2 نتیجه برای ضایعات پوستی
فرناز محمدهدایتی، محمدتقی احدی، شقایق منوچهری،
دوره 10، شماره 2 - ( 5-1398 )
چکیده
زمینه و هدف: دمودکس یک مایت و اکتوپارازیت شایع در انسان و حیوانات است. استقرار دمودکس فولیکولوروم و دمودکس برویس در پوست صورت انسان ممکن است باعث بروز برخی ضایعات پوستی ازقبیل آکنه، روزاسه و درماتیت شود. هدف از انجام این مطالعه، شناسایی اکتوپارازیت دائمی دمودکس در زنان اردبیل و ارتباط احتمالی آن با برخی ضایعات صورت بود.
روش اجرا: پنجاه خانم مبتلا به ضایعات پوستی (گروه بیمار) و 50 خانم غیرمبتلا به ضایعات پوستی (گروه شاهد) انتخاب و تحت بررسیهای کلینیکی و آزمایشگاهی قرار گرفتند. بعد از اخذ مجوز کمیتهی اخلاق و رضایت کتبی از داوطلبین، اقدام به تهیهی اطلاعات دموگرافیک و تراشههای پوستی شد. با بهکارگیری محلول پتاس 10 درصد و محلول لاکتوفنل، نمونهها مورد بررسی میکوسکوپی قرار گرفتند و براساس کلیدهای تشخیصی معتبر، شناسایی دمودکس انجام شد.
یافتهها: بیست و دو نفر از بین 50 نفر گروه بیمار (شامل آکنه، روزاسه، درماتیت و اگزما) آلوده به دمودکس فولیکولوروم بودند (44%) و بیشترین میزان آلودگی در زنان گروه سنی
30-20 سال مشاهد گردید (22%). از بین 50 نفر گروه شاهد، آلودگی دمودکس در 10 نفر تأیید شد (20%).
نتیجهگیری: میتوان نتیجه گرفت که میزان ابتلا به دمودکس در افراد دچار ضایعات پوستی به مراتب بیشتر از افراد سالم است. آزمونهای آماری معنیداربودن ارتباط بین دمودکس و ضایعات پوستی را تأیید میکند (05/0P< و 023/0sig=). پیشنهاد میشود در استراتژی درمانی ضایعات پوستی صورت، درمان اختصاصی دمودکس در بیماریهای مرتبط مورد توجه قرار بگیرد.
فاطمه ترکاشوند، عبدالله چالهچاله، سینا وفی،
دوره 15، شماره 4 - ( 11-1403 )
چکیده
زمینه و هدف: ناهمگنی روشنایی تصاویر یکی از چالشهای مهم در پردازش تصاویر کامپیوتری است که میتواند منجر به نتایج نادرست در قطعهبندی تصاویر شود. علیرغم وجود روشهای متعدد قطعهبندی، مطالعات کمی درخصوص تأثیر ناهمگنی روشنایی و انتخاب بهترین کانالهای رنگی در قطعهبندی انجام شده است. در این مقاله، از فضاهای رنگی مختلف برای تشخیص خودکار ضایعات پوستی استفاده شده است.
روش اجرا: در این تحقیق از روش قطعهبندی LSE (Level Set Evolution) همراه با هموارسازی شدتها برای شناسایی کامپیوتری ضایعات پوستی استفاده شده است. ابتدا ناهمگنی روشنایی کاهش یافته و تصویر یکنواختتری ایجاد میشود، سپس با قطعهبندی پیشنهادی دامنه تصویر به مناطق مجزا تفکیک میشود. این روش باعث تشخیص دقیقتر ضایعات پوست میگردد.
یافتهها: روش پیشنهادی بر روی 200 تصویر درموسکوپی از مجموعه دادههای شناختهشده PH2 با استفاده از کانالهای رنگی مختلف آزمایش شده است. نتایج نشان میدهد که این روش در مقایسه با سایر روشها، عملکرد بهتری دارد. صحت 97%، حساسیت 98%، اختصاصیت 99% و ضریب دایس 92% بهدست آمده است.
نتیجهگیری: این روش توانایی جداسازی و تشخیص دقیق ضایعات را دارد و میتواند در فرآیند درمان ضایعات پوستی به پزشکان کمک کند.
