انیسه صمدی، منصور نصیری کاشانی، آذین آیتاللهی، حامد زرتاب، مریم احمدی، ترانه یزدانپرست، علیرضا فیروز،
دوره 16، شماره 3 - ( 8-1404 )
چکیده
زمینه و هدف: در ایران در سالهای اخیر، با افزایش تقاضا برای درمانهای زیبایی و نیاز به محصولات داخلی با کیفیت، شرکتهای متعددی اقدام به تولید بوتولینوم توکسین نوع A کردهاند. این مطالعه به بررسی و مقایسه اثربخشی بالینی و ایمنی 3 مورد از این محصولات پرداخته است.
روش اجرا: در بخش اول مطالعه اثربخشی کلی فراوردههای بوتولینوم توکسین نوع A مورد مطالعه، برای خطوط اخم، بر روی 230 شرکتکننده دریافتکننده یکی از 3 محصول داخلی، (سن 21/9±69/42 سال) در روز 30 ام بعد از تزریق در مقایسه با 230 دریافتکننده درمان استاندارد (Dysport ®) (سن 79/9±50/42 سال) مورد مقایسه قرار گرفت. در بخش دوم، مقایسه اثربخشی این سه فراورده در همین بازه زمانی و ایمنی آنها تا ماه چهارم پس از تزریق انجام شد.
یافتهها: پاسخ به درمان (حداقل دو گرید بهبودی در خطوط اخم) در مصرفکنندگان فراوردههای داخلی (6/68 درصد) نسبت به مصرفکنندگان دیسپورت (8/52%) در مطالعات هم ارزی برتری معنادار داشت (01/0P<). در مقایسه 3 گروه درمانی داخلی، تنها در درصد افراد با 2 گرید یا بیشتر بهبودی (پزشک مستقل)، توکسین شماره 2 بهبود معناداری را نسبت به دو محصول دیگر نشان داد. نوع و شیوع عوارض جانبی گزارششده (بهجز سردرد) با مونوگراف داروی استاندارد قابل مقایسه است.
نتیجهگیری: نتایج حاکی از اثربخشی و ایمنی مناسب فراوردههای بوتولینوم توکسین A ساخت ایران در مقایسه با فراوردههای مرجع دارد. جز در موارد محدود، اثربخشی و ایمنی این فراوردهها تا روز 30 تقریبا مشابه هستند.
انیسه صمدی، منصور نصیری کاشانی، آذین آیتاللهی، حامد زرتاب، هستی احمدیان یزدی، ترانه یزدانپرست، علیرضا فیروز،
دوره 16، شماره 4 - ( 11-1404 )
چکیده
زمینه و هدف: الگوهای مختلف انقباض عضلات ناحیه گلابلا بهعنوان یکی از عوامل احتمالی مؤثر بر پاسخ به درمان با بوتولینیوم توکسین مطرح شدهاند؛ اما ضرورت تغییر تکنیک تزریق براساس این الگوها همچنان مورد بحث است. این مطالعه با هدف مقایسه پاسخ به درمان با تزریق سهنقطهای بوتولینیوم توکسین دیسپورت در الگوهای مختلف انقباض گلابلا در جمعیت ایرانی انجام شد.
روش اجرا: 224 بیمار ایرانی دارای خطوط اخم متوسط تا شدید براساس الگوی اخم به پنج گروه U، V، Omega، Inverted V و Converging Arrow تقسیم شدند. تمامی بیماران با تکنیک تزریق سهنقطهای و دوز 60-40 واحد دیسپورت درمان شدند. پاسخ به درمان بهصورت کاهش≥2 واحد در شدت خطوط اخم براساس مقیاس GLSS و ارزیابی رضایت فردی در روز 30 پس از تزریق بررسی شد.
یافتهها: گروهها ازنظر سن، جنس و زمان شروع اثربخشی تفاوت معنیداری نداشتند (01/0P>)؛ اما میانگین دوز تزریق در الگوی Inverted V بهطور معنیداری بیشتر بود (009/0=P). در مقایسه میزان پاسخ به درمان براساس ارزیابی زنده، ارزیابی مستقل و ارزیابی شرکتکننده، تفاوت آماری معنیداری بین الگوهای مختلف مشاهده نشد (بهترتیب 371/0=P، 113/0=P و 360/0=P).
نتیجهگیری: نتایج این مطالعه نشان داد که الگوی انقباض گلابلا تأثیر معنیداری بر پاسخ کوتاهمدت به تزریق سهنقطهای دیسپورت ندارد. این یافتهها میتواند ضرورت تنظیم پیچیده دوز و تکنیک تزریق براساس الگوی اخم را مورد تردید قرار دهد.
