4 نتیجه برای گیاهان دارویی
زهره بختیاری، دکتر محمدرضا رادان،
دوره 4، شماره 2 - ( 4-1392 )
چکیده
پوست یکی از قسمتهای حساس بدن بوده و نگهداری از آن در زیبایی انسان مؤثر است. فرآوردههای گیاهی نسبت به مواد شیمیایی عوارض کمی داشته و اثرات فارماکولوژیک مؤثری بر پوست دارند و از آنها در تهیه فرآوردههای دارویی و آرایشی استفاده میشود.
کتابها، مقالات و پایگاههای دادهای الکترونیکی Magiran ،PubMed ،ISI Web of Science و IranMedex برای تعیین گیاهان دارویی با اثرات مثبت بر پوست، بدون در نظر گرفتن اثرات ناسازگار و متقابل آنها، جستجو شدند.
تعدادی از گیاهان که در درمان بیماریهای پوستی نقش داشته و اثرات آنها اثبات شده بود،
از جمله آووکادو، آویشن، آلوورا (صبر زرد)، بابونه، بادام، شیرین بیان، همیشهبهار، زیتون، هوفاریقون، دم اسب، اکالیپتوس، هاماملیس، برنجاسف، کتان، چای و به انتخاب و مرور شدند.
گیاهان دارویی زیادی میتوانند در پیشگیری و درمان بیماریهای پوستی نقش داشته و استفاده از آنها چه بهصورت سنتی و چه در تهیه فرآوردههای دارویی و آرایشی مورد استفاده قرار گیرد. بهدنبال تحقیقات مختلف روی گیاهان متعدد، اثرات تعداد زیادی از آنها از نظر علمی اثبات شده که میتوان از این اطلاعات جهت تولید فرآوردههای دارویی و آرایشی استفاده کرد.
الهام زارعی، رودابه بهرام سلطانی، پریسا حیدری، لیلا شیربیگی،
دوره 8، شماره 2 - ( 5-1396 )
چکیده
ویتیلیگو بهعنوان یک اختلال رایج دپیگمانتاسیون پوستی نقش مهمی در کیفیت زندگی بیماران دارد. درمان این بیماری با توجه به تنشهای روانی شدیدی که ایجاد میکند ضروری و مهم است. بهعلت عدم کارآیی مناسب درمانهای موجود، توجه به درمانهای مکمل برای مدیریت و کنترل بیماری در حال افزایش هستند. این مقاله با هدف توصیف رویکرد طب سنتی ایران به این بیماری و نیز بررسی مکانیسم و پیشآگهی آن نوشته شده است. این تحقیق یک مطالعهی کتابخانهای است. ابتدا مطالب مربوط به بیماری ویتیلیگو از کتب طب سنتی معتبر استخراج گردید، سپس پایگاههای اطلاعاتی معتبر جهت بررسی آن اطلاعات جستوجو گردید.
طبق آموزههای طب سنتی ایرانی بدن هر انسان از چهار خلط تشکیل شده است که هرکدام از آنها دارای ویژگیهای کمی و کیفی منحصربهفرد میباشند و هرگونه افزایش یا نقصان در یکی از این اخلاط میتواند به ایجاد بیماری منجر شود. تغییر در کمیت «خلط بلغم» ازجمله عوامل اصلی ایجادکنندهی بیماری «بهق ابیض» است که علائم آن میتواند با بیماری «ویتیلیگو» همخوانی داشته باشد.
سیدمجید غضنفری، ملیحه متوسلیان، روشنک سالاری،
دوره 9، شماره 1 - ( 2-1397 )
چکیده
خارش، «احساس ذهنی منجر به خاراندن» میباشد که در اثر تحریک گیرندههای خارش در پوست یا ازطریق پاسخ تحریک گیرندههای پوستی درد یا لمس ایجاد شود. در طب ایرانی از خارش با عنوان حِکَّه یاد میشود. عوامل متعددی باعث ایجاد خارش شده و داروهای مختلفی هم برحسب علت آن برای درمان بهکار میروند که گاهاً پرهزینه و غیر قابل دسترسی یا دارای عوارض جانبی قابل توجه میباشند، لذا استفاده از فرآیندهای کوتاهمدت و با هزینهبری کمتر برای کشف داروهای مؤثر در درمان بیماریها ضروری بهنظر میرسد. استفاده از تجربیات طب سنتی در استفاده از گیاهان و ادویه طبی میتواند در این زمینه راهکار مؤثری باشد. در این مطالعه کتابخانهای، ابتدا با کلیدواژه خارش در 3 کتاب مرجع داروشناسی طب ایرانی شامل «قانون فیالطب»، «تحفهالمؤمنین» و «مخزنالادویه» جستوجو و مفردات مربوطه استخراج شد.
در این مطالعه، کلیدواژهی خارش در سه کتاب مرجع داروشناسی طب ایرانی یعنی القانون فیالطب، تحفهالمؤمنین و مخزنالادویه جستوجو گردید و تعداد ۶۰ مفردهی صرفاً گیاهی که اثرات قابل توجه بالینی در درمان خارش دارند استخراج شد. سپس میزان تأثیر هر دارو براساس مستندات موجود طبقهبندی شد؛ بنابراین استفاده از تجربیات غنی طب ایرانی در تهیه داروهای جدید برای خارش توصیه میشود.
مرجان عریان، محمدحسین حکیمی میبدی، محمد ابراهیمزاده اردکانی، بهمن کیانی،
دوره 9، شماره 2 - ( 5-1397 )
چکیده
زمینه و هدف: استفاده از گیاهان دارویی برای درمان بیماریهای پوستی ازجمله جوش صورت قدمت زیادی دارد. از عصارهی بنه برای درمان بیمارهای مختلف استفاده شده است. این مطالعه بهمنظور بررسی اثربخشی و ایمنی کوتاهمدت عصارهی بنه برای درمان آکنهی خفیف تا متوسط طراحی شد.
روش اجرا: در این کارآزمایی بالینی، پس از گرفتن رضایتنامهی آگاهانه، 60 بیمار مبتلا به آکنهی خفیف تا متوسط بهطور تصادفی در دو گروه قرار گرفتند. برای داوطلبان در گروه مورد به مدت 6 هفته، یک بار در روز عصارهی 15% بنه به شکل موضعی تجویز شد. در گروه کنترل دارونما (آب جوشیده) به همان صورت داده شد. بیماران ازنظر تعداد ضایعه در بدو ورود، هفتهی سوم و هفتهی ششم مورد ارزیابی قرار گرفتند.
یافتهها: در پایان دورهی میانگین کاهش ضایعات در گروه بنه، 93/59% و گروه شاهد 46/11% بود. همچنین اثرات مثبت شامل لطافت و شفافیت پوست درگروه عصارهی بنه مشاهده شد.
نتیجهگیری: این مطالعهی بالینی نشان داد که درمان موضعی با عصارهی بنه را میتوان برای بهبود علائم بیماری آکنه خفیف تا متوسط توصیه کرد. با این حال مطالعهی طولانیتر با حجم نمونهی بیشتر برای دستیابی به درک جامع در مورد اثربخشی و ایمنی این گیاه موردنیاز است.