سجاد مشکی، شقایق وحدت، سمیه حسام،
دوره 19، شماره 4 - ( 10-1399 )
چکیده
زمینه و هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی علل مراجعه مجدد بیماران به بیمارستانهای تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی بم در سال 1398 انجام گرفته است.
مواد و روشها: پژوهش حاضر از نوع توصیفی تحلیلی بوده و جامعه پژوهش آن بیمارانی بوده است که در بیمارستانهای پاستور بم، جوادالائمه شهرستان نرماشیر و آیتالله هاشمیرفسنجانی شهرستان ریگان در بازه زمانی سال 1398، مراجعه مجدد داشتند. در این پژوهش، 312 پرونده بیمار به عنوان نمونه پژوهش به صورت تصادفی انتخاب گردید. ابزار جمعآوری اطلاعات چکلیست بود. تجزیهوتحلیل اطلاعات توسط نرمافزار SPSS نسخه 23 و با استفاده از آزمونهای توصیفی و تحلیلی (کای اسکوئر و تحلیل واریانس یکطرفه) انجام شد.
نتایج: بر اساس یافتههای مطالعه 34 درصد از مراجعات مجدد در بخش داخلی بودند. میانگین هزینههای بستری مراجعه مجدد برابر با 17،265،353 ریال بود. بیشترین علل مراجعات مجدد بیماری جدید (2/46 درصد) و عود بیماری (8/39 درصد) بوده است. یافتههای حاصل از آمار استنباطی رابطه معنیداری بین علل مراجعه مجدد با جنسیت (566/0=P)، سن (065/0=P) و هزینهها (625/0=P) نشان نداد اما بین علل مراجعه مجدد با وضعیت تأهل (049/0=P) رابطه معنیداری وجود داشت و افراد متأهل مراجعه مجدد بیشتری نسبت به افراد مجرد داشتند.
نتیجه گیری: لازم است به بخشی از مراجعات مجدد که مربوط به عود بیماری میباشد توجه بیشتری شود و با استاندارد نمودن فرایندها و ابزارهای بیمارستانی و آموزش کارکنان و استفاده از روشهای نوین تشخیص و درمان از بروز اینگونه از مراجعات مجدد جلوگیری نموده و کیفیت خدمات درمانی را افزایش داد.
الهه امیراحمدی، مهدی رضایی، فاطمه مشکینی، محمد حسینی کسنویه،
دوره 21، شماره 3 - ( 9-1401 )
چکیده
زمینه و هدف: داشتن ضعف و بیحالی و احساس نیاز به خدمات اورژانس بیمارستانی یکی از مهمترین علل مراجعه بیماران به اورژانس بیمارستانها میباشد. مطالعه حاضر با هدف تعیین ارتباط بین میزان ابتلا و مرگومیر بیماریها با ضعف و بیحالی مراجعهکنندگان انجام شد.
مواد و روشها: مطالعه حاضر به صورت مشاهدهای و آیندهنگر در بخش اورژانس بیمارستانهای رسول اکرم و فیروزگر انجام گرفت. بیماران توسط تیم ارزیابیکننده در واحد تریاژ اورژانس توسط ابزار معتبر بینالمللی تریاژ "شاخص شدت اورژانس (ESI) " به 5 گروه تقسیم شدند. بیماران به مدت 2 ماه پس از زمان ترخیص پیگیری شدند و وضعیت بیمار از لحاظ بیماری، سلامت یا مرگ مورد بررسی قرار گرفت.
نتایج: در بین سطوح 1 و 2 (بیمار با شرایط سطح حدت بالا) و 3 (نیاز بیمار به دو یا بیشتر از تسهیلات اورژانس در صورت عدم اختلال در علائم حیاتی)، سطح 3 بیشترین فراوانی مراجعه را داشت (9/61 درصد). 7/90 درصد بیماری زمینهای داشتند و 1/66 درصد از بیماران در زمان مراجعه دارو مصرف میکردند. در همان مراجعه اول 11 درصد از بیماران فوت کردهاند. در پیگیری اولیه 7/23 درصد افراد همچنان بیمار بودند، 7/40 درصد بهبودی پیدا کرده بودند و 8/17 درصد آنان فوت کرده بودند.
نتیجهگیری: نتایج نشان داد در پیگیری نهایی 3/9 درصد افراد همچنان بیمار بودند؛ میزان بیماران بهبود یافته در پیگیری نهایی 1/44 درصد بود و درصد فراوانی فوتیها در پیگیری نهایی 6/24 درصد بود. درصد مرگومیر بالا نشان از این دارد که نگرانی بیماران نه به خاطر داشتن ضعف و بیحالی، به خاطر بیماری زمینهای خطرناک بوده است که آنها را مجاب به مراجعه به بیمارستان کرده است.
