زمینه و هدف: آپوپتوز یا مرگ برنامهریزی شده سلول نقش مهمی در پاتوژنز بیماریهای متعدد ایفا میکند. مطالعات پیشین پیشنهاد کننده نقش آپوپتوز در پاتوژنز بیماری پریودنتال میباشند؛ از طرف دیگر دیابت ملیتوس میتواند آپوپتوز سلولهای بافتهای همبندی را افزایش دهد. هدف از این مطالعه مقایسه میزان بیان پروتئینهای دخیل در آپوپتوز در بافت لثه افراد دیابتیک و غیردیابتیک مبتلا به پریودنتیت مزمن بود.
روش بررسی: 25 بیمار مبتلا به دیابت و پریودنتیت مزمن و 16 فرد غیردیابتیک مبتلا به پریودنتیت مزمن در این مطالعه شرکت کردند. 4 هفته پس از جرمگیری و تسطیح ریشه به همراه آموزش روشهای بهداشت دهان، به منظور درمان پریودنتیت جراحی پریودنتال برای بیماران انجام شد و بافتهای لثهای به دست آمده حین جراحی به آزمایشگاه فرستاده شد تا به کمک روش real-time PCR میزان بیان پروتئینهای Fas ، P53 ، Bcl-2 و Survivin بررسی گردد. دادهها توسط تست Mann-Whitney و Chi-squared آنالیز شدند.
یافتهها: پروتئینهای پیش آپوپتوزی Fas) و (P53 به شکل معنیداری در بافت لثه بیماران دیابتیک (به ترتیب 6-10×5/9 و 6-10×4/2) بیشتر از افراد غیردیابتیک (به ترتیب 7-10×4/9 و 7-10×6/5) بیان شده بود (05/0 P< )، درحالیکه تفاوت در میزان بیان پروتئینهای ضدآپوپتوزی Bcl-2) و (Survivin معنیدار نبود (به ترتیب 8-10×7/9 و 7-10×5/3 در مقابل 7-10×4/1 و 7-10×1/3) (به ترتیب 91/0 P= و 29/0 P= ).
نتیجهگیری: میزان آپوپتوز در بافت همبند لثه افراد دیابتیک مبتلا به پریودنتیت مزمن بیشتر از افراد غیردیابتیک با شرایط پریودنتال یکسان بود. بنابراین تداخل در بیان یا عملکرد پروتئینهای پیش آپوپتوزی Fas) و (P53 میتواند هدف جدیدی در درمان بیماری پریودنتال مبتلایان به دیابت باشد.
