مجله دندانپزشکی

زمینه و هدف‌: محیط یادگیری به عنوان هر چیزی که در کلاس درس یا گروه آموزشی، دانشکده یا دانشگاه اتفاق می‌افتد تعریف شده است. آگاهی از نظرات دانشجویان دندانپزشکی از محیط یادگیری خود، مسئولان را در ارائه راه کارهای بهبود کیفی و کمی آموزش بالینی یاری می‌کند. یکی از ابزارهایی که به اندازه گیری کمی محیط و فضای حاکم بر آموزش دندانپزشکی می‌پردازد (Dental Student Learning Environment Survey) DSLES می‌باشد، لذا هدف از این مطالعه ارزیابی محیط آموزشی دانشکده دندانپزشکی ایلام بر اساس مدل DSLES بود.
روش بررسی: این مطالعه به صورت توصیفی- مقطعی بر روی 114 دانشجوی رشته دندانپزشکی دانشکده دندانپزشکی ایلام به صورت سرشماری در سال 1403 انجام شد. اطلاعات به دست آمده توسط نرم افزار SPSS24 مورد ارزیابی قرار گرفت. مجموع نمرات محاسبه شده با استفاده ازآزمون t-test (Student’s t-test) تحلیل شد و سطح معنی داری در این مطالعه 05/0>p در نظر گرفته شد.
یافته‌‌ها: نتایج نشان داد که محیط آموزشی دانشکده دندانپزشکی در ابعاد مختلف در محدوده میانه تا نسبتاً مطلوب قرار داشت، اما هیچ یک از مؤلفه‌ها به حد عالی نرسیدند. بالاترین امتیاز مربوط به "روابط بین دانشجویان" و پایین‌ترین امتیاز مربوط به "انعطاف برنامه آموزشی" بود. روابط بین دانشجویان بالاترین امتیاز در بین مؤلفه‌ها که نشان ‌دهنده فضای همکاری و تعامل مثبت بین دانشجویان بود (002/0=p). انعطاف برنامه آموزشی پایین‌ترین امتیاز در بین مؤلفه‌ها ساختار نسبتاً سخت و کم ‌انعطاف برنامه‌های آموزشی بود (000/0=p). نتایج مطالعه نشان‌ دهنده تفاوت‌های آماری معنی دار بین ادراک دانشجویان پری‌کلینیک و کلینیک از محیط آموزشی بود (05/0p<).
نتیجه‌ گیری: نتایج نشان داد که محیط آموزشی دانشکده دندانپزشکی از ساختار پایه‌ای مناسبی برخوردار بود ولی نیازمند تحولاتی در جهت بهبود کیفیت آموزشی می‌باشد. تمرکز بر افزایش انعطاف‌ پذیری برنامه‌های آموزشی، تقویت پاسخگویی به نیازهای دانشجویان (به ویژه در دوره کلینیک) و حفظ عدالت جنسیتی موجود می‌تواند به ارتقای کیفیت کلی محیط آموزشی منجر شود.

زمینه و هدف‌: براکسیزم یا دندان قروچه از عادات پارافانکشنال مهم است که می‌‌تواند سبب ایجاد عوارض و مشکلات جدی جسمی و روحی شود. اتیولوژی دقیق آن هنوز به طور کامل شناخته نشده است و فاکتورهای اکلوزالی به عنوان یکی از عوامل بالقوه مطرح هستند. مطالعه حاضر با هدف بررسی ارتباط بین فاکتورهای اکلوزالی و براکسیزم در کودکان 6-3 سال در شهر ایلام طراحی شد.
روش بررسی: این مطالعه از نوع توصیفی- تحلیلی مقطعی است که درسال 1401 بر روی 100 کودک در گروه سنی 3-6 ساله انجام شد. برای ارزیابی فاکتورهای اکلوژنی در معاینات کلینیکی دندان قروچه، کراس بایت قدامی- خلفی، اوربایت و اورجت مورد ارزیابی قرار گرفت و ضمناً چک لیست دموگرافیک توسط والدین تکمیل شد. برای تحلیل داده‌های به دست آمده از این طرح، از آزمون‌های آماری و شاخص ضریب همبستگی اسپیرمن، آزمون روند و کای دو در نرم افزار SPSS نسخه 23 استفاده شد. سطح معنی‌ داری 05/0 در نظر گرفته شد.
یافته‌‌ها: نتایج این مطالعه نشان داد از بین 100 کودک مبتلا به دندان قروچه 48 درصد پسر و 52 درصد دختر بودند. همبستگی ضعیفی بین سن و جنسیت با دندان قروچه وجود دارد که این مقدار از نظر آماری معنی دار نیست به ترتیب (356/0p=) و (412/0p=). در افرادی که دارای دندان قروچه هستند 42 درصد از اکلوژن چپ و 39 درصد از اکلوژن راست در رده Flush terminal (FT) قرار دارند و طبق نتیجه آزمون کی دو، بین FT و دندان قروچه رابطه معنی داری وجود دارد (001/0p=). بیشترین میزان سایش دندانی (51 درصد) بر روی مینا بود و بین براکسیزم و کراس بایت قدامی و خلفی رابطه معنی داری مشاهده نشد (663/0p=). همچنین ارتباط بین دندان قروچه با اوربایت و اورجت معنی دار بود (003/0p=) به طوری که با افزایش شدت اوربایت و اورجت، میزان بروز دندان قروچه نیز افزایش می‌‌یابد.
نتیجه‌ گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که در بین فاکتورهای اکلوزالی اورجت بیش از حد، اوربایت نرمال، اکلوژن Flush terminal در هر دو سمت و سایش دندانی با براکسیزم ارتباط معنی داری وجود دارد.