جستجو در مقالات منتشر شده


9 نتیجه برای جراحی زیبایی

عذرا محمدپناه اردکان، رحیم یوسفی،
دوره 2، شماره 2 - ( 4-1390 )
چکیده

زمینه و هدف: جراحی زیبایی درغیاب نشانه­های جسمانی، اغلب برای بهبود عملکرد روانی ـ اجتماعی انجام می­گیرد. این مفهوم چند­بعدی به عوامل متعددی به‌ویژه باورها در مورد ظاهر و احساس کهتری وابسته است. هدف پژوهش حاضر مقایسه‌ی دو مؤلفه‌ی باورها در مورد ظاهر و احساس کهتری در افراد داوطلب و غیرداوطلب جراحی زیبایی، بررسی رابطه‌ی این دو مؤلفه و ارزیابی عوامل پیش‌گویی­کننده‌ی انگیزه جست­وجوی جراحی زیبایی در افراد داوطلب بود. 
روش اجرا: روش انجام این پژوهش مورد ـ شاهدی بود که در آن با روش نمونه‌گیری در دسترس از تعداد 50 نفر از افرادی که برای انجام جراحی زیبایی به کلینیک‌های زیبایی شهرستان تبریز مراجعه کردند، درخواست ­شد تا به‌صورت داوطلبانه پرسشنامه‌ها‌ی باورها در مورد ظاهر و مقیاس کهتری را پر کنند. هم‌چنین برای مقایسه‌، ­50 نفر فرد غیرداوطلب به‌عنوان ­گروه شاهد انتخاب شدند.
یافته­ها: یافته­های پژوهش حاضر مشخص کرد که در وهله‌ی اول بین باورها در مورد ظاهر و احساس حقارت در افراد داوطلب و غیرداوطلب جراحی زیبایی تفاوت وجود دارد، به‌­طوری­ که افراد داوطلب نسبت به افراد غیرداوطلب نمرات بالاتری در این دو مؤلفه به­دست آوردند. در وهله‌ی دوم، مشخص شد که بین باورها در مورد ظاهر و احساس کهتری در افراد داوطلب جراحی زیبایی ارتباط وجود دارد، به این صورت که هرچه نمرات فرد در مقیاس باورها در مورد ظاهر بیشتر باشد، احساس کهتری بیشتری نشان می­دهند و بالعکس. از چشم­اندازی دیگر، مشاهده شد که دو متغیر ­وضعیت تأهل و احساس کهتری، پیش­بینی­کننده­های قوی برای گرایش به جراحی زیبایی می­باشند.­
نتیجه­گیری: ­انگیزه‌ی جست‌وجوی جراحی زیبایی بر اساس ترکیبی از عوامل ­شناختی، شخصیتی و میان­فردی است؛ از این رو، به مشاوره­های روان­شناختی قبل از جراحی­های زیبایی توصیه می­شود.

عذرا محمدپناه اردکان، حسن یعقوبی، رحیم یوسفی،
دوره 3، شماره 2 - ( 4-1391 )
چکیده

زمینه و هدف: جراحی زیبایی وسیله‌ای است برای ایجاد یک احساس خود ایده‌آل و آرمانی که از طریق آن درد مطلوب‌نبودن خود یا دوست‌نداشتن خود رفع می‌گردد. این مفهوم چندبعدی به عوامل متعددی به‌ویژه صفات شخصیت‌ و سبک‌های ‌دفاعی افراد وابسته است. هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه‌ی بین صفات شخصیتی و سبک‌های دفاعی در افراد داوطلب جراحی زیبایی بود.
روش اجرا: روش انجام تحقیق از نوع همبستگی و روش تکمیل پرسش‌نامه‌ها به‌صورت انفرادی بوده است. با نمونه‌گیری در دسترس از تعداد 80 نفر از افرادی که برای انجام جراحی زیبایی به درمانگاه‌های پوست و زیبایی شهرستان یزد مراجعه کردند، درخواست‌ شد تا به‌صورت داوطلبانه در این پژوهش شرکت کنند و مقیاس‌های صفات شخصیتی نئو و سبک‌های دفاعی را پر نمایند. تعداد 80 نفر از مراجعه‌کنندگان به بیمارستان‌های فوق که تا حد امکان با افراد گروه نمونه همتا بوده و متقاضی جراحی زیبایی نبودند، به‌عنوان گروه شاهد، پرسش‌نامه‌ها را تکمیل کردند.
یافته‌ها: افراد داوطلب جراحی زیبایی نسبت به افراد غیرداوطلب نمرات پایین‌تری در صفت شخصیتی دلپذیربودن به‌دست آوردند و در هنگام حل تعارض، مقابله‌های غیرمنطقی‌تر و سبک‌های دفاعی رشدنایافته‌تری را به‌کار می‌بردند. بین صفات شخصیت و سبک‌های دفاعی افراد داوطلب جراحی زیبایی ارتباط وجود داشت، به این صورت که هر چه نمرات فرد در صفات شخصیتی مثبت بیشتر بود، از مکانیسم‌های دفاعی رشدیافته‌تری استفاده می‌کرد و بالعکس.
نتیجه‌گیری: انگیزه‌ی جست‌وجوی جراحی زیبایی بر اساس ترکیبی از عوامل روان‌شناختی، هیجانی و شخصیتی است و صفات و ویژگی‌های شخصیتی افراد داوطلب جراحی زیبایی با روش‌های دفاعی و مقابله‌ای که این افراد اتخاذ می‌کنند، ارتباط مستقیم دارد. از این‌رو توصیه می‌شود که مشاوره‌های روان‌شناختی جهت تعدیل راهبردهای مقابله‌ای مؤثرتر قبل از جراحی زیبایی انجام پذیرد.

محمدرضا عباسی سرچشمه، عذرا محمدپناه‌اردکان، ابوالقاسم عباسی‌سرچشمه،
دوره 7، شماره 3 - ( 8-1395 )
چکیده

هدف: جراحی زیبایی متقاضیان زیادی در سراسر جهان، بخصوص در ایران دارد و متأثر از متغیرهای اقتصادی، اجتماعی و روانی متفاوتی میباشد؛ به همین دلیل، این مطالعه با هدف مقایسهی باورها در مورد ظاهر، باورهای غیرمنطقی و نمایه‌ی توده‌ی بدنی در افراد متقاضی و نیازمند جراحی زیبایی انجام شده است.

روش اجرا: این مطالعه‌ی مقطعی روی متقاضیان جراحی زیبایی در بیمارستان سوانح سوختگی شهید صدوقی یزد در تابستان 1393 انجام شد. در این پژوهش پس از اخذ رضایت از نهاد مربوطه و داوطلبان شرکت در مطالعه، پرسش‌نامه‌ها بین 150 نفر از متقاضیان جراحی زیبایی در بیمارستان سوانح سوختگی شهید صدوقی یزد در تحقیق توزیع گردید که درنهایت 126 عدد از پرسش‌نامه‌ها قابل قبول بود.

یافته‌ها: افرادی که متقاضی جراحی‌های زیبایی بودند، به‌طور معنی‌داری توده‌ی بدنی (BMI) بیشتر (022/0P=) و نیز باورهای غیرمنطقی بالاتری نسبت به افراد نیازمند این اعمال داشتند (017/0P=)، اما متوسط باورها در مورد ظاهر بین دو گروه اختلاف آماری معنی‌داری را نشان نداد (05/0<P). میزان باورهای غیرمنطقی در افراد مؤنث بیش از افراد مذکر بود (017/0P=)، اما باورها در مورد ظاهر در دو جنس یکسان بود (131/0P=). همچنین با توجه به میانگینهای به‌دست‌آمده، باورها در مورد ظاهر (049/0P=) و نیز باورهای غیرمنطقی، بین افراد مجرد بیش از افراد متأهل بود (045/0P=).

نتیجه‌گیری: می‌توان نقش قابل توجه ویژگی‌های شناختی، روابط بین فردی، جنسیت، ویژگی‌های موقعیتی و به‌ویژه باورهای غیرمنطقی افراد را در گرایش آنها به جراحی زیبایی استنباط کرد. توصیه میشود که افراد قبل از انجام اعمال جراحی زیبایی به مشاور، پزشک تغذیه و کارشناسان مربوطه مراجعه کنند.


نگار صادقی، علی‌رضا مرادی، جعفر حسنی، شهرام محمدخانی،
دوره 9، شماره 2 - ( 5-1397 )
چکیده

زمینه و هدف: جراحی زیبایی از پدیده‌های رایج دهه‌های اخیر است و تصویر بدنی، عاملی کلیدی در گرایش به آن است. اما تصویر بدنی، مفهومی چندبعدی است که باید همه‌ی ابعاد آن بررسی گردند. پژوهش حاضر با هدف مطالعه‌ی ابعاد شناختی، هیجانی و رفتاری تصویر بدنی در زنان علاقمند به جراحی زیبایی انجام گرفت.
 
روش اجرا: مطالعه‌ی حاضر یک مطالعه‌ی علّی ـ ‌مقایسه‌ای از انواع مطالعات توصیفی بود. نمونه‌ی 600 نفری از دانشجویان دختر سنین 18 تا 35 سال از دانشگاه‌های شهر تهران به شیوه‌ی نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای انتخاب شدند و مجموعه‌ای از پرسش‌نامه‌های مقیاس باورها درباره‌ی ظاهر (BAAS)، مقیاس تصویر بدنی (BASS)، مقیاس راهبردهای مقابله‌ای مرتبط با تصویر بدنی (BICSI) و مقیاس پذیرش جراحی زیبایی (ACSS) را تکمیل کردند. داده‌های گردآوری‌شده با روش تحلیل واریانس چندمتغیره تجزیه و تحلیل شد.
 
یافتهها: دانشجویان علاقمند به جراحی زیبایی نسبت به دانشجویان غیرعلاقمند نمرات بالاتری در مؤلفه‌های ارزش‌گذاری ظاهری به‌عنوان مؤلفه‌ی شناختی و نارضایتی بدنی به‌عنوان مؤلفه‌ی هیجانی تصویر بدنی به‌دست آوردند. در سه مؤلفه‌ی رفتاری تصویر بدنی تنها در راهبرد بازسازی ظاهری بین دو گروه از دانشجویان علاقمند و غیرعلاقمند تفاوت معنادار وجود داشت و در راهبردهای پذیرش و اجتناب بین دانشجویان تفاوتی وجود نداشت (0001/0P<).
 
نتیجه‌گیری: هر سه بعد شناختی، هیجانی و رفتاری در جراحی زیبایی با اهمیت است و زنان علاقمند به جراحی زیبایی نه‌تنها دچار نارضایتی بدنی هستند بلکه نگرش‌های ناکارآمدی در حوزه‌های ارتباطات بین فردی، پیشرفت شخصی و خودپنداره دارند و از راهبردهای مبتنی بر تغییر بدن استفاده می‌کنند. این یافته‌ها می‌توانند در برنامه‌های پیشگیری و درمان مورد استفاده قرار بگیرند.
مهرنوش جمشیدی، سارا هاشمی،
دوره 10، شماره 1 - ( 2-1398 )
چکیده

زمینه و هدف: هدف از انجام این پژوهش بررسی رابطه‌ی کمال‌گرایی و افسردگی با تصویر بدنی در دختران داوطلب جراحی زیبایی است. روش تحقیق، توصیفی، از نوع همبستگی و ازنظر هدف کاربردی است.
 
روش اجرا: جامعه‌ی آماری شامل دختران 40-20 ساله که داوطلب جراحی زیبایی (بینی و سینه) در شمال شهر تهران بودند که در سال 1397 به کلینیک‌های زیبایی مراجعه نموده‌اند. حجم نمونه برابر با 360 نفر در نظر گرفته شد. ابزار گردآوری داده­ها سه پرسش‌نامه‌ی کمال‌گرایی چندبعدی تهران (1386)، افسردگی بک BDI.II (۱۹۹۶) و پرسش‌نامه‌ی تصویر بدنی MBSRQ (1983) استفاده شده و تحلیل یافته‌ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندمتغیره انجام شد.
 
یافته‌ها: نتایج نشان داد بین کمال‌گرایی و افسردگی با تصویر بدنی رابطه‌ی معکوس وجود دارد یعنی هر چقدر کمال‌گرایی و افسردگی در آزمودنی‌ها بالاتر باشد، تصویر بدنی ضعیف‌تری خواهند داشت. نیز بین کمال‌گرایی و افسردگی رابطه‌ی مستقیم وجود دارد یعنی هر چقدر افسردگی در آزمودنی‌ها بالاتر باشد، کمال‌گرایی بالاتری خواهند داشت (05/0P<).
 
نتیجه‌گیری: متغیرهای کمال‌گرایی و افسردگی قادر به پیش‌بینی تصویر بدنی هستند. متغیر کمال‌گرایی با توجه به بزرگتربودن مقدار Beta سهم بیشتری در پیش‌بینی تصویر بدنی دختران دارد.
شکوفه صمدیان، رویا کوچک‌انتظار، مهناز استکی، آنیتا باغداساریانس، افسانه قنبری‌پناه،
دوره 10، شماره 2 - ( 5-1398 )
چکیده

زمینه و هدف: جراحی زیبایی یکی از آخرین دستاوردهای بشر برای خلق زیبایی است. هدف از این پژوهش تبیین رابطه‌ی بین ویژگی‌های شخصیتی و استرس ادراک‌شده با نگرانی از تصویر بدنی بود.
 
روش اجرا: پژوهش حاضر از نوع همبستگی با تکیه بر مدل‌یابی معادلات ساختاری است. تعداد 350 نفر از متقاضیان جراحی زیبایی که به مراکز جراحی شمال تهران در سال 1396 مراجعه کرده بودند داوطلبانه و به روش نمونه‌گیری در دسترس و هدفمند انتخاب شدند و به پرسش‌نامه‌های استرس ادراک‌شده کوهن و همکاران (1983)، شخصیت نئو (1985) و نگرانی از تصویر بدنی لیتلتون (2005) پاسخ دادند. تجزیه و تحلیل‌ها در دو سطح توصیفی و استنباطی با استفاده از نسخه‌ی 24 نرم‌افزار Spss، Amos و با آزمون‌های نرمال‌بودن، مدل‌یابی معادلات ساختاری انجام گرفت.
 
یافته‌ها: نتایج نشان داد بین ویژگی‌های شخصیتی و نگرانی از تصویر بدنی رابطه‌ی معناداری وجود دارد. هم‌چنین بین استرس ادراک‌شده و نگرانی از تصویر بدنی و ویژگی‌های شخصیتی و استرس ادراک‌شده رابطه‌ی معناداری وجود دارد. هم‌چنین مدل ساختاری رابطه بین ویژگی‌های شخصیتی و استرس ادراک‌شده با نگرانی از تصویر بدنی از برازش مطلوبی برخوردار است.
 
نتیجه‌گیری: لازم است از مقیاس‌های هنجارشده برای درک و ارزیابی روان‌شناختی قبل از جراحی زیبایی استفاده شود و این غربالگری می‌تواند باعث کاهش تعداد جراحی‌های غیرضروری و افزایش رضایت از نتایج جراحی شود.
الناز سجادی، شیدا جبل‌عاملی،
دوره 10، شماره 3 - ( 8-1398 )
چکیده

زمینه و هدف: هدف از پژوهش حاضر تعیین اثربخشی روان‌درمانی مثبت‌نگر گروهی بر شایستگی اجتماعی در زنان متقاضی جراحی زیبایی بینی در شهر اصفهان بود.
 
روش اجرا: پژوهش از نوع نیمه‌آزمایشی به‌صورت پیش‌آزمون ـ پس‌آزمون با گروه شاهد بود و از روش نمونه‌گیری در دسترس استفاده شد. از جامعه‌ی آماری پژوهش شامل زنان متقاضی جراحی زیبایی بینی مراجعه‌کننده به مراکز مربوطه در سه‌ماهه‌ی سوم (مهر، آبان و آذر) سال 1397، تعداد 50 نفر انتخاب شدند. بعد از پاسخ به پرسش‌نامه‌‌ی کفایت اجتماعی، 30 نفر که پایین‌ترین نمرات را به‌دست آورده بودند، انتخاب و به‌طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. سپس مداخلات مثبت­نگر گروهی بر روی گروه آزمایش طی 10 جلسه 2 ساعته براساس پروتکل درمانی Rashid (2015) اجرا شد. پس از آن، از شرکت‌کنندگان هر دو گروه خواسته شد مجدداً به سؤالات پرسش‌نامه‌ی‌ کفایت اجتماعی پاسخ دهند. درنهایت داده‌ها با استفاده از نسخه‌ی 23 نرم‌افزار SPSS در دو بخش توصیفی و استنباطی مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفتند.
 
یافته‌ها: نتایج نشان داد که روان‌درمانی مثبت‌نگر گروهی موجب افزایش شایستگی اجتماعی در مقیاس کلی و ابعاد آن در زنان متقاضی جراحی زیبایی در شهر اصفهان در گروه آزمایش در مرحله‌ی پس‌آزمون شده است و این تغییرات ازنظر آماری معنادار هستند (01/0P<).
 
نتیجه‌گیری: می‌توان از روش روان‌درمانی مثبت‌نگر گروهی به‌عنوان یک روش مداخله‌ای و درمانی برای زنان متقاضی جراحی زیبایی بینی به‌منظور بهبود شایستگی اجتماعی استفاده نمود.
جواد خدادادی سنگده، سولماز رنجی، محسن رضایی آهوانویی،
دوره 11، شماره 1 - ( 2-1399 )
چکیده

زمینه و هدف: این مطالعه با هدف بررسی علل اقدام زنان متأهل به جراحی‌های زیبایی مورد بررسی قرار گرفت.
 
روش اجرا: مطالعه‌ی حاضر از نوع توصیفی و در حیطه‌ی پژوهش کیفی بود که با استفاده از روش داده بنیاد انجام شد. بدین‌منظور 21 شرکت‌کننده به روش نمونه‌گیری هدفمند و با استفاده از مصاحبه‌ی عمیق در طول دوره‌ی 6 ماهه مورد مطالعه قرار گرفتند. داده‌ها جمع‌آوری، ثبت و سپس کدگذاری و در قالب مقوله‌های اصلی، دسته‌بندی شدند.
 
یافته‌ها: تحلیل مصاحبه‌ی شرکت‌کنندگان به شناسایی 416 کد اولیه، 21 زیرمقوله و 3 مقوله‌ی اصلی شامل زمینه‌های فردی، زناشویی ـ خانوادگی و فرهنگی ـ اجتماعی منجر شد.
 
نتیجه‌گیری: تمایل به جراحی زیبایی از طرفی متأثر از عوامل فردی همچون بدریخت‌انگاری، تصویر منفی فرد نسبت به خود و غیره بوده است. از طرفی متأثر از عوامل خانوادگی ـ زناشویی همچون ادراک تکراری‌شدن برای همسر، تحقیر از سوی همسر و خانواده و غیره بوده و از طرفی متأثر از عوامل اجتماعی ـ فرهنگی همچون نقش همسالان و دوستان و نقش مدل‌های رسانه‌ای و غیره بوده است بنابراین لزوم توجه به علل اقدام زنان به جراحی‌های زیبایی اهمیت اساسی دارد.
مرسده یاری، عبدالله شفیع‌آبادی، جعفر حسنی،
دوره 11، شماره 2 - ( 5-1399 )
چکیده

زمینه و هدف: جراحی زیبایی به‌عنوان گونه‌ای خاص و رایج در فرهنگ تغییر بدن، همواره موضوعی بحث‌برانگیز در جامعه‌ی معاصر بوده است. پژوهش حاضر با هدف مقایسه‌ی اثربخشی درمان شناختی ـ رفتاری هیجان‌مدار با شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی بر تصویر بدنی و آمیختگی شناختی نوجوانان دختر متقاضی جراحی زیبایی انجام گرفت.
 
روش اجرا: این مطالعه‌ی مداخله‌ای نیمه‌آزمایشی، با طرح پیش‌آزمون ـ پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه‌ی آماری تحقیق را کلیه‌ی دانش‌آموزان دختر مقطع متوسطه دوم در شهر تهران سال تحصیلی 98-1397 تشکیل دادند. از این جامعه،30 دانش‌آموز براساس روش نمونه‌گیری خوشه‌ای انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. قبل و بعد از انجام مداخلات، پرسش‌نامه‌ی چندبعدی خود ـ بدن (MBSRQ) و پرسش‌نامه‌ی آمیختگی شناختی (CFQ) پر شدند. داده‌ها با استفاده از روش تحلیل کوواریانس چند متغیره با سطح معناداری 05/0 تحلیل شدند.
 
یافته‌ها: نتایج نشان داد درمان شناختی ـ رفتاری و ذهن‌آگاهی در بهبود تصویر بدن نوجوانان دختر متقاضی جراحی زیبایی اثربخش بوده (05/0P<) و بین اثربخشی این دو شیوه‌ی درمان، تفاوت معناداری وجود ندارد (0662/0P<).
 
نتیجه‌گیری: درمان شناختی ـ رفتاری هیجان‌مدار و شناخت درمانی مبتنی بر ذهن‌آگاهی در بهبود تصویر بدن و کاهش آمیختگی شناختی تأثیرگذار است و برگزاری کلاس‌های بازآموزی و نظارت مستمر برای ثبات تغییرهای به‌وجودآمده، ضروری به نظر می‌رسد.

صفحه 1 از 1     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فصلنامه پوست و زیبایی می‌باشد.

طراحی و برنامه نویسی: یکتاوب افزار شرق

© 2026 , Tehran University of Medical Sciences, CC BY-NC 4.0

Designed & Developed by : Yektaweb