زمینه و هدف: فرسودگی شغلی سندرمی روانشناختی است که در اثر تنشهای مداوم با عوارضی چون غیبت، تضاد و تغییر شغل و غیره مشاهده میشود. علیرغم بهبود شرایط کاری، دندانپزشکان از آن رنج میبرند. هدف این مطالعه تعیین فرسودگی شغلی دندانپزشکان بیرجند و ارائه راهکار بود.
روش بررسی: مطالعه توصیفی- تحلیلی با روش سرشماری است، 38 دندانپزشک باپرسشنامه مازلاک بررسی شدند. مقایسه میانگینها با آزمون مجذور کای دو و بین گروهها با آزمون توکی با نرمافزار SPSS و درسطح معنیداری 05/0P≤ انجام شد.
یافتهها: 4/68% مرد و 6/31% زن با میانگین سنی 6/7±9/37 سال و سابقه کار 3/7±5/12 سال، 8/15% مجرد و 2/84% متأهل بودند. 1/21% خستگی عاطفی متوسط، 6/81% مسخ شخصیت شدید و 100% احساس عدم موفقیت فردی شدید داشتند. ارتباط ابعاد فرسودگی شغلی باجنس، ورزش، تأهل و ساعات کار روزانه معنیدار نبود (05/0P>).
نتیجهگیری: حمایت و ارائه برنامههای آموزشی و تنوع کاری برای بهبود محیط کار دندانپزشکان ضروری است. پیشنهاد میشود مطالعات آینده با نمونه بیشتر انجام و تأثیر عوامل مشخص شود.
