سابقه و هدف: تعیین اولویتهای پژوهشی امری لازم و حیاتی است و این فرایند باید به منظور تسهیل در استفاده مکرر از یافتهها بر اساس اصول صحیح و منطقی، فرایندهای علمی و مکانیزمهای درون ساخته صورت گیرد. بررسی شیوههای مختلف اولویتگذاری و به کارگیری هریک با توجه به شرایط و وضعیت خاص هر کشور گامی کلیدی در این امر میباشد.
منابع اطلاعاتی و روش های انتخاب منابع: پژوهش حاضر یک مطالعه مروری است که برای گردآوری دادههای آن از روش کتابخانهای شامل جستجوی مقالات در اینترنت، بانکهای اطلاعاتی Google Scholar، Medline ،Iranmedex ، SIDوIrandoc و کتب مرتبط استفاده شده است.
ترکیب مطالب و نتایج: برای اولویتگذاری روشهای استاندارد شده متعددی وجود دارد که عبارتاند از: روش پژوهش در ضرورتهای سلامت ملی توسط کمیسیون پژوهشهای سلامت برای توسعه ، فرایند 5 مرحلهای کمیته تخصصی پژوهش سلامت، نمایه دیداری اطلاعات سلامت که توسط کمیته مشورتی تحقیقات سلامت ارایه شده است و روش ترکیبی ارایه شده در نشست جهانی تحقیقات سلامت. هر یک از این روشها دارای ویژگیهای منحصر به خود است. البته با وجود متفاوت بودن ابعاد و چگونگی فرایند تعیین اولویتها از کشوری به کشور دیگر، تاثیر نهایی این فرایند در تمامی کشورها تقریباً یکسان و مشابه است.
نتیجه گیری: آگاهی از روشهای مختلف اولویتگذاری و بهرهگیری از نقاط ضعف و قوت هر یک جهت انجام اولویتگذاری به روشی نظام مند و قابل اجرا در سطح ملی هر کشور بسیار سودمند است. یافتههای حاصل از مطالعات حاکی از آن است که از میان روشهای استانداردشده اولویتگذاری، روش ترکیبی به دلیل ترکیب خصوصیات خوب روشهای دیگر و رفع معایب آنها نسبت به سایر روشها برتری دارد.
