عادل افتخاری، نجمه باقیان، ناهید خدامی، مریم زمانی فرادنبه،
دوره 24، شماره 3 - ( 9-1404 )
چکیده
زمینه و هدف: مدیریت زمان یکی از مهارتهای اساسی در حرفههای حوزه سلامت، بهویژه پرستاری، است و نقش مهمی در افزایش بهرهوری، کاهش استرس و ارتقای کیفیت مراقبت از بیمار دارد. اهمیت این مهارت در بخشهای اورژانس، به دلیل حجم کاری بالا، محدودیت زمانی و ضرورت تصمیمگیری سریع، دوچندان میشود. این مطالعه با هدف ارزیابی شایستگی مدیریت زمان پرستاران شاغل در بخش اورژانس بیمارستانهای آموزشی دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد در سال 1404 انجام شد.
مواد و روشها: این پژوهش یک مطالعه توصیفی-مقطعی بود که بر روی 223 پرستار شاغل در بخشهای اورژانس بیمارستانهای آموزشی انجام شد. ابزار گردآوری دادهها، پرسشنامه شایستگی مدیریت زمان پرستاران بالینی طالبی و همکاران شامل 29 گویه در 6 بعد بود. تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS نسخه 27 صورت گرفت. در صورت نرمال بودن دادهها از آزمونهای T مستقل و آنالیز واریانس یکطرفه استفاده شد و برای بررسی ارتباط بین مؤلفهها، آزمون همبستگی اسپیرمن به کار رفت.
نتایج: یافتهها نشان داد شایستگی مدیریت زمان پرستاران در سطح متوسط رو به پایین قرار دارد؛ بهطوریکه 12/6٪ شایستگی نسبتاً مطلوب، 64/1٪ شایستگی ضعیف و 23/3٪ شایستگی نامطلوب داشتند. بیشترین میانگین نمره مربوط به مؤلفه تعدیل مسئولیت و هنجارها (67/15 ± 18/39) و کمترین میانگین مربوط به مدیریت هیجانات (31/12 ± 58/20) بود. بین اغلب مؤلفههای مدیریت زمان همبستگی مثبت و معنادار مشاهده شد، اگرچه ارتباط بین تعدیل مسئولیت و هنجارها با مدیریت هیجانات معنادار نبود.
نتیجهگیری: شایستگی مدیریت زمان پرستاران اورژانس در سطح مطلوبی قرار ندارد که میتواند ناشی از عواملی مانند کمبود نیروی انسانی و تراکم بیماران باشد. با توجه به ارتباط مؤلفههای مدیریت زمان، اجرای برنامههای آموزشی و مداخلات مدیریتی جامع بهمنظور ارتقای این مهارت، بهبود کیفیت مراقبت و کاهش فرسودگی شغلی پرستاران ضروری به نظر میرسد.
