ایمان دهقان، دکتر بختیار استادی، دکتر سعید حسینی،
دوره 17، شماره 4 - ( 11-1397 )
چکیده
زمینه و هدف: اتاقهای عمل در هر مرکز درمانی از حساسترین واحدهای مرکز میباشند که زمانبندی و برنامهریزی عملیات آنها از اهمیت ویژه ای برخوردار بوده و بهینهسازی آنها تاثیر بسزایی در بهینه سازی کل مجموعه دارد. زمانبندی جراحی قلب علاوه بر محدودیتهای نیروی انسانی، زمانی و تسهیلاتی، شامل محدودیت ضربالاجل جراحی بیمار نیز میباشد که در این پژوهش هدف زمانبندی جراحیها با درنظر گرفتن این پارامتر میباشد.
مواد و روشها: در این پژوهش کمی که از مطالعات نوع مقالات پژوهشی اصیل میباشد یک الگوریتم ۱+3 فازی پیشنهاد شد. این الگوریتم علاوهبر پایش محدودیت ها و ضربالاجل جراحی، به عدم قطعیت نیز توجه دارد. لازم به ذکراست بیماران نیز به دو دسته اورژانسی و غیر اورژانسی تقسیم گردیدند که این الگوریتم صرفا به زمانبندی موارد غیر اورژانسی میپردازد. در این پزوهش 343 بیمار مورد ارزیابی قرار گرفتند.
نتایج: با بررسی اطلاعات مربوط به یک دوره ۶ ماهه از مرکز قلب و عروق شهید رجایی تهران، بهبود ۱۱ درصدی نسبت به فرایند نوبتدهی موجود در پایش ضربالاجل بیماران ایجاد شده است. میزان بهینهسازی اغلب مربوط به تفاوت در انتخاب بیماران براساس ضربالاجل آنها جهت جراحی میباشد که در الگوریتم حاضر سهم عمدهای از بیماران انصرافی مورد خدمتدهی قرار داده شده اند. همچنین دیگر مزیت الگوریتم پیشنهادی نسبت به فرایند موجود پویای الگوریتم و اعمال عکسالعمل مناسب در برابر تغییرات بوجود آمده میباشد.
نتیجهگیری: درصورت پایش قطعی ضربالاجلها، هرچه طول صف بیشتر باشد، احتمال پذیرش بیماران غیراورژانسی با ضربالاجل کوتاهتر کاهش مییابد.
