زمینه و هدف: با توجه به کاربرد براکتهای بازیافت شده در درمانهای ارتودنسی و احتمال بالاتر بودن میزان آزاد سازی یونهای فلزی در این نوع براکتها و عوارض شناخته شده حاصل ازآن؛ این مطالعه به منظور بررسی تأثیر فرآیند بازیافت بر میزان یونهای فلزی آزاد شده از براکتهای ارتودنسی انجام گرفت.
روش بررسی: این تحقیق به روش تجربی و بر روی 80 براکت از نوع Discovery باند مستقیم ساخت شرکت Dentarum آلمان انجام گرفت. تمام نمونهها به 2 گروه 40 تایی شامل 40 براکت نو (20 عدد برای یک هفته و 20 عدد برای 6 ماه) و 40 براکت بازیافتی (20 عدد برای یک هفته و 20 عدد برای
6 ماه) تقسیم شدند، سپس تعداد 20 عدد براکت از هر گروه به مدت یک هفته و شش ماه در بزاق مصنوعی ساخته شده، حاوی یک میکرون NaNHNO3 بافری با 7=pH درون تیوپهای پلی پروپیلن، در انکوباتور با دمایْ37 درجه سانتیگراد نگهداری شدند. ابتدا بعد از گذشت یک هفته، نیم میلی لیتر از محلول تیوپهای حاوی 20 براکت نو و 20 براکت بازیافتی (گروههای یک هفتهای) خارج و پنج مرتبه توسط دستگاه اسپکتروفتومتری؛ میزان عناصر نیکل، کروم وکبالت آنها بر حسب واحد ppb، اندازهگیری شد و سپس همین کاردر مورد 40 براکت نو و بازیافتی بعدی (گروههای 6 ماهه) بعد از گذشت 6 ماه انجام شد. در انتها دادههای بدست آمده توسط دو آزمون Two way ANOVA مورد قضاوت آماری قرار گرفت.
یافتهها: آنالیز دادهها بعد از گذشت یک هفته، میزان یونهای فلزی آزاد شده نیکل، کروم و کبـــالت را به ترتیب در بــراکتهای نو و بازیافـــت شده برابر با 65/0، 40/1 و 75/0 ppb (Part per billion) و 142، 61/2، 43/1 ppb نشان داد، که اختلاف بین دو گروه نو و بازیافتی در مورد هر سه یون فلزی از نظر آماری معنیدار بود (001/0P<). بعد از 6 ماه، میزان یونهای فلزی آزاد شده نیکل، کروم و کبالت به ترتیب در براکتهای نو و بازیافت شده 1200، 4/3، 4/2 ppb و2330، 9/6، 8/10 ppb بود که اختلاف معنیداری بین دو گروه وجود داشت (001/0P<).
نتیجهگیری: استفاده از براکتهای بازیافت شده در درمانهای طولانی مدت ارتودنسی باعث افزایش آزادسازی یونهای فلزی و (به خصوص نیکل) میشود. استفاده از این براکتها در درمانهای طولانی مدت ارتودنسی پیشنهاد نمیشود.
