2 نتیجه برای معماری
الهه ترابی، رضا میرزایی، محسن نجم الدینی،
دوره 22، شماره 1 - ( 3-1402 )
چکیده
زمینه و هدف: محیط کالبدی بیمارستان، شامل عناصر و مؤلفههایی است که ارتقاء آنها، موجب بهبود کیفیت محیطهای درمانی و همچنین کاهش استرس بیماران میشود. لذا، این تحقیق با هدف ارتقاء کیفیت محیطی فضاهای درمانی با رویکرد کاهش استرس بیماران است.
مواد و روشها: بر اساس رویکرد پژوهش، توصیفی_تحلیلی انجام شده است. انتخاب نمونه پژوهش بخش جراحی عمومی (بیمارستان امام رضا بیرجند) مد نظر است. برای جمعآوری اطلاعات از یک پرسشنامه (بیمار، همراه بیمار، پزشک و پرسنل) برای اولویتبندی متغیرها استفاده شده است. روایی پرسشنامه به وسیله نرمافزار Smart PLS مورد بررسی قرار گرفت و پایایی نیز با آلفای کرونباخ سنجیده شده است. سپس اطلاعات گردآوری شده در نرمافزار 26 SPSS تحلیل گردید.
نتایج: نتایج تحقیق نشان میدهد اولویتبندی معیارهای مختلف از عوامل کالبدی محیط داخلی فضاهای درمانی شامل: راحتی، انعطافپذیری، طبیعت، نور، رنگ، هوای تازه، صدا، بافت، چیدمان مبلمان، آثار هنری و رایحه (بو) دارای تفاوت معناداری است. بر اساس آزمون کروسکال والیس، بیشترین تفاوت معنادار در اولویت کاهش استرس بیمار معیارهای رنگ، مصالح و بافت، هوای تازه، رایحه (بو) است. طبق آزمون یومان-ویتنی، جنسیت در متغیرهای رایحه (بو)، رنگ و هوای تازه دارای تفاوت معناداری میباشد.
نتیجهگیری: نتایج تحقیقات نشان میدهد انعطافپذیری، راحتی و آسایش، طبیعت با توجه به آمار توصیفی بیشترین تأثیرگذاری را در کاهش استرس بیماران از نگاه سه گروه مورد مطالعه دارا میباشند. راهکارهای طراحی با رویکرد کاهش استرس بیمار در مراکز درمانی بر اساس معنادار بودن بیشترین متغیرها ارائه شده است.
الهه ترابی، رضا میرزایی، احمد حیدری، جلیل جراحی فریز،
دوره 23، شماره 2 - ( 6-1403 )
چکیده
زمینه و هدف: در این پژوهش تأثیر عوامل فیزیکی و ظاهری محیط بیمارستان بر استرس بیماران در قبل و بعد از عمل جراحی، مورد بررسی قرار گرفته است تا با رویکرد ارتقا کیفیت محیطهای درمانی، به بهبود کیفیت محیطهای درمانی و کاهش استرس بیماران کمک کند؛ و به نتایج قابل اعتماد و پیشنهادات عملی برای بهبود محیطهای درمانی بپردازد.
مواد و روشها: رویکرد پژوهش، توصیفی_تحلیلی میباشد. نمونه پژوهش بخش جراحی عمومی مورد توجه قرار گرفته است. برای جمعآوری اطلاعات از یک پرسشنامه (بیمار) قبل و بعد از عمل جراحی برای اولویتبندی متغیرها استفاده شده است. روایی پرسشنامه به وسیله نرمافزار 3Smart PLS و پایایی نیز با آلفای کرونباخ سنجیده شده است. اطلاعات گردآوری شده به کمک معادلات ساختاری تحلیل گردید.
نتایج: بیشترین تأثیرگذاری بر کاهش استرس بیماران مرد قبل از عمل جراحی به مؤلفههای حسی و کمترین تأثیرگذاری را مؤلفه شکلی دارد. بعد از عمل جراحی، بیشترین تأثیرگذاری را مؤلفههای حسی و کمترین تأثیر را پیکرهبندی فضا دارد. در زنان نیز، بیشترین تأثیرگذاری قبل از عمل جراحی به مؤلفه معنایی و کمترین تأثیر را مؤلفه شکلی دارد. بعد از عمل جراحی در زنان، بیشترین تأثیر را مؤلفه معنایی و کمترین را مؤلفه شکلی دارد.
نتیجهگیری: جنسیت بیماران و عوامل کالبدی محیط بیمارستان میتواند در کاهش استرس بیماران عمل جراحی مؤثر باشد هویت و معنای فضاها (مانند تجهیز فضاهای انتظار با عناصر آرامبخش و آسایشبخش) نمادهای فرهنگی و مذهبی مرتبط با بهبود و ارتقای سلامت، القای احساس آرامش، امنیت و دلگرمی به بیماران، رنگهای آرامبخش، ایجاد صداهای آرامبخش صداهای طبیعی، استفاده از بوهای خوشایند، بهرهگیری از بافتها و بازتابهای نور طبیعی در طراحی محیطهای بیمارستانی مدنظر قرار گیرند.
