مجله دندانپزشکی

در این تحقیق با استفاده از روش المانهای محدود، چگونگی توزیع تنش توسط دو نوع رست مزیال و دیستال در سطح ریشه دندان پایه پروتز پارسیل انتهای آزاد بررسی گردید. دندان پره مولر اول پایین به 48 المان مثلثی و 37 گره تقسیم شد. نیروی مضغی معادل 30 پوند (N 133.5) و ضخامت مخاط پوشاننده روی ریج 2.5 میلیمتر در نظر گرفته شد. در حرکت به طرف نسج تنش وارده روی دندان پایه با رست مزیال کمتر و یکنواخت تر از رست دیستال بود.

نتایج مطالعات قبلی نشان داده است که فرول و طول آن در مقاومت دندانهای روت کانال شده اثر دارد؛ اما در این مطالعات به ضخامت نسج باقیمانده اشاره نشده است. هدف از این تحقیق مقایسه توزیع تنش در دندانهای روت کانال شده با نسوج باقیمانده متفاوت در تاج است. جهت بررسی توزیع تنش، دو مدل از دندان سانترال بالا بازسازی شد. در یک مدل نسبت ضخامت نسج باقیمانده در تاج به ارتفاع آن یک روی یک و در مدل دیگر این نسبت ½ در نظر گرفته شد. مدلها به 619 المان تقسیم شدند. نیروی 135 نیوتن به زاویه 135 درجه بر مدلهای دندانی اعمال گردید. برای بررسی تنش از نرم افزار Nissa II استفاده شد. نتایج نشان داد که حداکثر تنش Vonmises در سمت باکال بین یک سوم میانی و اکلوزالی پست وارد گردید. مقدار این تنش در نسج باقیمانده تاجی در مدلی با نسبت ارتفاع/ضخامت=یک روی یک (9.38 مگاپاسکال) بیشتر از مدل دیگر با نسبت ارتفاع/ضخامت=½ (6.99 مگاپاسکال) بود. این مطالعه با توجه به اعمال بار استاتیک نشان می دهد که حفظ هر چه بیشتر ارتفاع نسج تاجی (علیرغم کمتر شدن ضخامت آن) در کاهش تنشهای وارده نقش بسزایی دارند.