3 نتیجه برای فراکشنال
لیلاسادات خامسی، مژده سپاسخواه، لادن دستغیب، زهرا باقری،
دوره 10، شماره 3 - ( 8-1398 )
چکیده
زمینه و هدف: ملاسما بیماری شایعی است که کیفیت زندگی را تحت تأثیر قرار میدهد. درمانهای موجود باعث پاکشدن تدریجی و نسبی ملاسما شده و با شانس عود بالا پس از قطع درمان همراه هستند. ترانگزامیک اسید در مطالعات متعددی با موفقیت مورد بررسی قرار گرفته است. بهعلاوه، لیزر بهعنوان یک روش افزایندهی انتقال دارو پیشنهاد شده است. مطالعهی حاضر در جهت ارزیابی این اثر افزایشی انجام شده است.
روش اجرا: بیست و پنج بیمار با ملاسمای دوطرفهی اپیدرمال و مخلوط وارد مطالعه شدند و ژل 5% ترانگزامیک اسید را روزانه دو بار روی دو سمت صورت مالیده، بهصورت تصادفی تحت لیزر درمانی با لیزر فرکشنال دیاکسیدکربن روی یک سمت صورت ماهانه تا 3 ماه قرار گرفتند. بیماران قبل از شروع درمان و سپس هر 4 هفته یک بار با اندازهگیری شاخص اصلاحشدهی سطح و شدت ملاسما (mMASI) و شاخص ملانین توسط دستگاه درماکچ (شرکت کولوریکس، سوئیس) بررسی میشدند. نتایج با آزمون تی زوجی ارزیابی شدند. به دلیل تکرر مقایسه، 0125/0P< قابل توجه در نظر گرفته شد.
یافتهها: شاخص mMASI و شاخص ملانین در هر مراجعه بین دو گروه تفاوت قابل توجه آماری نداشتند (0125/0P>). این دو شاخص در هر دو گروه کاهش قابل توجهی پس از درمان نشان دادند (بهترتیب 001/0P< و 001/0P<).
نتیجهگیری: هر چند ژل 5% ترانگزامیک اسید در درمان ملاسما مؤثر است، اما پژوهش ما افزایش اثر درمانی آنرا با لیزر فرکشنال دیاکسیدکربن نشان نداد.
قاسمعلی خراسانی، جواد رحمتی، حجت مولایی، افشین فتحی، غلامحسین،
دوره 12، شماره 3 - ( 8-1400 )
چکیده
زمینه و هدف: ظاهر بد بافت اسکار پس از جراحیهای زیبایی میتواند تأثیرات منفی بر نتایج جراحی و رضایت بیمار داشته باشد. در سالهای اخیر، استفاده زودهنگام از لیزرتراپی در جلوگیری از تشکیل بافت اسکار بسیار مورد توجه قرار گرفته است. در حال حاضر اطلاعات ما از استفاده ترکیبی زودهنگام از لیزرها برای کاهش بافت اسکار و بهبود ظاهر آن محدود است. در این مطالعه ما به بررسی تأثیر لیزرتراپی ترکیبی با استفاده از pulsed dye laser (PDL) و fractional CO2 laser در بهبود ظاهر بافت اسکار پس از جراحیهای زیبایی پرداختیم.
روش اجرا: در این مطالعه 15 بیمار شامل 13 بیمار ماموپلاستی و 2 بیمار ابدومینوپلاستی بررسی شدند. در بیماران ماموپلاستی بهصورت تصادفی هر یک از پستانها در یکی از دو گروه شاهد یا لیزرتراپی قرارمیگرفت. در بیماران ابدومینوپلاستی از split-scar استفاده شد و هر نیمه بهصورت تصادفی در یکی از دو گروه قرار داده شد. در گروه لیزرتراپی، در پایان هفته سوم لیزرتراپی با PDL 585 nm و در پایان هفته ششم لیزرتراپی با fractional CO2 laser انجام شد. بیماران به مدت 6 ماه دیگر پیگیری شدند. برای ارزیابی ظاهر زخمها از
visual analogue scale (VAS) استفاده شد. سه جراح که از گروه زخمها خبر نداشتند، در شروع لیزرتراپی و در ویزیت نهایی، میزان رضایت خود از ظاهر زخمها را تعیین کردند. ظاهر زخمها براساس نمره VAS بهصورت poor، fair، good یا excellent تعیین شد.
یافتهها: میانگین نمره VAS در گروه لیزر برابر 8/0±5/5 و در گروه شاهد برابر 8/0±8/4 بود. اختلاف بین دو گروه ازنظر آماری معنادار نبود (057/0=P). در این مطالعه موردی از ظاهر اسکار excellent دیده نشد. ظاهر تمام زخمهای گروه لیزرتراپی، fair و good بود. در گروه شاهد، 13 زخم در گروه fair قرار داشتند. در این مورد نیز اختلاف بین دو گروه معنادار نبود (227/0=P).
نتیجهگیری: لیزرتراپی ترکیبی زودهنگام با استفاده از PDL و fractional CO2 laser در پیگیری کوتاهمدت با بهبود ظاهر بافت اسکار همراه است اما تأثیرات معناداری به همراه ندارد.
حسن محسن، الهه نحویفرد، آرمین ناظمیزاده، افشان شیرکوند، لیلا عطایی فشتمی،
دوره 16، شماره 4 - ( 11-1404 )
چکیده
ملاسما یکی از شایعترین اختلالات رنگدانهای اکتسابی پوست است که بهویژه در نواحی در معرض نور خورشید و عمدتاً در صورت بروز میکند. ماهیت مزمن، عودکننده و پاتوفیزیولوژی چندعاملی این بیماری، درمان آنرا با چالشهای قابلتوجهی همراه ساخته است. در سالهای اخیر، لیزرها بهعنوان روشهای نوین و مکمل در درمان ملاسما مورد توجه قرار گرفتهاند؛ اما نتایج گزارششده در مطالعات مختلف متغیر بوده است.
هدف از این مطالعه، مرور و تحلیل مطالعات انجامشده درباره نقش لیزرها در درمان ملاسما و مقایسه اثربخشی، ایمنی و محدودیتهای آنها میباشد. این مطالعه بهصورت یک مرور انجام شد و مقالات منتشرشده در زمینه استفاده از انواع لیزرها شامل Nd:YAG، لیزرهای فرکشنال، لیزرهای پیکوثانیهای، لیزرهای رنگدانهای پالسی (PDL) و منابع نوری شدید پالسی (IPL) مورد بررسی قرار گرفت. یافتههای مطالعات بهصورت توصیفی تحلیل و مقایسه شد.
نتایج مرور مطالعات نشان داد که لیزرها میتوانند موجب کاهش شدت ملاسما و بهبود ظاهر ضایعات پوستی شوند؛ اما میزان اثربخشی و پایداری نتایج به نوع لیزر، پارامترهای درمانی، تیپ پوستی بیمار و رعایت مراقبتهای پس از درمان وابسته است. در میان روشهای مختلف، لیزر Nd:YAG با فلونس پایین بیشترین شواهد علمی را ازنظر تعادل بین اثربخشی و ایمنی نشان داده است. با این حال، خطر عود بیماری و بروز عوارضی مانند هیپرپیگمانتاسیون پس از التهاب همچنان از چالشهای مهم درمان لیزری ملاسما محسوب میشود.
در مجموع، شواهد موجود نشان میدهد که لیزرها نقش مؤثری در مدیریت ملاسما دارند؛ اما بهترین نتایج زمانی حاصل میشود که این روشها بهعنوان بخشی از یک رویکرد درمانی جامع و ترکیبی، همراه با درمانهای موضعی و محافظت مناسب در برابر نور خورشید، مورد استفاده قرار گیرند.
