فاطمه زارع زاده مهریزی، عادل افتخاری،
دوره 24، شماره 2 - ( 6-1404 )
چکیده
سردبیر محترم
بیمارستانها به دلیل وسعت زیاد جزء ساختمانهایی با مصرف انرژی بالا هستند که برای پشتیبانی از عملیات خود به مقادیر قابلتوجهی برق، گرمایش، سرمایش و آب نیاز دارند. تقاضای بالای انرژی در بیمارستانها عمدتاً به عوامل مختلفی از جمله فعالیت شبانهروزی، تجهیزات پزشکی تخصصی، کنترل دما، رطوبت و نیازهای روشنایی نسبت داده میشود(1). در ساخت بیشتر بیمارستانهای موجود، مسائل مربوط به بهینهسازی مصرف انرژی کمتر مورد توجه قرار گرفتهاند. در حقیقت، طی چند دهه گذشته، به دلیل کم بودن هزینههای تأمین انرژی و کمتوجهی به موضوع پایداری اقتصادی و زیستمحیطی، طراحی و ساخت بیمارستانها تنها با هدف تأمین استانداردهای بهداشتی مورد نیاز بوده و تأثیر کارایی انرژی بر ساختمان نادیده گرفته شده است(2). چالش محدودیت منابع انرژی، یکی از مهمترین موضوعات مطرح در دنیا بوده و تأمین نیازهای جوامع مدرن تنها با استفاده از منابع انرژی سنتی، امکانپذیر نیست و بر اساس تحقیقات انجام شده در این زمینه، میتوان دریافت که میزان مصرف انرژی در نیم قرن گذشته به طور سرسامآوری افزایش یافته است(3). در نتیجه، استراتژیهای مدیریت انرژی در این محیط باید به گونهای طراحی شوند که هم به کاهش هزینهها و هم به بهبود بهرهوری انرژی کمک کنند، بدون اینکه بر عملکرد پزشکی و راحتی بیمار تأثیر منفی بگذارند.
