4 نتیجه برای ترایکوفایتون
افسرالملوک حدادیان، آذین آیتاللهی، اکرم میرامینمحمدی، مهشید شهرزادکاوکانی، علیرضا فیروز، انسیه لطفعلی، مهسا فتاحی،
دوره 12، شماره 3 - ( 8-1400 )
چکیده
مقدمه: قارچها از میکروارگانیسمهایی هستند که در پوست میتوانند بیماریهایی ایجاد کنند. بهندرت ممکن است تظاهراتی غیرمعمول و تعریفشده ایجاد نمایند که میتواند منجر به تأخیر در تشخیص گردد.
گزارش مورد: بیمار یک مرد 20 ساله میباشد که با سابقه پنج ماهه ضایعات قرینه کروی، قرمز پوستهدار همراه با خارش فراوان در ناحیه کشاله ران تا مچ پا به مرکز ما مراجعه کرده بود. آزمایش میکروسکوپی با استفاده از هیدروکسید پتاسیم 10%، کشت و واکنش زنجیره پلیمراز انجام شد و عامل ضایعات ترایکوفایتون ایندوتینهآ شناسایی شد. براساس نتایج تست حساسیت دارویی، درمان پالستراپی ایتراکونازول (100 میلیگرم روزی دوبار به مدت یک هفته) همراه با پماد موضعی کلوتریمازول (روزانه دوبار به مدت 4 هفته) صورت گرفت. پس از یک دوره دریافت دارو، ضایعات بیمار ازنظر بالینی و قارچشناسی بهبود کامل یافت.
نتیجهگیری: این گزارش موردی بهدلیل ایجاد اشکال غیرشایع توسط ت.ایندوتینهآ که موارد مقاومت به درمان نشان داده است، اهمیت دارد.
صفورا شکوئینژاد،
دوره 14، شماره 4 - ( 11-1402 )
چکیده
زمینه و هدف: به موازات افزایش موارد ابتلا به درماتوفیتوزیس بدن و درماتوفیتوزیس کشاله ران، موارد گونههای مقاوم به داروهای ضدقارچی بهویژه تربینافین رو به افزایش است. مطالعه حاضر بهمنظور بررسی الگوی مقاومت دارویی گونههای درماتوفیت جداشده از 27 بیمار مراجعهکننده به بیمارستان پوست رازی طراحی شد.
روش اجرا: نمونه پوسته بیماران از ناحیه کشاله ران، باتک و بدن از حاشیه فعال ضایعه جمعآوری شد. مقداری از نمونه پوسته بیمار زیر میکروسکوپ، ازنظر وجود آرتروکنیدی و هایف قارچی بررسی شد. کشت بروی محیط اختصاصی سابورو دکستروزآگار 2% همراه با کلرامفنیکل و سیکلوهگزامید جهت تعین هویت اولیه گونههای درماتوفیتی، از خصوصیات مرفولوژیک استفاده شد. برای شناسایی دقیق ترایکوفایتونهای جداشده از پوسته بیماران به روش ژنوتایپینگ (مولکولی)، از آغازگرهای ITS1 و ITS4 (آغازگرهای یونیورسال) استفاده شد. انجام تست حساسیت دارویی میکرودایلوشن براث طبق پروتکل CLSI-M38-3rd ed - برای ایزولههای درماتوفیتی نسبت به داروهایتربینافین، اریتروکونازول، فلوکونازول و وریکونازول انجام شد.
یافتهها: 25 بیمار با جدایه ترایکوفایتون ایندوتینهآ آلوده شده بودند. 2 بیمار با جدایه ترایکوفایتون اینتردیجیتال آلوده شده بودند. در مطالعه حاضر 27/4 (81/14%) از بیماران دارای مقاومت ضدقارچی (1 میکروگرم در میلیلیتر³حداقل غلظت مهار رشد قارچ برای تربینافین) بودند.
نتیجهگیری: عدم انجام معاینات قارچشناسی قبل از شروع درمان میتواند منجر به تشخیص اشتباه شود. عدم استفاده از تست حساسیت ضدقارچی مدیریت موارد مقاوم به درمان را چالشبرانگیز میکند. ترکیبات درمانی ناکافی و نامناسب میتواند تعداد گونههای مقاوم در سراسر جهان را افزایش دهد.
پرهام تمیمی، پگاه تمیمی،
دوره 16، شماره 1 - ( 2-1404 )
چکیده
کِریون سِلسی یک عفونت قارچی عمقی و التهابی پوست سر است. این بیماری در نوزادان نادر بوده؛ اما در کودکان حدود ۳ سال به بالا شایعتر میشود. تظاهر بالینی آن شامل تورم، ضایعات نرم و اسفنجی، درد، آلوپسی (ریزش مو) و ترشحات چرکی است. عفونت ثانویه باکتریایی نیز شایع است. علائم خارجپوستی میتوانند شامل لنفآدنیت ناحیهای، تب و بهندرت قارچخونی (فانگمی) باشند. همچنین، واکنشهای اید ممکن است رخ دهند. تشخیص بر پایه شک بالینی، معاینه بالینی و شرح حال پزشکی است و باید ازطریق میکروسکوپ، کشت قارچی و روشهای مولکولی تأیید شود.
شایعترین قارچهای جداشده شامل گونههای انساندوست ترایکوفایتون تونسورنس و گونههای حیواندوست میکروسپوروم کنیس هستند، درحالی که گونههای خاکدوست و کپکها بهندرت عامل کِریون سِلسی میباشند.
درمان بیماری بهصورت دارویی با ضدقارچهای سیستمیک و موضعی است که درصورت نیاز با آنتیبیوتیکهای سیستمیک نیز تکمیل میشود؛ در عین حال، باید از جراحی خودداری کرد. درمان زودهنگام و کافی از بروز آلوپسی اسکاری جلوگیری میکند. مهمترین تشخیص افتراقی، عفونتهای باکتریایی پوست و بافت نرم است.
آذین آیتاللهی، مهسا فتاحی،
دوره 16، شماره 1 - ( 2-1404 )
چکیده
درماتوفیتها قارچهای کراتیندوستی هستند که مسئول عفونتهای خوشخیم و شایعی در سراسر جهان هستند. با این حال، در بیماران دارای نقص ایمنی ممکن است منجر به بیماریهای نادر و شدید شوند. اشکال شدید شامل درماتوفیتوز گسترده / تهاجمی هستند؛ مانند درماتوفیتوز عمقی و گرانولوم ماجوکی. این موارد در میزبانهای دارای نقص ایمنی اولیه (مانند کمبود Card9 با الگوی اتوزومال مغلوب) یا اکتسابی (مانند پیوند اعضای جامد، بیماریهای خودایمنی با درمانهای سرکوبکننده ایمنی و عفونت HIV) گزارش شدهاند. تظاهرات بالینی این عفونت اختصاصی نیست. درگیری غدد لنفاوی و اندامها نیز ممکن است رخ دهد. تشخیص نیازمند شواهد میکولوژیکی و بافتشناسی است. توافقی در مورد درمان وجود ندارد. داروهای ضد قارچ سیستمیک مانند تربینافین و آزولها (مانند ایتراکونازول یا پوزاکونازول) مؤثر هستند. با این حال، پیامد بلندمدت و مدیریت درمان به محل و گستردگی عفونت و نوع نقص ایمنی زمینهای بستگی دارد.
