مجله دندانپزشکی

زمینه و هدف: پونتیکولوس پوستیکوس یک آنومالی استخوانی در مهره‌ اطلس است که می‌تواند اهمیت بالینی
قابل توجهی، به خصوص در صورت نیاز به حرکات شدید سر در هنگام درمان، داشته باشد. هدف از مطالعه‌ حاضر، بررسی فراوانی پونتیکولوس پوستیکوس در انواع مال ‌اکلوژن‌های اسکلتال در بعد افقی، در جمعیتی از شمال ایران بود.

روش بررسی: در این مطالعه‌ مشاهده‌ای- تحلیلی، تعداد 246 کلیشه‌ لترال سفالومتری افراد بالای ۸ سال مراجعه کننده به دو مرکز رادیولوژی فک، دهان و صورت شهر بابل، شمال ایران، در سال 1400، فاقد هرگونه بیماریسیستمیک یا سندرومیک خاص، دفورمیتی‌های تکاملی، سابقه‌ تروما و درمان‌های ارتودنسی پیشین که مهره‌اطلس در آن‌ها به ‌خوبی قابل مشاهده بود، به روش نمونه گیری در دسترس وارد مطالعه شد و مورد بررسی قرار گرفت. نوع کلاس اسکلتال
با استفاده از زاویه ANB و آنالیز Wits تعیین شد و حضور پونتیکولوس پوستیکوس بر اساس کلاس‌های مختلف اسکلتال، جنسیت و گروه‌های سنی بررسی گردید. داده‌ها با استفاده از آزمون مجذور کای در نرم ‌افزار SPSS و با سطح معنی ‌داری ۰۵/۰ تحلیل شدند.

یافته‌ها: از مجموع نمونه‌ها، در ۱۰۴ مورد (۳/۴۲%) پونتیکولوس پوستیکوس مشاهده شد که ۶۲ مورد (۲/۲5%) دارای نوع پارسیل و ۴۲ مورد (۱/۱۷%) دارای نوع کامل بودند. بر اساس نتایج، شیوع این آنومالی در مردان به‌ طور معنی داری بیشتر از زنان بود (001/0>P). با این حال، ارتباط آماری معنی داری بین وجود پونتیکولوسپوستیکوس با کلاس‌های مختلف اسکلتال (222/0=P) و گروه‌های سنی (483/0=P) یافت نشد.

نتیجه ‌گیری: یافته‌های مطالعه حاضر نشان می‌دهد که پونتیکولوس پوستیکوس یک آنومالی نسبتاً شایع است که در مردان شیوع بیشتری دارد، لذا پیشنهاد می‌شود در غربالگری آنومالی‌های جمجمه‌ای- گردنی توسط لترال سفالومتری
مد نظر قرار گیرد. با این حال، به نظر نمی‌رسد این آنومالی نتیجه‌ی کلسیفیکاسیون مرتبط با افزایش سن باشد یا بتوان از آن به عنوان شاخص پیش ‌بینی ‌کننده‌ای برای تعیین نوع کلاس اسکلتال استفاده کرد.