زمینه و هدف: کاربرد کامپوزیتها و مواد ترمیمی با نور سخت شونده در دندانپزشکی رواج زیادی یافته است. موفقیت ترمیمهای انجام شده تا حدود زیادی بستگی به کارائی مناسب دستگاههای لایتکیور شامل شدت اشعه خروجی و طول موج دستگاه دارد. مطالعه حاضر با هدف ارزیابی کارایی دستگاههای لایتکیور در مطبهای دندانپزشکی خصوصی شهر تهران در سال 1384 انجام شد.
روش بررسی: در این مطالعه توصیفی- تحلیلی مقطعی، دستگاههای لایتکیور 240 مطب دندانپزشکی شهر تهران به طور تصادفی مورد بررسی قرار گرفتند. شدت اشعه توسط دستگاه رادیومتر و میزان دبری جمع شده روی fan دستگاه و وجود خراش یا ترک بر روی فیلتر از طریق بررسی و مشاهده مستقیم دستگاه ثبت شد. سن دستگاه، تعداد دفعات تعویض لامپ و رضایت دندانپزشک از دستگاه از طریق پرسش از افراد در فرمهای مخصوصی درج گردید. دادهها به کمک نرمافزار SPSS و با استفاده از آزمون ضریب همبستگی اسپیرمن و آزمون t مورد تحلیل آماری قرار گرفتند. 05/0>P به عنوان سطح معنیداری در نظر گرفته شد.
یافتهها: شدت اشعه 8/53% دستگاهها بیشتر از mW/cm2 300 بود که این شدت اشعه مطلوب میباشد. شدت اشعه 4/30% دستگاهها بین mW/cm2 201 تا 300 و شدت اشعه 8/15% از دستگاههای لایت کیور mW/cm2 200 و کمتر از آن بود. در ضمن بین میزان نور خروجی دستگاه با افزایش سن دستگاه و یا افزایش دفعات تعویض لامپ، یا خش دار بودن فیلتر و یا افزایش دبری بر روی fan رابطهای منفی وجود داشت.
نتیجهگیری: طبق یافتههای این مطالعه شدت اشعه دستگاههای لایت کیور در 2/46% مطبهای دندانپزشکی برای کیورینگ مناسب نبوده و از آنجایی که با افزایش سن دستگاه و یا افزایش دفعات تعویض لامپ و یا افزایش میزان دبری بر روی fan دستگاه و یا وجود خراش بر روی فیلتر از شدت اشعه کاسته میشود، بنابراین کنترل منظم کیفیت این دستگاهها از اهمیت ویژهای برخوردار است.
