کلرهکسیدین محلولی با خاصیت ضد باکتریال قوی است. غلظت 0.12 آن قادر است است میکربهای هوازی، غیر هوازی، قارچها و مخمرها را کاهش دهد. از محلول کلرهکسیدین بعنوان وسیله ای جهت سترونی سرد وسائلی که نمی توان آنها را جوشاند و یا در حرارتهای بالا استریل کرد استفاده شده و بعنوان خمیر دندان و دهان شویه در رشته دندانپزشکی مورد مصرف یافته است. در حال حاضر جهت پیشگیری از پوسیدگی دندانها و بیماریهای پریودنتال به تنهائی و یا همراه با فلوراید در افراد معلول و عقب افتاده و افرادیکه مورد پرتودرمانی سر و صورت و گردن قرار گرفته اند مصرف می شود. عللی که سبب محدودیت استفاده از کلرهکسیدین می باشد رنگی نمودن دندانهای طبیعی یا مصنوعی و احتمال تحریکات مخاطی و همچنین تغییر در طعم بعضی مواد غذائی می باشد. پژوهشهای آینده فواید و یا عوارض آنرا روشنتر خواهد نمود. روی هم رفته مصرف کلرهکسیدین مورد استقبال و تائید قرار گرفته است و در حال توصیه و گسترش است.
