بیان مسأله: آفت عودکننده دهانی, بیماری شایعی است که با وجود انجام تحقیقات گسترده، همچنان عوامل ایجاد آن ناشناخته باقی ماندهاند؛ نکتهای که در اغلب تحقیقات به آن اشاره شده نقش بسیار مؤثر توارث در ایجاد این بیماری است.
هدف: مطالعه حاضر به منظور بررسی دقیقتر اثراث و ارزیابی وجود Human Leukocyte Antigen (HLA) مرتبط با آفت انجام شد.
روش بررسی: در این مطالعه مورد- شاهدی، 60 بیمار مبتلا به آفت برای HLA- A و HLA- B و 37 نفر از بین آنان برای HLA- DR و HLA- DQ مورد آزمایش قرار گرفتند و نتایج با 25 نفر افراد بالای 30 سال که هرگز علائمی از آفت و یا سایر بیماریها نداشتند، با استفاده از آزمون دقیق فیشر مقایسه شدند.
یافتهها: نتایج حاصله، نشانگر کاهش معنیدار در فراوانی برخی از آنتیژنها بخصوص HLA-DQW3 و HLA- A26 در گروه مورد بود؛ بنابراین بر حسب مطالعه حاضر، آنتیژنهای یادشده به عنوان آنتیژنهای مقاومت در برابر ابتلا به آفت عودکننده دهانی مطرح میباشند؛ اما در مقابل افزایش معنیداری در فراوانی هیچیک از آنتیژنهای HLA در گروه بیماران نسبت به گروه شاهد مشاهده نشد. لازم به ذکر است که این نکته بر خلاف گزارشهای متعدد در مورد بیماری بهجت میباشد. (در مبتلایان به بهجت اغلب افزایش فراوانی آنتیژن HLA-B51 گزارش شده است.)
نتیجهگیری: براساس یافتههای این مطالعه, پاتوژنز ایجاد آفت در بیماری بهجت و آفت عودکننده دهانی متفاوت میباشد؛ البته برای اثبات این نظریه (عدم ارتباط این دو نوع آفت) انجام مطالعات دقیقتر ضروری است.
