زمینه و هدف: دندانهای مولر اول دایمی مستعد پوسیدگی، مشکلات اندودنتیک و آنومالیهای تکاملی هستند. دندانهای مولر اول به شدت تخریب شده با پیش آگهی ضعیف، درمانگر را با مشکل روبرو میکنند. هدف از این مقاله مروری، بررسی راهکارهای جدید در زمینه طرح درمان برای مولرهای اول دایمی به شدت تخریب شده، در دوره دندانی مختلط است.
روش بررسی: روش انجام این مطالعه بر مبنای مرور منابع علمی با جستجو در MEDLINE، Web of science و Google scholar بود. از واژگان کلیدی Permanent first molar،Extraction و Orthodontic treatment plan استفاده شد. جستجوها محدود به مقالات انگلیسی منتشر شده پس از سال ۲۰۰۰ بود.
نتیجهگیری: فاکتورهای متعددی فرایند تصمیمگیری در مورد مولرهای اول دایمی به شدت تخریب شده را تحت تأثیر قرار میداد که شامل وضعیت ترمیمی دندان، سن دندانی بیمار، میزان کرودینگ و روابط اکلوزالی بود. سن ایدهآل برای کشیدن این دندانها ۸ تا ۱۰ سالگی بود. با این حال شواهد موجود در مورد مولرهای اول دایمی به شدت تخریب شده نیازمند مطالعات کلینیکی است.
