مقدمه : سالیانه مبالغ زیادی از هزینههای پرداختی بیمارستانها توسط بیمههای درمانی تحت عنوان کسورات بازپرداخت نمیشود که خسارات مالی جبران ناپذیری را به بیمارستانها وارد مینماید. هدف این پژوهش تعیین میزان کسورات اعمال شده در صورتحسابهای بیمارستانهای دانشگاه علوم پزشکی تهران و علل مربوط به مستندسازی میباشد.
روش بررسی: پژوهش حاضر بصورت توصیفی- مقطعی در سال 1388 در بیمارستانهای آموزشی دانشگاه علوم پزشکی تهران انجام شد. گزارشات کسورات بیمههای خدمات درمانی و تامین اجتماعی سال 1387 با مراجعه به واحد درآمد بیمارستانها جمع آوری شد. مبالغ کسور هر بیمارستان به تفکیک نوع کسور استخراج و بصورت جداول مقایسهای سازماندهی گردید. جهت تحلیل دادهها از آمار توصیفی و برنامه Excel استفاده شد و به تعیین میزان(درصد)، نوع و علل کسور سالانه هر بیمارستان اقدام گردید.
یافتهها: بیشترین کسور اعمال شده در اسناد بستری به ترتیب به آزمایش، لوازم، دارو، اقامت، حق العمل و بیهوشی و در اسناد سرپایی به ویزیت، آزمایش و دارو مربوط میباشد که بخش عمده آن ناشی از نقص مستندسازی است.
نتیجهگیری: بخش عمده کسورات در اثر آشنا نبودن کادر درمانی با الزامات مستندسازی سازمانهای بیمهای ایجاد میشود. لذا جهت کاهش کسورات بکارگیری مکانیسمی چند جانبه شامل آموزش اصول مستندسازی به کادر درمانی، نظارت بر حسن اجرای کنترل پروندهها در واحد مدارک پزشکی و تشکیل کمیتهای از سوی دانشگاه به منظور تبیین و اجرای مستمر فعالیتهای مربوطه ضروری میباشد.
