23 نتیجه برای پروتز
شکوفه شهرابی، سکینهالسادات موسوی راد،
دوره 18، شماره 2 - ( 2-1384 )
چکیده
بیان مسأله: ضایعات epulis fissuratum (EF)، ضایعاتی پرولیفراتیو و شایع ناشی از دست دندان مصنوعی در حفره دهان به شمار میآیند که بیشتر در جنس مؤنث ایجاد میشوند؛ همین مسأله، امکان نقش هورمونهای جنسی استروئیدی را در شکلگیری و رشد این ضایعات مطرح مینماید.
هدف: مطالعه حاضر با هدف ارزیابی ایمونوهیستوشیمیایی EF از نظر بروز گیرندههای استروژن و پروژسترون در سلولهای اپیتلیالی، استرومایی، آماسی و اندوتلیال انجام شد.
روش بررسی: در این مطالعه توصیفی- مقطعی، 15 نمونه از EF که همه به صورت ثابتشده در فرمالین و بلوکهای پارافینه آماده شده بودند، با روش ایمونوهیستوشیمی از نظر وجود گیرندههای استروژن و پروژسترون، مورد بررسی قرار گرفتند (گروه مورد). بافت حاشیه 4 نمونه نیز به عنوان گروه شاهد در نظر گرفته شد.
یافتهها: در 10 مورد واکنش مثبت برای گیرنده استروژن و 8 مورد برای گیرنده پروژسترون در اپیتلیوم مشاهده شد. در بیشتر نمونهها سلولهای استروما رنگپذیری را با گیرندههای استروژن و پروژسترون نشان دادند؛ اما فقط تعدادکمی از نمونهها، دارای این گیرندهها در سلولهای آماسی و سلولهای اندوتلیال بودند؛ همچنین گیرندههای استروژن و پروژسترون در بعضی نمونههایی که حاوی بافت غده بزاقی بودند، مشاهده گردید.
نتیجهگیری: اگر چه تحریک مزمن ممکن است به عنوان عامل شروعکننده در ایجاد EF مطرح باشد، اما برخی از سلولهای تشکیلدهنده این ضایعه، میتوانند هدفی بالقوه برای هورمونهای استروژن و پروژسترون باشند.
فرحناز نجاتی دانش، امید صوابی، بابک صرافپور، داریوش میرابی،
دوره 20، شماره 1 - ( 2-1386 )
چکیده
زمینه و هدف: طراحی پروتزهای پارسیل متحرک وظیفه دندانپزشک میباشد، با این حال بسیاری از دندانپزشکان به علت عدم تجربه کافی و یا کمبود وقت، این وظیفه را به تکنیسین واگذار میکنند. جهت طراحی این پروتزها، برای سهولت و تسریع در ارائه طرح درمان و نیز آموزش دانشجویان دندانپزشکی میتوان از رایانه استفاده کرد. مطالعه حاضر به عنوان گام اول برای یافتن قوانین مورد توافق متخصصین پروتز صورت پذیرفت تا در مرحله بعدی مطالعه یک نرمافزار جهت ارائه طرح درمان پروتزهای پارسیل متحرک طراحی شود.
روش بررسی: برای 41 نفر از اعضای هیئت علمی متخصص پروتزهای دندانی هفت دانشکده دندانپزشکی در سطح ایران، پرسشنامهای مشتمل بر 121 قانون طراحی پروتز پارسیل ارسال شد. برای تجزیه و تحلیل آماری اطلاعات به دست آمده از نسبت درصد استفاده شد.
یافتهها: از میان 120 قانون مطرح شده، 92 قانون (2/76%) مورد توافق بیش از 60% دندانپزشکان بود که این قوانین به تفکیک شامل، قوانین سدل 80%، قوانین رست 2/76%، قوانین کلاسپ 4/78%، قوانین اتصال دهنده اصلی فک بالا و پایین به ترتیب 6/63% و 9/80% بود.
نتیجهگیری: متخصصین پروتز عضو هیئت علمی در ایران در مورد 2/76% از قوانین مورد پرسش موافق بودند. کمترین توافق در قوانین مربوط به اتصال دهندههای اصلی فک بالا بود که میتواند مربوط به تفاوت کتب مرجع و ایدههای طراحی متخصصین باشد.
فرحناز نجاتی دانش، امید صوابی، بابک صراف پور، داریوش میرابی،
دوره 20، شماره 2 - ( 2-1386 )
چکیده
یکی از مشکلات اصلی درمان با پروتزهای پارسیل متحرک طرح درمان میباشد. جهت سرعت، سهولت و دقت بیشتر در طراحی پروتزهای پارسیل متحرک میتوان از رایانه استفاده کرد. مطالعه حاضر با هدف تهیه یک نرمافزار جهت طراحی پروتزهای پارسیل متحرک انجام شد. جهت تهیه این نرمافزار از نتایج پرسشنامه (بخش اول) و کتب مرجع پروتزهای پارسیل متحرک، نرمافزار Visual C++ و برنامه فارسی نویس مریم استفاده شد. جهت استفاده از این نرم افزار با مشخص کردن دندانهای غایب و اطلاعاتی در مورد دندانهای پایه، طرح درمان نهایی به صورت نوشتاری و تصاویر گرافیکی توسط رایانه و به صورت هوشمند ارائه میشود. نرمافزار فوق هوشمند و کم حجم است. از این سیستم قدم به قدم در آموزش طراحی پروتزهای پارسیل متحرک میتوان سود جست، ضمن این که به عنوان کمک به کلینیسین در تصمیمگیری در طراحی پروتز پارسیل مفید است. به علاوه این سیستم قابلیت تبدیل به نرمافزاری کاملتر را دارد.
سکینه نیکزاد، عباس آذری، مهدیه خسروی، الهیار نزادی،
دوره 21، شماره 3 - ( 9-1387 )
چکیده
زمینه و هدف: پانتیک، دندان مصنوعی پروتز پارسیل ثابت است که جایگزین دندان طبیعی بوده و نما و عملکرد آن را بازسازی مینماید. پانتیک یک جایگزینی ساده محسوب نمیشود چرا که اگر کاملاً مشابه با دندان طبیعی باشد تمیز کردن آن امکانپذیر نخواهد بود. طرح پانتیک را مسایلی مانند زیبایی، سهولت رعایت بهداشت، حفظ سلامتی انساج روی ریج بیدندانی، راحتی و خواست بیمار تعیین میکند. در این مطالعه توجه به طراحی صحیح پانتیکهای پروتز ثابت جهت تأمین حداکثر زیبایی مدنظر قرار داشت و با هدف بررسی طرحهای مختلف پانتیک و تناسب آنها با ریج بیدندانی انجام پذیرفت.
روش بررسی: برای انجام این پژوهش cross-sectionalاز بیمارانی که در بخش پروتز ثابت دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران تحت درمان با بریج قرار داشتند قالب اولیه گرفته شده و از روی کست نوع ریج بیمار مشخص گردید.57 کست تشخیصی و درکل 73 پانتیک مورد بررسی قرار گرفت. در انتها نیز بریج گلیز شده و آماده تحویل به بیمار مورد مطالعه قرار گرفته و ابتدا مطابق تعاریف موجود نوع طرح پانتیک مشخص شد و بعد داخل ریتینر و درسطح بافتی پانتیک یک لایه fit checkers گذاشته و در دهان بیمار قرار گرفت تا بدین ترتیب شکل ناحیه تماس بافتی ثبت گردد.
یافتهها: شایعترین طرح مورد استفاده در پانتیکها، Modified Ridge Lap با فروانی 2/93% بود. از لحاظ کانتور ریج بیدندانی با توجه به طبقهبندی siebert 2/45% ریجها بدون نقص کانتور ونرمال، 2/19% کلاس I، 2/8 % کلاس II و 4/27% کلاس III بودند. در بررسی صحت شکل ناحیه تماس بافتی پانتیکها، در مجموع، شکل ناحیه تماس بافتی 4/27% از پانتیکهای ارایه شده مطابق با تعاریف موجود درست بود، بنابراین 6/72% موارد به صورت نادرست طراحی و ساخته شده بودند.
بحث و نتیجهگیری: آمار بالای شکل نادرست ناحیه تماس بافتی پانتیکها بیانگر عدم آگاهی و یا نبود دقت در مراحل طراحی و ساخت پانتیکها میباشد که برای رفع این مشکلات توجه بیشتر به آموزش و تاکید در این زمینه به دانشجویان و تکنسینهای لابراتوار توصیه میگردد.
رحاب قویزی، قاسم امتی شبستری، علی میرفضائلیان، روزبه صدری منش، امیر منگلی،
دوره 23، شماره 1 - ( 4-1389 )
چکیده
این مقاله مراحل ساخت استنت جراحی جهت قرار دادن ایمپلنتهای ماگزیلوفیشیال برای پروتز گوش را توضیح میدهد. قالب از ناحیه ضایعه گرفته شد و مدل مومی گوش از دست رفته، کامل و روی صورت بیمار مورد ارزیابی قرار گرفت. مدل مومی با آکریل شفاف پخته شد. همچنین رکورد اکلوزالی آکریلی ساخته شد و به کمک بار آکریلی خارج دهانی به گوش آکریلی متصل گردید. استنت جراحی مادامی که به قوس فک بالا متصل باشد موقعیت مناسبی را برای گوش آکریلی فراهم میکند. این استنت جراحی برای ارزیابی رادیوگرافی نیز میتواند مورد استفاده قرار گیرد.
حمیدرضا رجعتی حقی، سکینه نیکزاد، عباس آذری، جمال کاشانی،
دوره 23، شماره 2 - ( 8-1389 )
چکیده
زمینه و هدف: در بیدندانیها بریج با ساپورت ایمپلنت انتخاب اول است. اما محدودیتهای آناتومیک و سایر موارد احتمالا شرایطی را ایجاب میکند که ترکیب ایمپلنت و دندان استفاده شود. عدم تشابه جابه جایی (mobility) دندان و ایمپلنت باعث ایجاد اهرم یک طرفه میشود که احتمال شکست یا شل شدن قطعات ایمپلنت را دارد. هدف از این مطالعه ارزیابی تنش اطراف ایمپلنت و دندان در یک بریج سه واحدی فک پایین با دو نوع اتصال دهنده سخت و غیر سخت در پروتز سمان شونده با استفاده از مدلسازی سه بعدی به روش اجزاء محدود بود.
روش بررسی: دراین مطالعه با استفاده از روش اجزاء محدود و نرم افزار Solid works چهار مدل سه بعدی در رایانه شبیهسازی شد. مدلها به شرح زیر میباشد: 1- اتصال سخت بین دندان و ایمپلنت (RCCP) 2- اتصال غیر سخت در مزیال ایمپلنت (NRCCP1) 3- اتصال غیر سخت دیستال دندان پرمولر دوم (NRCCP2) 4- اتصال غیر سخت وسط پونتیک (NRCCP3). پس از اتمام شبیه سازی نمونهها تحت نیروی N150 عمودی در مرکز سطح اکلوزال روکشها قرار گرفت.
یافتهها: در تمامی مدلها تنش در ناحیه کرستال ایمپلنت متمرکز بود و الگوی توزیع تنش اطراف دندان متعادلتر از ایمپلنت بود به جز مدل NRCCP2. توزیع تنش در اتصال غیرسخت نامتعادل بود بخصوص مدل NRCCP1. وجود اتصال غیرسخت در طراحی بریج تنش در سوپراستراکچر را افزایش میدهد و به ساختارهای مجاور منتقل میکند.
نتیجهگیری: بریج ایمپلنت/دندان بعنوان یک انتخاب ارزشمند مطرح است. در این بریجها اتصال سخت ارجح است چون پروتز و ایمپلنت دارای انعطافپذیری ذاتی هستند که اختلاف جابجایی دندان و ایمپلنت را جبران میکند.
قاسم امتی شبستری، رضا وحید، مرضیه علی خاصی، آرش خجسته، روشنک بقایی،
دوره 23، شماره 3 - ( 9-1389 )
چکیده
زمینه و هدف: انتخاب یک طرح درمان مناسب یکی از قسمتهای بحرانی درمان دندانپزشکی است. هدف این مطالعه مقایسه سیستم چند رسانهایی و روش گفتاری در انتخاب طرح درمان پروتز توسط بیمار و زمان صرف شده بود.
روش بررسی: 90 نفر به صورت تصادفی به 3 گروه 30 نفری تقسیم شدند. در گروه A بیماران یکبار با روش معمول و یک بار با روش چند رسانهایی با شیوههای درمانی آشنا شدند و زمان تصمیمگیری بیماران در انتخاب نوع درمان در دو روش بر حسب ثانیه اندازهگیری شد. سپس بیماران در مورد رضایت از روش ارائه شده مورد بررسی قرار گرفتند. در آزمون دیگر گروه B فقط به شیوه معمول و گروه C فقط به روش چند رسانهای مشاوره شدند. نتایج با استفاده از آزمون Paired-T-test در گروه A و در گروه B و C از T-test و Mann-Whitney آنالیز شدند.
یافتهها: زمان صرف شده در گروه A و نیز در بین گروههای B و C اختلاف معنیداری را بین دو روش معمول و روش چند رسانهایی نشان داد (001/0P<).
در گروه A و در بین گروه B و C رضایت بیمار از روش چند رسانهایی بهتر بود ولی در مقایسه بین گروه B و C آموزش با روش چند رسانهایی اختلاف معنیداری در انتخاب درمان ایجاد نکرد (08/0P=).
نتیجهگیری: استفاده از روش چند رسانهایی با توجه به برطرف ساختن بسیاری از ابهامات و شبهات بیمار و ایجاد محیطی جذاب برای وی توصیه میگردد.
سیمیندخت زراتی، طاهره باهری مقدم، فاطمه نعمت اللهی،
دوره 24، شماره 1 - ( 1-1390 )
چکیده
زمینه و هدف: امروزه پروتزهای پارسیل متحرک در جایی که بیمار به هر دلیل قادر به استفاده از ایمپلنتهای دندانی و پروتز ثابت نیست، کاربرد دارد. با این وجود طبق تحقیقات صورت گرفته استفاده کنندگان از پروتزهای پارسیل متحرک در معرض تجمع پلاک و تغییرات غیرقابل قبولی از جمله ژنژیویت، پریودونتیت و لقی دندان پایه قرار دارند. اما اگر پروتزهای پارسیل متحرک تأثیرات منفی دارند، آیا این تأثیرات مخرب روی دندانهای Isolated که خود نوعی دندان پایه میباشند که از دو طرف مجاور فضای بیدندانی هستند، بیشتر است؟ در این مطالعه وضعیت کلینیکی دندان پایه Isolated بدون اسپلینت در مقایسه با دندان پایه کنترل از جهت میزان B.O.P (Bleeding On Probing)، لقی، عمق پاکت و التهاب لثه بررسی شد.
روش بررسی: در این مطالعه که به روش توصیفی- مقطعی طرحریزی شده بود، با طراحی پرسشنامه، اهداف طرح توسط مشاهدهگر بررسی شد. حجم نمونه مورد مطالعه 50 نفر از بیماران دریافت کننده پروتز پارسیل متحرک و دارای دندان پایه تکی بودند که به بخش پروتزهای دندانی دانشکده دندانپزشکی تهران مراجعه نموده و مبتلا به هیچ بیماری سیستمیک و زمینهای نبودند. پس از تکمیل پرسشنامه آنالیز آماری انجام شد. از آزمون رتبه علامتدار ویلکاسیون، آزمون دقیق فیشر و کروسکال- والیس استفاده گردید.
یافتهها: میزان B.O.P (004/0P=)، عمق پاکت (035/0P=) و لقی (001/0>P) در دندان پایه Isolated بیشتر از دندان پایه کنترل بود. در میزان پوسیدگی )083/0(P= و التهاب لثه )07/0(P= در دندان پایه Isolated و دندان پایه کنترل تفاوت معنیداری وجود نداشت.
نتیجهگیری: نتایج نشان دهنده ضعیفتر بودن دندانهای پایه تکی در مقابل تأثیرات مخرب پروتزهای پارسیل متحرک بود که از جمله بالاتر بودن عمق پاکت و لقی بیشتر این دندانها در مقابل دندانهای پایه دیگر است، لذا در صورتیکه به دلایلی ناچار به استفاده از دندان پایه تکی به صورت اسپلینت نشده هستیم، طرح درمان در جهت تأمین سلامتی دندان پایه بایستی با دقت بیشتری انجام شود و پیگیریهای دورهای مورد توجه قرار گیرد.
الناز مصلحی فرد، شیما صفائیان،
دوره 24، شماره 2 - ( 2-1390 )
چکیده
ساخت پروتز در بیمار مبتلا به میکروستومیا همواره دارای مشکلاتی بوده است. میکروستومیا به عنوان کوچکی غیر طبیعی مدخل دهان شناخته میشود. به علت محدودیت باز نمودن دهان در این بیماران تمامی مراحل کلینیکی از انتخاب تری پیش ساخته جهت قالبگیری اولیه تا طراحی پروتز نهایی با مشکلاتی همراه است. دراین مطالعه روشی جهت قالبگیری از بیمارانی که به دلیل محدودیت باز شدن دهان امکان استفاده از تری قالبگیری یکپارچه وجود ندارد، شرح داده شد.
مرضیه علیخاصی، حکیمه سیادت، عباس منزوی، محمد علی ناصری، صدیقه شیخ زاده، فرنوش تقوی،
دوره 24، شماره 3 - ( 3-1390 )
چکیده
زمینه و هدف: باند بین کور و ونیرها ضعیفترین قسمت در رستوریشنهای تمام سرامیک زیرکونیایی میباشند. با توجه به احتمال تأثیر رنگ آمیزی کورها و نوع ونیر، هدف از این مطالعه بررسی این دو عامل در استحکام باند ریز کششی کور زیرکونیایی با دو نوع ونیر پرسلنی با رنگ آمیزی و بدون رنگ آمیزی بود.
روش بررسی: در این مطالعه تجربی، نمونههای دیسک شکل با استفاده از کور زیرکونیایی Zirkonzahn (MAD/MAM) ساخته شد. برای ونیر این نمونهها سرامیکهای Ceram Kiss و Zirkonzahn ICE مورد استفاده قرار گرفت. نیمی از نمونهها با محلول 2A رنگ آمیزی شدند. سپس دیسکها در هر گروه برش خوردند (به تعداد 30میکروبار) و باند ریز کششی در هر گروه ارزیابی شد. نمونهها با SEM مورد بررسی قرار گرفتند و در نهایت دادهها با روش آنالیز واریانس دو طرفه و Student T-test بررسی شدند.
یافتهها: نوع ونیر و تأثیر متقابل ونیر و رنگ آمیزی اثر معنیدار بر استحکام باند ریزکششی داشت )001/0(P<، در حالیکه رنگ آمیزی نتوانست اثر معنیداری بر استحکام باند بگذارد )69/0(P=.
نتیجهگیری: با توجه به اثر مشخص نوع ونیر در استحکام باند ونیر-کور، انتخاب درست این مواد برای دست یافتن به استحکام باند کافی بین کور و ونیر برای جلوگیری از لایه لایه شدن و پریدن رستوریشنهای ونیری زیرکونیا لازم به نظر میرسد.
لیلا صدیقپور، هوشنگ دادگر، مژگان ناصح، زهرا سلیمانی، سمیه الهیاری،
دوره 25، شماره 4 - ( 11-1391 )
چکیده
زمینه و هدف: حدود 5% از سرطانها به حفره دهان مربوط میباشند. جهت درمان، برداشت قسمتی از کام (جراحی ماگزیلکتومی) ممکن است انجام شود.
ماگزیلکتومی معمولاً منجر به ایجاد ناتوانیهای فانکشنال چشمگیر شامل مشکلات مضغ، بلع و اختلال در تکلم همراه با ایجاد اثر منفی بر روان و زندگی اجتماعی بیماران میشود. پروتز Obturator یک درمان پروتزی جهت جداسازی حفره بینی و دهان و بازیابی فانکشنهای ذکر شده میباشد. ارزیابی گفتار جهت بررسی فانکشن گفتار بازیابی شده توسط درمان، انجام میشود. هدف از انجام این مطالعه ارزیابی گفتار بیمارانی بود که ماگزیلکتومی شده و توسط پروتز Obturator در بخش پروتز دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران درمان شدهاند. این ارزیابی با استفاده از نرمافزار کامپیوتری به صورت تست جملات قابل فهم (Sentence intelligibility test) صورت گرفت.
روش بررسی: این مطالعه به صورت مقطعی بر روی 10 بیمار (66-23 سال) ارجاع داده شده به بخش پروتز دانشکده دندانپزشکی جهت دریافت پروتز Obturator انجام شد. بعد از ارزیابی اولیه پروتز، تستهای گفتاری در یک اتاق اکوستیک و بدون صدا زیر نظر یک متخصص گفتار انجام شد و توسط وی آنالیز شد. همچنین قابلیت فهم گفتار (SI) توسط شنوندگان غیرمتخصص با و بدون استفاده بیمار از پروتز ارزیابی شد. آنالیز آماری توسط تستهای
Weighted kappa و Wilcoxon-sign Rank Test انجام شد.
یافتهها: قابلیت فهم گفتار (SI) در بیماران با و بدون استفاده از پروتز اختلاف معنیدار داشت (001/0>P). در دو بیمار از ده بیمار هنگام استفاده از پروتز نیز خطاهای گفتاری مشاهده شد.
نتیجهگیری: با وجود محدودیتهای مطالعه حاضر، پروتز Obturator اثر به سزایی در پیشرفت گفتار، در بیماران مورد مطالعه داشت. بهبود کیفیت زندگی بیماران قابل پیشبینی خواهد بود.
مرضیه علی خاصی، پویا اصلانی،
دوره 26، شماره 2 - ( 2-1392 )
چکیده
زمینه و هدف: هدف از این مطالعه ارزیابی ماندگاری میانگین تحلیل استخوان و مشکلات پس از درمان ایمپلنتهای قرار داده شده در تکنیک All-on-4 بود.
روش بررسی: با استفاده از واژههای کلیدی ایمپلنت زاویهدار، All-on-4 ، tilted implant و graftless technique جستجو مقالات در 10 سال اخیر
(2001 تا 2011) صورت گرفت و مقالات کارآزمایی بالینی که به ارزیابی ماندگاری، میانگین تحلیل استخوان اطراف ایمپلنتهای مستقیم و زاویهدار در سیستم ایمپلنتگذاری All-0n-4 ، استخراج شدند.
در مجموع جستجوی انجام شده 73 مقاله یافت شد. بعد از ارزیابی و مطالعه عنوان و خلاصه مقالات، در مجموع 10 مقاله کارآزمایی بالینی که کاملاً با ویژگیهای مورد نیاز همخوانی داشتند انتخاب و معیارهایی مانند میزان میانگین تحلیل استخوان، میزان ماندگاری در آنها مقایسه شد .
بحث و نتیجهگیری : نتایج نشان داد که میزان ماندگاری (96-100%) و میانگین تحلیل استخوان (با میانگین 34 /0-9/1 میلیمتر) درمان All-on-4 تحت بارگذاری فوری، قابل مقایسه با درمانهای معمول متکی بر ایمپلنت میباشد. مقایسه میزان ماندگاری و تحلیل استخوان در ایمپلنتهای مستقیم و زاویهدار در سیستم All-on-4 نشان داد، این طرح درمان مقادیر قابل مقایسه با درمانهای معمول متکی بر ایمپلنت است. همچنین مشکلات پس از درمان شامل شکستگی آکریل در پروتز موقت یا نهایی، جدا شدن دندانها، شل شدن پیچ پروتزی یا پیچ اباتمنت ازجمله موارد گزارش شده همراه با پروتزهای All-on-4 بود.
فرنازالسادات سجادی، منیره نیلی،
دوره 28، شماره 1 - ( 2-1394 )
چکیده
زمینه و هدف: سد کامی- خلفی ( Posterior palatal seal) یکی از مهمترین نواحی برای تأمین سیل پروتز کامل فک بالا است . هدف این مطالعه ارزیابی دقت ابعادی دو روش ریلاین مستقیم و غیرمستقیم بر روی ناحیه P.P.S بود .
روش بررسی: یک مدل بدون دندان فک بالا انتخاب شد. یک لایه موم به ضخامت 5/1 میلیمتر جهت ایجاد فضا برای ماده ریلاین روی مدل اصلی خوابانده شد و با ماده قالبگیری سیلیکونی از آن قالبگیری انجام گرفت و 20 عدد کست گچی ریخته شد. با قرار دادن موم، روی کستهای گچی و طی فرآیند مفلگذاری 20 عدد بیس دنچر آماده گردید. روش ریلاین مستقیم (به صورت Chair side با ماده GC reline ) و غیرمستقیم (با ماده قالب گیری Acrosoft TC و پخت با آکریل Acropars ) در این مطالعه ارزیابی شدند. بیسهای ریلاین شده روی مدل اصلی قرار داده شدند و فاصله بین آنها در ناحیه در 5 نقطه (دو نقطه در قله ریج، دو نقطه در عمیقترین بخش کام، یک نقطه در وسط کام) با استفاده از استریومیکروسکوپ اندازهگیری و هر اندازهگیری 5 بار تکرار گردید و میانگین تغییرات ابعادی محاسبه شد. جهت مقایسه گروهها از آزمون Multivariate analysis استفاده گردید.
یافتهها: درز ناحیه P.P.S رنجی از 86/740 میکرومتر تا 49/2356 میکرومتر را نشان داد. روش مستقیم (56/60 ± 81/1011) میزان درز کمتری را در مقایسه با غیرمستقیم (13/113 ± 8/2056) نشان داد و دو روش اختلاف آماری معنیداری داشتند ( 0001/0 P < ) .
نتیجهگیری : روش ریلاین مستقیم درز کمتری را در ناحیه P.P.S در مقایسه با روش ریلاین غیرمستقیم نشان داد. با روش ریلاین مستقیم تطابق بیس دنچر در ناحیه P.P.S بهتر خواهد بود .
بهرام کوهنورد، حسینعلی ماهگلی، سمیه بلقن آبادی، محسن یزدانی اول، مریم رستمی اقدم شندی، ملیحه کلاهدوزی،
دوره 31، شماره 2 - ( 6-1397 )
چکیده
زمینه و هدف: ساخت پروتزهای دندانی کاری حساس و دقیق است و نیاز به دستانی توانمند و ماهر دارد که متخصصان این حرفه در طول دوره کاری خود ممکن است دچار آثار زیان بار شغلی مانند استرس یا خستگی شوند. هدف از این مطالعه بررسی فاکتورهای خستگی، استرس و عملکرد شغلی و ارتباط آنها با برخی متغیرهای جمعیت شناختی در این جامعه بود.
روش بررسی: مطالعه حاضر به صورت توصیفی- تحلیلی و در سال 1395 انجام شد. جامعه مورد مطالعه گروهی از دانش آموختگان ساخت پروتزهای دندانی کل کشور بودند که در یک همایش سراسری در تهران شرکت کرده بودند و نمونه گیری از آنها نیز به صورت سرشماری انجام شد. دو پرسشنامه استاندارد با موضوع خستگی و استرس شغلی بین100 نفر از زنان و مردان شاغل در این رشته توزیع گردید. جهت تحلیل دادهها از نرمافزار SPSS نسخه 16 و با کاربرد آمارههای توصیفی، آزمون همبستگی پیرسون، آزمون تحلیل واریانس یک طرفه و t مستقل تحلیل شد.
یافتهها: از 100 نفر نمونه مورد پژوهش، تعداد 16 نفر زن و 84 نفر مرد با میانگین و انحراف معیار سنی 90/7±71/34 و میانگین سابقه کار 01/9±82/10 سال بودند. همچنین82 درصد افراد مورد مطالعه متأهل و 42 درصد سیگاری بودند. طبق نتایج 100 درصد افرد دارای استرس متوسط تا شدید بودند. نمرات استرس و خستگی در افراد متأهل نسبت به افراد مجرد بیشتر بود و بین پارامتر استعمال سیگار و خستگی و استرس رابطه معنیداری مشاهده شد (05/0P<).
نتیجهگیری: از آنجا که تمام افراد در این مطالعه دارای استرس متوسط تا شدید بودند، پیشنهاد میشود که شناخت منابع استرس و راهکارهای رویارویی با آن میتواند به کاهش خستگی و افزایش عملکرد شغلی در این کارکنان کمک نماید.
ساسان رسایی پور، مهرو وجدانی، صفورا قدسی،
دوره 31، شماره 3 - ( 8-1397 )
چکیده
زمینه و هدف: شکاف کام و لب جزء مشکلات چالش برانگیز دندانپزشکی است که درمانی چند جانبه را میطلبد. روشهای درمانی در بیماران بالغ با هدف بهبود عملکرد، ظاهر و شرایط روانی صورت میگیرد. هدف مقاله حاضر ارائه روش کاربرد پروتز متعارف جهت درمان بیمار بالغ مبتلا به شکاف دوطرفه کام و لب با تمرکز بر چالشهای حین درمان بود.
روش بررسی: بیمار مرد ۵۲ سالهای جهت اصلاح نقص فانکشنال ناشی از شکاف دو طرفه لب و کام ارجاع شد. پس از ساخت استنت جراحی و انجام وستیبولوپلاستی، پروتز موقت با روش شکر ذوب شده ساخته شد، پس از ۶ ماه، ریچموند کوپینگ ها و پروتزهای ثابت ساخته شدند و درمان با تحویل پروتز پارسیل مندیبل و آبچوراتور ماگزیلا به اتمام رسید. تعیین موقعیت صحیح کام سخت به نحوی که با تکلم نرمال تداخل نکند، توخالی ساختن آبچوراتور و تعیین ارتفاع عمودی صحیح بخشی از چالشهای پیش رو بودند که ملاحظاتی خاصی را طلب میکردند.
نتیجهگیری: در صورت پیروی از فرآیند صحیح، درمان پروتز متعارف میتواند در بیماران دچار شکاف کام درمان نشده، که کاندید پروسههای درمانی پیچیدهتر نیستند، گزینه درمانی قابل قبولی محسوب شود.
رکسانا صادق عمل نیک رفتار، مریم رضایی دستجردی، همت قلی نیا، بابک عموییان،
دوره 32، شماره 1 - ( 4-1398 )
چکیده
زمینه و هدف: پروتز پارسیل متحرک (RPD) روش درمانی متداولی برای بازسازی بیمارانی با بیدندانی پارسیل است، در حالی که RPD میتواند زمینه ساز مشکلات پریودنتالی شود. هدف از این پژوهش، بررسی اثر RPDهای ساخته شده در دانشکده دندانپزشکی بابل بر وضعیت پریودنتال دندانهای پایه و غیر پایه بود.
روش بررسی: در این مطالعه مقطعی،٧٠ بیمار که کاندیدای دریافت RPD بودند بر اساس کلاس بندی کندی به چهار گروه تقسیم شدند. پارامترهای پریودنتالی شامل شاخص پلاک دندانی (PI)، شاخص جرم دندانی (CI)، عرض لثه کراتینیزه، خونریزی هنگام پروب کردن (BOP)، عمق پاکت پریودنتال (PPD)، تحرک دندان (TM) و تحلیل لثه برای دندانهای پایه و غیر پایه در قبل از تحویل پروتز و 1، ٣، 6 ماه بعد اندازهگیری شدند. این پارامترها با استفاده از آزمونهای آماری من ویتنی، تی تست مستقل، کوواریانس و کای اسکوار مورد بررسی قرار گرفتند.
یافتهها: در کلاس یک میانگین عرض لثه کراتینیزه (۰/۰01P<)، PPD (۰/۰02=P) و BOP (۰/۰01P<) بین دندانهای پایه و غیر پایه بعد از یک ماه اختلاف آماری معنیداری وجود داشت. بعد از سه ماه تفاوت معنیداری در PI (۰/۰1=P)، عرض لثه کراتینیزه (۰/0۰1P<)،BOP (۰/۰01P<) و PPD (۰/۰01P<) مشاهده شد. شش ماه بعد فقط پارامترهای PI، CI، TMاز لحاظ آماری تفاوت معنیداری نشان ندادند. در کلاس دو میانگین PI (۰/۰02=P) و عرض لثه کراتینیزه (۰/۰01P<) بعد از یک ماه، عرض لثه کراتینیزه (۰/۰01P<)، BOP (۰/۰3=P)، PPD (۰/05=P) و TM(۰/۰3=P) بعد از سه ماه، عرض لثه کراتینیزه (۰/۰01P<)، PI (۰/۰4=P)، BOP (۰/۰01P<) و TM (۰/۰3=P) در شش ماه بعد تفاوت معنیداری نشان دادند. در کلاس سه فقط تحلیل لثه در ١ و ٣ ماه بعد تفاوت معنیداری نشان نداد. پارامترهای عرض لثه کراتینیزه (۰/001P<)،PI (۰/۰01=P)، BOP (۰/۰01P<) و TM (۰/۰3=P) بعد از شش ماه تفاوت معنیداری نشان دادند.
نتیجه گیری: این بررسی نشان داد که RPD بر وضعیت پریودنتال دندانهای پایه و غیر پایه تأثیر گذار است که میتوان با طراحی دقیقتر پروتز، پیگیریهای دورهای پریودنتال و بهداشت دهان خوب این اثرات را کاهش داد.
شیوا شیرازیان، سکینه نیکزاد جمنانی، مریم معماریان، هما شاقی،
دوره 33، شماره 1 - ( 5-1399 )
چکیده
زمینه و هدف: اهمیت بالای ارزیابی عملکرد بالینی دانشجویان علوم پزشکی، انتخاب درست ابزار و روش ارزیابی متناسب با رشته، از اهداف مهم در حیطه آموزش پزشکی میباشد. هدف مطالعه حاضر طراحی ابزار مناسب ارزیابی مهارتهای بالینی دانشجویان دندانپزشکی عمومی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران در واحد درسی پروتز کامل عملی بود. دومین هدف تعیین روایی و پایایی چک لیست و هدف سوم تعیین میزان رضایتمندی اعضاء هیأت علمی و دانشجویان بود.
روش بررسی: چک لیست ارزیابی مهارتهای بالینی، طی جلسات پانل تخصصی طراحی شد. روایی و پایایی چک لیست بوسیله روایی محتوایی توسط ضریب لاوشه (CVI) (content validity index) و پایایی، به وسیله بازآزمایی و پایایی بین ارزیابان ارزیابی شد. دانشجویان (تعداد = 15 نفر) با استفاده از فرم جدید ارزیابی شدند. نهایتاً میزان رضایتمندی دانشجویان و اساتید بررسی شد. اطلاعات به دست آمده به صورت توصیفی با بیان میانگین و انحراف معیار و در غالب فراوانیهای نسبی و مطلق گزارش شد.
یافتهها: روایی محتوایی کل چک لیست (CVI) 96/0 و پایایی بیش از 8/0 (بین 82/0 تا 97/0) ( (P<0.05به دست آمد که موید روایی و پایایی این ابزار است. پایایی بین ارزیابان 99/0 (بین 991/0 تا 998/0) بود که توافق نظر بالای ارزیابان در نمره دهی به دانشجو با استفاده از این ابزار را نشان میدهد. درصد بالایی از رضایت مندی ارزیابان و ارزیابی شوندگان به دست آمد.
نتیجه گیری: چک لیست طراحی شده، روایی و پاپایی و رضایتمندی را در حد قابل قبولی دارا میباشد، به نظر میرسد که استفاده از آن بتواند جایگزین مناسبی برای روش سنتی Global rating جهت ارزیابی مهارتهای بالینی دانشجویان دندانپزشکی در واحد پروتز کامل عملی باشد.
سارا مقربی، صفورا قدسی، ماجد کوتی، اسد الله احمدزاده، نشاط آفرین منوچهری،
دوره 33، شماره 3 - ( 7-1399 )
چکیده
زمینه و هدف: پروتز پارسیل متحرکRemovable Partial Denture (RPD) همچنان روش درمانی متداولی برای بازسازی نواحی بیدندانی است. با این حال، مطالعات محدودی در مورد عادات بهداشت دهانی در میان افراد دارای RPD صورت گرفته است. هدف از انجام این مطالعه بررسی میزان آگاهی بیماران دارای پروتز پارسیل متحرک از روشهای مختلف تمیز کردن پروتز با هدف ارتقاء آگاهانه عادات بهداشتی بیماران بود.
روش بررسی: مطالعه حاضر یک مطالعه اپیدمیولوژیک مقطعی روی ۹۶ بیمار دارای پروتز پارسیل متحرک که به دانشکده دندانپزشکی دانشگاه جندی شاپور از سال 95 تا 96 مراجعه کرده اند، بوده است. اطلاعات دموگرافیک بیماران از قبیل سن، جنس، سطح تحصیلات و اطلاعاتی نظیر وضعیت سلامت عمومی، طول مدت استفاده از دنچر و فرکانس تمیز کردن دنچر از طریق پرسشنامه دریافت شد و توسط آمار توصیفی و آزمون آماری Chi-squared و test T مورد تحلیل آماری قرار گرفت (05/0>P).
یافتهها: به طور کلی نحوه مراقبت پروتز با سن، جنسیت و استعمال سیگار ارتباط معنیدار داشت (05/0>P). افراد بالای 50 سال، زنان و افراد غیر سیگاری به میزان قابل توجه روش غوطهور سازی را به سایر روشهای نگهداری پروتز ترجیح میدادند (05/0>P). همچنین تعداد دفعات تمیز کردن پروتز در مردان به طور معنیدار بیشتر از زنان بود (3/53% در مقابل 9/23%) (05/0>P).
نتیجهگیری: بر اساس مطالعه حاضر، اکثر بیماران دارای RPD، پروتزهای خود را به شیوه مناسب تمیز نمیکنند و آگاهی کمی از نحوه و روشهای نگهداری و پاکسازی پروتز خود دارند. جلسات فراخوان منظم و دورهای و راهنمای کتبی میتوانند جهت افزایش آگاهی بیماران از روش نگهداری پروتزهای پارسیل مفید باشد.
سید رامین نوربخش، حمیده یوسف پور، فرشته عثمانی،
دوره 34، شماره 0 - ( 3-1400 )
چکیده
زمینه و هدف: در جراحی دندان مولر سوم نهفته، رادیوگرافی پانورامیک یک تکنیک مقدماتی برای ارزیابی عواقب مرتبط با آسیب عصب آلوئولار تحتانی است. با این حال، این تکنیک نمیتواند در تمام موارد، اطلاعات کافی را برای تعیین خطر واقعی فراهم آورد. مطالعه حاضر با هدف مقایسه دقت دو رادیوگرافی پانورامیک و توموگرافی کامپیوتری پرتو مخروطی CBCT در ارزیابی ارتباط دندان مولر سوم نهفته فک پایین با عصب آلوئولار تحتانی انجام شد.
روش بررسی: در این مطالعه مقطعی، ارتباط بین دندان مولر سوم نهفته مندیبل با عصب آلوئولار تحتانی در 15 بیمار مراجعه کننده به بخش رادیولوژی دهان، فک و صورت دانشکده دندانپزشکی بیرجند مشتمل بر 20 دندان مولر سوم نهفته مندیبل به کمک دو رادیوگرافی پانورامیک و CBCT تحت ارزیابی قرار گرفت و نتایج حاصل با استفاده از آمار توصیفی و آزمون کای دو و تحلیل حساسیت در نرم افزار SPSS22 تحلیل شد.
یافتهها: در ارزیابی دندانهای تحت مطالعه به کمک رادیوگرافی پانورامیک، بیشترین میزان فراوانی مربوط به تیرگی ریشه (65%) و خمیدگی ریشه (65%) و کمترین میزان فراوانی مربوط به باریکی ریشه (20%) و انحراف کانال (5%) بود. بیشترین میزان حساسیت معیارهای پانورامیک مربوط به معیار تیرگی ریشه با حساسیت 100% و کمترین میزان حساسیت مربوط به معیار انحراف کانال با حساسیت 17% بود. از طرفی، بیشترین میزان ویژگی معیارهای پانورامیک مربوط به دو معیار اپکس بایفید و انحراف کانال با ویژگی 100% وکمترین میزان ویژگی مربوط به خمیدگی ریشه با ویژگی 21% بود.
نتیجه گیری: براساس یافتههای این مطالعه، احتمال مشاهده رابطه بین دندانهای مولر سوم فک پایین با عصب آلوئولار تحتانی در رادیوگرافی CBCT بسیار زیاد بود.
ساره حبیب زاده، فاطمه بهروزی،
دوره 39، شماره 0 - ( 1-1405 )
چکیده
زمینه و هدف: سیستمهای قالب گیری دیجیتال با افزایش دقت، کارایی و راحتی بیمار، تحولی در پروتزهای دندانی
ایجاد کردهاند. با وجود این مزایا، پذیرش بالینی آنها همچنان با چالشهای فنی و عملیاتی محدود شده است. این مرور با هدف ارزیابی محدودیتهای سیستمهای قالب گیری دیجیتال در پروتزهای ثابت و متحرک انجام شد.
روش بررسی: مطالعات مرتبط با موضوع از پایگاههای اطلاعاتی PubMed، Scopus، Web of Science و Google Scholar مورد جستجو قرار گرفتند. منابع علمی بر اساس ارتباط با اهداف این مرور و میزان ارتباط با محدودیتها و چالشهای سیستمهای قالب گیری دیجیتال در پروتزهای ثابت و متحرک مورد بررسی قرار گرفتند. در ادامه، مطالعات منتخب به صورت توصیفی تحلیل و یافتههای حاصل از آنها با هدف تبیین چالشها، محدودیتها و چشم اندازهای آینده این فناوری مورد بررسی قرار گرفتند.
یافتهها: یافتهها نشان داد اگرچه سیستمهای دیجیتال در شرایط آزمایشگاهی کنترل شده دقت و تکرارپذیری بالایی دارند، عملکرد بالینی آنها تحت تأثیر عوامل متعددی قرار میگیرد. مهارت اپراتور، استراتژی اسکن و هم پوشانی تصاویر نقش مهمی در دقت دادهها دارند. شرایط محیطی مانند رطوبت، نور و دما نیز میتوانند بر کیفیت نتایج اثرگذار باشند. عوامل بیمار محور شامل مورفولوژی قوس دندانی، نوع آماده سازی دندان، وجود ایمپلنت و مواد ترمیمی نیز موجب تغییر پذیری نتایج میشوند. همچنین عوامل فنی مانند طراحی اسکنر، نسخه نرم افزار و اندازه هد اسکنر اهمیت بالایی دارند.
نتیجه گیری: با وجود برتری نسبی در شرایط آزمایشگاهی، محدودیتهای بالینی همچنان وجود دارد، بنایراین استفاده از پروتکلهای بهینه و ترکیب روشهای دیجیتال و سنتی میتواند نتایج درمانی را بهبود بخشد.
