زمینه و هدف: هدف از این مطالعه طراحی چک لیست و تعیین میزان رضایتمندی اعضاء هیأت علمی و دانشجویان از این روش، در مقایسه با روش معمولی global rating برای ارزیابی مهارتهای بالینی دانشجویان ترم 7 دندانپزشکی در درس بیماریهای دهان و صورت عملی بوده است.
روش بررسی: ابتدا چک لیست، در جلسات بحث گروهی متخصصان طراحی شد. سپس روایی و پایایی آن به وسیله ضریب CVI و بازآزمایی ارزیابی شد. دانشجویان (66 نفر) در دو گروه، با یکی از دو روش چک لیست و روش معمول global rating ارزیابی شدند. در پایان دوره میزان رضایتمندی ارزیابان و دانشجویان با آزمون ویلکاکسون و من ویتنی و میانگین نمرات دانشجویان با آزمون Paired T test تحلیل گردید.
یافتهها: روایی محتوایی کل چک لیست براساس ضریب CVI 88/0 و ضریب پایایی ان 9/0 بود. میزان رضایتمندی ارزیابان از دو روش مورد مطالعه تفاوت معنیداری نداشت (Wilcoxon P=0.06). علیرغم فقدان اختلاف معنیدار در میزان رضایتمندی دانشجویان، روش چک لیست بیشتر مورد پذیرش آنها بود. میانگین نمرات دانشجویان در روش چک لیست برابر 61/9±69/89 و در روش global rating برابر 85/10±27/86 بود ولی این اختلاف معنیدار نبود (06/0P≤).
نتیجهگیری: باتوجه به رضایت بالاتر دانشجویان از روش چک لیست و توجه بیشتر به اجزای مورد ارزیابی و عینیتر بودن این روش و همچنین با توجه به عدم اختلاف معنیدار نمرات در دو روش به نظر میرسد که روش چک لیست روش مناسبی برای ارزیابی عملکرد دانشجویان میباشد.
