3 نتیجه برای فاکتورهای انسانی
فخرالدین قاسمی، سپیده نوریان، محمد بابامیری،
دوره 12، شماره 4 - ( 10-1401 )
چکیده
مقدمه: اشتیاق تعامل با تکنولوژی (ATI) به تمایل افراد به تعامل فعال با سیستمهای دیجیتال اشاره دارد. ATI یکی از مهمترین ویژگیهای شخصیتی بوده که تمامی جنبههای تعامل انسان-تکنولوژی را تحت تأثیر قرار میدهد. هدف این مطالعه بررسی ویژگیهای سایکومتری نسخه فارسی مقیاس ATI بوده است.
روش کار: با استفاده از ترجمه روبهجلو-روبهعقب، نسخه فارسی ATI تهیه گردید. روایی سازه مقیاس با استفاده از تحلیل عاملی تأییدی و اکتشافی موردبررسی قرار گرفت. همبستگی ATI با سایر متغیرهای دموگرافیک و شخصیتی از قبیل سن، جنسیت، پنج ویژگی بزرگ شخصیتی و نیاز به شناخت بررسی گردید.
یافتهها: برخلاف نسخه اصلی ATI، نتایج تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی نشان داد که نسخه فارسی دارای دو زیرمقیاس است. زیرمقیاس اول از همه آیتمها به جز آیتم 3 تشکیل شده بود و آیتم 3 بهتنهایی زیرمقیاس دوم را تشکیل میداد؛ بنابراین، آیتم 3 از نسخه فارسی مقیاس ATI حذف گردید. پایایی مقیاس با استفاده از ضریب آلفای کرون باخ مورد تجزیهوتحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که ضریب پایایی برای مقیاس 9 آیتمی 0/86 و برای نسخه 8 آیتمی 0/90 بوده است. درنتیجه، پایایی مقیاس از شرایط قابل قبولی برخوردار بوده است. ATI با برونگرایی، موافق بودن، وجدانی بودن و روانرنجوری رابطه معنیداری نداشت (0/05<p). ارتباط بسیار ضعیف ولی معنیداری بین ATI و باز بودن به تجربه مشاهده گردید. ارتباط متوسطی بین ATI و نیاز به شناخت وجود داشت. امتیاز ATI در آقایان بالاتر از خانمها بود و تفاوت معنیداری بین گروههای سنی مختلف ازنظر ATI مشاهده نگردید.
نتیجهگیری: برخلاف نسخه اصلی، نسخه هشت آیتمی مقیاس ATI جهت استفاده در ایران پیشنهاد میشود. سایر مشخصههای مقیاس فارسی از قبیل تکبعدی بودن و همبستگی با ویژگیهای فردی، مشابه نسخه اصلی است.
حسین اسمعیلی، محمدعلی افشارکاظمی، رضا رادفر، نازنین پیلهوری،
دوره 15، شماره 3 - ( 7-1404 )
چکیده
مقدمه: گازهای فومیگانت در زنجیره دریایی،کانتینری و نویز شغلی در صنایع دریایی و تولیدی از مهمترین عوامل خطر مزمناند که معمولاً بهصورت مجزا ارزیابی میشوند، درحالیکه همزمان بر سلامت اثر میگذارند. اهمیت این مطالعه در ارائه یک رویکرد یکپارچه برای پایش بلادرنگ ریسک ترکیبی و همسویی آن با حدود مجاز تماس شیمیایی است. هدف توسعه و اعتبارسنجی چارچوبی تفسیرپذیر و مقرراتمحور برای پیشبینی ریسک ترکیبی است.
روش کار: در این پژوهش دادههای مطالعه جهانی بار بیماری ۲۰۲۱ شامل نرخ استاندارد سالهای از دسترفته و میانگین درصد تغییر سالانه برای ۲۰۴ کشور با جداول حدود مجاز مواجهه شغلی فومیگانتها ادغام و نرمالسازی شده است. سیستم استنتاج فازی نوع سوگنو با سه ورودی و چهار قاعده برای بهینهسازی وزنها و مرزهای توابع عضویت با ترکیب الگوریتم سگ دشتی و ماژول سناریوسازی آستانهمحور بهکار گرفته شده است.
یافته ها: طبق نتایج حاصل، بهینهسازی پیشنهادی نسبت به جستوجوی تصادفی موجب کاهش ۴۲ درصدی در تابع زیان شد. مقادیر میانگین خطای مطلق (006/0± 028/0) و جذر مربعات خطا (041/0) به دست آمد. سناریوسازی آستانهمحور پوشش نواحی پرریسک را از 62/0به 90/0و دقت شناسایی وضعیتهای بحرانی را از 71/0 به 89/0 ارتقا داده است. شاخص انطباق با حدود مجاز شیمیایی به 93/0 رسید و حساسیت ورودیها بهعنوان عامل کلیدی تأیید شد.
نتیجه گیری: چارچوب پیشنهادی، همزمان دقت عددی، تفسیرپذیری و همسویی با مقررات حد مجاز مواجهه شغلی را فراهم میکند و قابلیت استقرار در داشبورد نظارت بلادرنگ برای بنادر و کارخانجات را دارد. پیشنهاد میشود در آینده با ادغام حسگرهای اینترنت اشیاء و بهینهسازی چندهدفه، بهروزرسانی پویا نسبت به تغییرات مقررات و شرایط عملیاتی نیز محقق شود.
مرتضی پژوه نیا، فخرالدین قاسمی، شهرام محمودی هریس، لیلا امیدی،
دوره 16، شماره 1 - ( 1-1405 )
چکیده
مقدمه: مطالعه حاضر با هدف شناسایی عوامل انسانی و سازمانی مؤثر در حادثه سقوط درام، دستهبندی این عوامل بر اساس ساختار سیستم تحلیل و طبقه بندی فاکتورهای انسانی (HFACS) و اولویت بندی توصیههای ایمنی با استفاده از تکنیکهای تصمیمگیری چند معیاره انجام شد.
روش کار: ابتدا تکنیک HFACS در چهار سطح جهت تعیین فاکتورهای انسانی و سازمانی موثر در حادثه سقوط درام از روی روتیتور در یک صنعت تولیدی بکار گرفته شد. سپس توصیه های ایمنی پیشنهادی با استفاده از روش بهترین - بدترین و TOPSIS بر اساس چهار معیار اثربخشی، هزینه اولیه، قابلیت اطمینان و سهولت تعمیرپذیری اولویتبندی گردیدند.
یافته ها: عدم توجه به حرکت طولی درام در حین چرخش بر روی روتیتور، عدم رعایت تناسب ظرفیت بارگیری روتیتور با مقاومت مکانیکی پایههای نگهدارنده (carriage) (سطح اول HFACS)، عدم ارزیابی ریسک طراحی به منظور شناسایی نقاط بحرانی مرتبط با تعادل و پایداری سازه (سطح دوم HFACS)، عدم رعایت توالی ساخت طبق دفترچه استاندارد محصول و مستندات فنی (سطح سوم HFACS)، عدم تعبیه سیستم قفلکن مکانیکی روتیتور بر روی ریل و عدم استفاده از تجهیزات گرداننده شناسنامه دار با ظرفیت های مشخص (سطح چهارم HFACS) از عوامل موثر بر رخداد حادثه در این مطالعه بودند. سه توصیه ایمنی شناسایی شده دارای بیشترین اولویت شامل استفاده از تجهیزات گرداننده شناسنامهدار با ظرفیت های مشخص (0.822 = ضریب نزدیکی)، رعایت توالی استاندارد ساخت درام (0.749) و حضور سرپرست یا ناظر در محل (0.698) بودند.
نتیجه گیری: هدف نهایی سیستمهای مدیریت ایمنی، ارائه اقدامات ایمنی اصلاحی بر اساس یافتههای حاصل از تحلیل حادثه است. پیادهسازی توصیههای ایمنی به عنوان چارچوبی ساختاریافته، نه تنها از وقوع حوادث پیشگیری میکند، بلکه با ایجاد لایههای حفاظتی از تکرار حوادث مشابه در آینده پیشگیری مینماید.
