نیلوفر امیری قلعه رشیدی، دکتر علیرضا نمازی شبستری، علیرضا عرب یارمحمدی، مریم مزینانی، سپیده مسعود سینکی،
دوره 18، شماره 3 - ( 7-1398 )
چکیده
زمینه و هدف: هدف از انجام این پژوهش بررسی فرهنگ سازمانی جاری در دانشگاه علوم پزشکی تهران بود که با شناسایی آن در راستای تقویت فرهنگ سازمانی دانشگاه گامی برداشته شود.
مواد و روشها: پژوهش حاضر، مطالعهای توصیفی – مقطعی و از نظر هدف کاربردی - پیمایشی میباشد که در سال 97 در دانشگاه علوم پزشکی تهران انجام شد. حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران به تعداد 306 نفر محاسبه و تحلیل شد. در این مطالعه برای گردآوری دادهها از پرسشنامه استاندارد بررسی فرهنگ سازمانی دنیسون استفاده شده است. به منظور تجزیهوتحلیل دادهها نیز از نرمافزار SPSS و روشهای آماری توصیفی و استنباطی شامل آزمون میانگین تک نمونهای و آزمون همبستگی پیرسون استفاده شد.
نتایج: میانگین فرهنگ سازمانی در دانشگاه علوم پزشکی تهران، در هر یک از مؤلفهها، فرهنگ درگیر شدن در کار (29/2)، فرهنگ سازگاری (63/2)، فرهنگ انطباقپذیری (66/2) و فرهنگ رسالت (58/2) بود که این میزان فرهنگ بالاتر از متوسط را در تمام ابعاد موردنظر دنیسون نشان میداد.
نتیجهگیری: سازمان باید در مورد مؤلفههای انطباقپذیری (خردهفرهنگ یادگیری سازمانی) و درگیر شدن در کار (توسعه قابلیتها) که امتیاز پایینتری کسب کرده است با تحقیق و بررسی بیشتر اقداماتی اصلاحی انجام دهد.
سپیده مسعود سینکی، اکبر حسن پور، وجه اله قربانی زاده،
دوره 24، شماره 2 - ( 6-1404 )
چکیده
زمینه و هدف: هدف از انجام این مطالعه اعتبارسنجی مدل مدیریت منابع انسانی همکاریمحور در حوزه سلامت است تا نشان دهد که این رویکرد میتواند همکاری بین کارکنان را نهادینه سازد و بر بهبود کارایی تیمی، کیفیت خدمات بهداشتی و رضایت تیمها اثرگذار باشد.
مواد و روشها: این مطالعه از نوع کمی(ماهیتداده) و کاربردی(هدف) در ابتدای 1404 انجام شد. جامعه آماری کارکنان ستادی دانشگاه علوم پزشکی تهران بهتعداد 550 نفر تشکیل میدهد که با استفاده از جدول مورگان-کرجسی، حجم نمونه بهتعداد 225 نفر مشخص گردید. بهمنظور گردآوری دادهها از پرسشنامه محققساخته برگرفته از مدل مدیریت منابعانسانی همکاریمحور که در 6 بعد اصلی (ابعاد و مولفههای مدیریت منابعانسانی همکاریمحور، عوامل علی، عوامل زمینهای موثر، پیامد، شرایط تسهیلگر، راهبردها) و 16 مقوله فرعی دستهبندی شده بودند، استفاده گردید. بررسی مقادیر آلفای کرونباخ بیشتر از 78/0 بود که نشان داد پرسشنامهها از پایایی لازم برخوردار هستند. برای تخمین و اعتباریابی متغیرهای پژوهش، از تحلیل عاملی اکتشافی تحت نرمافزار SPSS و همچنین برای بررسی اعتباریابی سؤالها از تحلیل عاملی تأییدی و تأثیر متغیرها بر متغیرهای دیگر از نرمافزار Smart PLS استفاده شده است.
نتایج: شاخصهای مدل در شش بخش با استفاده از روشهای آماری مدل معادلات ساختاری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. باتوجه به یافتهها، مقدار شاخص نیکویی برازش GOF برابر با 506/0 بهدست آمده و نشان از برازش مطلوب و قوی مدل دارد. همچنین تمامی عوامل (علی، مداخلهای، زمینهای، پدیده محوری، راهبردها و پیامدها) با یکدیگر همبستگی داشتهاند.
نتیجه گیری: نتایج بیانگر شاخصهای اعتبار مطلوب مدل مدیریت منابع انسانی همکاریمحور بوده است و بهکارگیری الگوی تدوین شده میتواند باعث افزایش کارایی و اثربخشی در دانشگاه شود.
