اختلال اتوایمون با پاسخ ایمونولوژیکی علیه فولیکولهای مو میباشد که عوامل ژنتیکی و محیطی در ایجاد آن نقش دارند. شیوع AA در حدود 2/0-1/0 درصد در سراسر جهان است. براساس شدت بیماری و محلهای درگیری میتواند به انواع آلوپسی با الگویPatchy ، Alopecia reticularis، آلوپسی توتالیس، آلوپسی یونیورسالیس، Alopecia ophiasis، آلوپسی Sisiapho، آلوپسی منتشر و Perinevoid alopecia areata تقسیم شود. گزینههای مختلف درمانی برای AA وجود دارد ولی پس از خاتمه، میزان عود زیادی بروز میدهند. AA با انفیلتراسیون لنفوسیتهای T اطراف بولب فولیکول مو شناخته میشود و به عنوان درمان اصلی، کورتیکواستروئیدها مطرح میباشند. یکی دیگر از راههای درمان، ایمونوتراپی موضعی است که از مواد بسیار مهم آن دیفنیل سیکلوپروپنون است (DPCP). این ماده در مواردی که بیش از 50% ریزش مو داشتهاند یا مقاوم به درمان شدهاند استفاده میشود. مکانیسم دقیق عملکرد DPCP بهدرستی مشخص نیست ولی احتمالا نوعی رقابت آنتیژنیک داشته و باعث کاهش تولید آنتیبادیهای ضد فولیکولهای مو میشود. این دارو میتواند پاسخ ایمنی را در پوست تغییر دهد و نسبت سلولهای CD4 به CD8 در اطراف فولیکول مو را به نحوی عوض کند که منجر به بهبودی بیماری شود. بیان شده که میزان رشد مجدد موها در درمان با DPCP بهطور میانگین 50 درصد است. در این مقاله به بررسی آخرین یافتهها راجع به AA پرداخته و جوانب درمانی آن، بالأخص با DPCP را بیان کردهایم.
امیرهوشنگ احسانی، حسن حاجمحمدتقیصیرفی، پدرام نورمحمدپور، مهدی نقدیپور، مینا کوهیان محمدآبادی، آلا احسانی، امیرحسین رحیمنیا،
دوره 14، شماره 1 - ( 2-1402 )
چکیده
زمینه و هدف: تلانژکتازیهای اندام تحتانی بهصورت شایع در جامعه و بهخصوص در خانمها دیده میشود. این اختلال نهتنها باعث مشکلات زیبایی، بلکه میتواند باعث درد و مشکلات مربوطه افزایش فشارخون وریدی بشود. این عروق یکی از شایعترین مواردی است که بیماران برای درمانشان به مراکز زیبایی مراجعه میکنند. با توجه به برخی عوارض و محدودیتهای اسکلروتراپی بر آن شدیم که به بررسی اثربخشی و ایمنی لیزر
Long-Pulsed Nd:YAG 1064-nm به عنوان یک جایگزین بپردازیم.
روش اجرا: 29 بیمار حداقل تحت 3 جلسه درمان با لیزر Nd:YAG به فواصل 4 هفته قرار گرفتند. قبل اولین جلسه درمان، بعد از هر جلسه و 6 ماه پس از آخرین نوبت از محل درمان عکس گرفته شد. در نهایت میزان رضایت از درمان و پاسخ بالینی هم بر اساس نظر یک درماتولوژیست ثانویه و خود بیمار بر اساس معیار بهبودی از 0 تا 4 ثبت گردید.
یافتهها: با توجه به نظر درماتولوژیست، میانگین رضایت از درمان، 38/3 از 4 با انحراف معیار 5/0 و براساس نظر بیمار میانگین، 2/3 از 4 با انحراف معیار 71/0 ثبت شده است که معادل بیش از 76% اثربخشی درمان با لیزر Nd:YAG 1064 میباشد. میزان درد حین لیزر براساس معیار VAS برابر 27/6 با انحراف معیار 64/2 ثبت گردید.
نتیجهگیری: لیزر Nd:YAG 1064 نانومتر پالس بلند یک روش درمانی بسیار موثر، قابل اعتماد، ایمن و هم چنین بدون عوارض جانبی قابل توجه در درمان عروق تلانژکتاتیک و وریدهای رتیکولار اندام تحتانی میباشد.
آلا احسانی، امیرهوشنگ احسانی، زهرا رضوی، مینا کوهیان محمدآبادی، مهشیدسادات انصاری، زینب آریانیان، پدرام نورمحمدپور، امیرمحمد الماسی، امیرحسین رحیمنیا،
دوره 15، شماره 2 - ( 5-1403 )
چکیده
زمینه و هدف: با افزایش استفاده از توکسین بوتولینوم برای درمان چین و چروکهای ناحیه گلابلا بهخصوص در کشور ایران و قیمت نسبتاً بالای محصولات خارجی (مثل دیسپورت®)، مقایسه اثربخشی، عوارض و ماندگاری اثر بین دو برند ایرانی توکسین بوتولینوم مصپورت® و دیستون® از اهمیت زیادی برخوردار است. این مطالعه با هدف ارزیابی و مقایسه نتایج درمان با این دو دارو انجام شد.
روش اجرا: در این مطالعه مقطعی ـ توصیفی ـ گذشتهنگر، پرونده 81 بیمار که برای درمان چینهای متوسط تا شدید ناحیه گلابلا به بیمارستان پوست رازی مراجعه کرده بودند، بررسی شد. اطلاعات مرتبط با میزان رضایت، ماندگاری اثر و عوارض جانبی توکسین بوتولینوم مصپورت® و دیستون® ازطریق پرسشنامه جمعآوری و تحلیل شد.
یافتهها: میانگین رضایتمندی از درمان در گروه دیستون® 7 و در گروه مصپورت® 7/7 بود که تفاوت آماری معناداری بین دو گروه مشاهده نشد (142/0=P). همچنین، میانگین ماندگاری اثر برای دیستون® 5/3 ماه و برای مصپورت® 8/3 ماه گزارش شد که تفاوت معناداری نداشت. ازنظر عوارض جانبی، سردرد شایعترین عارضه جانبی بود و عارضه جانبی مهمی رویت نگردید. همچنین تفاوت معناداری بین دو گروه در میزان بروز عوارض مشاهده نشد.
نتیجهگیری: نتایج این مطالعه نشان داد که هر دو داروی دیستون® و مصپورت® اثربخشی و ایمنی مشابهی دارند و انتخاب میان آنها میتواند بیشتر براساس هزینه و ترجیح بیمار یا پزشک باشد تا تفاوتهای درمانی واقعی. پیشنهاد میشود مطالعات بیشتری با حجم نمونه بزرگتر برای بررسی دقیقتر انجام شود.
محمود عراقی، زهرا اوشیانی رودسری، ملیحه نقوی،
دوره 15، شماره 4 - ( 11-1403 )
چکیده
اختلال در پروسه ترمیم زخم بهدنبال بروز یک آسیب بافتی قابل توجه مانند سوختگی شدید، ضربه و یا جراحی میتواند بروز اسکار و فیبروز پوستی را در پی داشته باشد. وجود اسکار پاتولوژیک منجر به تغییر شکل طبیعی زخم شده و علاوهبر مشکلات ظاهری ممکن است همراه با درد بوده و حتی حرکت طبیعی فرد را محدود کند. پاسخ ایمنی نقش بسیار مهمی در فرایند بهبود زخم دارد. فعالشدن سلولها و فاکتورهای ایمنی باعث شروع فرآیند التهابی، تسهیل پاکسازی زخم و بهبود و بازسازی بافت میشود. با این حال، اختلال در سیستم ایمنی در طول فرآیند بهبود زخم، به التهاب مداوم و تاخیر در بهبودی و درنهایت ایجاد زخم مزمن میانجامد. ریزمحیط یک زخم مزمن شامل تعداد زیادی از سلولهای ایمنی شامل ماکروفاژهای پیشالتهابی بوده و بیان بالایی از واسطههای التهابی مانند TNF-α و IL-1β در آن مشاهده میشود. در این میان ماکروفاژها بهعنوان سلولهای ایمنی ذاتی نقشی کلیدی در پیشبرد پاسخ ایمنی و فعالشدن ایمنی اکتسابی دارند. این سلولها همچنین عوامل کلیدی در تبدیل فاز التهابی به فاز بازسازی بافتی میباشند درنتیجه، اختلال در تنظیم عملکرد ماکروفاژها عواقبی مانند بروز اسکار را در پی خواهد داشت بنابراین، آگاهی از سازوکار دقیق پروسه التهاب در حین ترمیم زخم، واسطههای التهابی و ضدالتهابی تولیدشده و تأثیر ماکروفاژها بر این روند میتواند نویددهنده دستیابی به راهکارهای نوینی در ترمیم زخم بدون اسکار باشد از این رو، این مقاله به سازوکار سیستم ایمنی حین پروسه التهاب و نقش کلیدی ماکروفاژها در این پروسه و نیز تشکیل اسکار پرداخته است.
آذین آیتاللهی، مهسا فتاحی،
دوره 16، شماره 1 - ( 2-1404 )
چکیده
درماتوفیتها قارچهای کراتیندوستی هستند که مسئول عفونتهای خوشخیم و شایعی در سراسر جهان هستند. با این حال، در بیماران دارای نقص ایمنی ممکن است منجر به بیماریهای نادر و شدید شوند. اشکال شدید شامل درماتوفیتوز گسترده / تهاجمی هستند؛ مانند درماتوفیتوز عمقی و گرانولوم ماجوکی. این موارد در میزبانهای دارای نقص ایمنی اولیه (مانند کمبود Card9 با الگوی اتوزومال مغلوب) یا اکتسابی (مانند پیوند اعضای جامد، بیماریهای خودایمنی با درمانهای سرکوبکننده ایمنی و عفونت HIV) گزارش شدهاند. تظاهرات بالینی این عفونت اختصاصی نیست. درگیری غدد لنفاوی و اندامها نیز ممکن است رخ دهد. تشخیص نیازمند شواهد میکولوژیکی و بافتشناسی است. توافقی در مورد درمان وجود ندارد. داروهای ضد قارچ سیستمیک مانند تربینافین و آزولها (مانند ایتراکونازول یا پوزاکونازول) مؤثر هستند. با این حال، پیامد بلندمدت و مدیریت درمان به محل و گستردگی عفونت و نوع نقص ایمنی زمینهای بستگی دارد.
فاطمه یزدانی حمید،
دوره 16، شماره 2 - ( 4-1404 )
چکیده
این مقاله تأثیر ایزوتریتویین بر عملکرد تیروئید را بر اساس مطالعات بالینی مختلف بررسی میکند. ایزوتریتویین، داروی رایج برای درمان آکنه شدید، به تغییرات قابل توجهی در سطح هورمونهای تیروئید، از جمله افزایش سطح TSH و کاهش FT3 و FT4 مرتبط شده است. چندین مطالعه نشان دادهاند که استفاده طولانیمدت از ایزوتریتویین میتواند منجر به اختلالات تیروئید شود و ممکن است بر حجم تیروئید، سطح هورمونها و سیستم ایمنی تأثیر بگذارد. شرایط خودایمنی تیروئید، بهویژه کمکاری تیروئید خودایمنی، نیز در بیمارانی که ایزوتریتویین دریافت کردهاند مشاهده شده است. این یافتهها نیاز به نظارت منظم بر عملکرد تیروئید در طول درمان با ایزوتریتویین را، به ویژه در بیمارانی که زمینهسازی برای اختلالات خودایمنی دارند، نشان میدهند. علاوه بر این، مقاله بر اهمیت همکاری بین متخصصان غدد و متخصصان پوست برای اطمینان از مراقبت بهینه از بیماران تأکید میکند. مطالعات بیشتری برای روشنکردن مکانیزمهای پشت این تغییرات و اهمیت بالینی آنها مورد نیاز است.
فرید محمدی، خاطره زاهدی،
دوره 16، شماره 2 - ( 4-1404 )
چکیده
لیکنپلان اروزیو ژنیتالیا یک بیماری التهابی مزمن خودایمنی است که بهطور عمده نواحی ژنیتالیا را تحت تأثیر قرار میدهد و میتواند باعث درد، ناراحتی، و اختلالات سیستم ادراری ـ تناسلی و عملکرد جنسی شود. این بیماری اغلب در زنان یائسگی شایع است و همراه با بیماریهای اتوایمیون دیگر مانند ویتیلیگو و بیماری تیروئید مشاهده میشود. درمانهای معمول شامل کورتیکواستروییدهای تاپیکال و سیستمیک میباشد؛ اما چالشهای متعددی در درمان این بیماری وجود دارد، بهویژه در موارد مقاوم به درمان. این مقاله روشهای درمانی جدید و جایگزین شامل ایمونومدولاتورها و درمانهای سیستمیک، مانند تاکرولیموس، سکوکینوماب و داروهای آنتیمالاریا را بررسی کرده و اهمیت انتخاب روش درمانی مناسب برای بیماران مقاوم به درمانهای مرسوم را برجسته میکند. علاوهبراین، تأثیرات روانی این بیماری بر کیفیت زندگی بیماران و نیاز به تحقیقات چندبعدی در درمان این بیماران موردبحث قرار میگیرد.
مهسا فتاحی،
دوره 16، شماره 3 - ( 8-1404 )
چکیده
مقدمه: بیماری گرانولوماتوز مزمن (CGD) یک نقص ایمنی اولیه نادر است که بهدلیل اختلال در کمپلکس NADPH اکسیداز ایجاد میشود و بیماران را مستعد عفونتهای شدید باکتریایی و قارچی میکند. درگیریهای قارچی پوست سر با تظاهرهای شدید التهابی مانند تینهآ کاپیتیس در این بیماران نادر؛ ولی ازنظر تشخیصی و درمانی چالشبرانگیز است.
گزارش مورد: در این مقاله، دختربچه ۹ ساله ایرانی مبتلا به CGD اتوزومال مغلوب معرفی میشود که با ضایعات التهابی مقاوم پوست سر مراجعه کرد. بررسیهای قارچشناسی، تینهآ کاپیتیس ناشی از Microsporum canis را تأیید کرد. آزمون حساسیت دارویی کاهش حساسیت به ایتراکونازول و حساسیت به تربینافین و فلوکونازول را نشان داد. بهدلیل عدم دسترسی به تربینافین، بیمار تحت درمانهای جایگزین شامل درمان آنتیباکتریال و ضدسل قرار گرفت که منجر به بهبود بالینی شد.
نتیجهگیری: این گزارش بر اهمیت تشخیص دقیق قارچشناسی، انجام آزمون حساسیت ضدقارچی و مدیریت فردمحور و چندتخصصی عفونتهای پوستی در بیماران مبتلا به CGD، بهویژه در شرایط محدودیت منابع دارویی، تأکید میکند.
