پیام خانلری، احمدعلی نوربالا تفتی، فخرالدین قاسمی، شهرزاد قیاسوندیان، کمال اعظم، سید ابوالفضل ذاکریان،
دوره 16، شماره 1 - ( 1-1405 )
چکیده
مقدمه: کارکنان مراقبتهای بهداشتی-درمانی به دلیل عوامل استرسزای مرتبط با شغل، با میزان بالایی از افسردگی و اضطراب مواجه هستند که به رفاه آنها آسیب میرساند و کیفیت مراقبت و ایمنی بیمار را به خطر میاندازد. این مطالعه با هدف ادغام شواهد و بینشهای متخصص/ذینفعان برای شناسایی و اولویتبندی عوامل مؤثر بر سلامت روان کارکنان مراقبتهای بهداشتی، مداخلات هدفمندتر و تخصیص کارآمد منابع را امکانپذیر میسازد.
روش کار: این مطالعه کیفی-رتبهبندی از مصاحبههای نیمه ساختاریافته با مدیران بهداشت حرفهای بیمارستان که به صورت هدفمند نمونهگیری شده بودند، برای شناسایی عوامل مؤثر بر سلامت روان کارکنان مراقبتهای بهداشتی-درمانی استفاده کرد. مصاحبهها ضبط، رونویسی و با استفاده از تحلیل محتوا در MAXQDA تا اشباع تجزیه و تحلیل شدند. سپس عوامل شناسایی شده توسط متخصصان روانشناسی صنعتی سازمانی و روانپزشکان با استفاده از یک نظرسنجی لیکرت پنج امتیازی رتبهبندی شدند.
یافته ها: با دوازده مدیر بهداشت حرفهای مصاحبه شد و 19 متخصص رتبهبندی را تکمیل کردند. 51 عامل در 19 زیرگروه و چهار سطح اصلی سیستم کاری شناسایی شد: فردی (14 عامل)، وظیفه و شغل (16)، سازمانی (12) و خارجی (9). در رتبهبندی، سابقه بیماری روانی مهمترین عامل (میانگین ۴.۳۶) و کار با اتوماسیون کماهمیتترین عامل (۲.۸۴) ارزیابی شد؛ ۱۱ عامل امتیاز بالاتر از ۴ و بسیاری از عوامل امتیاز ۳.۵-۴ کسب کردند.
نتیجه گیری: این مطالعه با استفاده از یک رویکرد مبتنی بر سیستم و نظرات ذینفعان، عوامل مؤثر بر سلامت روان کارکنان مراقبتهای بهداشتی-درمانی را در چهار سطح فردی، وظیفه و شغل، سازمانی و خارجی شناسایی و اولویتبندی کرد و مداخلات هدفمندتر و مبتنی بر شواهد را امکانپذیر ساخت.
