147 نتیجه برای پور
مجید رجبپور،
دوره 3، شماره 1 - ( 5-1380 )
چکیده
موضوع تغییرات تشکیلاتی و احیاناً سازماندهی تغییرات ساختاری مقولهای است که همواره (در راستای تحول مطرح بوده است. جابجائی مدیران، تغییر جایگاهها، تغییر آرایش نظاممندی، و حتی افزایش یا کاهش برخی از شاخه های سازماندهی به لحاظ تغییر مسئولیتها یا واگذاری برخی از مسئولیتهای سازمان به غیر یا انتقال برخی از وظایف جدید به سازمان، موجبات تغییرات تشکیلاتی و سازماندهی را فراهم می کند و این مطلب با گذر زمان میتواند بدلایل تغییر و تبدیل نیازها و خواستهها و نهایتاً تقاضا و غیر هم نیز مورد تغییر قرار گیرد. بهر حال تغییر یکی از اساسی ترین مباحث در خصوص سازمانهاست. تشکیلات و سازماندهی سازمان متولی ارائه خدمات مرتبط با سلامت انسانها نیز از این قاعده مستثنی نیست. آنچه مهم است هدفمندی هر سازمان و حرکت آتی آن در راستای اهداف و کنترل مستمر به لحاظ حرکت هدفمند و حفظ و اتقاء کیفیت خدمات آن است. در این راستا از زمان فعالیت پزشکان تا تدوین تشکیلات اداره صحیحه کل مملکتی و از آن زمان تا تاسیس وزارت بهداری و متعاقب آن پیدایش دیدگاه و هدفگذاری رفاه اجتماعی در سال 1354 و در نتیجه تبدیل وزارت بهداری به وزارت رفاه اجتماعی و سپس بهداری و بهزیسی در سنوات قبل از انقلاب اسلامی و تفکیک سازمان بهزیستی بعنوان ارگان مسئول رفاه اجتماعی از وزارت « بهداری و بهزیستی و تشکیل وزارت بهداری بعنوان متولی بهداشت و درمان و سازمان بهزیستی بعنوان متولی رفاه اجتماعی مجدداً الحاق آن به وزارت بهداری و تشکیل وزارت بهداری و بهزیستی و نهایتاً ادغام دانشکدههای پزشکی در وزارت بهداری و تاسیس وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و تغییرات مستمر و پی در پی تشکیلاتی آن، همه در ابتدا نشان از تغییرات در امر بهداشت و درمان داشت. سپس به علت سست بودن بنیانهای استراتژیک و توجه بیشتر به مسائل ظرفی و شکلی بدلیل کم تجربگی برخی از مدیران سطح بالا و غیر استراتژیک بودن تفکر مدیران، موجبات تغییرات مستمر و در واقع روزمره در سازماندهی و تشکیلات سازمان متولی امر شده است. بنحوی که با تغییر هر مهره موثر در مدیریت ولو در سطح پائینتر از وزارت موجبات تغییر تشکیلاتی فراهم شده و آنچه بعنوان مصدر پویائی یعنی تحول مطلوب از نظر علمی مطرح است، موجبات تخریب سازمانی، ساختاری و حتی روحی و روانی کارکنان را فراهم ساخته است. بنابراین در بحث تغییر تشکیلاتی سازمانهای متولی بهداشت و درمان کشور دو دیدگاه اساسی مطرح است:
الف- منظر شکلی
ب- منظر محتوایی
الف: منظر شکلی
به لحاظ این دیدگاه، تشکیلات و سازماندهی و نه ساختار وزارت متبوع به کرات مورد بازنگری قرار گرفته و عمدتاً با تغییرات مدیران سطح بالا تغییرات نسبتاً وسیعی در جابجائی باکسهای تشکیلاتی و نحوه چیدن پرسنل و جابجائی وظایف در قالب تشکیلات ادارات کل به تناسب دیدگاه مدیر و رهبر تشکیلات حادثه شده است. قطعاً بیشترین تغییرات بویژه در سالهای بعد از انقلاب اسلامی در این زمینه صورت پذیرفته است و میتوان به این نوع تغییرات با تغییر وزراء اشاره نمود، که بحث در این مقال را به فرصتی دیگر وا می گذاریم.
ابوالقاسم پوررضا،
دوره 3، شماره 1 - ( 5-1380 )
چکیده
مدیریت گاه تکیه بر تولید و زمانی تکیه بر سازمان و کالبد سازمانی داشته است. امروزه تاکید و تمرکز آن بر منابع انسانی سازمان و نقش آنها در فرایند تولید است. مدیریت منابع انسانی رشته پنهان - آشکار مجموعه فعالیت هایی است که حیات سازمانی یک مجموعه را شکل می دهد، پیش و پس می برد، و با اثرگذاری بر عوامل پیرامونی و تاثیرپذیری از آن، موفقیت یا شکست سازمان را موجب می شود. پرداختن به همه ابعاد مدیریت انسانی در این مقال ممکن نیست. اما آگاهی از سرنوشت و شیوه شکل گیری این شاخه از مدیریت که در جوامعی نظیر جامعه ما از اقبال چندانی برخوردار نیست، می تواند مدیران را در شناخت پایههای سازمانی واحدهای خود و حفظ و نگهداری شایسته و بایسته آنها یاری دهد. در این مختصر، چکیدهای از مدیریت منابع انسانی و سیر تکاملی آن ارائه می شود و تاثیر وقایع مختلف تاریخی بر نقش امروزی این شاخه از مدیریت مورد توجه قرار می گیرد. موفقیت یک سازمان به ترکیب موثری از ماشین، پول، مواد و منابع انسانی به منظور دستیابی به اهداف کوتاه مدت و بلندمدت موسسه بستگی دارد. حوزههای تخصصی به دلیل منحصر به فرد بودن، پیچیدگی و تنوع عرصههای فعالیت، به سمت به حداکثر رساندن منافع بالقوه از اجزای اساسی متعدد، روی آورده اند. مدیریت مواد، روشهایی را برای بهینه سازی بکارگیری و پردازش مواد اساسی ارائه می دهد. مدیریت تولید با تولید سر و کار دارد و طراحی کارامد مواد را ارائه می دهد. و بالاخره مدیریت منابع انسانی، برنامههایی را برای بهینه سازی ظرفیتهای انسانی به منظور تحقق اهداف فرد و سازمان، ارائه می دهد. مدیریت منابع انسانی یک حوزه تخصصی است که تلاش می کند برنامهها سیاستها و فعالیتهایی را برای بالا بردن رضایتمندی از نیازها، اهداف و اهداف نهایی در فرد و سازمان، ارائه دهد.
خیراله غلامی، مریم پورسلطانی، گلوریا شلویری،
دوره 5، شماره 7 - ( 7-1383 )
چکیده
طبق بررسیهای انجام گرفته سالانه 44 تا 98 هزار نفر بر اثر اشتباهات و عوارض دارویی قابل پیشگیری در ایالات متحده آمریکا، جان خود را از دست می دهند. این موارد در بیمارستانها مانند مرگ و میر ناشی از تصادفات، سرطان سینه و ایدز در حال افزایش است. اشتباهات و عوارض دارویی بسیار پر هزینه هستند و بیمارانی که در نتیجه این این اشتباهات در بیمارستان بستری می شوند ناچار به پرداخت این هزینه هستند و بیمارانی که در نتیجه این اشتباهات در بیمارستان بستری می شوند ناچار به پرداخت این هزینه ها جهت رفع صدمات جسمی و روحی خود میشوند. در ایالات متحده آمریکا هزینه هایی که در نتیجه عوارض و اشتباهات دارو - درمانی قابل پیشگیری توسط بیماران پرداخت می شود سالانه در حدود 17 تا 29 میلیارد دلار برآورد شده است. (1) هزینه درمان بیمارانی که در طی دوره بستری در بیمارستان دچار عوارض سوء ناشی از مصرف داروها می شوند، سالانه در حدود 6/5 - 56/1 میلیارد دلار برآورد شده است. هزینه های ذکر شده به غیر از هزینه های مربوط به بستری، دعاوی قضایی و یا خسارت وارده به بیمار است. (5-2) بیمارانی که عوارض سوء دارویی را تجربه می کنند، بطور متوسط 12-8 روز بیش از سایر بیماران در بیمارستان بستری می شوند، که هزینه بستری هر یک از بیماران بیش از 24-16 هزار دلار تخمین زده شده است. (6) هزینه عوارض ناخواسته داروها در یک بیمارستان 700 تختخوابی در ایالات متحده آمریکا سالانه در حدود 6/5 میلیون دلار صرف عوارض دارویی قابل پیشگیری می شود. همچنین در این مطالعه متوسط مدت اقامت در بیمارانی که به دلیل عوارض داروئی قابل پیشگیری در بیمارستان بستری شده اند 6 روز برآورد شده است. (3) پژوهشگرانی که یافته های دفتر کیفیت و پژوهش خدمات بهداشتی را در ایالات متحده آمریکا بررسی میکردند، دریافتند که عوارض ناخواسته داروها به طور متوسط مدت اقامت را در بیمارستان بریگمن، بیمارستان زنان و بیمارستان عمومی ماساچوست به مدت 6/4 روز و هزینه ها را بیش از 4685 دلار افزایش می دهد. (2) LDS یافته هائی که از مطالعات دفتر کیفیت و پژوهش خدمات بهداشتی، در بیمارستان بدست آمده است نشان می دهد که میانگین مدت اقامت بیمارانی که با عوارض دارویی بسیار شدید، تشنج و خونریزی) مواجه شده اند، CNS مانند ( آریتمی، دپرسیون مغز استخوان، دپرسیون 20 روز، در بیمارانی که دارای عوارض با شدت کمتری بوده اند( یا کسانیکه به ایجاد تغییر در روشهای درمانی یا به مدت اقامت طولانی تری در بیمارستان نیاز داشته اند) 13 روز، در بیمارانی که با عوارض سوء داروئی مواجه نشده اند 5 روز بوده است. هزینه های بیمارستان برای این بیماران به ترتیب تقریبا، 38007 ، 22474 ، 6320 ، دلار بوده است. (7)
ابوالقاسم پور رضا، فیض الله اکبری حقیقی، وجیه اله خدابخش نژاد،
دوره 7، شماره 1 - ( 4-1387 )
چکیده
فیض الله اکبری حقیقی، مصطفی حسینی، ابوالقاسم پور رضا، محسن مردعلی،
دوره 7، شماره 1 - ( 4-1387 )
چکیده
معصومه صفاری، فریبا مرادی، علی روستا پور،
دوره 7، شماره 1 - ( 4-1387 )
چکیده
وجیه اله خدا بخش نژاد، دکتر ابوالقاسم پوررضا، دکتر فیض ا اکبری حقیقی،
دوره 7، شماره 1 - ( 1-1386 )
چکیده
بهروز پور آقا،
دوره 7، شماره 1 - ( 1-1386 )
چکیده
ابوالقاسم پور رضا، محمد رضا زارعی، رقیه خیبری،
دوره 7، شماره 3 - ( 7-1387 )
چکیده
ساناز زرگر بالای جمع، ابوالقاسم پور رضا، محمد عرب، محمود محمودی،
دوره 7، شماره 3 - ( 7-1387 )
چکیده
حسین ابراهیمی پور، سمانه حیدری، لیلا دشمن گیر، حمید اسمعیل زاده،
دوره 8، شماره 2 - ( 4-1388 )
چکیده
سابقه و هدف: تعیین اولویتهای پژوهشی امری لازم و حیاتی است و این فرایند باید به منظور تسهیل در استفاده مکرر از یافتهها بر اساس اصول صحیح و منطقی، فرایندهای علمی و مکانیزمهای درون ساخته صورت گیرد. بررسی شیوههای مختلف اولویتگذاری و به کارگیری هریک با توجه به شرایط و وضعیت خاص هر کشور گامی کلیدی در این امر میباشد.
منابع اطلاعاتی و روش های انتخاب منابع: پژوهش حاضر یک مطالعه مروری است که برای گردآوری دادههای آن از روش کتابخانهای شامل جستجوی مقالات در اینترنت، بانکهای اطلاعاتی Google Scholar، Medline ،Iranmedex ، SIDوIrandoc و کتب مرتبط استفاده شده است.
ترکیب مطالب و نتایج: برای اولویتگذاری روشهای استاندارد شده متعددی وجود دارد که عبارتاند از: روش پژوهش در ضرورتهای سلامت ملی توسط کمیسیون پژوهشهای سلامت برای توسعه ، فرایند 5 مرحلهای کمیته تخصصی پژوهش سلامت، نمایه دیداری اطلاعات سلامت که توسط کمیته مشورتی تحقیقات سلامت ارایه شده است و روش ترکیبی ارایه شده در نشست جهانی تحقیقات سلامت. هر یک از این روشها دارای ویژگیهای منحصر به خود است. البته با وجود متفاوت بودن ابعاد و چگونگی فرایند تعیین اولویتها از کشوری به کشور دیگر، تاثیر نهایی این فرایند در تمامی کشورها تقریباً یکسان و مشابه است.
نتیجه گیری: آگاهی از روشهای مختلف اولویتگذاری و بهرهگیری از نقاط ضعف و قوت هر یک جهت انجام اولویتگذاری به روشی نظام مند و قابل اجرا در سطح ملی هر کشور بسیار سودمند است. یافتههای حاصل از مطالعات حاکی از آن است که از میان روشهای استانداردشده اولویتگذاری، روش ترکیبی به دلیل ترکیب خصوصیات خوب روشهای دیگر و رفع معایب آنها نسبت به سایر روشها برتری دارد.
امیر اشکان نصیری پور، سید جمال الدین طبیبی، محمد رضا ملکی، توران نوروزی،
دوره 8، شماره 3 - ( 11-1388 )
چکیده
زمینه و هدف : بنیادی ترین اطلاعات و دادهای مالی مورد نیاز برای یک مدیر آزمایشگاه، هزینه های تخصیص یافته به واحد های هزینه و هزینه واحد خدمات است. قیمت تمام شده بهای خدمات می تواند عملکرد مدیران رادر بودجه ریزی عملیتاتی، برنامه ریزی استراتژیک، خصوصی سازی، حسابداری تعهدی ودر کل عملکرد سازمان ارتقاء بخشد. پژوهش حاضر به منظور محاسبه قیمت تمام شده خدمات آزمایشگاهی بیمارستان ولیعصر(عج) تهران با استفاده از تکنیک هزینه یابی برمبنای فعالیت انجام داده است.
مواد و روشها: پژوهش حاضر از نوع تحقیقات کاربردی به شیوه توصیفی است. بدین منظور منابع و فعالیتهای مریوط به 30تست که بیشترین فراوانی درسال داشتند انتخاب شد. ابزارگردآوری داده ها، فرمهای اطلاعاتی و مصاحبه ومشاهده مستقیم جمعآوری و با استفاده از نرم افزار MyABCM قیمت تمام شده خدمات محاسبه شد.
نتایج: درآزمایشگاه بیمارستان ولیعصر(عج)، یافته ها بیانگر این است . که بیشترین و کمترین منابع به ترتیبهزینه نیروی انسانی 44درصدو هزینه انرژی 5درصد ازکل هزینه ها است. همچنین درمورد فعالیتها بیشترین به فعالیت فعالیت تخصصی97درصداز کل است. نشانگر اهمیت هزینه نیروی انسانی بخصوص نیروی انسانی متخصص در قیمت تمام شده خدمات است. بیشترین قیمت تمام شده به تجزیه ادرار 11 درصد و کمترین سدیمان از گروه بیوشیمی 21درصدازکل است. بیانگر آن است که هرچه فراوانی خدمات ارائه شده بیشتر باشد قیمت تمام شده خدمت کاهش می یابد. ودر نهایت میانگین قیمت تمام شده محاسبه شده با تعرفه های مصوب وزارت بهداشت63-درصداختلاف دارد. این اختلاف ناشی از غیر واقعی بودن تعرفه ها با قیمت تمام شده خدمات است.
نتیجه گیری:: باتوجه به حجم عملیایی آزمایشات و سایر امکانات درآزمایشگاه بیمارستان ولیعصر(عج)این آزمایشگاه باکسری بودجه مواجه است. با بهبو د مدیریت عملکرد بویژه درزمینه نیروی انسانی، استاندارد سازی مصرف، منابع بهینه مصرف میشود و قیمت تمام شده خدمات کاهش می یابد.
محمد عرب، سمیه فضایلی، مسعود محمد پور، وحیده پیرموذن، مهدی یوسفی،
دوره 8، شماره 3 - ( 11-1388 )
چکیده
زمینه و هدف: بخش پذیرش به عنوان اولین نقطه تماس بیمار با بیمارستان نیازمند توجه ویژه ای است. این مطالعه سعی دارد با زمانسنجی و کارسنجی فعالیت های عمده واحد پذیرش بیمارستان مرکز طبی کودکان، هدف تخمین تعداد نیروی انسانی مورد نیاز برای این واحد را دنبال کند.
مواد و روشها: این مطالعه از دسته مطالعات توصیفی-تحلیلی و کاربردی است که سعی دارد با محاسبه زمان واقعی، زمان مورد انتظار و تعیین سطح ویژگی و مهارت هر یک از فعالیت های واحد پذیرش و با تعدیل این محاسبات، تعداد کل واحدهای کاری و همچنین تعداد نیروی انسانی مورد نیاز برای واحد پذیرش بیمارستان مرکز طبی کودکان را در سال 1388 تعیین کند.
نتایج: کل تعداد واحدهای کاری واحد پذیرش مرکز طبی کودکان، در حدود 10780 واحد کاری در ماه می باشد که با احتساب حداقل 987 واحد کاری برای هر نفر در ماه، تعداد نیروی انسانی مورد نیاز برای این واحد، حدود 11 نفر می باشد و این در حالی است که تعداد نیروی انسانی موجود در این واحد، در حال حاضر، نه نفر می باشد.
نتیجه گیری: این مطالعه نشان می دهد که واحد پذیرش مرکز طبی کودکان با کمبود نیروی انسانی مواجه می باشد و راه مقابله با فشار مضاعف ناشی از کمبود نیروی انسانی در واحد مذکور، ارتقای سطح تکنولوژی مورد استفاده در این واحد و افزایش تعداد نیروی انسانی و پرداخت حق الزحمه مناسب با حجم کاری میباشد.
آذر طل، ابوالقاسم پوررضا،
دوره 8، شماره 3 - ( 11-1388 )
چکیده
زمینه و هدف: علل و عوامل محیطی متعددی در بروز اضطراب ایفای نقش می کنند و تفاوتهای فردی و شرایط محیطی در شدت و میزان اضطراب موثرند.در چارچوب این شرایط ، محیط بیمارستانی و بخش جراحی قلب که با حیات انسان سر و کار دارد، از اهمیت ویژه ای برخوردار است. این مطالعه تعیین و مقایسه میزان اضطراب قبل و بعد از جراحی پیوند عروق کرونر در بیمارستانهای تابعه دانشگاه علوم پزشکی تهران را به عنوان اهداف اصلی خود برگزیده است .
مواد و روشها: این مطالعه از نوع توصیفی- تحلیلی است .افراد تحت مطالعه این بررسی را 150 نفر از بیماران بستری در بیمارستانهای منتخب دانشگاه علوم پزشکی تهران تشکیل میدهند . میزان اضطراب این افراد در 24 ساعت قبل از عمل و سپس در هفته دوم بعد از عمل توسط پرسشنامه با استفاده از آزمون استاندارد اسپیل برگر ((Spielberger سنجیده شد.
نتایج: یافته های پژوهش نشان می دهد که میزان اضطراب قبل از عمل پیوند عروق کرونر بیشتر از میزان اضطراب بعد از عمل بوده است و تغییرات اضطراب با متغیرهایی مثل جنس5./0 P<)،سن(5./0 P<)، تعداد فرزندان( 5./0 P<) و وضعیت تاهل (5./0 P<) ارتباط معنی داری داشته است اما با متغیرهای دیگر مانند وضعیت شغلی، سطح تحصیلات، سابقه بیماری غیر قلبی،سابقه جراحی غیر قلبی، سابقه MI ارتباط معنی داری نداشت.
نتیجه گیری: به نظر می رسد کاهش اضطراب دراین بیماران متاثر از متغیرهای دموگرافیک ،اقتصادی- اجتماعی و فرهنگی است.اعتقادات ، ارزشها و باورها به عنوان ابعاد و نتایج فرهنگی تجربه زندگی می تواند در بروز اضطراب و شدت و ضعف آن نقش اساسی ایفا نماید.
ابوالقاسم پور رضا، حلیمه توحیدی، سیما رفیعی،
دوره 8، شماره 5 - ( 1-1388 )
چکیده
امیر اشکان نصیری پور، پوران رئیسی، غلامرضا سورانی نیک،
دوره 8، شماره 5 - ( 1-1388 )
چکیده
آذر طل، ابوالقاسم پوررضا، غلامرضا شریفی راد، بهرام محبی، زهرا قاضی،
دوره 9، شماره 1 - ( 6-1389 )
چکیده
سابقه و هدف: اشتباهات شغلی از موارد غیر قابل اجتناب در اکثریت حرفه ها به ویژه حرفه های بهداشتی درمانی می باشد.گزارش نمودن اشتباهات دارویی از یک سو موجب حفظ و رعایت ایمنی بیمار و از سویی دیگر به عنوان یک گنجینه اطلاعاتی ارزشمند در راستای پیشگیری از بروز اشتباهات دارویی در آینده محسوب می گردد.هدف از این مطالعه ، تعیین علل و عوامل موثر بر عدم گزارش دهی اشتباهات دارویی کارکنان پرستاری از دیدگاه آنها می باشد
. مواد و روشها: برای انجام این پژوهش که از نوع توصیفی - تحلیلی می باشد، از مجموع 200 نفر پرسنل پرستاری شاغل در بیمارستان، 140 نفراز مجموع پرستاران شاغل در شیفتهای صبح، عصر و شب بیمارستان بهارلو در سال 1389 برای شرکت در این پژوهش اعلام آمادگی نمودند( میزان پاسخگویی 70% بود). بقیه پرستاران به دلیل عدم تمایل در شرکت در پژوهش، از بررسی خارج شدند. نظرات پرستاران در مورد علل عدم گزارش دهی اشتباهات دارویی با استفاده از پرسشنامه تنطیم شده بر اساس مقیاس پنج درجه ای لیکرت اندازه گیری گردید. این پرسشنامه شامل سه حیطه ترس از پیامد های گزارش دهی(11گویه)،عوامل مدیریتی(5گویه) و فرایند گزارش دهی (3 گویه) بود. داده های جمع آوری شده با استفاده از نرم افزار spss نسخه 5/11 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافته ها: در کل جمعیت مورد مطالعه 6/98 %زن ،50 % متاهل ، 9/97 %کارشناس، 3/79 %پیمانی، 7/75 %شیفت در گردش، 9/52 %دارای سابقه کار کمتر از 5سال بودند. میانگین سنی شرکت کنندگان در مطالعه 67/4±48/29 سال بود.علل گزارش نکردن اشتباهات دارویی به شرح ذیل بود: میانگین امتیازات در حیطه ترس از پیامدهای گزارش دهی ، عوامل مدیریتی و فرآیند گزارش دهی به ترتیب 68/1 ±09/3 ، 12/1±68/3 و 26/1 ± 73/2 بود. یافته ها نشان داد حیطه عوامل مدیریتی مهم ترین علت گزارش نکردن اشتباهات دارویی در پرستاران بود. با استفاده از آزمونهای آنوا و T -test مشخص شد پرستارانی که با حیطه های ترس از پیامدهای گزارش دهی و عوامل مدیریتی به عنوان دلایل عدم گزارش اشتباهات دارویی توافق داشتند(امتیاز بیشتری در این زمینه داشتند)، اغلب در شیفت در گردش مشغول به ارائه خدمت بوده) 04/0=p) و در استخدام آنها پیمانی) 03/0=p) بوده اند. آزمون ²χ نیزنشان داد که میانگین هر سه حیطه بررسی شده با افراد گروه سنی 35-25 سال ارتباط معنی دار داشته است ( 001/0p <).
نتیجه گیری: عوامل مدیریتی و ترس از پیامدهای گزارش دهی دو مانع مهم گزارش دهی اشتباهات دارویی در پرستاران است . با عنایت به ارتباط معنی دار بین شیفت در گردش و پیمانی بودن استخدام که هردو مورد حاکی از جوان بودن و تجربه حرفه ای محدود پرستاران شاغل می باشد( غالبا" پرسنل در گردش و پیمانی سابقه زیر 5 سال دارند)(جدول شماره یک) و با توجه به اهمیت ایمنی بیمار، لزوم ایجاد رابطه مثبت بین مدیران پرستاری و کارکنان پرستاری ، تامین فضای همکاری صمیمی و طراحی بسته آموزشی ضمن خدمت برای پرستاران در بدواستخدام در خصوص اشتباهات دارویی، عواقب و نتایج آنها و ضرورت گزارش دهی اشتباهات اجتناب ناپذیر می نماید.ترویج فرهنگ ایمنی بیمار نیز بی تردید یکی از راهکارهای اساسی کاهش خطاهایی از این دست خواهد بود. به کارگیری رویکرد سیستمی به منظور بررسی عوامل زمینه ساز ، برطرف کردن این عوامل تا حد ممکن و طراحی سیستمی برای گزارش دهی اشتباهات کاری خصوصا" اشتباهات دارویی حائز اهمیت است .
محمد عرب، زهرا اسکندری، عباس رحیمی، ابوالقاسم پوررضا، حسین درگاهی،
دوره 9، شماره 1 - ( 6-1389 )
چکیده
سابقه و هدف: بیمارستانها با افزایش تقاضا ، کمبود امکانات و هزینه های رو به تزاید روبه رو هستند ، مراجعات مجدد بیماران به بیمارستانها که به دلایل مختلف صورت گرفته و منجر به بستری مجدد بیماران می شود سبب اشغال تخت های بیمارستانی شده و هزینه های بیمارستانی را برای بیمارستانها و بیماران افزایش می دهد. بررسی علل مراجعات مجدد منجر به بستری و یافتن راهکارهای کاهش این مراجعات می تواند سبب کاهش هزینه های بیمارستانی برای بیمارستان و بیمار شده و بهره وری منابع بیمارستانی را افزایش دهد و با ارائه خدمات با کیفیت مطلوب و استاندارد و استقرار فرایندهای مناسب در بیمارستان می توان رضایت بیماران را جلب نموده و از درد و رنج آنان کاست .
مواد و روش ها : در این بررسی مقطعی 250 بیمار که سابقه مراجعه مجدد داشتند از 9 بیمارستان مورد مطالعه قرار گرفتند. اطلاعات مورد نیاز با استفاده از رایانه و دفاتر پذیرش وکارت اندکس در پرسش نامه ثبت شد و با استفاده از آمار توصیفی و تحلیلی ، میانگین و انحراف معیار وبا استفاده از آزمون کایسکوئر و آنالیز واریانس یکطرفه و آزمون دقیق فیشر تجزیه و تحلیل شدند.
یافته ها : 8/17% بیماران مورد مطا لعه 2بارو 6/80% بیش از 2 بار در بیمارستان بستری شده اند . بیشترین افرادی که برای بار دوم و بیشتر در بیمارستان بستری شده اند در گروه سنی بیش از 60 سال قراردارند ( 8/32% ). آزمون کایسکوئر ارتباط معنی داری را بین افزایش سن مراجعین در نوبت دوم و سوم و علل مراجعه آنان ( عوارض بیماری و جراحی ) و عفونت نشان می دهد ..در گروه بندی بیماریها به عنوان علت مراجعه مجدد اکثر بیماران ( 1/23% در نوبت دوم و 2/20% در نوبت سوم ) به علت بیماریهای سیستم گردش خون مجددا در بیمارستان بستری شده اند . میانگین هزینه اقامت بیمارانی که به این علت در نوبت دوم و سوم در بیمارستان بستری شده اند 3241532 تومان و 1576593 تومان می باشد . از نظر علت مراجعه ،پیگیری یکی از شایعترین عللی است که باعث مراجعه مجدد بیماران و بستری انان می شود . رابطه بین علت مراجعه مجدد و طول اقامت در هردو نوبت معنی دار بوده است . پیگیری درمان با 101 مورد و میانگین هزینه 1802757 تومان در نوبت دوم و 84 مورد و میانگین هزینه 1205283 تومان در نوبت سوم جزو بالاترین هزینه های علل بستری مجدد می باشد ضمن اینکه بیشترین میانگین مدت اقامت در نوبت دوم و سوم پس از بخش پوست مربوط به بخش جراحی ( با 67/10 روز و 98/9 روز ) است و بیشترین میانگین هزینه بیماران مربوط به بخش جراحی با 3854 354 تومان و 168 3911 تومان برای نوبت های دوم و سوم است.
نتیجه گیری : بیشترین مراجعات مجدد در گروههای سنی بالای 60 سال انجام میشود و از مهمترین علل مراجعات مجدد در نوبت های دوم و سوم پیگیری درمان ، عوارض بیماری و عود بیماری است که می تواند حاکی از درمان ناقص در مراجعات قبلی و عدم رعایت پروتکل های درمانی و استاندارد نبودن ابزار و امکانات بیمارستانی باشد . نتایج نشان می دهد مراجعات مجدد باعث افزایش اقامت بیماران شده و هزینه های اضافی را به بیماران ، بیمارستانها و سازمانهای بیمه گر تحمیل می نماید لذا می توان با اصلاح و رعایت دقیق پروتکل های درمانی و استاندارد نمودن فرآیند ها و ابزار های بیمارستانی و اموزش کارکنان و استفاده از روشهای نوین تشخیص و درمان از بروز این هزینه ها جلوگیری و رضایت بیماران را افزایش داد.
محمود نکویی مقدم، آزاده تقوی راد، سعیده حکیمی پور، میلاد شفیعی، غلامرضا گودرزی،
دوره 9، شماره 3 - ( 11-1389 )
چکیده
زمینه و هدف : عصر ما عصر تغییرات و دگرگونی هاست و با توجه به اینکه سازمانها خرده سیستم هایی از نظام جامعه هستند و تحت تاثیر این تغییرات قرار می گیرند، لذا لازمه همگام شدن با این تحولات محیطی، ایجاد بستر و محیطی مطلوب و مناسب برای بروز افکار تازه ،خلاقیت و نوآوری در سازمانها می باشد. هدف از انجام این مطالعه بررسی رابطه بین سبک های مدیریت تعارض و خلاقیت کارکنان اداری در بیمارستانهای آموزشی شهر کرمان می باشد.
مواد و روش ها: در این مطالعه مقطعی اطلاعات مورد نیاز با استفاده از دو پرسشنامه استاندارد و معتبر مدیریت تعارض و خلاقیت از جامعه آماری مشتمل بر دو گروه مدیران اداری و کارکنان اداری و به روش سرشماری جمع آوری گردیده است . برای تجزیه و تحلیل دادهها، از نرمافزار آماری SPSSاستفاده شده است.
یافتهها: باتوجه به این مطالعه رابطه معنی دار و معکوسی بین سبک اجبار مدیران و خلاقیت کارکنان اداری(r=-0.187 , P<0.05) و نیز سبک مذاکره مدیران و خلاقیت کارکنان اداری r=-0.155 , P<0.05) (وجود دارد . همچنین رابطه معنی داری بین وضعیت تاهل و میزان تحصیلات با خلاقیت کارکنان اداری قابل مشاهده است . از سوی دیگر رابطه معنی دار بین جنسیت مدیران اداری و سبک اجتناب (04/0=P) بدست آمده، که در نتیجه آن مردان کمتر زنان از از این سبک اجتناب استفاده می کنند.
نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد که با کاهش استفاده از سبک اجبار و مذاکره از سوی مدیران در حل تعارضات در بیمارستان ،خلاقیت کارکنان افزایش می یابد.
محمد عرب، مصطفی حسینی، محمد رنجبر عزت آبادی، آرش رشیدیان، ابوالقاسم پوررضا، مهدی ورمقانی، مریم تاجور،
دوره 9، شماره 3 - ( 11-1389 )
چکیده
زمینه و هدف: یکی از بخشهای جمعیتی در حال رشد جامعه ما جمعیت افراد سالمند است. هدف از انجام این پژوهش سنجش میزان رضایتمندی و عوامل مؤثر بر رضایتمندی سالمندان از خدمات ارائه شده به آنها در بیمارستانهای دانشگاه علوم پزشکی تهران است.
مواد و روشها: این پژوهش یک مطالعه توصیفی تحلیلی با نتایج کاربردی است که به روش مقطعی(cross-sectional) انجام شده است.جامعه پژوهش شامل کلیه افراد سالمند دارای 65 سال سن و بالاتر در هر 2 جنس می باشند که از خدمات بستری بیمارستانهای دانشگاه علوم پزشکی تهران استفاده نموده اند. نمونه پژوهش شامل 360 نفر از سالمندان می باشد به منظور جمع آوری اطلاعات از یک پرسشنامه سه قسمتی استفاده شد که روایی آن از طریق سنجش محتوا و پایایی آن از طریق روش آزمون باز آزمون (84/0r =) بدست آمد. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS و آزمون های آماری کای دو و تست دقیق فیشر و همچنین تست فیشر تعمیم یافته استفاده شد.
یافتهها: یافته های پژوهش نشان داد که در مجموع 6/25 % بیماران از نحوه مدیریت،9/41% از امکانات و تسهیلات، 2/17% از رفتار و نحوه برخورد پرسنل و 3/35%از خدمات عمومی اظهار نارضایتی کردند.از بین 12 متغیر مورد پژوهش، متغیر مهم شامل جنس، گروه سنی، میزان تحصیلات، وضعیت تاهل، نوع بیمه، نوع ارجاع، نوع وسیله نقلیه، مواجهه با کمبود تخت خالی، محل سکونت دائمی، سابقه بستری قبلی، نوع زندگی و وضعیت اشتغال 5 متغیر میزان تحصیلات ، نوع ارجاع، مواجهه با کمبود تخت خالی، وضعیت اشتغال و جنس ارتباط آماری معنی داری با رضایتمندی بیماران سالمند دارند که پس از انجام رگرسیون لجستیک گام به گام ، مشخص گردید که متغیر میزان تحصیلات تاثیر قویتری بر رضایت بیماران سالمند دارد.
نتیجه گیری: میزان رضایت سالمندان از خدمات ارائه شده به آنان در بیمارستانهای دانشگاه علوم پزشکی تهران خوب و قابل قبول می باشد. بکارگیری این نتایج قدمی موثر در افزایش بهره وری در ارائه خدمات بوده که البته ارزیابی مجدد در برآورد تاثیر شیوه های کاربردی بر سطح رضایتمندی سالمندان لازم است.