سیمین شمسیمیمندی، محمدباقر واصلی، فرزاد آبرود،
دوره 5، شماره 1 - ( 1-1393 )
چکیده
مقدمه و هدف: زگیل، بیماری ویروسی شایع بافتهای اپیتلیال، توسط ویروس پاپیلومای انسانی
(human papilloma virus [HPV]) ایجاد میشود. برای افزایش اثربخشی و کاهش عوارض درمان، روشهای مختلف درمان را با هم استفاده میکنند که یکی از آنها استفاده از کرایوتراپی به همراه کانتاریدین است. نظر به اینکه کانتاریدین درد و اسکار کمتری برجای میگذارد، بر آن شدیم تا در قالب یک کارآزمایی بالینی بین این روش درمانی و کرایوتراپی به همراه دارونما، ازنظر تعداد جلسات درمان و میزان عوارض مقایسهای انجام دهیم. روش اجرا: در این کارآزمایی بالینی دوسو کور، 110 بیمار مبتلا به زگیل معمولی، بهصورت تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. محلول کانتاریدین 7/0% (Canthacur) بهعنوان دارو و محلول flexible collodion بهعنوان دارونما در دو ظرف مشابه بعد از انجام کرایوتراپی بهصورت موضعی به کار برده شدند. سپس بیماران ازنظر میزان بهبودی، تعداد جلسات درمان، فراوانی عوارض و عود ضایعات، پیگیری شدند. یافتهها: میزان بهبودی در هر دو گروه 100% بود. در گروه کانتاریدین، میانگین تعداد جلسات درمان، 4/3 و در گروه شاهد 7/4 بود (001/0>P). بروز عارضهی هیپرپیگمانتاسیون در گروه مطالعه بیشتر از گروه شاهد بود (1/29% در برابر 9/10% و 017/0=P). بروز عارضهی اسکار آتروفیک در گروه مورد مطالعه کمتر از گروه شاهد بود (1/9% در برابر 1/29%). در مورد سایر عوارض و میزان عود پس از درمان، تفاوت معناداری در دو گروه یافت نشد. نتیجهگیری: استفادهی همزمان از کانتاریدین و کرایوتراپی در کاهش تعداد جلسات درمان و عوارضی مثل اسکار آتروفیک مؤثر است ولی باعث افزایش عارضهی هیپرپیگمانتاسیون میشود. همچنین در بروز عوارض دیگر و کاهش میزان عود بیماری بیتأثیر است.
سپهر بذرافکن، افشان شیرکوند، الهه نحویفرد،
دوره 16، شماره 3 - ( 8-1404 )
چکیده
زگیلهای پوستی از شایعترین ضایعات خوشخیم پوستی هستند که بهدلیل شیوع بالا، احتمال عفونت و اثرات زیباییشناختی، همواره مورد توجه بالینی قرار داشتهاند. در میان روشهای درمانی موجود، کرایوتراپی بهدلیل سادگی، هزینه کم و نرخ بالای موفقیت بهعنوان یکی از روشهای خط اول درمانی بهکار میرود؛ با اینحال، انتخاب بهینه دمای پروب و مدتزمان تماس همچنان براساس تجربه بالینی انجام میشود و عدم قطعیت در پارامترهای حرارتی میتواند منجر به درمان ناکامل یا آسیب بافتی ناخواسته گردد.
در این پژوهش، یک مدل عددی برای بررسی توزیع دما در پوست انسان در طی فرآیند کرایوتراپی زگیل بررسی شده است. مدل بر پایه معادله هدایت حرارتی شعاعی و با استفاده از خواص ترموفیزیکی وابسته به دمای پوست انسان گزارششده توسط Agafonkina و همکاران پیادهسازی گردید. شبیهسازیها برای بازهای از دماهای سطح پروب بین oc30- تا oc70- انجام شد و تغییرات زمانی دمای مرکز زگیل تا رسیدن به آستانه تخریب سلولی oc20- مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که کاهش دمای پروب منجر به افزایش سرعت انجماد میشود، ولی در دماهای کمتر از oc55- اثر کاهش دما بهصورت اشباع درآمده و خطر آسیب به بافت سالم افزایش مییابد. براساس نقشه بهینهسازی بهدستآمده، دمای بهینه پروب در بازه oc45- تا oc55- تعیین شد که در آن، مرکز زگیل در مدت زمان 8-5 ثانیه به دمای بحرانی oc20- میرسد. مقایسه نتایج مدل با دادههای بالینی نشان داد که مدل عددی توسعهیافته میتواند ابزاری مؤثر برای پیشبینی و بهینهسازی پارامترهای درمان کرایوتراپی باشد.
