زمینه و هدف: جدا شدن دندانها از بیس خود میتواند برای بیمار و کلینیسین آزاردهنده باشد. هدف از این تحقیق تعیین تأثیر روشهای آمادهسازی دندان بر میزان استحکام باند کششی دندان مصنوعی کامپوزیتی گلامور به رزین پایه پروتز بود.
روش بررسی: در این مطالعه تجربی تعداد 108 دندان قدامی گلامور انتخاب و بر اساس آمادهسازیهای انجام شده بر روی دندان (فیزیکی و شیمیایی)، به 9 گروه تقسیم شدند. دندانها بر اساس معیارهای ISO 20795-1 به قالب فلزی متصل شده و عملیات مفلگذاری و پخت روی آنها انجام شد. دندانها پس از اتصال به آکریل توسط دستگاه UTM با سرعت 1 میلیمتر بر دقیقه، تحت تأثیر نیروی کششی قرار گرفتند و نیروی شکست ثبت شد. جهت آزمون نتایج، از آنالیز One-way ANOVA ، Tukey HSD و Two-way ANOVA استفاده شد.
یافتهها: آزمون آنالیز واریانس نشان داد که بین استحکام باند گروه مختلف اختلاف معنیداری وجود داشت (0 12 /0 P= ) با توجه به نتایج آزمون Tukey مشخص شد که فقط بین گروه مونومر/ بدون تغییر و بدون تغییر/ بدون تغییر که این اختلاف معنیدار بود (0 01 /0 P< ) و بین سایر گروهها اختلاف معنیداری وجود نداشت ( 17 /0 P= ) . تمامی نمونهها به صورت Cohesive شکسته شدند.
نتیجهگیری: مرطوب کردن سطح ریجی با مونومر باعث افزایش استحکام باند کششی بین دندان مصنوعی کامپوزیتی گلامور و آکریل ایران آکریل شد، اما تغییرات فیزیکی هیچ تأثیری در افزایش استحکام باند آنها نداشت. با توجه به اینکه تمام نمونهها به صورت Cohesive شکسته شدند، نتیجه میگیریم که باند بین این نوع دندان و این نوع آکریل مستحکمتر از اتصالات درون خود دندان بود.
