زمینه و هدف: ایجاد تطابق لبهای در حفرههای کلاس V و انتخاب بهترین ماده ترمیمی برای کاهش میزان ریزنشت، یکی از چالشهای مهم در دندانپزشکی ترمیمی است. هدف این مطالعه بررسی اثر سیکل مکانیکی بر ریزنشت کامپوزیتهای با انقباض کم در مقایسه با کامپوزیتهای با بیس متاکریلات با درصد انقباض پایین در حفرات کلاس V و ارزیابی تطابق لبهای آنها توسط میکروسکوپ الکترونی (SEM) بود.
روش بررسی: در این مطالعه تجربی آزمایشگاهی حفرههای Cl V در سطح باکال و لینگوال 48 دندان پرمولر و مولر انسانی تراشیده شد (96 حفره). دندانها به 4 گروه 12 تایی (24حفره) تقسیم شدند: گروه یک: کامپوزیت Kalore-GC+G-Bond، گروه دو: کامپوزیت Grandio+Futurabond NR، گروه سه: کامپوزیت Aelite LS Posterior+All Bond SE و گروه چهار: کامپوزیت LS System Adhesive Primer&Bond +Filtek P90. همه دندانها تحت 2000 سیکل حرارتی قرار گرفتند. نیمی از ترمیمهای هر گروه (12n=) تحت 200000 سیکل مکانیکی با نیروی 80 نیوتن قرار گرفتند. رپلیکای اپوکسی رزین 32 نمونه (4 ترمیم از هر زیرگروه) تحت SEM بررسی و درصد درزهای بینابینی محاسبه شد. درنهایت دندانها در فوشین بازی 5/0% به مدت 24 ساعت و در دمای 37 درجه سانتیگراد قرار گرفتند و سپس دندانها، برش داده شده و تحت استریومیکروسکوپ مشاهده شدند. آنالیز آماری با استفاده از تستهای Kruskal-Wallis و Mann-Whitney انجام شد و ریزنشت اکلوزال و جینجیوال با تست Wilcoxon مقایسه شد.
یافتهها: میزان ریزنشت اکلوزالی بین 4 گروه (در حالت با و بدون سیکل مکانیکی) معنیدار نبود (05/0
P). در هیچیک از گروهها اعمال سیکل مکانیکی منجر به افزایش میزان ریزنشت در اکلوزال یا جینجیوال نشده بود (05/0
نتیجهگیری: سیلوران عملکرد بهتری نسبت به کامپوزیتهای با بیس متاکریلات با انقباض کم در مطالعه حاضر نداشته است (به جز Aelite) و همچنین اعمال سیکل مکانیکی موجب افزایش ریزنشت نشد.
