زمینه و هدف: تعداد زیادی از دندانپزشکان در معرض ابتلا به انواع ناراحتیهای اسکلتی- عضلانی ناشی از این حرفه هستند. این مطالعه با هدف شیوع سنجی مشکلات اسکلتی عضلانی و اثر آن بر کیفیت زندگی در اعضا هیأت علمی انجام شد.
روش بررسی: مطالعه حاضر یک مطالعه توصیفی تحلیلی بود که با بررسی اعضا هیأت علمی دانشکده دندانپزشکی به صورت سرشماری انجام شد. پرسشنامههای استاندارد نوردیک جهت بررسی مشکلات اسکلتی عضلانی و پرسشنامه کیفیت زندگی جهت بررسی ابعاد سلامت، تکمیل شدند. همچنین از دندانپزشکان خواسته شد که میزان درد تجربه شده را بر اساس شاخص (Visual Analogue Scale) VAS تعیین کرده و علامت گذاری نمایند. دادها با استفاده از آزمون
t test و chi square مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافتهها: در این مطالعه 73 عضو هیأت علمی که 46 (63%) زن و 27 (37%) مرد بودند بررسی شدند. بیشترین درد و اختلال در طی یک سال گذشته مربوط به گردن و شانه به ترتیب با شیوع 4/64% و 2/56% بوده است. تعداد 32 نفر (8/%43) به دلیل کمر درد و 31 نفر (5/42%) به دلیل درد گردن در طی 12 ماه گذشته از فعالیت منع شدهاند. بیشتر افراد زیر 40 سال (63%) و مدت زمان فارغ التحصیلی از دوره عمومی و تخصصی در اکثر (5/57% و 37% به ترتیب) شرکت کنندگان، بالای 10 سال بود. در بررسی کیفیت زندگی بیشترین نمره مرتبط با کارکرد جسمی 38/25 ± 98/76 بود.
نتیجهگیری: بین جنسیت، سن و مدت زمان فارغ التحصیلی از دوره عمومی و تخصصی با اختلالات اسکلتی و عضلانی رابطه آمـاری معنــی داری وجود داشــت ولی بین کیفیت زندگی و اختلالات اسکلتی و عضلانی رابطه آمـاری معنــی داری وجود نداشــت.
